Ο χρόνος των εκλογών πλησιάζει. Τι αυτοδιοίκηση θέλουμε ;

Άρθρα
Tools

Tο γνωρίζουμε όλες και όλοι. Το βιώνουμε όλες και όλοι: Οι καιροί είναι πια πάρα πολύ δύσκολοι και το μέλλον αβέβαιο. Το πολιτικό σύστημα που μας έφερε σε αυτή την οικτρή κατάσταση, αγωνιζόμενο να επιβιώσει, καταρρέει συμπαρασύροντας μαζί του όσους το έφτιαξαν, το εξέθρεψαν και πλούτισαν από αυτό.

Το πελατειακό αυτό σύστημα της κεντρικής εξουσίας ήταν ισχυρό με τις καρέκλες και τα "δανεικά" που μοίραζε αφειδώς στους ημέτερους, τους διαπλεκόμενους και τους στρατούς των κομματικών που το υπηρετούσαν τυφλά, καταλαμβάνοντας αναξιοκρατικά θέσεις εξουσίας «εν ονόματι του λαού» για τον «λαό – κορόιδο», που μονίμως εξαπατούσαν με συνθήματα κομματικού πατριωτισμού και φοβικά σύνδρομα για τους αντιπάλους.

Το ίδιο λίγο πολύ μοντέλο εξουσίας εφαρμόσθηκε - και δυστυχώς εφαρμόζεται ακόμη – και στους δήμους, όπου σε πολλές περιπτώσεις αναρριχήθηκαν σε αυτούς ανίκανα πρόσωπα, ελέω του κόμματος υπέρ του οποίου, φανερά ή κρυφά, πολιτεύονταν!

Τι από όσα βαρύγδουπα μας πολυδιαφήμισαν και τους δήθεν «αγώνες» που έδιναν για τον λαό έχει σήμερα την αξία και το αποτέλεσμα που πληρώσαμε εχθές και πολύ περισσότερο σήμερα;

Τι πραγματικά ωφέλησε το δημότη η μακροχρόνια διατήρηση στην τοπική εξουσία πολιτικών δυναστειών κομματικής προέλευσης  και στήριξης, που ενώ διακηρύττουν ότι είναι και μάχονται ενάντια του συστήματος, στην ουσία το υπηρετούν, εφαρμόζοντας στην πράξη τις ίδιες ακριβώς μεθόδους και πρακτικές του συστήματος που οι ίδιοι καταγγέλλουν;

Σε λιγότερο από 7 μήνες θα έχουμε τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Ηρθε λοιπόν η στιγμή να διερωτηθούμε:

Τι αυτοδιοίκηση θέλουμε; Ποιο είναι το μοντέλο της τοπικής διοίκησης που μας εκφράζει;

Θέλουμε τον κλασσικό κομματικό αχυράνθρωπο να μας «διοικεί» μαζί με τους κολλητούς του για να εκτελεί τυφλά τις πολιτικές που εξυπηρετούν τον κομματικό του φορέα, ή την προσωπική και κομματική του ανέλιξη σε βάρος όλων των υπολοίπων;

Θέλουμε μήπως αυτόν που προκύπτει μέσα από το παζάρι τοπικών κοτζαμπάσηδων, ως ο ιδανικός διαχειριστής, που θα μοιράζει την τοπική πίτα κρατώντας ισορροπία ανάμεσα από τις λυκοφιλίες αυτών που θα τον περιτριγυρίζουν, αδιαφορώντας για το κοινό όφελος και τα συμφέροντα του δήμου;

Ή θέλουμε αυτόν, που απεχθάνεται και απορρίπτει κάθε τι το νέο και ικανό: ιδέες, οράματα, σύγχρονες πρακτικές διοίκησης, ακομμάτιστο βλέμμα και σκέψη, ισότητα, ισονομία, ταυτότητα σκέψεων, λόγων και έργων;    

Τι κερδίζει ο δημότης από αυτό το δοκισμασμένο και παρωχημένο πλέον σύστημα εξουσίας, όπου οι κλίκες και οι κομματικοί του παρελθόντος συνεχίζουν να θέλουν να κάνουν κουμάντο εν ονόματι του λαού, υπέρ του οποίου δήθεν αγωνίζονται, αγωνιούντες στην πραγματικότητα μήπως και χάσουν τις προσοδοφόρες καρέκλες τους, που με τόσες κούφιες υποσχέσεις και επικοινωνιακές απάτες απόκτησαν;

Για χρόνια τώρα πίνουμε αγόγγυστα το "φαρμάκι" μια συνεχούς απάτης, που αυτού του τύπου η εξουσία μας πότιζε! Πλέον δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να πει κάποιος, ότι δεν γνωρίζει το σύστημα που εξέθρεψε αυτήν την αδιέξοδο κατάσταση.

Διέξοδος όμως πάντα υπάρχει. Αρκεί να σταματήσουμε, ως πολίτες, να κάνουμε συνεχώς τα ίδια λάθη. Αρκεί να σταματήσουμε να ανοίγουμε συνεχώς την ίδια πόρτα, που μας οδηγεί - και πως αλλιώς - στο ίδιο δωματίο με τα τραγικά αδιέξοδα.

Ηρθε η ώρα οι παρωχημένοι, οι ανίκανοι και οι ... πονηροί να πάνε στις θέσεις που τους αξίζουν.   ......

Β.Γ.