pylos spoudaies anakalupseis 
Εκτενές αφιέρωμα στον τάφο του Πολεμιστή Γρύπα, που ανακαλύφθηκε το 2015 στην Πύλο, από τη σκαπάνη των Τζακ Λ. Ντέιβις και Σάρον Ρ. Στόκερ του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι, παρουσιάζει το έγκυρο αμερικανικό περιοδικοό «Archaeology».

Στο αφιέρωμα, ξεχωρίζουν τα νεότερα στοιχεία για τα αντικείμενα του ασύλητου τάφου, που πραγματικά εντυπωσιάζουν.

 
 

«Ένας μόνο τάφος και το εξαιρετικό του περιεχόμενο αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι αρχαιολόγοι βλέπουν δύο μεγάλους αρχαίους ελληνικούς πολιτισμούς», σημειώνεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο που συμπεριλαμβάνει δηλώσεις των ανασκαφέων, καθώς και άλλων αρχαιολόγων.

 
 Οι μελετητές εδώ και καιρό συζητούν τη φύση της σχέσης μεταξύ Μυκηναίων και Μινωιτών. Μια συζήτηση που επικεντρώνεται στο κατά πόσο η μυκηναϊκή κουλτούρα -και αυτό που θεωρείται αρχαίος ελληνικός πολιτισμός- η οποία χρονολογείται μισή χιλιετία αργότερα της μινωικής, εισήχθη από την Κρήτη ή ήταν εγχώριο φαινόμενο.

Ωστόσο, η εξαιρετική ανακάλυψη του ασύλητου λακκοειδούς τάφου του Γρύπα Πολεμιστή (όπως έχει καθιερωθεί να ονομάζεται λόγω των απεικονίσεων γρύπα σε κομμάτια ελεφαντοστού που τον συνόδευαν, μαζί με συνολικά περίπου 2.000 αντικείμενα), πολύ κοντά στο μυκηναϊκό ανάκτορο του Νέστορα, στον Άνω Εγκλιανό, στη Χώρα του δήμου Πύλου-Νέστορος, υποδεικνύει ότι η έννοια των ανταγωνιστικών πολιτισμών μπορεί να κρύβει -αντίθετα- μια βαθιά διασύνδεση.

O σφραγιδόλιθος που βρέθηκε στον τάφο του Πολεμιστή Γρύπα

Το εντυπωσιακό περιεχόμενο του τάφου στην Πύλο ίσως είναι το κλειδί για την κατανόηση μιας πολύ πιο περίπλοκης ανάπτυξης. Οι μελετητές αρχίζουν πλέον να πιστεύουν ότι η μετάβαση από τον μινωικό στον μυκηναϊκό κόσμο μπορεί να μην ήταν απότομη, μέσω δηλαδή αποικισμού ή κατάκτησης, αλλά μια πολύ πιο περίπλοκη διαδικασία πολιτισμικής ανάμιξης και επικοινωνίας, που ήρθε στο τέλος της όταν η ηπειρωτική μυκηναϊκή κουλτούρα επικράτησε στην Κρήτη γύρω στο 1400 π. Χ., αναφέρει ο Γιαν Ντρίσεν, ειδικός στον μινωικό πολιτισμό από το Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λέουβεν.

Ποιος ήταν ο Γρύπας Πολεμιστής;

Ο τάφος του Γρύπα Πολεμιστή -ο οποίος χρονολογείται γύρω στο 1500 π. Χ.- και το εξαιρετικό περιεχόμενό του αλλάζουν τις ερμηνείες για τις σχέσεις Μινωιτών και Μυκηναίων.

Το υπουργείο Πολιτισμού είχε χαρακτηρίσει το εύρημα ως «την πιο εντυπωσιακή περίπτωση επίδειξης προϊστορικού πλούτου σε ταφικά μνημεία της ηπειρωτικής Ελλάδας, που έχει έρθει στο φως τα τελευταία 65 χρόνια».

 

Το πάνω μέρος ενός χρυσού δακτυλίου απεικονίζει μια σκηνή σε ένα ιερό ενδεχομένως σε νησί. Στη μέση είναι μια μινωική θεά, ενώ οι άλλες είναι πιθανότατα γυναίκες που την υμνούν

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ασύλλητος τάφος ανήκε αποκλειστικά στον Γρύπα Πολεμιστή και μέσα του δεν βρέθηκε άλλος νεκρός. Αυτό επέτρεψε στην ομάδα αφενός να μελετήσει τα ίδια τα αντικείμενα και αφετέρου να δείξει τον τρόπο που αρχικά είχαν τοποθετηθεί. Μεταξύ των χιλιάδων αντικειμένων από τον τάφο υπάρχουν μινωικής τεχνοτροπίας σφραγιδόλιθοι από αμέθυστο, αχάτη κι άλλους πολύτιμους λίθους.

Ο νεκρός πολεμιστής ήταν προφανώς μια εξέχουσα προσωπικότητα της εποχής του, δηλαδή της πρώιμης μυκηναϊκής περιόδου, περίοδο που οι λακκοειδείς τάφοι των Μυκηνών χρησιμοποιούνταν για τον ενταφιασμό της μυκηναϊκής αριστοκρατίας. Ο πολεμιστής αυτός θα κατοικούσε στην Ακρόπολη του Εγκλιανού, όταν κτίσθηκαν τα πρώτα οικοδομήματα με λαξευμένη τοιχοποιία, σύμφωνα με τα μινωικά πρότυπα, και οι τοίχοι τους διακοσμήθηκαν με νωπογραφίες επηρεασμένες από τη μινωική τεχνοτροπία.

Ως εκ τούτου, δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει το γεγονός ότι τα περισσότερα από τα αντικείμενα που συνόδευαν τον νεκρό πολεμιστή είναι μινωικής τεχνοτροπίας ή κατασκευάσθηκαν στην Κρήτη, όπως αναφέρουν οι ανασκαφείς.

 

Ένα χρυσό κολιέ με τρεις πολύτιμες χάντρες

Αντικείμενα και συσχετισμοί

Μια αξιοσημείωτη κατηγορία αντικειμένων που έχουν ταφεί με τον Γρύπα Πολεμιστή είναι περίπου 50 σφραγιδόλιθοι από ημιπολύτιμους λίθους. Οι σφραγιδόλιθοι αυτοί, που αρχικά χρησιμοποιούνταν από τους Μινωίτες για διοικητικούς σκοπούς, είναι μικροσκοπικά έργα τέχνης, διακοσμημένα περίπλοκα πέρα από κάθε λειτουργική αναγκαιότητα.
 
Στην πραγματικότητα, αφού καθαρίστηκαν και αποκαταστάθηκαν, οι συνάδελφοι της Στόκερ εκτύπωσαν τα σχέδιά τους πάνω σε στόκο και βρήκαν ότι κάποιες από τις λεπτομέρειες είναι τόσο μικροσκοπικές που δεν μπορείς να τις δεις με γυμνό μάτι, ακόμα και στην εκτύπωση.
 
 
 Πολλοί από τους σφραγιδόλιθους είχαν τοποθετηθεί στη δεξιά πλευρά του νεκρού, μερικοί πιθανώς φορεμένοι ως μέρος βραχιολιού και άλλοι συγκεντρωμένοι σε θήκη που έχει αποσυντεθεί εδώ και καιρό. Ο πιο εντυπωσιακός είναι ο σφραγιδόλιθος με την απεικόνιση πολεμιστών, μεγέθους περίπου 3,5 εκατοστών.
 
Οι ανασκαφείς πιστεύουν ότι ο καλλιτέχνης που δημιούργησε τον σφραγιδόλιθο ήταν από την Κρήτη, επειδή μέχρι στιγμής δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι οι τεχνίτες στην ηπειρωτική χώρα διέθεταν τη δεξιότητα που απαιτείται για να δημιουργηθεί ένα τέτοιο αντικείμενο.
 
Η πέτρα απεικονίζει έναν πολεμιστή να μαχαιρώνει έναν οπλισμένο εχθρό, ενώ ένας άλλος πεθαίνει στα πόδια του. Η σκηνή, όπως και πολλές ακόμα που απεικονίζονται στους σφραγιδόλιθους, αντανακλάται σε αντικείμενα που βρέθηκαν στον τάφο του πολεμιστή, όπως τα όπλα και το σκήπτρο που εντοπίστηκαν στην αριστερή του πλευρά.

Έξι χτένες από ελεφαντόδοντο και ένας καθρέφτης που βρέθηκαν στον τάφο υποδεικνύουν ότι τον «ένοικό» του τον απασχολούσε η περιποίησή του και ίσως είχε μακριές μπούκλες παρόμοιες με εκείνες του θριαμβευτή πολεμιστή του σφραγιδόλιθου. Επίσης, όπως ο ήρωας του αχάτη, ο Γρύπας Πολεμιστής φορούσε χρυσό περιδέραιο. Υπάρχει επίσης η απεικόνιση ενός μικροσκοπικού σφραγιδόλιθου, μικρότερου από δύο εκατοστά της ίντσας, σε βραχιόλι στον καρπό του πολεμιστή. Οι σφραγιδόλιθοι που βρέθηκαν στον τάφο ήταν διάτρητοι, σαν να αποτελούσαν μέρος ενός τέτοιου βραχιολιού.

 
 Επιπλέον, ένα χρυσό δαχτυλίδι από την ταφή απεικονίζει μια θεά που κατεβαίνει από ψηλά και πλαισιώνεται από δύο πουλιά που φεύγουν σε βραχώδεις κορυφές. Ο μεγάλος αριθμός σκαλιστών δαχτυλιδιών και σφραγιδόλιθων ενισχύει την ιδέα ότι υπήρχε κάτι περισσότερο από μιμητισμό.
 
Ο Γιαν Ντρίσεν λέει ότι οι σφραγιδόλιθοι -όπως αυτοί που βρέθηκαν στον τάφο του Γρύπα Πολεμιστή- ήταν σπουδαία ατομικά αντικείμενα που χρησιμοποιήθηκαν από τους Μινωίτες για γραφειοκρατικές λειτουργίες, όπως για να σηματοδοτήσουν ταυτότητα σε επίσημα έγγραφα.
 
Ένας Μινωίτης μπορεί να είχε έναν ή δυο σφραγιδόλιθους, σίγουρα όμως όχι 50. «Δεν βγάζει νόημα να έχεις 50 σφραγιδόλιθους», λέει ο κ. Ντρίσεν στο αμερικανικό περιοδικό. «Ο Γρύπας Πολεμιστής ή αυτοί που τον έθαψαν έκαναν φιγούρα. Είναι προφανής η μινωική επιρροή, αλλά νομίζω ότι μερικά από αυτά τα αντικείμενα δεν χρησιμοποιήθηκαν με τον ίδιο τρόπο που τα χρησιμοποίησαν οι Μινωίτες», προσθέτει.
  

Ένα από τα τέσσερα χρυσά δακτυλίδια στον τάφο δείχνει κάποιον που εκτελεί ταυροκαθάψια, «απηχώντας» το κεφάλι ενός ταύρου που κάποτε είχε τοποθετηθεί επάνω σε ένα σκήπτρο το οποίο θάφτηκε εκεί κοντά. Σε έναν άλλον σφραγιδόλιθο, ένας ήλιος με 16 ακτίνες κρέμεται στον ουρανό, πάνω από δυο απόκοσμες φιγούρες με χαρακτηριστικά εντόμου (μινωικοί δαίμονες ή Minoan genius).

Πρόσφατες ακτινογραφίες σε θώρακα μιας πολύ διαβρωμένης χάλκινης πανοπλίας που βρέθηκε στα πόδια του πολεμιστή δείχνουν ότι το ίδιο 16άκτινο αστέρι διακοσμούσε κάποτε την πανοπλία του. «Υπάρχουν τόσα πολλά στοιχεία που δείχνουν ότι οι Μυκηναίοι κατανόησαν τις μινωικές τελετουργικές έννοιες της εξουσίας», λέει ο κ. Ντέιβις.

«Μας φαίνεται πιθανό ότι ορισμένες πεποιθήσεις που προέρχονταν από την Κρήτη είχαν μεταφερθεί άθικτα στην Πύλο, αν όχι από μινωικούς ιεραποστόλους, τότε από ''προσηλυτισμένους'' ανθρώπους της ενδοχώρας», τόνισε.

 
Ο κ. Ντρίσεν προτείνει ότι η ιδέα της ταξινόμησης της τέχνης και των τεχνουργημάτων ως «μινωική» ή «μυκηναϊκή» σε αυτή τη χρονική στιγμή της διαπολιτισμικής ζύμωσης μπορεί να μην αντανακλά πλήρως την πολυπλοκότητα της περιόδου. Για παράδειγμα, πιστεύει ότι οι ηπειρωτικοί κάτοικοι θα μπορούσαν να έχουν σκαλίσει οι ίδιοι τους σφραγιδόλιθους, έχοντας μάθει την τέχνη από Μινωίτες τεχνίτες, ή τεχνίτες από την Κρήτη να είχαν μεταναστεύσει στην ηπειρωτική χώρα, φέρνοντας οικεία εικονογραφία σε νέα ακροατήρια».

Οι συνδέσεις μεταξύ εικονογραφίας και αντικειμένων έχουν πείσει τους ανασκαφείς Στόκερ και Ντέιβις ότι ο Γρύπας Πολεμιστής ήταν ενημερωμένος καταναλωτής αντικειμένων μινωικού στυλ και όχι ένας αδιάκριτος συλητής. Κατά κάποιον τρόπο, λέει η κ. Στόκερ, ο Γρύπας Πολεμιστής λειτουργεί ως ένα είδος γέφυρας μεταξύ Μινωιτών και Μυκηναίων, που αποδεικνύει πόσο στενά αλληλοσυνδέονταν.

«Υπάρχει συμβολική ενότητα μεταξύ των αντικειμένων. Έχουμε πράγματα που ταιριάζουν, συναρμολογημένα σκόπιμα. Δεν αποτελούν τυχαίο προϊόν λεηλασίας. Αντικατοπτρίζουν μια ιστορία που έχει αποκτηθεί σκόπιμα», καταλήγει.

naftemp

glyptaparthenona18

Στην απόφαση του Προέδρου Μακρόν να αποδεχτεί την πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη για την προσωρινή επιστροφή στην Αθήνα μια μαρμάρινης μετόπης που εκτίθεται εδώ και αιώνες στο Λούβρο, αναφέρεται σημερινό δημοσίευμα των βρετανικών Times.

Η αρθρογράφος επισημαίνει μάλιστα ότι η εν λόγω συμφωνία θεωρείται από κάποιους «ορόσημο» στη μάχη της Ελλάδας να ανακτήσει τα γλυπτά του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο.

Όπως επισημαίνει το δημοσίευμα, το μαρμάρινο ανάγλυφο του Παρθενώνα, που εκτίθεται στο Λούβρο εδώ και περισσότερα από 200 χρόνια, θα επιστρέψει στην Αθήνα προσωρινά, ενώ στο διάσημο γαλλικό μουσείο θα πραγματοποιηθεί έκθεση με «αρχαίους ελληνικούς θησαυρούς» που θα βγουν για πρώτη φορά από τη χώρα.

«Η συμφωνία επικροτείται ως ορόσημο στη μάχη της Ελλάδας να ανακτήσει τα γλυπτά του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο» επισημαίνει το δημοσίευμα και συνεχίζει: «Αξιωματούχοι της κυβέρνησης και κρατικά ΜΜΕ ανακοίνωσαν εχθές ότι ο πρόεδρος Μακρόν συμφώνησε να δανείσει [στην Αθήνα] την ανεκτίμητη μετόπη του Παρθενώνα, κατά τη διάρκεια των συνομιλιών που είχε στο Παρίσι με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Έλληνα πρωθυπουργό, την περασμένη εβδομάδα. Πρόκειται για "προσωρινή ανταλλαγή" όπως ξεκαθάρισε ένας αξιωματούχος της κυβέρνησης».

Αφού εξηγεί ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός ζήτησε την επιστροφή της μετόπης στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τον εορτασμό των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση, η αρθρογράφος επισημαίνει ότι η Γαλλία στήριξε τον αγώνα των Ελλήνων κατά των Οθωμανών, συμμετέχοντας με τη Βρετανία και τη Ρωσία στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου το 1827 και βοηθώντας την Ελλάδα να κερδίσει την ανεξαρτησία της.

«Το θραύσμα της ζωφόρου του Παρθενώνα του 5ου αιώνα π.Χ. που εκτίθεται στο Λούβρο είναι μία από τις 92 μαρμάρινες μετόπες που κοσμούσαν το πάνω μέρος του αρχαίου ναού, προτού οι Οθωμανικές δυνάμεις τον μετατρέψουν σε αποθήκη πυρομαχικών και οι Βενετοί τον βομβαρδίσουν κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Αθήνας το 1687» επισημαίνει το δημοσίευμα.

Και συμπληρώνει: «Παρόλο που οι περισσότερες μετόπες καταστράφηκαν, μία παραμένει στο Μουσείο της Ακρόπολης, άλλη μία στο Λούβρο και 14 στο Βρετανικό Μουσείο, μέρος της συλλογής γλυπτών που απέσπασε [από τον Παρθενώνα] ο λόρδος Έλγιν, ένας Βρετανός αριστοκράτης, στις αρχές του 19ου αιώνα».

Η συγκεκριμένη μετόπη, εξηγεί η αρθρογράφος, είχε βρεθεί από έναν Γάλλο διπλωμάτη στον Παρθενώνα και εκτίθεται στο Λούβρο από το 1798. Σε αυτήν, απεικονίζεται η σκηνή από μια μάχη ανάμεσα σε ανθρώπους και κενταύρους.

Ως «αντάλλαγμα» για το δάνειο, η Ελλάδα θα δανείσει στο Λούβρο μια συλλογή από αρχαία χάλκινα αντικείμενα, που η Αθήνα είχε συμφωνήσει να στείλει στο Παρίσι το 2005, αλλά αποφάσισε τελικά να μην το κάνει επειδή η Γαλλία απέφυγε να ασκήσει πίεση στο Βρετανικό Μουσείο για τα μάρμαρα του Παρθενώνα, επισημαίνουν οι Times.

«Αφότου ανέλαβε την εξουσία, ο κ. Μακρόν έχει εξελιχθεί στον πρώτο δυτικό ηγέτη που έχει ξεκινήσει μία ολική επανεξέταση της αποικιοκρατικής λεηλασίας των αρχαιοτήτων, στέλνοντας σημαντικές συλλογές πίσω στην Αφρική, μια ενέργεια που βρίσκει αντίθετα πολλά μεγάλα μουσεία σε άλλες χώρες», συμπληρώνει το δημοσίευμα.

Η αρθογράφος κάνει μάλιστα ειδική αναφορά στο Βρετανικό Μουσείο, που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή όσων αντιτίθενται στον επαναπατρισμό των αρχαιοτήτων, προβάλλοντας ως επιχείρημα ότι εκατομμύρια επισκέπτες αποκτούν πρόσβαση ετησίως στις συλλογές με τα αρχαιοελληνικά εκθέματα, απολαμβάνοντας την ευκαιρία να τις θαυμάσουν «στο ευρύτερο πλαίσιο του ανθρώπινου πολιτισμού».

Πρώτο Θέμα

panselinos POSTER eot

Εκδηλώσεις διοργανώνει το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού σε ολόκληρη τη χώρα με αφορμή την πανσέληνο του Δεκαπενταύγουστου.

Οι εκδηλώσεις σε περίπου 100 μουσεία, μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους που άρχισαν την Κυριακή 11 Αυγούστου ολοκληρώνονται την Κυριακή 19 Αυγούστου.

Το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του, διοργανώνει συστηματικά από το 1999 τις εκδηλώσεις της αυγουστιάτικης πανσελήνου, προσκαλώντας χιλιάδες Έλληνες και ξένους επισκέπτες, να παρακολουθήσουν ποιοτικές εκδηλώσεις και να θαυμάσουν τους αρχαιολογικούς χώρους, κάτω από το φως του φεγγαριού.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

Στην αφίσα των φετινών εκδηλώσεων, όπως επισημαίνεται στην ίδια ανακοίνωση, καθώς συμπίπτουν η γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου με την αυγουστιάτικη πανσέληνο, παρουσιάζεται η Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής, στη Σίφνο.

GIANNAAGGEL

Επικεφαλής της επιτροπής «Ελλάδα 2021» η οποία θα μεριμνήσει για τις εκδηλώσεις που θα γίνουν για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, ορίστηκε η Γιάννα Αγγελοπούλου, με απόφαση του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Όπως ανακοίνωσε το γραφείο τύπου του πρωθυπουργού, σε συνάντηση που είχε ο κ. Μητσοτάκης με την κ. Αγγελοπούλου στις 11.00 στο Μέγαρο Μαξίμου, έγινε μια πρώτη συζήτηση για τους στόχους.

Όπως ανέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, «το 2021 θα είναι μια χρόνια που όλοι οι Ελληνες θα γιορτάσουμε μαζί και ενωμένοι τα 200 χρόνια ελευθερίας του ελληνικού κράτους, με υπερηφάνεια για το παρελθόν μας και αυτοπεποίθηση για το μέλλον μας».

Οι εκδηλώσεις θα γίνουν σε όλη τη χώρα και θα κορυφωθούν το καλοκαίρι του 2021 στην Αθήνα, στις πρωτεύουσες κάθε περιφέρειας, σε εμβλητικούς τόπους της χώρας, αλλά και σε σημαντικές πόλεις του εξωτερικού.

Στη συνάντηση αποφασίστηκε επίσης ο φορέας υλοποίησης της εθνικής πρωτοβουλίας να είναι το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού, ενώ στην διοργάνωση, εκτός από τα συναρμόδια υπουργεία, θα έχουν καθοριστική συμμετοχή διακεκριμένες προσωπικότητες του πνεύματος, του πολιτισμού και των επιστημών.

Ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης έδωσε διευκρινίσεις τόσο για τη Γιάννα Αγγελοπούλου όσο και για το ρόλο της Επιτροπής.

Ο υπουργός Επικρατείας τόνισε ότι τόσο η Γιάννα Αγγελοπούλου όσο και τα υπόλοιπα μέλη της Επιτροπής θα είναι άμισθα και ο ρόλος της Επιτροπής θα είναι συμβουλευτικός.

«Η Επιτροπή αυτή δεν είναι που θα λάβει αποφάσεις για το που και πως θα κινηθεί ο εορτασμός στην χώρα, αλλά είναι μια συμβουλευτική Επιτροπή του πρωθυπουργού. Οι αποφάσεις θα ανήκουν στη Βουλή και την κυβέρνηση. Δεν θα έχει αποφασιστική αρμοδιότητα αλλά μόνο συμβουλευτικό ρόλο. Τον τελικό λόγο θα τον έχει η Βουλή», τόνισε.

Η κ. Αγγελοπούλου αμέσως μετά τη συνάντηση έκανε την εξής δήλωση:

«Ευχαριστώ τον Πρωθυπουργό για την εμπιστοσύνη και την τιμή να μου αναθέσει την ευθύνη μιας τόσο σημαντικής για τον Ελληνικό λαό και την Ελλάδα υπόθεση. Ολοι μαζί θα κάνουμε το καλύτερο».

amfipoli 1

Ισως να αποτελεί την είδηση του καλοκαιριού: το έργο της Αμφίπολης ξαναζωντανεύει εκεί όπου σταμάτησε το 2015.

Αρχίζουν, με απόφαση της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, νέα έργα και μάλιστα τον Σεπτέμβριο έχει προγραμματιστεί να επισκεφθεί τον Τάφο της Αμφίπολης και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Πρόκειται για ένα ερευνητικό πρόγραμμα» εξήγησε η υπουργός, δηλαδή έργα που έπρεπε να είχαν γίνει πριν από τέσσερα χρόνια, τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2015, όταν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ τα απαξίωσε.

Δεν τα σταμάτησε εντελώς (έκανε απλώς slowdown), διότι δεν την ενδιέφερε το έργο. Δεν μπορούσε άλλωστε η προηγούμενη κυβέρνηση να τα σταματήσει διότι ήταν πρόγραμμα ΕΣΠΑ και εάν έκανε κάτι τέτοιο τότε θα είχε πρόβλημα με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Αφήστε που ο περιφερειάρχης Απ. Τζιτζικώστας (που χειριζόταν τα προγράμματα ΕΣΠΑ) απειλούσε να τους πάει στα δικαστήρια.

Ετσι ξαναρχίζουν με εντατικό ρυθμό οι εργασίες και πάλι στον τάφο της Αμφίπολης. Εκείνο όμως που έμεινε «καρφωμένο» στο μυαλό της κυρίας Μενδώνη ήταν οι συνεχείς προσπάθειες απαξίωσης που κατέβαλλε η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για το έργο αυτό.

Ακόμη, όπως λέει, έμεινε χαραγμένο στο μυαλό της και την αδιαφορία που έδειξε απέναντί της η τότε ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού.

alexandros kefali

H Προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ημαθίας Αγγελική Κοτταρίδη, με ανάρτησή της στην προσωπική της σελίδα, σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, αποκάλυψε ένα - ξεχασμένο για χρόνια στις αποθήκες του Αρχαιολογικού Μουσείου Βέροιας - μοναδικό γλυπτό του Μεγάλου Αλεξάνδρου αναφέροντας χαρακτηριστικά:

"Ήθελα να σας τον φανερώσω αύριο, αλλά με έπιασε ανυπομονησία! Ένα "ολοκαίνουριο" πορτραίτο του Μεγαλέξανδρου, άγνωστο ακομη σε αρχαιολόγους και φιλότεχνους...

Για δεκαετίες χαμένος σε μια σκοτεινή γωνιά της αποθήκης του Αρχαιολογικού Μουσείου της Βέροιας ανάμεσα σε κλούβες με κεραμεική, μισοκρυμμένος κάτω από παλιά κονιάματα και ρύπους -βλέπετε είχε χρησιμοποιηθεί σαν οικοδομικό υλικό και βρέθηκε στα μπάζα κοντά σε ένα χωριό του ημαθιώτικου κάμπου...".

agia skeph

Η ανακάλυψη της Ιεράς Μονής της Αγίας Σκέπης που είχε χτίσει ο Μανουήλ Κομνημνός φοβίζει τους Τούρκους που πιστεύουν ότι προαναγγέλλει το τέλος τους.

Οχτακόσια χρόνια μετά εντοπίστηκε στο Βόσπορο η Μονή που είχε οικοδομήσει ο βυζαντινός αυτοκράτορας, Μανουήλ ο Κομνηνός.

Η ανακάλυψη αυτή σε συνδυασμό με τις πρόσφατες ανακαλύψεις και τα σημεία που εμφανίζονται πάνω στο στολίδι της Ορθοδοξίας την Αγία Σοφία, κάνουν τους Τούρκους να νιώθουν ότι κάτι πολύ άσχημο έρχεται για αυτούς καθώς το τέλος της Τουρκίας έχει προβλεφθεί για όταν «εκπληρωθούν τα Σημεία των Καιρών».

Σύμφωνα με αποκαλυπτικά δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, υπήρχαν φήμες ότι η ιστορική αυτή ελληνορθόδοξη βυζαντινή μονή βρίσκονταν κοντά στο πανεπιστήμιο, Koç Üniversitesi, (της γνωστής οικογένειας των Koç)...και πολλοί περαστικοί στην περιοχή αυτή είχαν μαρτυρήσει στο παρελθόν για διάφορα εκκλησιαστικά αντικείμενα που βρέθηκαν πέριξ του κυρίως χώρου του πανεπιστημίου.

Για την ακριβή τοποθεσία της ιεράς αυτής μονής, είχαν γράψει στο πρόσφατο παρελθόν, ο Paul Magdalino, βυζαντινολόγος και καθηγητής βυζαντινής ιστορίας στο πανεπιστήμιο του Koç Üniversitesi, ο Άγγλος ιστορικός, Micheal Angold και ο Αυστραλός ιστορικός, Andrew Stone.

Οι αναφορές αυτές προκάλεσαν την περιέργεια των Τούρκων που άρχισαν εντατικές έρευνες στη περιοχή όπου πιστεύονταν πως βρίσκεται η ιερά μονή της οποίας, όπως αναφέρει και η τουρκική εφημερίδα, το ολοκληρωμένο όνομά της είναι ιερά Μονή Κατασκεπής του Αγίου Μιχαήλ.

Οι έρευνες αυτές έφεραν γρήγορα τις πρώτες συγκεκριμένες ενδείξεις για την ακριβή τοποθεσία και έφεραν τα πρώτα αποτελέσματα που οριστικοποίησαν, σύμφωνα με τους Τούρκους, το μέρος όπου είχε ακμάσει η ιερά αυτή μονή.

Οι φήμες που έχουν κυκλοφορήσει σχετικά για το μεγάλο αυτό θέμα όπως πιστεύεται και διακηρύσσουν οι ίδιοι οι Τούρκοι είναι, ενώ συνεχίζονται οι ανασκαφές, ότι στον ευρύτερο χώρο της μονής έχουν κρυφτεί ιερά αντικείμενα τα οποία έκρυψαν οι βυζαντινοί για να αποφύγουν την λεηλασία των σταυροφόρων που εκείνη την εποχή είχαν καταλάβει την Κωνσταντινούπολη και είχαν προβεί στις γνωστές βιαιοπραγίες και λεηλασίες των ελληνορθόδοξων ναών και μοναστηριών.

Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι κυκλοφορεί η άποψη πως στην μονή αυτή βρίσκεται η Ιερά Τράπεζα όπου Ιησούς Χριστός είχε τελέσει τον Μυστικό Δείπνο και η οποία είχε μεταφερθεί από τους βυζαντινούς στην ιερά μονή της Αγία Σκέπης από τα Ιεροσόλυμα.

Οι πρώτες ανασκαφές είχαν φέρει στο φως την ανακάλυψη μιας πρώτης μεγάλης οπής, η οποία οδηγούσε σε ένα τούνελ που άνηκε στον ευρύτερο χώρο της μονής.

Το τούνελ απλώνεται σε βάθος 4 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της γης, έχει μήκος περίπου τα 250-300 μέτρα και οδηγεί στα πρώτα απομεινάρια του κτίσματος της μονής, τα οποία μετά από οχτακόσια χρόνια, σύμφωνα με τα τουρκικά δημοσιευματα της εποχής, ήρθαν στο φως της δημοσιότητας.

Να σημειωθεί ότι η ιερά αυτή μονή της Αγίας Σκέπης Κωνσταντινούπολης είχε γίνει ευρέως γνωστή γιατί εκεί είχε εξοριστεί ο πατριάρχης Άγιος Φώτιος, ο οποίος όπως είναι γνωστό είχε σηκώσει στους ώμους του όλο το βάρος της καταδίκης της αίρεσης του παπισμού και για τον λόγο αυτό μέχρι σήμερα είναι το «κόκκινο πανί» για τους δυτικούς.

Ο Φώτιος παρέμεινε εκεί ήσυχος όσο κράτησε η εξορία του παρ’ όλο που οι οπαδοί του είχαν συγκροτήσει δική τους εκκλησία με ιεραρχία, ιεροτελεστίες και πιστούς. Στα τέλη του 876 ανακλήθηκε από την εξορία και του ανατέθηκε η ανατροφή των τεσσάρων γιων του αυτοκράτορα Βασιλείου, ο οποίος σε όλο το διάστημα της εξορίας δεν έπαυσε να τον τιμά και να τον βοηθά. Το 877 ο τότε πατριάρχης Ιγνάτιος πέθανε και σε τρεις μέρες ο Φώτιος ανέβηκε και πάλι στον πατριαρχικό θρόνο.

Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι η ανακάλυψη της ιεράς αυτής μονής της Αγίας Σκέπης Κωνσταντινούπολης, που έμεινε στα σκοτάδια οχτακόσα χρόνια και είχε συνδεθεί άμεσα με τον πατριάρχη Άγιο Φώτιο, έρχεται δυο σχεδόν χρόνια μετά την ανακάλυψη της νήσου Βόρδωνες, δηλαδή της χαμένης δέκατης νήσου των Πριγκιποννήσων, όπου σύμφωνα με την παράδοση ετάφη ο Άγιος Φώτιος.

Η Μονή όμως είναι έν ζήτημα που ανησυχεί τους Τούρκους καθώς όπως πολλάκις έχουμε αναφέρει η Αγία Σοφία παρουσιάζει «σημεία» επιστροφής στην Ορθοδοξία.

Εδώ και καιρό έχουν την εντύπωση ότι το ιερότερο μνημείο της Ορθοδοξίας «θέλει να επιστρέψει εκεί που ανήκει», και αυτό όπως έχει προφητευθεί από τους Άγιους της Ορθοδοξίας θα συνοδευτεί από την καταστροφή του όποιου τουρκικού κράτους.

Κάτι που οι Τούρκοι το φοβούνται σφόδρα καθώς είναι οι πρώτοι που φοβούνται την έγερση του «μαρμαρωμένου βασιλιά».

Στην Τουρκία φοβούνται αναβίωση της Ελληνορθοδοξίας και διασπαση του τεχνητού τουρκικού κράτους, αφού και οι ίδιοι οι Τούρκοι γνωρίζουν ότι υπάρχουν εκατομμύρια κρυπτοχριστιανών και πολιτών που γνωρίζουν ότι έχουν ελληνικό αίμα.

Υπάρχουν ήδη πάμπολλες, συγκεκριμένες και επώνυμες περιπτώσεις μουσουλμάνων που ζήτησαν να βαφτιστούν Χριστιανοί, ενώ τα αποκαλυπτικά στοιχεία έρευνας τουρκικής εφημερίδας του 2012, που καταγράφει μόνο τα τελευταία τρία χρόνια στην Τουρκία (δηλαδη 2009-2012) τον εξωφρενικό αριθμό των 8.000.000 πωλήσεων Αγίων Γραφών, στην τουρκική γλώσσα! (σ.σ. πράγμα που δείχνει πως είναι πραγματικά πολλά εκατομμύρια οι Κρυπτοχριστιανοί στην Τουρκία, ενώ σύμφωνα με τις Προφητείες του Αγίου Κοσμά για το «1/3 των Τούρκων που θα γίνουν Χριστιανοί» και με βάση το σημερινό πληθυσμό, φαίνεται πως πρόκειται για περίπου 15 με 20 εκατομμύρια ψυχές!)

Στη γείτονα παίζουν άπειρα βίντεο τουρκικών καναλιών, με τους χιλιάδες κυριολεκτικά Τούρκους «μουσουλμάνους», που κατακλύζουν την Εκκλησία του Αϊ Γιώργη του Κουδουνά στη γιορτή του, αφήνοντας τάματα, προσκυνώντας τις άγιες εικόνες και πηγαίνοντας σε ατέλειωτες ουρές για να χριστούν με το λαδάκι από το καντήλι του Αγίου!

Σημειώνεται δε ότι στην Τουρκία υπάρχουν γύρω στα 15.000.000 πιστών Αλεβιτών οι οποίοι είναι σιιτική αίρεση και πιστεύουν στον τριαδικό Θεό. Λέγεται ότι η δημιουργία τους οφείλεται σε εξισλαμισθέντες χριστιανούς που έτσι κράτησαν τα πιστεύω τους μέσω μιας «ισλαμικότερης» παραδοχής.

Η εφημερίδα, Σαμπάχ, μάλιστα έχει παρουσιάσει ένα αφιέρωμα για τα «Μυστήρια της Αγίας Σοφία», (Ayasofya” nın gizlemleri), όπου και φαίνεται ότι οι ίδιοι οι Τούρκοι φοβούνται πάνω απ’ολα για το μέλλον τους.

Έχουν φοβία στους κρυμμένους σταυρούς, συμβολικούς και μη, που υπάρχουν στο εσωτερικό του ναού, αλλά και στην κάτοψη όπως αυτή μπορεί κάποιος να την διακρίνει από ψηλά.

Τελευταία έρχονταιι στο φως όλοι εκείνοι οι θρύλοι που κατά καιρούς είχαν συγκλονίσει και είχαν προκαλέσει στους μουσουλμάνους μια χαρακτηριστική φοβία για την εκ νέου ανάδυση της ορθόδοξης χριστιανικής ταυτότητας του ναού και τις κοσμογονικές συνέπειες αυτού του συγκλονιστικού γεγονότος, παρά το γεγονός ότι είχε μετατραπεί σε τέμενος μέχρι το 1934.

 

Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά οι Τούρκοι βλέπουν, «Σταυρό του Αποστόλου Αγίου Ανδρέα», ο οποίος όπως είναι γνωστό είναι ο ιδρυτής της εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης.

Στην οροφή του ναού υπάρχει ο Σταυρός του Αγίου Ανδρέα σε διαγώνιο μορφή, ένα σημαντικό σύμβολο.

Ο «Σταυρός του Ιουστινιανού» τρομάζει επίσης τους Τούρκους καθώς οι θρύλοι αναφέρουν για ένα πανάρχαιο κειμήλιο που βρίσκεται μέσα στην Αγία Σοφία και μάλιστα προέρχεται από την Αίγυπτο και έχει τρομακτική δύναμη.

Σύμφωνα με τις ίδιες τις τουρκικές πηγές, η κατασκευή του ναού βασίστηκε στο χριστιανικό σύμβολο του Σταυρού και μια φοβία διακατέχει τους Τούρκους για την μελλοντική επάνοδο της Αγίας Σοφίας στον φυσικό της κάτοχο,καθώς γνωρίζουν ότι την έκλεψαν από το Ελληνισμό..

Όπως αναφέρει ο θρύλος είναι γνωστό ότι μετά την μετατροπή του ναού σε μουσουλμανικό τέμενος κτίστηκε το γνωστό Μιχράμπ, (το μουσουλμανικό σημείο της προσευχής), που εμφανίστηκε στην ανατολική πλευρά του ναού προς την κατεύθυνση της Μέκκας.

Σύμφωνα με τους τουρκικούς θρύλους μπροστά από το Μιχράμπ βρίσκεται θαμμένο ένα φέρετρο κατασκευασμένο από επίχρυσο μπρούντζο. Στο φέρετρο αυτό κείτεται η σωρός της βασίλισσας Σοφίας, (προφανώς γίνεται ταύτιση με την Αγία Σοφία).

Η βασίλισσα Σοφία και το φέρετρο της, σύμφωνα με τους τουρκικούς θρύλους, απαγορεύεται να αγγχιχθούν Αν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε σύμφωνα με τον θρύλο θα προκληθεί η «έγερση» της βασίλισσας Σοφίας και τότε ένας τρομακτικός θόρυβος θα τραντάξει όλο το οικοδόμημα του ναού προκαλώντας σεισμικά γεγονότα.

Σύμφωνα με τις τουρκικές αναφορές το φέρετρο αυτό προστατεύουν τέσσερις αρχάγγελοι που βρίσκονται πάνω στον Θόλο του ναού. Οι αρχάγγελοι αυτοί,οι Τζεμπραΐλ, Μιχαήλ, Ισραφήλ και Αζραήλ.

Ο Τζεμπραήλ προστατεύει τους αυτοκράτορες, ο Μιχαήλ τον ναό από τις εχθρικές επιθέσεις, ενώ οι Τζεμπραηλ και Ισραφήλ ήταν οι αγγελιοφόροι των γεγονότων από τις πολεμικές επιχειρήσεις στους αυτοκράτορες.

Και οι τέσσερεις αυτοί αρχάγγελοι έχουν ταχτεί μετά την πτώση της Πόλης να προφυλάσσουν το φέρετρο της βασίλισσας Σοφίας από τον κίνδυνο κάποιος βέβηλος να το ανοίξει και να επέλθει η δευτέρα παρουσία!

Υπάρχει όμως και ο θρύλος του «Κρυμμένου Πατριάρχη» που μοιάζει με τον ελληνικό θρύλο για τον κρυμμένο παπά.

Όπως αναφέρει η τουρκική παράδοση, στο νότιο μέρος του ναού υπάρχει ένας στενός διάδρομος που οδηγεί σε μια παμπάλαια αραχνιασμένη και πολύ μυστήρια πύλη για την οποία ο θρύλος την αναφέρει σαν την «Κλειστή Πύλη».

Σύμφωνα με τις τουρκικές αναφορές, όταν ο Μωάμεθ ο Φατίχ μπήκε στην Κωνσταντινούπολη ο τελευταίος ελληνορθόδοξος Πατριάρχης μαζί με τους συνόδους του τελούσε στο σημείο αυτό θεια λειτουργία.

Μόλις οι οθωμανικές ορδές εισέβαλαν στον ναό, ο Πατριάρχης και όλη η συνοδεία του εισήλθε μέσα στην πύλη αυτή η οποία έκλεισε και από τότε χάθηκαν ενώ η πύλη έμεινε ερμητικά κλειστή και κανένας δεν τόλμησε ποτέ να την ανοίξει.

Αλλά το εντυπωσιακό είναι πως κάθε χρόνο στην ανάσταση των Ορθόδοξων χριστιανών μπροστά από την πύλη αυτή, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η Σαμπάχ, εμφανίζονται.... κόκκινα αυγά!

Ο θρύλος συμπληρώνετε από την προφητεία που φοβίζει τους Τούρκους, ότι όταν η πύλη αυτή ανοίξει, στον ναό θα ακουστούν ξανά χριστιανικές ελληνορθόδοξες ψαλμωδίες γι” αυτό και τρομάζουν και μόνο στην ιδέα του ανοίγματος αυτής της μυστήριας πύλης.

Μεγάλο δέος δημιουργεί στους Τούρκους, όπως αναφέρει η Σαμπάχ και τα διάφορα μωσαϊκά που έχουν αναδυθεί με όλη την μεγαλοπρέπεια τους τις τελευταίες δεκαετίες μέσα στο ιερό ναό της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης, παρά του ότι η μουσουλμανική θρησκεία θεωρεί σαν αμάρτημα την απεικόνιση πρόσωπων που σχετίζονται με θρησκευτικά γεγονότα.

Ιδιαίτερο δέος τους προκαλεί το γνωστό μωσαϊκό που απεικονίζει τον Ιησού έχοντας την Παναγία και τον Ιωάννη τον Βαπτιστή στα δεξιά και αριστερά Του.

Οι Τούρκοι το έχουν ονομάσει χαρακτηριστικά το «Μωσαϊκό της Αποκάλυψης» και ο συμβολισμός αυτός ανάγει στην εσχατολογική σημασία του που είναι έντονη στους μουσουλμάνους Τούρκους. Επίσης ξεχωριστή αναφορά γίνεται και για τα μωσαϊκά που αναπαριστάνε γνωστούς βυζαντινούς αυτοκράτορες, όπως τον Ιωάννη τον Κομνηνό με τον Ιησού Χριστό και τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Μονομάχο με την αυτοκράτειρα Ζωή.

Όλες αυτές οι απεικονίσεις προκαλούν έντονο δέος καθώς όλη αυτή η ελληνορθόδοξη χριστιανική μεγαλοπρέπεια και η εσωτερική δύναμη που αναδύουν αυτά τα ψηφιδωτά, έχουν γεννήσει διάφορους θρύλους για τους εσχατολογικούς τους συμβολισμούς.

Οι συμβολισμοί αυτοί σχετίζονται με τις τουρκικές φοβίες για την επάνοδο στην επιφάνεια και στην εξουσία της αγίας Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με την ευλογία του ίδιου του Ιησού Χριστού.

Οι θρησκευτικοί συμβολισμοί δεν είναι διόλου αμελητέοι καθώς μπορούν να δώσουν νίκες ή να προκαλέσουν ήττες, ακόμα και να καταστρέψουν ολόκληρους λαούς.

dogma

Περισσότερα Άρθρα...