AGIOSNIKOLAOS2018
Ο Άγιος Νικόλαος, τη μνήμη του οποίου γιορτάζει η εκκλησία μας στις 6 Δεκεμβρίου, γεννήθηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ. στα Πάταρα της Λυκίας, από γονείς ευσεβείς και πλουσίους και έδρασε την εποχή των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού (284 – 304 μ.Χ.), Μαξιμιανού (286 – 305 μ.Χ.) και Μεγάλου Κωνσταντίνου.

Σε νεαρή ηλικία έμεινε ορφανός και κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίας. Αλλά ο Νικόλαος, εμπνεόμενος από φιλάνθρωπα συναισθήματα, διέθετε την περιουσία του για να ανακουφίζει άπορα, ορφανά, φτωχούς, χήρες, στενοχωρημένους οικογενειάρχες. Ένας μάλιστα, θα διέφθειρε τις τρεις κόρες του, προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα.

Όταν το έμαθε αυτό ο Νικόλαος, μυστικά σε τρεις νύκτες εξασφάλισε την προίκα των τριών κοριτσιών, αφήνοντας 100 χρυσά φλουριά στην κάθε μία. Έτσι, οι τρεις κόρες αποκαταστάθηκαν και γλίτωσαν από βέβαιη διαφθορά. 

Στη συνέχεια αφιερώθηκε στον ασκητικό βίο, λόγω όμως της ξεχωριστής αρετής του τιμήθηκε, χωρίς να το επιδιώξει, αρχικά με το αξίωμα του Ιερέα στα Πάταρα και συνέχεια με το αξίωμα του αρχιεπισκόπου Μύρων. Από τη θέση αυτή καθοδηγούσε με αγάπη το ποίμνιό του και ομολογούσε με παρρησία την αλήθεια. Για το λόγο αυτό συνελήφθη από τους τοπικούς άρχοντες και ρίχτηκε στη φυλακή. 

Όταν όμως ανήλθε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Μέγας Κωνσταντίνος ελευθερώθηκαν όλοι οι χριστιανοί και έτσι ο Νικόλαος επανήλθε στο αρχιεπισκοπικό θρόνο. Μάλιστα έλαβε μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο, όπου ξεχώρισε για τη σοφία και την ηθική του τελειότητα.

Ο Άγιος Νικόλαος ήταν προικισμένος και με το χάρισμα της θαυματουργίας με το οποίο έσωσε πολλούς ανθρώπους και όσο ήταν εν ζωή αλλά και μετά την κοίμησή του το 330 μ.Χ. Για παράδειγμα όταν κάποτε κινδύνευσε κάποιος στη θάλασσα – λόγω σφοδρών ανέμων – και επικαλέστηκε το όνομα του αγίου σώθηκε και μάλιστα ενώ βρισκόταν στη μέση του πελάγους βρέθηκε αβλαβής στο σπίτι του. Το θαύμα έγινε αμέσως γνωστό στην Πόλη και ο λαός προσήλθε αμέσως σε λιτανεία και αγρυπνία προκειμένου να τιμήσει το θαυματουργό Άγιο.

Περί των Ιερών Λειψάνων του Αγίου

Ο τάφος του Αγίου Νικολάου στη Βασιλική του Μπάρι, ανοίχθηκε αναγκαστικά το 1953 μ.Χ., κατά την διάρκεια αναστηλωτικών εργασιών, την νύκτα της 5ης προς 6ης Μαΐου. Για τον σκοπό αυτό συγκροτήθηκε επιτροπή από τον Πάπα, με Πρόεδρο τον τότε Ρωμαιοκαθολικό Αρχιεπίσκοπο του Μπάρι Ερρίκο Νικόδημο, στην οποία ανατέθηκε η κανονική αναγνώριση των λειψάνων του τάφου. Παράλληλα ο αναγνωριστικός έλεγχος και η καταμέτρηση των οστών ανατέθηκε στον Καθηγητή της Ανατομίας στο Πανεπιστήμιο του Μπάρι Λουΐτζι Μαρτίνο και τον βοηθό του Γιατρό Αλφρέντο Ρουγγίερι.

Τα Λείψανα μέσα στη λάρνακα έπλεαν σέ ένα διαυγές, άχρωμο και άοσμο υγρό, το οποίο είχε βάθος τρία περίπου εκατοστά. Η εξέταση του υγρού αυτού από τα Ινστιτούτα Χημείας και Υγιεινής του Πανεπιστημίου του Μπάρι απέδειξε, ότι επρόκειτο για καθαρό νερό, ελεύθερο από άλατα και στείρο από μικροοργανισμούς! Η έρευνα απέδειξε, ότι το υγρό αυτό προήρχετο από τις μυελοκυψέλες των σπογγωδών οστέων! 

Η τρίτη ιστορικά ανακομιδή έγινε την νύκτα της 7ης προς 8ης Μαΐου 1957 μ.Χ., με σκοπό νέα αναγνώριση, καταμέτρηση, ανατομική και ανθρωπολογική μελέτη, πριν την οριστική κατάθεση στην λάρνακα, μετά το πέρας των αναστηλωτικών εργασιών. Στην ιατρική ομάδα συμμετείχε την φορά αυτή και ο Γιατρός Λουΐτζι Βενέζια. Τα αποτελέσματα της ανθρωπολογικής εξετάσεως των Ιερών Λειψάνων υπήρξαν εντυπωσιακά. Διαπιστώθηκε, ότι ανήκαν σέ ένα και το αυτό άτομο και μάλιστα σε άνδρα που είχε ύψος 1.67 περίπου, τρεφόταν κυρίως με φυτικά προϊόντα και πέθανε σε ηλικία μεγαλύτερη των 70 ετών. Το άτομο αυτό ανήκε στην λευκή Ινδοευρωπαϊκή φυλή.

Η κατάσταση ορισμένων οστών έδειξε ακόμη, ότι το άτομο στο οποίο ανήκαν, πρέπει να είχε υποφέρει πολύ κάτω από ιδιαίτερα δυσμενείς συνθήκες διαβίωσης, που του άφησαν σημάδια στην υπόλοιπη ζωή του. Η αγκυλωτική σπονδυλοαθρίτιδα και η διάχυτη ενδοκρανιακή υπερόστωση, πρέπει να κληρονομήθηκαν από κάποια υγρή φυλακή, όπου πέρασε αρκετά χρόνια της ζωής του και μάλιστα σε προχωρημένη ηλικία.

Η ιχνογραφική ανάπλαση του προσώπου, με την μέθοδο της υπερσκελετικής αναπλάσεως των μαλακών μερών της κεφαλής, απέδωσε επίσης θεαματικά αποτελέσματα. Τα σχετικά ιχνογραφήματα που δημοσίευσε ο Καθηγητής Μαρτίνο, βρίσκονται σε συμφωνία με τις παλαιότερες απεικονίσεις του Αγίου, εκείνη της Αγίας Μαρίας της Πρώτης (στη Ρώμη, 8ος ή 9ος αιώνας μ.Χ.) και αυτή του Παρεκκλησίου του Αγίου Ισιδώρου, στον Ναό του Αγίου Μάρκου (στη Βενετία, ψηφιδωτό του 12ου αιώνα μ.Χ.).

Δηλαδή, με τις εξετάσεις των Λειψάνων του Αγίου Νικολάου, πιστοποιήθηκε η γνησιότητά τους, αποδείχθηκε επιστημονικά η μυροβλυσία του και επίσης ότι η πάροδος του χρόνου δεν άμβλυνε την μνήμη των βασικών χαρακτηριστικών της μορφής του, όπως τα διέσωσε η Ορθόδοξη εικονογραφική παράδοση (πρόσωπο ασκητικό, ευγενικό, με αρμονικές αναλογίες, υψηλό και πλατύ μέτωπο, μεγάλα μάτια – ελαφρά βαθουλωτά – έντονα ζυγωματικά, φαλάκρα). (Βλ. Αντ. Μάρκου, «Τα Λείψανα του Αγ. Νικολάου Επισκόπου Μύρων της Λυκίας και οι ιστορικές τους περιπέτειες»· Περιοδικό «Ορθόδοξη Μαρτυρία» Λευκωσίας, φ. 44/1994, σελ. 98 – 106· αγγλική έκδοση από το Κέντρο Παραδοσιακών Ορθοδόξων Σπουδών Έτνας Καλιφορνίας, 1994).

Η δεξιά του Αγίου βρίσκεται στoν Ναό Αγίου Γεωργίου του Νέου Βουκουρεστίου.Ο αριστερός βραχίονας του Αγίου βρίσκεται στον ομώνυμο ρωμαιοκαθολικό Ναό του Ρίμινι Ιταλίας.Απότμημα του αριστερού βραχίονος του Αγίου βρίσκεται στο Μητροπολιτικό Ναό Βόλου.Μέρος των Λειψάνων του Αγίου βρίσκεται στην ομώνυμη ρωμαιοκαθολική Βασιλική του Μπάρι Ιταλίας.Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Αγ. Νικολάου Άνω Βάθειας Ευβοίας και Φανερωμένης Σαλαμίνος, στον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος Μόσχας, στον ομώνυμο Ναό Αγίας Πετρουπόλεως και στη Λαύρα Αγ. Αλεξάνδρου Νέβσκι Αγίας Πετρουπόλεως.Ένας εκ των οδόντων του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Αγίας Λαύρας Καλαβρύτων.

dogma

arg laogr mouseio1

Ψηλά τον πήχυ στον Πολιτισμό  έχει βάλει στον Δ. Ελληνικού - Αργυρούπολης η διοίκηση Κωνσταντάτου.

Εκτός των πολλών ποιοτικών πολιτιστικών εκδηλώσεων και δράσεων του Δήμου, της στήριξης των πολιτιστικών Συλλόγων της πόλης, τώρα ανακοινώνεται η έναρξη των διαδικασιών και για τη δημιουργία Λαογραφικού Μουσείου για  καταγραφή, διάσωση, συντήρηση και προβολή του μεγάλου λαογραφικού πλούτου της Αργυρούπολης και του Ελληνικού. 

Λίγα λόγια για το Μουσείο - Μήνυμα Δημάρχου Γιάννη Κωνσταντάτου

Α­γα­πη­τοί φί­λοι και φί­λες,

Ο Δή­μος Ελ­λη­νι­κού - Αρ­γυ­ρού­πο­λης ε­πι­θυ­μών­τας να τι­μή­σει την πο­λι­τι­στι­κή ταυ­τό­τη­τα του τό­που μας και προ­κει­μέ­νου να μη χα­θεί ή κα­τα­στρα­φεί το υ­πάρ­χον πο­λι­τι­στι­κό υ­λι­κό, α­πο­φά­σι­σε, με πρω­το­βου­λί­α της Δη­μο­τι­κής Αρ­χής, να ι­δρύ­σει Λα­ο­γρα­φι­κό Μου­σεί­ο.

Ως γνωστόν, στον Δή­μο μας κα­τοι­κούν άν­θρω­ποι, που κα­τά­γον­ται α­πό πε­ρι­ο­χές του Πόν­του μας, ό­πως η Αρ­γυ­ρού­πο­λη και τα Σούρ­με­να, με έν­το­νο το πο­λι­τι­στι­κό στοι­χεί­ο και τα λα­ο­γρα­φι­κά ήθη και έ­θι­μα.

Ε­πει­δή ε­πί­σης με τον και­ρό ο Δή­μος μας εμ­πλου­τί­στη­κε και με πλη­θυ­σμούς με έν­το­να τα δι­κά τους το­πι­κά πο­λι­τι­στι­κά στοι­χεί­α, όπως Κρή­τες, Η­πει­ρώ­τες, Πε­λο­πον­νή­σιους, Νη­σι­ώ­τες κ.λ.π., ε­κτι­μού­με ό­λοι μας το μέ­γε­θος της πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, το ο­ποί­ο κα­τέ­χου­με στην Πό­λη μας.

Έ­χου­με συ­νε­πώς ι­ε­ρή υ­πο­χρέ­ω­ση να το συγ­κεν­τρώ­σου­με, να το συν­τη­ρή­σου­με, να το κα­τα­γρά­ψου­με και να το πα­ρου­σι­ά­σου­με σε μό­νι­μη κα­τάλ­λη­λη έκ­θε­ση, έ­τσι ώ­στε να μεί­νει α­σφα­λές και προσβάσιμο σε όλους μας και κυρίως στις επερ­χό­με­νες γε­νε­ές.

Πα­ράλ­λη­λα στο­χεύ­ου­με να κα­τα­γρα­φεί και να φω­το­γρα­φη­θεί κά­θε αν­τι­κεί­με­νο, που σχε­τί­ζε­ται με τον πα­ρα­δο­σια­κό μας βί­ο και πο­λι­τι­σμό, χω­ρίς αυ­τό να ση­μαί­νει ό­τι ό­λα τα αν­τι­κεί­με­να που θα κα­τα­γρα­φούν θα χρη­σι­μο­ποι­η­θούν στην έκ­θε­ση του Μου­σεί­ου.

Έ­τσι τα αν­τι­κεί­με­να αυ­τά με την βο­ή­θεια της τε­χνο­λο­γί­ας θα δι­α­σω­θούν α­πό την α­φά­νεια και τη φθο­ρά και θα μπο­ρούν να γί­νουν ευ­ρύ­τε­ρα γνω­στά και να προ­σελ­κύ­σουν τον παγ­κό­σμιο θαυ­μα­σμό, με­τέ­χον­τας σε δι­ά­φο­ρες η­λε­κτρο­νι­κές εκ­θέ­σεις, μέ­σω δι­α­δι­κτύ­ου.

Για την ε­πί­τευ­ξη του με­γά­λου σκο­πού αυ­τού έ­χει συ­στα­θεί, με α­πό­φα­ση του Δη­μάρ­χου, ει­δι­κή Ε­πι­τρο­πή, η ο­ποί­α έ­χει α­να­λά­βει το συν­το­νι­σμό της με­γά­λης αυ­τής προ­σπά­θειας. Το πρώ­το και ση­μαν­τι­κό­τε­ρο βή­μα αρ­χί­ζει με την κα­τα­γρα­φή των δι­α­φό­ρων αν­τι­κει­μέ­νων που βρί­σκον­ται στα σπί­τια των συμ­πο­λι­τών μας. Αυ­τό θα γί­νει α­πό ει­δι­κά συ­νερ­γεί­α, α­πό συμ­πο­λί­τες μας, οι ο­ποί­οι προ­σφέρ­θη­καν ε­θε­λον­τι­κά.

Σας ε­πι­ση­μαί­νου­με ό­τι με­τά την κα­τα­γρα­φή και φω­το­γρά­φη­ση τα αν­τι­κεί­με­να θα πα­ρα­μέ­νουν στο σπί­τι σας. Ό­ταν τε­λει­ώ­σει η δι­α­δι­κα­σί­α της κα­τα­γρα­φής, ό­λα τα κα­τα­γε­γραμ­μέ­να αν­τι­κεί­με­να θα τα­ξι­νο­μη­θούν και θα α­ξι­ο­λο­γη­θούν α­πό ει­δι­κή ε­πι­στη­μο­νι­κή ομά­δα και θα ε­πι­λε­γούν τα πλέ­ον κα­τάλ­λη­λα για την έκ­θε­ση του Μου­σεί­ου.

Για να δι­ευ­κο­λύ­νου­με την κα­τα­γρα­φή και να έ­χε­τε μια ι­δέ­α τι α­να­ζη­τά­με, σας προ­τεί­νου­με εν­δει­κτι­κά ο­ρι­σμέ­νες κα­τη­γο­ρί­ες αν­τι­κει­μέ­νων που έ­χουν εν­δι­α­φέ­ρον για να κα­τα­γρα­φούν και να εμ­πλου­τί­σουν την έκ­θε­ση του Λα­ο­γρα­φι­κού μας Μου­σεί­ου.

Αυτά είναι:

1. Αν­τι­κεί­με­να που σχε­τί­ζον­ται με την υ­φαν­τι­κή τέ­χνη (βα­φές, σχέ­δια, κα­τερ­γα­σί­α μαλ­λιού κ.α.).

2. Αν­τι­κεί­με­να υ­φαν­τουρ­γί­ας, μάλ­λι­να και βαμ­βα­κε­ρά (χα­λιά, κουρ­τί­νες, τρα­πε­ζο­μάν­τη­λα κ.α.).

3. Κεν­τή­μα­τα κά­θε εί­δους.

4. Οι­κια­κά αν­τι­κεί­με­να, έ­πι­πλα και σκεύ­η (χάλ­κι­να, ξύ­λι­να, γυ­ά­λι­να κ.α.).

5. Πα­ρα­δο­σια­κή εν­δυ­μα­σί­α (αν­δρι­κή, γυ­ναι­κεί­α, υ­πό­δη­ση, κο­σμή­μα­τα κ.α.).

6. Αντικείμενα και εργαλεία που σχε­τί­ζον­ται με πα­ρα­δο­σια­κά ε­παγ­γέλ­μα­τα (όπως επί παραδείγματι γε­ωρ­γός, αμ­πε­λουρ­γός, πετράς, κου­ρέ­ας, ρά­φτης, υ­πο­δη­μα­το­ποι­ός, τσα­ρου­χάς, πε­τα­λω­τής, φα­ναρ­τζής, σα­μα­ράς, ρο­λο­γάς, χρυ­σο­χό­ος, βα­ρε­λάς, κη­ρο­πλά­στης, σι­δη­ρουρ­γός, ξυ­λουρ­γός κ.α.).

7. Αρ­χεια­κές συλ­λο­γές (φω­το­γρα­φί­ες, έν­τυ­πα, ε­πι­στο­λές, βιβλί­α κά­θε εί­δους κ.α.).

8. Έρ­γα λα­ϊ­κών ζω­γρά­φων (κά­δρα, πάν­τες κ.α.).

9. Έρ­γα α­γι­ο­γρά­φων (φο­ρη­τές ει­κό­νες κ.α.).

Σας κα­λώ να συ­νερ­γα­στεί­τε με τους κα­τα­γρα­φείς και την Ε­πι­τρο­πή για να στη­ρί­ξου­με ό­λοι μα­ζί την με­γά­λη προ­σπά­θεια να δι­α­σώ­σου­με και να α­να­δεί­ξου­με τον λα­ϊ­κό μας πο­λι­τι­σμό και τα λα­ο­γρα­φι­κά στοι­χεί­α του τό­που μας, να ορ­γα­νώ­σου­με το δικό μας Λα­ο­γρα­φι­κό Μου­σεί­ο.

Σας πε­ρι­μέ­νου­με ό­λους προ­κει­μέ­νου να συμ­βάλ­λε­τε στον ό­σο το δυ­να­τόν με­γα­λύ­τε­ρο εμ­πλου­τι­σμό του Λα­ο­γρα­φι­κού Μου­σεί­ου μας.

Υ­πεύ­θυ­νες καταγραφής των αν­τι­κει­μέ­νων:

α. κ. Χα­ρά Λαμ­πρι­νού, Αν­τι­δή­μαρ­χος Υ­γεί­ας και Κοι­νω­νι­κής Πο­λι­τι­κής (τηλ. ε­πι­κοι­νω­νί­ας 6932135620).

β. κ. Α­να­στα­σί­α Ευ­αγ­γέ­λου - Στο­λίγ­κα, Συν­το­νί­στρια (τηλ. επι­κοι­νω­νί­ας 6946618727).

Με ε­κτί­μη­ση και ευ­χα­ρι­στί­ες

Ο Δή­μαρ­χος Ελ­λη­νι­κού - Αρ­γυ­ρού­πο­λης

Γιά­ννης Κων­σταν­τά­τος

greece365 days eot

Το πολυβραβευμένο σποτ του ΕΟΤ, “Greece: 365 - DayDestination”, αναδείχθηκε ανάμεσα σε 29 υποψηφιότητες, ως η καλύτερη τουριστική ταινία του κόσμου για το 2018 και κατέλαβε την πρώτη θέση στις προτιμήσεις του κοινού σε 136 χώρες, με σχεδόν διπλάσιους ψήφους από την αμέσως επόμενη υποψηφιότητα.

Συγκεκριμένα κατέκτησε το κορυφαίο βραβείο "People´s Choice" Award World´s Best Tourism Film 2018» της CIFFT (International Committee of Tourism Film Festivals).

Το βραβείο παρέλαβαν εκ μέρους του υπουργείου Τουρισμού και του ΕΟΤ ο δημιουργός του σποτ Αντώνης Θεοχάρης Κιούκας και η προϊσταμένη υπηρεσίας του ΕΟΤ Αυστρίας Ελένη Μελιτά , σε ειδική τελετή απονομής στη Βιέννη. Ο κ. Κιούκας μετέφερε τις ευχαριστίες της υπουργού Τουρισμού Έλενας Κουντουρά και του γενικού γραμματέα του ΕΟΤ Κωνσταντίνου Τσέγα, για τη μεγάλη διάκριση της CIFFT και κάλεσε τους παρευρισκόμενους από όλο τον κόσμο να επισκεφτούν και να γνωρίσουν τους πανέμορφους προορισμούς της Ελλάδας 365 ημέρες τον χρόνο.

Η εξαιρετική αυτή διάκριση, 8η την φετινή χρονιά, αποτελεί το επιστέγασμα των προσπαθειών του ΕΟΤ να εφαρμόσει και να επικοινωνήσει με τον πλέον επιτυχή τρόπο την προώθηση και την προβολή της χώρας μας διεθνώς, ως παγκόσμιου ελκυστικού προορισμού για τουρισμό 365 ημέρες τον χρόνο, στο πλαίσιο των κατευθύνσεων της εθνικής τουριστικής πολιτικής, που σχεδίασε το υπουργείο Τουρισμού και η υπουργός κα Έλενα Κουντουρά.

Το βράδυ της απονομής, η Πρεσβεία της Ελλάδας στην Βιέννη παρέθεσε δεξίωση προς τιμή της βραβευθείσας ταινίας, παρουσία του εκτελούντος χρέη Πρέσβη κ. Νικολάου Σαπουντζή. Στην δεξίωση παραβρέθηκαν βραβευθέντες σκηνοθέτες από όλο τον κόσμο, διευθυντές φεστιβάλ τουριστικών ταινιών, εκπρόσωποι οργανισμών τουρισμού άλλων χωρών και δημοσιογράφοι.

H CIFFT διοργανώνει 18 φεστιβάλ τουριστικών ταινιών σε όλο τον κόσμο, στοχεύοντας στην προώθηση της αριστείας ανάμεσα στις καλύτερες ταινίες που παράγονται για την προώθηση ενός προορισμού ή ενός τουριστικού προϊόντος.

Η υποβολή της υποψηφιότητας του ελληνικού σποτ στην Διεθνή Επιτροπή της CIFFT και η παρακολούθηση των αποτελεσμάτων, έγινε από το Γραφείο ΕΟΤ Αυστρίας όπου και η έδρα της CIFT.

Δείτε το βίντεο που πήρε το πρώτο διεθνές βραβείο:

agios dimitrios

Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280 - 284 μ.Χ. και μαρτύρησε επί των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού το 303 μ.Χ. ή το 305 μ.Χ. ή (το πιο πιθανό) το 306 μ.Χ.

Ο Δημήτριος ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας στη Θεσσαλονίκη. Σύντομα ανελίχθηκε στις βαθμίδες του Ρωμαϊκού στρατού με αποτέλεσμα σε ηλικία 22 ετών να φέρει το βαθμό του χιλιάρχου.

Ως αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού κάτω από τη διοίκηση του Τετράρχη (και έπειτα αυτοκράτορα) Γαλερίου Μαξιμιανού, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός, έγινε χριστιανός και φυλακίστηκε στην Θεσσαλονίκη το 303 μ.Χ., διότι αγνόησε το διάταγμα του αυτοκράτορα Διοκλητιανού «περί αρνήσεως του χριστιανισμού». Μάλιστα λίγο νωρίτερα είχε ιδρύσει κύκλο νέων προς μελέτη της Αγίας Γραφής.

Στη φυλακή ήταν και ένας νεαρός χριστιανός ο Νέστορας , ο οποίος θα αντιμετώπιζε σε μονομαχία τον φοβερό μονομάχο της εποχής Λυαίο. Ο νεαρός χριστιανός πριν τη μονομαχία επισκέφθηκε τον Δημήτριο και ζήτησε τη βοήθειά του. Ο Άγιος Δημήτριος του έδωσε την ευχή του και το αποτέλεσμα ήταν ο Νέστορας να νικήσει το Λυαίο και να προκαλέσει την οργή του αυτοκράτορα. Διατάχθηκε τότε να θανατωθούν και οι δύο, Νέστορας και Δημήτριος. 

Οι συγγραφείς εγκωμίων του Αγίου Δημητρίου, Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, Γρηγόριος ο Παλαμάς και Δημήτριος Χρυσολωράς, αναφέρουν ότι το σώμα του Αγίου ετάφη στον τόπο του μαρτυρίου, ο δε τάφος μετεβλήθη σε βαθύ φρέαρ που ανέβλυζε μύρο, εξ ου και η προσωνυμία του Μυροβλήτου.

Στις βυζαντινές εικόνες αλλά και στη σύγχρονη αγιογραφία ο Άγιος Δημήτριος παρουσιάζεται αρκετές φορές ως καβαλάρης με κόκκινο άλογο (σε αντιδιαστολή του λευκού αλόγου του Αγίου Γεωργίου) να πατά τον άπιστο Λυαίο.

Σήμερα ο Άγιος Δημήτριος τιμάται ως πολιούχος Άγιος της Θεσσαλονίκης. όπως και στιςΕλασσόνα, Λαγκαδάς, Ναύπακτος, Σιάτιστα, Μικρός Βάλτος Κορίνθου, Άγιος Δημήτριος Αττικής, Αυλώνας Αττικής, Χρυσούπολη, Αλμυρός, Κολινδρός, Πετρούπολη, Κερατέα

Ένα από τα πολλά θαύματα του Αγίου είναι και το εξής. Το 1823 μ.Χ. οι Τούρκοι που ήταν αμπαρωμένοι στην Ακρόπολη της Αθήνας ετοίμαζαν τα πυρομαχικά τους για να χτυπήσουν με τα κανόνια τους, τους Έλληνες που βρισκόντουσαν στον ναό του Αγίου Δημητρίου, μα ο Άγιος Δημήτριος έκανε το θαύμα του για να σωθούν οι Χριστιανοί και η πυρίτιδα έσκασε στα χέρια των Τούρκων καταστρέφοντας και τμήμα του μνημείου του Παρθενώνα.

Για να θυμούνται αυτό το θαύμα, ο ναός λέγεται από τότε Άγιος Δημήτριος Λουμπαρδιάρης, από την λουμπάρδα δηλαδή το κανόνι των Τούρκων που καταστράφηκε.

Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος γ’.
Μέγαν εὕρατο ἐv τοῖς κιvδύvοις, σὲ ὑπέρμαχοv, ἡ οἰκουμένη, Ἀθλοφόρε τὰ ἔθνη τροπούμενον. Ὡς οὖν Λυαίου καθεῖλες τὴν ἔπαρσιν, ἐν τῷ σταδίῳ θαῤῥύvας τὸν Νέστορα, οὕτως Ἅγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Αὐτόμελον.
Τοῖς τῶv ἰαμάτωv σου ῥείθροις Δημήτριε, τὴv Ἐκκλησίαν Θεὸς ἐπορφύρωσεv, ὁ δούς σοι τὸ κράτος ἀήττητοv, καὶ περιέπωv τὴν πόλιv σου ἄτρωτοv· αὐτῆς γὰρ ὑπάρχεις τὸ στήριγμα.

Κάθισμα
Ἦχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν καὶ Λογον.
Εὐσεβείας τοῖς τρόποις καταπλουτῶν, ἀσεβείας τὴν πλάνην καταβαλών, Μάρτυς κατεπάτησας, τῶν τυράννων τὰ θράση, καὶ τῷ θείῳ πόθῳ, τὸν νοῦν πυρπολούμενος, τῶν εἰδώλων τὴν πλάνην, εἰς χάος ἐβύθισας· ὅθεν ἐπαξίως, ἀμοιβὴν τῶν ἀγώνων, ἐδέξω τὰ θαύματα, καὶ πηγάζεις ἰάματα, Ἀθλοφόρε Δημήτριε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.

Ἕτερον Κάθισμα
Βασιλεῖ τῶν αἰώνων εὐαρεστῶν, βασιλέως ἀνόμου πᾶσαν βουλήν, ἐξέκλινας Ἔνδοξε, καὶ γλυπτοῖς οὐκ ἐπέθυσας· διὰ τοῦτο θῦμα, σαυτὸν προσενήνοχας, τῷ τυθέντι Λόγῳ ἀθλήσας στερρότατα· ὅθεν καὶ τῇ λόγχῃ, τὴν πλευρὰν ἐξωρύχθης, τὰ πάθη ἰώμενος, τῶν πιστῶς προσιόντων σοι, Ἀθλοφόρε Δημήτριε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.

Μεγαλυνάριον
Τὸν μέγαν ὁπλίτην καὶ ἀθλητήν, τὸν στεφανηφόρον, καὶ ἐν μάρτυσι θαυμαστόν, τὸν λόγχῃ τρωθέντα, πλευρὰν ὡς ὁ δεσπότης, Δημήτριον τὸν θεῖον ὕμνοις τιμήσωμεν.

Ἕτερον Μεγαλυνάριον
Φύλαττε τοὺς δούλους σου ἀθλητά, μάρτυς μυροβλύτα τοὺς ὑμνοῦντάς σε εὐσεβῶς, καὶ ρῦσαι κινδύνων καὶ πάσης ἄλλης βλάβης, Δημήτριε τρισμάκαρ ταῖς ἱκεσίαις σου.

lousidis krites

Ο Χρήστος Λουσίδης θα είναι υποψήφιος στις εκλογές της «Παγκρητίου Ενώσεως» (Νομός Λασιθίου) στις 18 Νοεμβρίου, με τον συνδυασμό «Η Παγκρήτιος μας ενώνει» , που θάχει υποψήφιο πρόεδρο τον Γιώργο Μαριδάκη.

Γεννήθηκε στην Αθήνα, έχει σπουδάσει Διοίκηση Επιχειρήσεων κι από το 1994 εργάζετια ως ασφαλιστικός σύμβουλος στην Groupama Ασφαλιστική.

Η κρητική καταγωγή της μητέρας του Καλλιόπης Φαζού από το χωριό Κριτσά  Λασιθίου, τον ώθησε από το 1984, σε ηλικία 10 ετών, να ξεκινήσει μαθήματα Κρητικών χορών στον Σύλλογο Κρητών Αργυρούπολης.

Από το 1992 και μέχρι σήμερα είναι μέλος της χορευτικής ομάδας του Λαογραφικού Ομίλου «ΚΟΥΡΗΤΕΣ», ενώ από το 1998 έως το 2002 παρέδιδε μαθήματα κρητικών χορών στους συλλόγους Κρητών Κορωπίου και Νέας Σμύρνης.

Ο Χρήστος Λουσίδης εδώ και 7 χρόνια-από το 2011-είναι πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών Αργυρούπολης, όπου  έχει παρουσιάσει ιδιαίτερα σημαντικό έργο.

argyr steki politismoy

Ο Δήμος Αργυρούπολης – Ελληνικού, δίνοντας έμφαση στον πολιτισμό και την καλλιτεχνική παιδεία των δημοτών του, εγκαινιάζει στις 10 Νοεμβρίου 2018 στις 7.30 μ.μ.,ένα πρωτοποριακό πολυχώρο, το Στέκι Πολιτισμού. 

'Όπως ανέφερε ο Δήμαρχος Γιάννης Κωνσταντάτος, η δημιουργία αυτού του εναλλακτικού και ξεχωριστού χώρου, αποσκοπεί στη φιλοξενία όλων των ανθρώπων των τεχνών και των γραμμάτων, των πολιτιστικών τμημάτων και συλλόγων της περιοχής μας, αλλά και όσων αγαπούν τα πολιτιστικά δρώμενα.

Το υπερσύγχρονο Στέκι Πολιτισμού σχεδιάστηκε με πολύ μεράκι και προνοητικότητα, τόσο για τους ενήλικες όσο και τα μικρά παιδιά, έτσι ώστε όλοι να απολαμβάνουν σε αυτό, δημιουργικές και ευχάριστες ώρες. 

Διαθέτει αίθουσα δημιουργικής απασχόλησης για τα μικρά παιδιά, αλλά και αίθουσα μπιλιάρδου για όσους αγαπούν αυτή την ενασχόληση. 

Στο εντευκτήριο, που ουσιαστικά είναι ένας χώρος ευεξίας, μπορεί κανείς να απολαύσει τον καφέ του σε συνδυασμό με την υπέροχη θέα, καθώς και να παρακολουθήσει παραστάσεις, μουσικές, χορευτικές ή θεατρικές, αλλά και παρουσιάσεις βιβλίων.

Το Στέκι Πολιτισμού βρίσκεται στην οδό Αργυρουπόλεως 94-96 στον 3ο όροφο και στο πάρτι των εγκαινίων οι παρευρισκόμενοι θα χορέψουν τάνγκο και θα απολαύσουν ζωντανή μουσική από την Bronza Banda.

 

agia sofia

Η τεχνολογία αδυνατεί πολλές φορές να αποδώσει το μεγαλείο της πραγματικότητας,

Oμως και μόνο η προσπάθεια στην περίπτωση της ψηφιακής αναπαραγωγής ψαλμωδιών με την ακουστική της Αγίας Σοφίας προκαλεί ανατριχίλα...

Να σημειωθεί ότι, την εποχή του Ιουστινιανού η Αγία Σοφία είχε χίλιους κληρικούς, 80 πρεσβύτερους, 152 διακόνους, 40 διακόνισσες, 70 υποδιακόνους, 160 αναγνώστες, 25 ψάλτες και 75 θυρωρούς.

Ακούστε την ψηφιακή αναπαραγωγή, ψαλμωδιών, με την αυθεντική ακουστική της Αγίας Σοφίας, από τους επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Stranford, σε συνεργασία με την χορωδία Capella Romana.

Περισσότερα Άρθρα...