Σαβ09212019

Τελευταία ΕνημέρωσηΣαβ, 21 Σεπ 2019 4pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Αρθρα Αρθρα

Οι πρόσφυγες, τα ποντίκια και οι επαγγελματίες του ανθρωπισμού που έχτισαν καριέρες

prosf tositsio

Η Αστυνομία αποφασίζει να κάνει εκκένωση του Τοσίτσειου, ενός εμβληματικού σχολείου το οποίο τελούσε υπό κατάληψη εδώ και τρία χρόνια.

Δεν θα μπω στη λογική να πω γιατί είχε καταληφθεί ένα κτίριο που είχε φτιάξει ο Τσίλερ και που θα μπορούσε να είναι μνημείο αρχιτεκτονικής.

Επρεπε να έχει ανακαινιστεί και να δοθεί στο δήμο ή όπου αλλού και να αξιοποιηθεί, για παιδευτικούς σκοπούς, για πολιτιστικούς για οτιδήποτε.

Σε μια ευνομούμενη κοινωνία αυτά είναι αυτονόητα…

Το πρόβλημα είναι ότι μερικές δεκάδες πρόσφυγες και μετανάστες διαβιούσαν κάτω από άθλιες συνθήκες σ’ αυτό το κτίριο. Αν οι φωτογραφίες δεν είναι «στημένες», όπως θα σπεύσουν να πουν κάποιοι, τότε έχουμε να κάνουμε με ένα ακόμη ανθρωπιστικό έγκλημα.

Και σίγουρα δεν είναι το μόνο. Υπό κατάληψη κτίρια που μένουν εκατοντάδες πρόσφυγες και μετανάστες υπάρχουν και σε άλλα μέρη, χρόνια τώρα.

Θα πρέπει να αναρωτηθούμε: Αυτοί οι άνθρωποι που ζουν εκεί είναι καλύτερα να είναι εκεί κι όχι σε οργανωμένες δομές;

Και αν δεν υπάρχουν τέτοιες δομές, μήπως θα έπρεπε να έχουν φτιαχτεί;

Πριν από μερικά χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορούσε τη ΝΔ για το ελληνικό «Γκουαντάναμο». Ετσι χαρακτήριζε την Αμυγδαλέζα επειδή, όπως υποστήριζαν, οι συνθήκες διαβίωσης ήταν άθλιες. Είχε μαζευτεί πολύς κόσμος, χάλασαν και τα αιρ κοντίσιον, δεν ήταν και ό,τι καλύτερο…

 

Ηρθε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είναι γνωστό ότι έχει μονοπώλιο στον ανθρωπισμό και την ευαισθησία, και τους άφησε όλους ελεύθερους.

Τι κι αν κοιμόντουσαν στα πάρκα και τα παγκάκια; Τι κι αν κατέλαβαν κτίρια (με τη βοήθεια των «πρόθυμων» ΜΚΟ); Τι κι αν κανείς δεν ήξερε που βρίσκονται, τι τρώνε, αν κρυώνουν ή αν πεινάνε; Πάνω απ’ όλα η εικόνα, να κλείσουν τα «Γκουαντάναμο».

Εδώ και τρία χρόνια, λοιπόν, στο Τοσίτσειο ζούσαν σε άθλια κατάσταση δεκάδες πρόσφυγες και μετανάστες. Το ίδιο είχε αποκαλυφθεί ότι συνέβαινε και στο κτίριο που εκκενώθηκε πριν από μερικές εβδομάδες στα Εξάρχεια.

Κάποιοι, επομένως, γνώριζαν και γνωρίζουν για τα κατειλημμένα κτίρια.

Γνώριζαν και γνωρίζουν για τις άθλιες συνθήκες.

Γνώριζαν και γνωρίζουν ότι οι ταλαίπωροι αυτοί άνθρωποι έπρεπε να βρίσκονται σε καλύτερες δομές και να φιλοξενούνται.

Και τι έκαναν; Τι άλλαξε από τους επαγγελματίες του ανθρωπισμού που έχτισαν καριέρες πουλώντας την ευαισθησία τους για τους πρόσφυγες;

Ποιες πρωτοβουλίες πήρε η κυβέρνηση της Αριστεράς ώστε να μην υπάρχουν κτίρια γεμάτα ανθρώπους που ποιος ξέρει πώς ζούσαν και ποιοι τους έδιναν ένα κομμάτι ψωμί;

Φθηνά κόλπα

Ακούσαμε από τη Θεσσαλονίκη τον Αλέξη Τσίπρα να επαναλαμβάνει τη θεωρία της «μωρομάνας» που πρώτοι οι Παππάς και Τζανακόπουλος έφεραν στο δημόσιο διάλογο.

Δηλαδή πώς η ανάλγητη κυβέρνηση της δεξιάς στην πρώτη επιχείρηση εκκένωσης στα Εξάρχεια, έδιωξε τη μάνα με το παιδί.

Και πώς αυτό ήταν απάνθρωπο και δείχνει τις προθέσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Δεν έχω καμιά πρόθεση να δικαιολογήσω και την αμηχανία της παρούσας κυβέρνησης η οποία «καθαρίζει» τα Εξάρχεια ξεκινώντας από ταλαιπωρημένους ανθρώπους.

Αλλά είναι τόσο φτηνό και τόσο άθλιο να επιχειρείται σπέκουλα στις πλάτες των προσφύγων και μεταναστών.

Είναι τόσο ποταπό να παίζεις με τις μωρομάνες και να χρησιμοποιείς τις εικόνες τους για να την… πεις στον άλλον.

Που ήταν η προηγούμενη κυβέρνηση όταν αυτοί οι άνθρωποι ζούσαν σαν τα ποντίκια;

Τι έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση, και μάλιστα της Αριστεράς, για το προσφυγικό;

Αν θυμόμαστε καλά παρέδωσε μια Μόρια (και πολλές άλλες μικρότερες) όπου αντί να μένουν 3.000 άνθρωποι, έχουν στοιβαχτεί 11.000.

Αν θυμόμαστε καλά είναι σε εξέλιξη έρευνες για το που πήγαν τα δισεκατομμύρια που δόθηκαν για την ορθή διαχείριση του προσφυγικού – μεταναστευτικού.

Αν θυμόμαστε καλά υπάρχουν καταγγελίες για βιασμούς, πορνεία, απίστευτης έκτασης εγκληματικότητα στα κέντρα φιλοξενίας ή και σε ανεξέλεγκτους χώρους όπου βρίσκονται πρόσφυγες και μετανάστες.

Τι παρέδωσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ άραγε στους επόμενους; Και τι θα μπορούσε να έχει κάνει ώστε να έχει δικαίωμα να ομιλεί αυτή τη στιγμή;

Ας αφήσουν λοιπόν όλοι τη σπέκουλα σε βάρος ανθρώπων που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα και που άγονται και φέρονται. Από την κυβέρνηση, από τον ΣΥΡΙΖΑ, από τις ΜΚΟ, από τους «αλληλέγγυους», από καθένα που έχει άποψη για το πώς θα ζήσουν αυτοί οι άνθρωποι με όρους αξιοπρέπειας.

Στην Τουρκία υπάρχουν 3,5 εκατ. πρόσφυγες και μετανάστες κι εμείς πνιγήκαμε με τους 65.000. Ελεος.

Αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται αλήθειες, χρειάζονται πραγματικό ενδιαφέρον. Χρειάζονται λύσεις στην καθημερινότητά τους κι όχι να γίνονται μπαλάκι στα χέρια των πολιτικών και των πολιτικάντηδων.

Κι όσοι πουλάνε ανθρωπιά με την οκά, ας είναι έστω και μια φορά ειλικρινείς. Ας κοιταχτούν μια φορά στον καθρέπτη κι ας αναρωτηθούν πόσο αλληλέγγυοι είναι ή πόσο ψεύτες.

Bασ. Κανέλλης

Νέα επιχείρηση της ΕΛΑΣ σε υπό κατάληψη από το 2016 κτίρια στο κεντρο της Αθήνας

Ερχεται πόλεμος των λεγόμενων "trolls" – Ο κομματικός «στρατός» του διαδικτύου σε νέες περιπέτειες

troll

Μπορεί το μετεκλογικό πολιτικό σκηνικό να χαρακτηρίζεται από ηπιότητα και να απουσιάζουν οι σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ των κομμάτων, ωστόσο, ο διαδικτυακός πόλεμος συνεχίζεται.

Οι «ηλεκτρονικοί στρατοί» των δύο μεγάλων κομμάτων, τα επί πληρωμή ή εθελοντικά trolls, δίνουν καθημερινές μάχες στο πεδίο του twitter παραμένοντας πιστοί στο δόγμα που λέει ότι η αποδόμηση του αντιπάλου στα social media μπορεί να ρίξει μέχρι και κυβερνήσεις.

Αν πίστευε κανείς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, επειδή έχασε την εξουσία θα «αποστράτευε» τα δικά του troll είναι γελασμένος. Και φυσικά κανείς δεν θα περίμενε ότι και η Νέα Δημοκρατία θα καθόταν με σταυρωμένα τα χέρια και δεν θα έβγαινε στην επίθεση. Ετσι, μετά από μια μικρή παύση πυρών, λόγω της θερινής ραστώνης o ηλεκτρονικός «πόλεμος» βρίσκεται σε εξέλιξη.

Από παλαιούς και νέους λογαριασμούς στο twitter, από τους γνωστούς αλλά και από άγνωστους «καλικατζάρους» του διαδικτύου, από πληρωμένους με μηνιάτικο ή ακόμη και από πιστούς οπαδούς των κομμάτων.

Κουλτούρα του μίσους

Τα «ΝΕΑ» ρώτησαν ανθρώπους που γνωρίζουν τον συγκεκριμένο τομέα, για την μετά τις εκλογές συμπεριφορά των troll που κατά γενική ομολογία είναι οι φορείς μιας «κουλτούρας του μίσους» που φυσικά δεν είναι ελληνικό φαινόμενο.

Ποιος ξεχνά τον πόλεμο που ξέσπασε στις ΗΠΑ για την εκλογή Τραμπ για την οποία έβαλαν το χεράκι τους στρατιές troll;

Οσοι γνωρίζουν, λοιπόν, λένε ότι μέσα στο 2019 «συγκεντρώθηκε πολύς κόσμος που έσπευσε να βοηθήσει τη Νέα Δημοκρατία. Κάλπαζε προς την εξουσία άλλωστε και γι’ αυτό βρέθηκαν πολλοί να επιστρατευτούν. Όμως, η ΝΔ δεν είχε καθόλου χρήμα για να τους πληρώνει και πολλοί έφυγαν για να επανέλθουν μετά τις εκλογές.

Τώρα και η ΝΔ μπορεί να φτιάξει το δικό της «στρατό» για την καθημερινή αντιμετώπιση της επικαιρότητας. Αλλωστε, πλησιάζει η ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ θα ανασυνταχτεί και θα χτυπάει κατά βούληση...».

Ρωτήσαμε τι κάνει η Κουμουνδούρου γι’ αυτό. Αν δηλαδή τα παράτησε μετά την ήττα της 7ης Ιουλίου. «Τρελός είσαι; Ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζει αντεπίθεση διαρκείας και τα troll του είναι σε θέση μάχης περιμένοντας το σύνθημα. Εχει πολύ κόσμο ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί μπορεί να τους πληρώνει. Δεν έχει άδεια ταμεία όπως η ΝΔ και γι’ αυτό ρίχνουν χρήμα. Το 31% στις εκλογές άλλωστε τους δίνει το θάρρος να λένε ΄΄είμαστε ακόμη ζωντανοί και θα επανακάμψουμε δριμύτεροι΄΄».

Ερχεται μάχη

Η αλήθεια είναι ότι το καλοκαίρι δεν ευνόησε τη δημιουργία νέων, ψεύτικων account αλλά ούτε και τη σύγκρουση των δύο στρατών. Οσο, όμως, το θερμόμετρο της πολιτικής επικαιρότητας ανεβαίνει, τόσο ξεκινά στο διαδίκτυο και η μάχη των troll. Για παράδειγμα όλες τις προηγούμενες ημέρες σφοδρή αντιπαράθεση ξέσπασε για τη Λέρο και την κλοπή του πολεμικού υλικού.

Οι καλικάτζαροι της Κουμουνδούρου τρόλαραν την κυβέρνηση λέγοντας ότι «αν αυτό γινόταν επί ΣΥΡΙΖΑ θα είχαμε κρεμάλες», με τα γαλάζια troll να απαντούν: «Συριζαίοι, εσείς κάνατε ξέφραγο αμπέλι το στρατό».

Η παρουσία των αρχηγών στη ΔΕΘ, η Μαρέβα Μητσοτάκη, οι αποκρατικοποιήσεις που προωθεί η κυβέρνηση, τα χρέη των κομμάτων, η ΕΡΤ, οι στρατιές των μετακλητών ένθεν κακείθεν, τα Εξάρχεια, το μετρό Θεσσαλονίκης, το Ελληνικό, οι «γαλάζιοι» και «κόκκινοι» επιχειρηματίες, είναι τα αγαπημένα θέματα των troll των δύο κομμάτων.

Κι αναμένεται... σφαγή καθώς ο Αλέξης Τσίπρας έχει πάρει απόφαση να μετατρέψει το κόμμα σε e-ΣΥΡΙΖΑ. Πράγμα που σημαίνει κι ότι θα ενισχύσει το στρατό του διαδικτύου καθώς δε βρίσκει (όπως παραπονείται) μέσα ενημέρωσης για να περάσει τη φωνή του.

Τα ευφάνταστα ονόματα

Παλαιότερες έρευνες που είχαν γίνει στο διαδίκτυο, ανέδειξαν τα βασικότερα troll. Αλλά άνηκαν στους πληρωμένους στρατούς των κομμάτων. Αλλά εθελοντικά «έπαιζαν ξύλο» στο twitter με μοναδικό σκοπό την αποδόμηση των επιχειρημάτων του αντιπάλου.

Η ουσία είναι ότι πλέον το άλλοτε «όπλο» της Νεοδεξιάς, όπως ξεκίνησε στις ΗΠΑ του Τραμπ, έχει γίνει βασικό εργαλείο επίθεσης στον αντίπαλο ή ελέγχου της κοινής γνώμης και από αριστερά κόμματα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ.

Κι ενδιαφέρον έχουν πολλά από τα ονόματα που από το 2012 και μετά έκανα το διαδίκτυο πολιτική «χωματερή μίσους».

Δεν είναι απαραίτητα fake λογαριασμοί, μπορεί να είναι υπαρκτά πρόσωπα που ασχολούνται επί ώρες στο twitter. Μπορεί να πληρώνονται από τα κόμματα, μπορεί και όχι.

«Οπου Τσάρος και η μοίρα του», λέγεται ο ένας. «Αμεσογιδοκρατία», ο άλλος.

Ιδιαίτερα ενεργός ο beatBoukowski, μαχητικός ο σύντροφος Χ αλλά και ο α λα Casa de Papel ήρωας, «El Professor». Αιχμηρός ο Potty mouth αλλά και ο Αλλέξης, ο Sυριζαίος φασίστας, η Αυτοδύναμη πίτσα, ο «pou_pas_re_karanika» και ο Greek Punisher με φωτογραφία του Τσαρλς Μπρόνσον.

Επίσης, ενδιαφέρον έχει η «soultana xakousti», ο «Δραχμend», o «α-Χρηστος Φαταούλ-ας», ο corto maltese, ο «δραχμάνινοφ».

Βασίλης Σ. Κανέλλης

Yavuz Bayadar: Απελπισμένος Ερντογάν άρα και επικίνδυνος! Τα αδιέξοδα και το “όπλο” του

erdogan trellos

Γιατί ο Ερντογάν ανεβάζει τους τόνους κάθε μέρα όλο και περισσότερο, με εμπρηστικές δηλώσεις; Ο Yavuz Bayadar με ένα άρθρο του στην ιστοσελίδα Ahval, δίνει μια λογική απάντηση: είναι απελπισμένος!

Όπως γράφει τόσο στο εσωτερικό της χώρας, όσο και στο εξωτερικό, ο Ερντογάν δεν έχει άλλη επιλογή από το να εντείνει την ρητορική του. Η απελπισία του φαίνεται από τη στάση που τηρεί έναντι των Αμερικανών για τη ζώνη ασφαλείας στη Συρία αλλά και από τις απειλές προς την ΕΕ για το προσφυγικό.

Όπως σημειώνει ο αρθρογράφος, η Τουρκία από την εξωτερική πολιτική των “μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες, κατέληξε στο τίποτα άλλο, εκτός από προβλήματα με τις γειτονικές χώρες. Αυτό οφείλεται στον πολιτικό σουρεαλισμό του πρώην υπουργού Εξωτερικών και πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου και στις σταθερά απρόβλεπτες αποφάσεις του προϊσταμένου του, Ταγίπ Ερντογάν”.

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο “συγκρούσεις, αναταραχές και απογοήτευση κυριαρχούν στην τουρκική ατζέντα και η επιμονή της Άγκυρας στον μεγαλοϊδεατισμό, οδηγεί από αδιέξοδο σε αδιέξοδο. Αν μη τι άλλο, ο Ερντογάν , την τελευταία δεκαετία,έχει μετατρέψει την Τουρκία σε ηττημένη στην εξωτερική πολιτική, η οποία στο σημερινό πολύπλοκο κόσμο απαιτεί πρόσθετη προσοχή “.

Στα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό, ο Ερντογάν πρόσθεσε την πρόσφατη διαμάχη με τον Λίβανο εξαιτίας παρατηρήσεων του προέδρου του Μισέλ Αούν, ο οποίος δήλωσε ότι οι Οθωμανοί ασκούσαν τρομοκρατία εναντίον των Λιβανέζων κατά τη διάρκεια του Α ‘Παγκοσμίου Πολέμου, προκαλώντας εκατοντάδες χιλιάδες θύματα λόγω πείνας, στρατολόγησης και καταναγκαστικής εργασίας.

Ο Yavuz Bayadar επισημαίνει: “Ωστόσο, η κατάσταση στη Συρία είναι για την Άγκυρα πιο σοβαρή από οποιοδήποτε άλλο ζήτημα. Στις 5 Σεπτεμβρίου, ο Ερντογάν, με τη συνήθη θυμωμένη του ρητορική, έστειλε μηνύματα στην Ουάσινγκτον και στις Βρυξέλλες.

“Κάνουμε βήματα για να καταστήσουμε ασφαλέστερα τα συριακά εδάφη, μεταξύ του ποταμού Ευφράτη και των ιρακινών συνόρων”, δήλωσε.

“Είμαστε αποφασισμένοι να ξεκινήσουμε de facto την εγκατάσταση της ασφαλούς ζώνης στα ανατολικά του Ευφράτη, μέχρι την τελευταία εβδομάδα του Σεπτεμβρίου. Είναι ιδανικό να το κάνουμε αυτό μαζί με τους Αμερικανούς μας φίλους, αλλά αν δεν οικοδομήσουμε κοινό έδαφος, θα αρχίσουμεμόνοι μας. Στόχος μας είναι να εγκαταστήσουμε τουλάχιστον 1 εκατομμύριο Σύριους στην ασφαλή ζώνη κατά μήκος 450 χιλιομέτρων.Διαφορετικά θα χρειαστεί να ανοίξουμε τις πύλες”, πρόσθεσε ο Ερντογάν.

Ο Ερντογάν υποστήριξε ότι η Τουρκία έχει λάβει κάτι παραπάνω από το μισό των 6,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων που η Ευρωπαϊκή Ένωση υποσχέθηκε για τη συμφωνία μετανάστευσης το 2016. Η εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Natasha Bertaud απάντησε ότι: “Μέχρι σήμερα, η ΕΕ έχει διαθέσει 5,6 δισεκατομμύρια ευρώ (6,2 δισεκατομμύρια δολάρια) από τα 6 δισεκατομμύρια (6,6 δισεκατομμύρια δολάρια) που συμφωνήθηκαν, ενώ το υπόλοιπο 8α διατεθεί σύντομα”.

Είναι προφανές ότι στη Συρία η Τουρκία είναι πολύ στριμωγμένη από τη συμφωνία για την “ασφαλή ζώνη” ανατολικά του Ευφράτη.

Το βάθος της ζώνης δεν θα είναι 32χλμ, όπως ζήτησε η Άγκυρα, αλλά 5-14χλμ. Το κοινό ζήτημα περιπολίας παραμένει ασαφές και υπάρχει ένα βουνό διαφορών μεταξύ του υποστηριζόμενου από την Τουρκία ελεύθερου συριακού στρατού και των υποστηριζόμενων από τις ΗΠΑ Μονάδων Προστασίας του Κουρδικού Λαού (YPG).

Πηγές του YPG, μιλώντας στο Associated Press, δήλωσαν ότι ανησυχούν για τα σχέδια του Ερντογάν να στείλουν μεγάλους αριθμούς προσφύγων στις περιοχές, φοβούμενοι ότι οι Κούρδοι θα εκτοπιστούν”.

Το μεγάλο όπλο του Ερντογάν είναι οι πρόσφυγες και γίνεται ακόμη μεγαλύτερο λόγω της απίστευτης ανικανότητας των Ευρωπαίων να παραδεχτούν ότι η πολιτική κατευνασμού της Τουρκίας δεν οδηγεί πουθενά.

Απελπισμένος μεν ο Ερντογάν αλλά μάλλον γι΄ αυτό είναι και επικίνδυνος.

Ελαφρολαϊκισμός και επιστροφή στα ευρωπαϊκά σαλόνια και τις ... κλειστές Λέσχες

como xenodoxeio

Forum The European House - Ambrosetti 

Ο Αλέξης Τσίπρας επέστρεψε επιτέλους στα ευρωπαϊκά σαλόνια και τις ... κλειστές Λέσχες. Εκεί που όσο να ‘ναι έφτασε να αισθάνεται πολύ άνετα τα τελευταία χρόνια. Κάπως σαν να ήταν προορισμένος για αυτά, χωρίς να έχει και ιδιαίτερη σημασία ότι τα "tarzan English" του έφερναν πολλούς σε δύσκολη θέση. Λεπτομέρειες.

Στο περιθώριο του φόρουμ του κλειστού "European House Ambrosetti" στις όχθες της λίμνης του Κόμο λοιπόν, το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε τον καλύτερο εαυτό του.

Μίλησε και τα αγγλικά του, ευχήθηκε «good success» (sic) στην νέα Επιτροπή και στην new job της, είπε διάφορες θεωρητικούρες για την Ευρώπη και τους αδυνάμους και τους φτωχούς κλπ. και έδωσε και μία συνέντευξη (στα αγγλικά) στο CNBC.

Εκεί έδωσε τα ρέστα του. Μίλησε μεταξύ άλλων με στόμφο και πολλή σοβαρότητα για την άνοδο του λαϊκισμού στην Ευρώπη και κλήθηκε να απαντήσει στο κατά πόσο συγκρίνεται ο Τσίπρας του 2015 με τον Μπόρις Τζόνσον του 2019. Αποφάνθηκε ότι δεν μπορεί να γίνει σύγκριση.

Και για να τεκμηριώσει την απάντησή του, έδωσε τον δικό του ορισμό για τον λαϊκισμό. Παρεμπιπτόντως, λίγο νωρίτερα είχε φροντίσει να δηλώσει και αντισυστημικός.

«Δεν είναι λαϊκισμός να αγωνίζεσαι για τα δικαιώματα του λαού σου. Δεν είναι λαϊκισμός να αγωνίζεσαι να βρεις έντιμες συμφωνίες με τους εταίρους σου. Αυτό είναι δημοκρατία, δεν είναι λαϊκισμός», είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Εντάξει, θα πει κανείς, αποδεκτό.

Όμως δεν σταμάτησε εκεί. Συνέχισε λέγοντας: «Αντίθετα, λαϊκισμός είναι να βυθίζεις τους πολίτες σου στο μίσος, να διαιρείς την κοινωνία και να δίνεις μάχες χωρίς να στοχεύεις σε ρεαλιστικές αποφάσεις. Θεωρώ πως αυτό κάνει τώρα ο Μπόρις Τζόνσον».

Πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση. Αλλά δεν κατάλαβε ο κ. Τσίπρας ότι με αυτές τις φράσεις περιέγραψε τον εαυτό του;

Πιστεύει ότι δεν ήταν εκείνος που βύθισε τους πολίτες στο μίσος; Ότι δεν δίχασε την ελληνική κοινωνία; Ότι δεν έδωσε μάχες χωρίς να στοχεύει σε ρεαλιστικές αποφάσεις; Μάλλον πολύ ελαφρά τα είχε πάρει όλα και συνεχίζει να το κάνει...

Μήπως έχει ξεχάσει το πρώτο εξάμηνο του 2015; Εχει λησμονήσει εκείνο το διχαστικό δημοψήφισμα και την καταστροφική σύγκρουση με την Ευρώπη;

Αν δεν τα θυμάται, κρίμα – για εκείνον. Γιατί θα συνεχίσει να λέει τέτοιες γραφικότητες.

Αν κάνει ότι δεν τα θυμάται, είναι χειρότερο. Τα θυμούνται όλοι οι άλλοι και εξακολουθεί να πιστεύει ότι μπορεί να κοροϊδεύει ανενόχλητος.

Είναι κάποιες φορές πολύ απατηλή αυτή η αβάσταχτη ελαφρότητα της πολιτικής...

Αγγελος Κωβαίος

Αρκετά με το μνημείο του αίσχους…

attiko stadiou
 
Τι θα γίνει επιτέλους με το ιστορικό κτίριο επί των οδών Σταδίου και Χρήστου Λαδά;

Επτά χρόνια έχουν συμπληρωθεί από την ολοκλήρωση της καταστροφής του ιστορικού ακινήτου επί των οδών Σταδίου και Χρήστου Λαδά και το θλιβερό αυτό μνημείο του αίσχους εξακολουθεί να στέκει ερειπωμένο και να θυμίζει μία από τις χειρότερες περιόδους των τελευταίων ετών.

Το τι έχει συμβεί είναι αντικείμενο μίας γενικότερης σύγχυσης και οι όποιες προσπάθειες αποκατάστασης είναι ένα γαϊτανάκι αμέλειας, λανθασμένων χειρισμών και αδυναμίας συντονισμού, προκειμένου να αποκατασταθεί το κτίριο και να αναζωογονηθεί μία περιοχή που ρημάζει στην καρδιά της Αθήνας.

Η πρώτη ζημιά στο κτίριο είχε γίνει τον Μάιο του 2010 με την πυρπόληση της Marfin, όπου είχαν δολοφονηθεί τρεις άνθρωποι. Με την πυρκαγιά εκείνη είχαν καταστραφεί και οι χώροι των φουαγέ των δύο ιστορικών κινηματογράφων, «Αττικόν» και «Απόλλων». Οι αίθουσες όμως και των δύο παραμένουν σχεδόν άθικτες.

Ακολούθησε ο επόμενος εμπρησμός τον Φεβρουάριο το 2012, το βράδυ της ψήφισης του δεύτερου μνημονίου, όταν το κέντρο της πρωτεύουσας είχε μετατραπεί σε πεδίο μάχης. Τότε είχε καταστραφεί και το υπόλοιπο κτίριο, όπου στεγαζόταν το κατάστημα Κosta Boda.

Εκτοτε ελάχιστες πρωτοβουλίες υπήρξαν και όσες άρχισαν να συζητούνται, κατέληξαν σε φιάσκο.

Το μείζον πρόβλημα που εμποδίζει την όποια ενέργεια αυτήν την στιγμή, έγκειται στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του κτιρίου.

Ανήκει στο ίδρυμα Σταματίου Δεκόζη- Βούρου, το οποίο όμως έχει πλέον αναστείλει την λειτουργία του, καθώς τα τελευταία χρόνια οδηγήθηκε στην πτώχευση, ειδικώς έπειτα και από την επιβολή φορολογίας στα κοινωφελή ιδρύματα από την προηγούμενη κυβέρνηση. Το ίδρυμα έχει μία σειρά υποχρεώσεις και οφειλές, μεταξύ των άλλων και στο  «αδελφό»  Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών – Ιδρύμα Βούρου-Ευταξία.

Οι προτάσεις που έχουν διατυπωθεί προβλέπουν την απορρόφηση του χρεοκοπημένου ιδρύματος από το Ίδρυμα Βούρου – Ευταξία, προκειμένου να λυθεί το ιδιοκτησιακό και να προχωρήσουν οι αναγκαίες ενέργειες για την αποκατάσταση του κτιρίου.

Ήδη υπάρχουν προτάσεις, οι οποίες υπό προϋποθέσεις θα μπορούσαν να δώσουν γρήγορη λύση.

Μία από αυτές, είναι να κινηθεί με ταχύτητα ο Δήμος Αθηναίων και να προχωρήσει στην αποκατάσταση του πεζοδρομίου της Σταδίου και της Χρήστου Λαδά. Το κόστος μίας τέτοιας διαδικασίας είναι ουσιαστικά ασήμαντο, όμως αυτό το μικρό έργο θα άνοιγε την πόρτα και θα κινητοποιούσε τους υπευθύνους. Το επόμενο βήμα της αποκατάστασης των φουαγέ των κινηματογράφων και της επαναλειτουργίας τους θα ήταν πολύ ευκολότερο.

Κατά τα όσα αναφέρουν πηγές που γνωρίζουν το θέμα, η συγκυρία αυτήν την στιγμή είναι ιδιαιτέρως ευνοϊκή. Δήμος Αθηναίων και κυβέρνηση έχουν όλες τις προϋποθέσεις καλής επικοινωνίας και συνεργασίας, προκειμένου το θέμα της αποκατάστασης να προχωρήσει γρήγορα.

Από μία άλλη άποψη δε, έχουν και χρέος να το κάνουν.

Η πόλη των Αθηνών πρέπει να απαλλαγεί από το θλιβερό αυτό αποκαΐδι μίας άλλης εποχής και η αποκατάστασή του θα σηματοδοτήσει πραγματικά την μετάβαση σε μία άλλη.

Αγγ. Κωβαίος