Πεμ07182019

Τελευταία ΕνημέρωσηΤετ, 17 Ιουλ 2019 9pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Γνωμες Το αφήγημα, η συγνώμη και η απάντηση του «ενός εκατομμυρίου»

Το αφήγημα, η συγνώμη και η απάντηση του «ενός εκατομμυρίου»

maximou tsipras profil

Ο πρωθυπουργός αντιλαμβάνεται τα λάθη που οδήγησαν στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και προσπαθεί να δώσει τις απαντήσεις αλλά και να ζητήσει συγνώμη.

Ο πρωθυπουργός αντιλήφθηκε το προφανές ότι μπαίνοντας στην τελική ευθεία για τις κάλπες, επ’ ουδενί έπρεπε να βρεθεί στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης για όσα ο ίδιος κατηγορούσε το «παλιό πολιτικό» σύστημα, πόσο μάλλον να βρεθεί απολογούμενος, για όσα συνέβησαν με τις τροπολογίες, τους μετακλητούς και την Τασία Χριστοδουλοπούλου. Σκηνικό που θύμιζε την έναρξη της προεκλογικής περιόδου των ευρωεκλογών με τον Παύλο Πολάκη και την επίθεση στον Στέλιο Κυμπουρόπουλο.

Έγινε, όμως, και δεν ήταν μόνο η αντίδραση της αντιπολίτευσης αλλά και η ενόχληση της πλειοψηφίας των πολίτων σε μια πρακτική ετών που οδήγησε στην αποστροφή τους από την πολιτική. Σε αυτήν την αποστροφή επένδυσε ο ΣΥΡΙΖΑ προβάλλοντας το δίπολο «νέο-παλιό» για να ανέλθει στην εξουσία.

Ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε στη συνέντευξη του στον ALPHA όχι μια φορά αλλά και με ένταση συγνώμη ή αλλιώς «Mea culpa» για τα όσα συνέβησαν με τους μετακλητούς και τα άλλα ευτράπελα στη βουλή πριν το κλείσιμο της.

Ο Αλέξης Τσίπρας αντιλαμβάνεται τα λάθη που οδήγησαν στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και προσπαθεί να δώσει τις απαντήσεις αλλά και να ζητήσει συγνώμη.

Το κυρίαρχο λάθος της κυβερνητικής στρατηγικής

Αυτή η εβδομάδα συμπύκνωσε το κυρίαρχο λάθος της κυβερνητικής στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ, «μα και οι προηγούμενοι το ίδια έκαναν».

Δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε αυτό, η βασική επιχειρηματολογία σχεδόν για όλα τα θέματα ήταν η παρελθοντολογία. Ήταν οι αναφορές στο χθες:

· Οι προηγούμενοι έκοψαν περισσότερο τις συντάξεις.

· Οι προηγούμενοι διαχειρίστηκαν και δημιούργησαν τετελεσμένα για το Σκοπιανό.

· Μα τι έκαναν οι προηγούμενοι για τα Εξάρχεια, την εγκληματικότητα και την ασφάλεια;

Το κυβερνητικό αφήγημα ουσιαστικά ήταν «αντιπολιτευτικό» στην αντιπολίτευση.

Και φυσικά κανείς στο επιτελείο του Πρωθυπουργού δεν απάντησε ότι οι προηγούμενοι για αυτό έγιναν προηγούμενοι!

Όμως υπάρχουν και κάποιες αποφάσεις που δεν αλλάζουν, όπως η απόφαση, να μην γίνουν εθνικές εκλογές στις 26 Μαΐου κι όλο το βάρος της προεκλογικής εκστρατείας των ευρωεκλογών να πέσει πάνω του. Θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν ο ίδιος δεν είχε τεθεί επικεφαλής της εκλογικής μάχης και δεν έδινε χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης.

Το μεγάλο στρατηγικό λάθος ήταν το γεγονός ότι η προεκλογική μάχη δόθηκε με χαρακτηριστικά και διλλήματα εθνικών εκλογών που όμως δεν μπορούσαν να επηρεάσουν τη ψήφο στις ευρωεκλογές καθώς αυτή δεν θα είχε καμία επίδραση στην διακυβέρνηση της χώρας. Θα μπορούσαν να λειτουργήσουν μόνο αν είχαν προκηρυχθεί και εθνικές εκλογές αλλά στερνή μου γνώση... Αντίθετα έδωσε την ευκαιρία στη ψήφο διαμαρτυρίας να συσπειρωθεί απέναντι στην κυβέρνηση.

Μάλιστα ο Πρωθυπουργός στην τελευταία του συνέντευξη στην ΕΡΤ έβαλε σχεδόν εκβιαστικά το δίλλημα ότι αν με καταψηφίσετε είναι όλα ανοιχτά. Το επικοινωνιακό επιτελείο του Μαξίμου δεν είχε αντιληφθεί ότι με τη στρατηγική που ακολούθησε αντί να συσπειρώνει τον ΣΥΡΙΖΑ συσπείρωνε το αντιΣυριζα μπλοκ.

Ενώ εγώ προσπαθώ με τόσες λέξεις να το περιγράψω, ο δαιμόνιος ρεπόρτερ Χρήστος Ξανθάκης το περίγραψε με δύο λέξεις «Και το Σάββατο τζάμια!». Μόνο τα τζάμια του Μαξίμου δεν έβαλαν να κάνει ο Αλέξης Τσίπρας σπαταλώντας το πολιτικό του κεφάλαιο που θα είχε ανάγκη για τις εθνικές εκλογές.

Επίσης θα τα κατάλαβε με οδυνηρό τρόπο ο Πρωθυπουργός το βράδυ της 26ης Μαΐου με το εκλογικό αποτέλεσμα ότι δεν αρκούν μόνο οι κόλακες στο στενό του περιβάλλον για του λένε τα... «καλά νέα».

Για να λέμε την αλήθεια παρά τη συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας κράτησε όρθιο το κόμμα του με ποσοστό που του επιτρέπει να είναι ο δεύτερος ισχυρός πόλος, ας μην ξεχνάμε ότι πήρε ένα κόμμα του 4%. Μάλιστα το εκτόξευσε περίπου στο 30% σε πυκνό πολιτικό χρόνο χωρίς όμως να δημιουργήσει συνεκτική κοινωνική βάση. Και αυτό φάνηκε μετά το τέλος της δανειακής σύμβασης αλλά και σε θέματα εκτός μνημονικού πλαισίου, όπως η συμφωνία των Πρεσπών.

Είναι η πρώτη φορά που εθνικές εκλογές γίνονται τόσο σύντομα σε συνέχεια των Ευρωεκλογών, δηλαδή μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο με εξαιρετικές δυσκολίες για τον ηττημένο στις πρώτες να προλάβει να αλλάξει αφήγημα και πολιτικό κλίμα για τις δεύτερες.

Τα όμορφα αφηγήματα όμορφα... καίγονται

Το αποτέλεσμα της κάλπης της 26ης Μαΐου έκαψε και το αφήγημα αυτών της 7ης Ιουλίου για τον ΣΥΡΙΖΑ και αναζητείται ένα άλλο ισχυρό που θα μπορέσει να ανατρέψει το ρεύμα της Νέας Δημοκρατίας. Η αλλαγή των προσώπων από μόνη της δεν μπορεί να αλλάξει το κλίμα και να αντιμετωπίσει την απογοήτευση και την ηττοπάθεια.

Το κυβερνητικό επιτελείο πόνταρε όλα τα «λεφτά» στο σενάριο:

· Μικρή διαφορά, εσωστρέφεια στη ΝΔ.

· «Δικαίωμα» Τσίπρα για την επιλογή της προκήρυξης των εκλογών.

Το χαρτί κάηκε χωρίς να υπάρχει εναλλακτικό σενάριο και τώρα παίζουν τα ρέστα τους στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ένας από τους καθοριστικούς παράγοντες του αρνητικού αποτελέσματος υπήρξε η αποδοκιμασία των μεσαίων στρωμάτων:

· Κόντρα στην επιδοματική πολιτική υπερίσχυσε η αδικία της υπερφορολόγησης.

·Συνταξιούχοι εναντίων μικρομεσαίων.

Τις εκλογές τις κερδίζει το κόμμα που βάζει την ατζέντα και το δίλλημα πάνω από την κάλπη και η ΝΔ κατάφερε να βάλει το θέμα των φόρων απέναντι στα επιδόματα που επιχείρησε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η κυβέρνηση αυτοπαγιδεύτηκε στο αφήγημα της επιτυχίας και της σταθερότητας γιατί απευθύνθηκε με όρους κρίσης και φόβου σαν να μην «είχαμε βγει από το μνημόνιο».

Θα είναι άθλος οι όποιες «διορθώσεις» που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ να μπορέσουν να καλύψουν το χαμένο έδαφος. Η διαφορά των 9,6 μονάδων δημιουργεί κλίμα μεγάλης υπεροχής και ρεύμα νίκης.

Αναζητώντας νέο προεκλογικό αφήγημα, το ερώτημα είναι πως αυτό μπορεί να εδραιωθεί στην πολιτική συνείδηση μέσα σε λίγες μέρες;

Νέο αφήγημα δεν μπορεί να υπάρξει, μερεμέτια στο παλιό, ναι. Και το ερώτημα είναι, εάν με αυτό το αφήγημα μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να φτάσει έως τις κάλπες;

Αυτό το αφήγημα είχε θεμέλιο το πόσα πετύχαμε στην οικονομία, πώς γυρίσαμε σελίδα, πώς βγήκε η χώρα από τα Μνημόνια. Η επιτυχία των υπερπλεονασμάτων. Είχε και έξοδο στις αγορές και παροχές...η επανάληψη ενός success story αλά ΣΥΡΙΖΑ. Όπως φάνηκε στις ευρωεκλογές, οι ψηφοφόροι το καταψήφισαν γατί να το υπερψηφίσουν στις Εθνικές εκλογές; Σε αυτό το ερώτημα πρέπει να απαντήσουν στην Κουμουνδούρου.

Ο επαναπατρισµός ψηφοφόρων

Στην κάλπη πέφτει η ψήφος δυσαρέσκειας προς την κυβέρνηση και υπάρχει και η θετική όχι για τα πεπραγμένα αλλά για την προσδοκία δηλαδή για το αύριο και όχι για το χθες.

Το μόνο χαρτί που έχει απομείνει είναι ο επαναπατρισµός ψηφοφόρων, είναι µια τεράστια δεξαμενή, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας οδηγήθηκε στην αποχή.

Γιατί όμως να σηκωθούν από τον καναπέ; Και γιατί να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτή είναι η απάντηση του ενός εκατομμυρίου και δισεκατομμυρίου! Η απάντηση και όχι η ερώτηση όπως λένε το τελευταίο διάστημα, γιατί πολύ απλά μόνο οι απαντήσεις πληρώνουν και όχι οι ερωτήσεις.

Το σίγουρο είναι ότι δεν θα σηκωθούν με τον φόβο αλλά με την ελπίδα...

Επίσης ο άγνωστος Χ της εκλογικής εξίσωσης της 7ης Ιουλίου είναι και τα "μπάνια του λαού" και το πόσο θα επηρεάσει τη συμμετοχή.

Νίκου Παναγιωτόπουλου