Σαβ10202018

Τελευταία ΕνημέρωσηΣαβ, 20 Οκτ 2018 12pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Οικονομια Ελλαδα

Συνεχές το ξεπούλημα μετοχών στο Χ.Α. Γιατί οι αγορές μας γυρνάνε την πλάτη

xrimat apelpisia

Το Χρηματιστήριο γκρεμίζεται, αλλά μη ψάχνετε τις αιτίες στη Λεωφόρο Αθηνών. Βρίσκονται στην Ηρώδου του Αττικού, στο Μαξίμου. Η “εχθρότητα” των αγορών είναι η λογική αντίδραση σε μια κυβέρνηση που δεν μπορεί ούτε να οδηγήσει τη χώρα στην ανάπτυξη, ούτε να υλοποιήσει τις πολιτικές που θα δημιουργούσαν προοπτικές για το μέλλον.

Η κυβέρνηση έχει καταφύγει στην παλιά “καλή” συνταγή των παροχών για εξαγορά ψήφων, μόνο που σήμερα η συνταγή αυτή δε μοιάζει καθόλου καλή. Έχει κόστος για όλους ανεξαιρέτως, διότι όταν κάποιος παίρνει ένα “βοήθημα” κάποια ψίχουλα που μοιράζει η κυβέρνηση εδώ κι εκεί, οι αγορές φροντίζουν να χάνουν όλοι οι άλλοι.

Αυτό συμβαίνει όταν πέφτει το Χρηματιστήριο, όταν ακριβαίνει το κόστος δανεισμού της χώρας από την αύξηση των επιτοκίων των ομολόγων μας, όταν οι τράπεζες πιέζονται ασφυκτικά να προχωρήσουν σε πλειστηριασμούς ακινήτων και σε ρευστοποίηση στοιχείων των επιχειρήσεων. Ειδικά το τελευταίο το οποίο αναμένεται να συμβεί τους επόμενους μήνες θα οδηγήσει σε κλείσιμο πολλές ακόμη επιχειρήσεις και σε εκατοντάδες ή και χιλιάδες νέους ανέργους.

Η έξοδος στις αγορές την οποία η κυβέρνηση επεδίωξε για να δικαιολογήσει το αρχικό αφήγημα της περί σκισίματος των Μνημονίων, αποδεικνύεται από τον πρώτο κιόλας μήνα ατόπημα - όπως αναμενόταν.

Κάποιοι υποστηρίζουν οτι φταίει η κακή κατάσταση των τραπεζών. Πράγματι οι τράπεζες έχουν προβλήματα, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί τέτοιο ξεπούλημα των μετοχών τους, ούτε το γενικευμένο ξεπούλημα που βλέπουμε σήμερα σε όλες τις μετοχές.

Οι αγορές δεν ξεπουλάνε τις τραπεζικές μετοχές μόνο, ξεπουλάνε τους ελληνικούς τίτλους συνολικά. Ακόμη και τις μετοχές των πιο κερδοφόρων επιχειρήσεων και των πιο αναπτυσσόμενων. Ξεπουλάνε και τα ελληνικά ομόλογα, αρνούνται να δανείσουν το ελληνικό τραπεζικό σύστημα ( ακούγεται οτι ζήτησαν επιτόκια πάνω από 12% για να δανείσουν ελληνική τράπεζα) και διαμορφώνουν ένα γενικότερο κλίμα κατάρρευσης. Έτσι γίνεται συνήθως πρίν “κλείσει η στρόφιγγα” της χρηματοδότησης.

Εδώ τώρα, γίνεται πρίν καν ανοίξει. Και προκαλεί ακόμη περισσότερο εντύπωση το γεγονός οτι όλη αυτή η πίεση ασκείται τη στιγμή που ο Έλληνας Υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, γυρίζει τον κόσμο για να πείσει τους ξένους να μη φοβούνται τις ελληνικές επενδύσεις. Είναι τραγικό το γεγονός οτι μετά από κάθε συνάντηση του Τσακαλώτου με ξένους επενδυτές έρχεται ένα νέο τσουνάμι πωλήσεων.

Είναι φώς φανάρι πλέον πως ότι και αν νομίζουν οι Έλληνες, πολιτικοί και πολίτες, οι αγορές έχουν άλλη άποψη.

Δε βλέπουν ότι πέτυχε η προσπάθεια εξυγίανσης της οικονομίας, δε βλέπουν προοπτικές ανάπττυξης, δε βλέπουν προοπτικές κερδών. Βλέπουν αντίθετα πως όσοι τόλμησαν και επένδυσαν μέσα στην κρίση έχασαν τα χρήματα τους. Βλέπουν ακόμη οτι ενώ εκείνοι επένδυσαν στις ελληνικές τράπεζες και κάλυψαν τις αυξήσεις κεφαλαίου που έγιναν, τώρα δεν έχουν σε ποιόν να πουλήσουν τις μετοχές.

Οι Έλληνες δεν αγοράζουν και άλλοι ξένοι δεν υπάρχουν. Ελλείψει αγοραστών οι μετοχές καταρρέουν. Και δεν υπάρχει κανένας λόγος να διακρατήσουν τις μετοχές τους εφόσον οι τράπεζες δεν βγάζουν κέρδη και δεν είναι εύκολο να βγάλουν στο μέλλον αφού δεν χρηματοδοτούν την οικονομία. Παράλληλα, οι υπόλοιπες ελληνικές επιχειρήσεις, ακριβώς για τον ίδιο λόγο, επειδή δεν έχουν χρηματοδότηση, δεν μπορούν να ελπίζουν σε ανάπτυξη.

Επιπλέον έχουν να αντιμετώπισουν ένα αδηφάγο κράτος που στραγγίζει με τους φόρους όποια ρευστότητα εμφανιστεί στην αγορά, μια γραφειοκρατία που εμποδίζει την επιχειρηματικότητα και ταλαιπωρεί τους πολίτες, μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το ασφαλιστικό, δημόσιες υπηρεσίες διαλυμένες, πλήρη ανομία παντού, γενικώς ανικανότητα διοίκησης.

Υπό αυτές τις συνθήκες οι αγορές δείχνουν πως αποφάσισαν ήδη οτι δεν θα μας δανείσουν, οι επενδυτές που υποτίθεται έκαναν ουρά για να επενδύσουν στο ελληνικό Ελντοράντο παραμένουν σταθερά αδιάφοροι και όλοι περιμένουν να δούν τι θα γίνει στην Ελλάδα προεκλογικά. Περιμένουν παραμένοντας εκτός των συνόρων και δεν πρόκειται να τα διαβούν αν δεν δούν κάποια σημαντική πρόοδο.

Η κυβέρνηση όμως βρίσκεται σε μια πολωτική λαικιστική προεκλογική περίοδο. Δεν πρόκειται να προωθήσει από τώρα και μέχρι τις εκλογές τίποτα, ιδίως τις προσδοκόμενες από τις αγορές μεταρρυθμίσεις, ούτε τις αποκρατικοποιήσεις.

Υπό αυτές τις συνθήκες της κυβερνητικής ακινησίας ο χρόνος των εκλογών αρχίζει να γίνεται πιεστικός.

Ακόμη η κυβέρνηση δεν έχει αντιληφθεί την κατάσταση. Αντιλαμβάνεται οτι οι αγορές επιτίθενται, αλλά δεν καταλαβαίνει γιατί. Θεωρούσε πως η έξοδος στις αγορές με τις ευχές των εταίρων θα της έδινε περιθώριο χρόνου και έδαφος θριαμβολογίας.

Δεν είχε καταλάβει οτι η Ευρώπη ήθελε να βγούμε στις αγορές για να μας ξεφορτωθεί και κυρίως για να σταματήσει να μας πληρώνει ενόψει Ευρωεκλογών. Κανένας Ευρωπαίος πολιτικός δεν ήθελε να εισπράξει τη δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων του επειδή συνέχιζε επί εννιά χρόνια να χρηματοδοτεί την Ελλάδα με χρήματα από τους προυπολογισμούς των ευρωπαικών χωρών. Και για αυτό μας άφησαν να φύγουμε από το Μνημόνιο που έληγε χωρίς να το ανανεώσουν, για να μη πληρώσουν άλλα λεφτά και μας ευχήθηκαν “καλή πορεία στις αγορές”.

Φυσικά, παρ’ όλη τη δική μας αποχώρηση η Ευρώπη δεν απέφυγε τον έταιρο εταίρο, την Ιταλία η οποία ήρθε να αυξήσει τον κίνδυνο της ευρωπαικής σταθερότητας προστιθέμενη στο άλλο μεγάλο πρόβλημα, του Brexit.

Η Ευρώπη λοιπόν έχει να αντιμετωπίσει μεγάλα προβλήματα και εμείς αυτή τη στιγμή δεν είμαστε η προτεραιότητα της.

Μας έχει αφήσει ένα μαξιλαράκι για να μη πτωχεύσουμε μέχρι το καλοκαίρι- αν δεν το φάμε νωρίτερα - και μας έχει στείλει στις αγορές να συνεχίσουμε τις “περήφανες δαπραγματεύσεις” που τόσο μας αρέσουν. Μόνο που οι αγορές δεν διαπραγματεύονται. Οι αγορές μας αξιολογούν με μια ματιά και μας τοποθετούν σε ένα επίπεδο ρίσκου (υψηλό) και σε ένα επίπεδο τιμών των μετοχών και των ομολόγων μας (χαμηλό).

Μας βάζουν στη θέση μας με λίγα λόγια, πολύ πιο κάτω από αυτή στην οποία οι Ευρωπαίοι με τα λόγια μας είχαν ανεβάσει για να μας ξεφορτωθούν.

Ξεκινάμε λοιπόν ξανά την κρίση από την αρχή. Για να ξεκινήσουμε όμως με κάποιες ελπίδες χρειάζεται να δείξουμε οτι πήραμε το μάθημα. Αλλά αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Πρέπει να δοκιμαστεί η επόμενη όσο δυνατόν ταχύτερα ώστε να περιοριστεί και το μέγεθος της ζημιάς που θα έχουμε μέχρι τις εκλογές.

reporter

Όταν ο νικητής του Νόμπελ Οικονομίας, Πολ Ρόμερ, έγραφε για την Ελλάδα της διαφθοράς

nobel oikon rober
O Πολ Ρόμερ δεν είναι ένας τυχαίος οικονομολόγος. Πριν λίγες μέρες του απονεμήθηκε το Νόμπελ Οικονομίας γιατί το έργο του βοήθησε να δοθούν απαντήσεις σε θεμελιώδη ερωτήματα για το πώς να προωθηθεί η μακροπρόθεσμη βιώσιμη ανάπτυξη και να βελτιωθεί η ευημερία των ανθρώπων, ενώ έχει θητεύσει και ως επικεφαλής οικονομολόγος και υψηλόβαθμος αντιπρόεδρος στην Παγκόσμια Τράπεζα έως τις αρχές του 2018.

Το όχι και τόσο μακρινό 2010, ο Νομπελίστας είχε ασχοληθεί με την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, δημοσιεύοντας τα συμπεράσματά του σε άρθρο στο voxeu,  όπου έκανε λόγο για την γραφειοκρατία και την κουλτούρα του βολέματος.

Χαρακτηριστικά, έγραφε ο Πολ Ρόμερ:

«Η διαφθορά και η γραφειοκρατική αναποτελεσματικότητα αποτελούν φόρο δυσβάσταχτο για όλες τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. Ο φόρος είναι ιδιαίτερα υψηλός για τις startups και τις ξένες επιχειρήσεις που θα ήθελαν να επενδύσουν εκεί.

Ένας μεγάλος επιχειρηματίας, ας τον πούμε Τζον, μου περιέγραψε μια πρόσφατη συνάντηση με έναν τοπικό αξιωματούχο. Ο υπάλληλος απέσυρε την άδεια μιας επιχείρησης του Τζον και θα του ξαναέδινε την άδεια μόνο αν ο Τζον προσλάμβανε τη σύντροφο του υπαλλήλου ως σύμβουλο στην εταιρία του και την πλήρωνε μέσω off shore λογαριασμού.  ΟΤζον ήξερε ότι είχε περιορισμένες δυνατότητες αντίδρασης, καθώς αν κατέφευγε στη δικαιοσύνη η μήνυση κατά του υπαλλήλου θα παρέμενε στα δικαστήρια επ ’αόριστον.

Εν τω μεταξύ, η επιχείρηση του Τζον δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει χωρίς την άδεια. Ο Τζον τελικά απευθύνθηκε σε κάποιον ανώτερο κυβερνητικό αξιωματούχο, ο οποίος κατάφερε να κάνει τον άλλο υπάλληλο να οπισθοχωρήσει. Ο Τζον δεν μου είπε τι πήρε ο ανώτερος υπάλληλος σε αντάλλαγμα. Αυτού του τύπου η συμπεριφορά, δεν είναι μυστική στην Ελλάδα».

Λίγο πιο κάτω στο ίδιο άρθρο, ο Ρόμερ αναφέρει:

«Το κόστος της παρέμβασης υπερβαίνει κατά πολύ τους μισθούς των αχρείαστων δημόσιων υπαλλήλων. Σε ένα εργασιακό περιβάλλον όπου η πολιτική κηδεμονία έχει αξία και η πειθαρχία των εργαζομένων είναι χαλαρή, οι κυβερνητικές υπηρεσίες είναι κακές.

Μία ιδιαίτερα σημαντική αποτυχία έγκειται στο δικαστικό σύστημα, το οποίο λειτουργεί πολύ αργά στην επίλυση υποθέσεων. Όπως έχει προφανώς αντιληφθεί και ο αξιωματούχος που απαιτούσε την πρόσληψη της φίλης του, αυτό διευρύνει δραματικά τις ευκαιρίες για εγκληματική δραστηριότητα.

Ο μάνατζερ που μου μίλησε κερδίζει τα προς το ζην, εισπράττοντας μέρος του φόρου διαφθοράς. Οι ξένες εταιρείες επενδύουν στην Ελλάδα μέσω των εταιρειών του και εκείνος «διαχειρίζεται» τις απαιτήσεις των υπαλλήλων. Η διαχείριση συμπεριλαμβάνει το ανάλογο κόστος.

Χρησιμοποιώντας στοιχεία από παγκόσμιες έρευνες, οι Kaufmann και Wei (1999) θεωρούν ότι οι μάνατζερ εταιρειών που πληρώνουν περισσότερα σε δωροδοκίες είναι πιθανό να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο και όχι λιγότερο, από τις επιχειρήσεις που αρνούνται να πληρώσουν δωροδοκίες».

(Με πληροφορίες από voxeu)

Frankfurter Allgemeine Zeitung: Μεγάλες οι ευθύνες Τσίπρα για τα κόκκινα δάνεια των τραπεζών

tsipras ithaki

Στο θέμα των ελληνικών τραπεζών με αφορμή το ξεπούλημα των μετοχών στο Χρηματιστήριο την περασμένη Τετάρτη αναφέρεται η Frankfurter Allgemeine Zeitung επιρρίπτοντας ευθύνες στην κυβέρνηση Τσίπρα για τα κόκκινα δάνεια.

Η εφημερίδα της Φρανκφούρτης σχολιάζοντας τον μεγάλο όγκο των μη εξυπηρετούμενων δανείων κάνει λόγο για ευθύνες της σημερινής κυβέρνησης σημειώνοντας ότι «η κυβέρνηση Τσίπρα ήταν αυτή που επανειλημμένα δυσχέρανε και καθυστέρησε πωλήσεις δανείων ή κατασχέσεις ακινήτων που ανήκουν σε ασυνεπείς λήπτες ενυπόθηκων δανείων».

Στο δημοσίευμα της FAZ με τίτλο «Αναταράξεις στην Ελλάδα – υπό συζήτηση μια Bad Bank», που αναδημοσιεύει η Deutsche Welle,επισημαίνεται μεταξύ άλλων ότι «μεγάλη μερίδα τραπεζικών μετοχών απώλεσαν σε διάστημα μιας ημέρας (σ.σ. την Τετάρτη) μέχρι και 20% της αξίας τους.

Η κατάρρευση στις τιμές των μετοχών οδήγησε σε βιαστικές κινήσεις την αριστερή κυβέρνηση υπό τον Αλέξη Τσίπρα.

Στην Αθήνα ελέχθη ότι το υπουργικό συμβούλιο εργάζεται από κοινού με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας ESM και την Ελληνική Ένωση Τραπεζών πάνω σε ένα "σχέδιο δράσης" προκειμένου να ελαφρύνουν τις τράπεζες από δάνεια υψηλού ρίσκου. Λεπτομέρειες δεν έγιναν γνωστές σε πρώτη φάση. Τώρα γίνεται λόγος για μία Bad Bank, στην οποία θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν τα κόκκινα δάνεια των τραπεζών».

Σύμφωνα με την FAZ, «για αυτόν τον σκοπό θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ως οικονομική εξασφάλιση (σ.σ. εγγύηση) μέρος του μαξιλαριού ρευστότητας των 24,1 δις ευρώ, για το οποίο είχαν συμφωνήσει το καλοκαίρι οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης.

Στις Βρυξέλλες έχει διαψευσθεί συμμετοχή του ESM στα σχέδια» αυτά, επισημαίνει η εφημερίδα της Φραγκφούρτης, η οποία επιρρίπτει ευθύνες στην κυβέρνηση για τον μεγάλο όγκο των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

 

Χτυπήματα χωρίς τέλος στο Ελληνικό Χρηματιστήριο. Τα δεδομένα

xrimatistirio deiktes

Πρώτα ήταν η Τουρκία, μετά ήρθε η κόντρα των ΗΠΑ με τους Κινέζους, μετά ξαναήρθε η Τουρκία, τώρα «έσκασε» η Ιταλία.

Σε όλες τις περιπτώσεις υπήρξαν αναταράξεις στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια και στις αγορές ομολόγων, ωστόσο η πίεση που ασκήθηκε και ασκείται στην Ελλάδα επιβεβαιώνει το ότι παραμένουμε ο εύκολος στόχος, ο αδύναμος κρίκος.

Η «επίθεση» στις τραπεζικές μετοχές -και όχι μόνο- με το «καλημέρα» της χθεσινής συνεδρίασης δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, μετά από τον «πόλεμο» Ρώμης- Βρυξελλών το Σαββατοκύριακο. Ωστόσο, αυτό που προβληματίζει, ή μάλλον τρομάζει, είναι το ότι δεν φαίνεται στον ορίζοντα σημείο στήριξης, σημείο αντίδρασης.

Οι πληροφορίες από τραπεζικές πηγές αναφέρουν ότι αναζητήθηκε συνδρομή από τους «έξω», υπό τη μορφή κάποιου είδους επίσημης δήλωσης για την ευστάθεια του εγχώριου συστήματος, που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν αυτονόητη, με δεδομένο ότι τα πρόσφατα stress tests έδειξαν ότι δεν τίθεται θέμα κεφαλαιακής επάρκειας.

Ωστόσο, επειδή τα χρηματιστήρια λειτουργούν με τους δικούς τους κανόνες, κρίθηκε σκόπιμο να κρατηθούν χαμηλά οι τόνοι, αφού, όπως παραδέχονται και άνθρωποι της αγοράς, «όταν διαβεβαιώνεις ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, πολλές φορές αυτό λειτουργεί ανάποδα».

Η ουσία είναι ότι τα περιθώρια αντίδρασης στην παρούσα φάση, τόσο από τις ελληνικές Αρχές όσο κι από τις τράπεζες, είναι μάλλον ανύπαρκτα. Η Ελλάδα απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί «επενδυτικό καταφύγιο» κι έτσι όσο διαρκεί η αναταραχή λόγω Ιταλίας, η πίεση θα ασκείται με μικρότερη ή μεγαλύτερη ένταση στο Χρηματιστήριο και στις αγορές ομολόγων.

Το ελληνικό 10ετές έσπασε και το φράγμα του 4,6%, το οποίο μόνο βιώσιμο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί και αυτό που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι, αν και η Ελλάδα δεν χρειάζεται να βγει στις αγορές στην παρούσα φάση, όσο τα ελληνικά «χαρτιά» βρίσκονται σε αυτά τα επίπεδα, η πρόσβαση των τραπεζών σε μακροπρόθεσμα χρηματοδοτικά «εργαλεία» θα είναι απαγορευτική.

Με αυτά τα δεδομένα, οι επαφές του υπουργού Οικονομικών με επενδυτικά funds στην Άπω Ανατολή έχουν ένα επιπλέον αστερίσκο, ενώ ακόμα και οι μάλλον θετικές προβλέψεις του ΔΝΤ -όπως αυτές ενσωματώνονται στο World Economic Outlook- για τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας θα περάσουν στα «ψιλά».

Το Ταμείο εκτιμά ότι το ελληνικό ΑΕΠ θα «τρέξει» με ρυθμούς 2% φέτος (2,1% αναφέρει το προσχέδιο) και 2,4% το 2019 (έναντι 2,5% του προσχεδίου), ενώ για το 2023 βάζει τον πήχη στο 1,2%, διατηρώντας έτσι ακόμα αποστάσεις από τις προβλέψεις των Ευρωπαίων που «βλέπουν» γύρω στο 1,5%.

Η πιο σημαντική αλλαγή, όπως αυτή διαφαίνεται στο WEO αλλά αναμένεται να αποτυπωθεί στο Fiscal Monitor, είναι η πλήρης ευθυγράμμιση του Ταμείου με τις επίσημες προβλέψεις του προγράμματος για τους δημοσιονομικούς στόχους.

Ωστόσο, ακόμα κι έτσι, δεν φαίνεται στο ορίζοντα διάθεση από το Ταμείο να αλλάξει στάση στο θέμα των συντάξεων, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για το πώς θα εισπράξουν οι αγορές ένα ενδεχόμενο deal της Αθήνας με τους Ευρωπαίους.

 

Οι «χρησμοί» Σεντένο, Ρέγκλινγκ για προσχέδιο προϋπολογισμού και συντάξεις με δύο εναλλακτικές

syntaxeis meiosis

Η κατάθεση του προσχεδίου του προϋπολογισμού στην ελληνική Βουλή με διπλό σενάριο σχετικά με την περικοπή των συντάξεων, βρίσκει θετική ανταπόκριση από τους θεσμούς. Στο περιθώριο του Eurogroup της Δευτέρας, όπου η Ελλάδα βρισκόταν εκτός ατζέντας, ο επικεφαλής του Μάριο Σεντένο, αλλά και οι εκπρόσωποι Κομισιόν και ESM, δεν είναι αρνητικοί στο ενδεχόμενο να μην εφαρμοστεί το συμφωνημένο μέτρο.

Ιδιαίτερα η διατύπωση του Μάριο Σεντένο προκάλεσε ικανοποίηση στην ελληνική πλευρά, καθώς ο επικεφαλής του Eurogroup είπε πως η περικοπή των συντάξεων "δεν είναι διαρθρωτικό μέτρο". Αυτό ακριβώς υποστηρίζει και η κυβέρνηση.

Ο Σεντένο τόνισε συγκεκριμένα: «Δεν είναι διαρθρωτικό μέτρο η μείωση των συντάξεων καθώς στο ασφαλιστικό σύστημα έχει γίνει μεταρρύθμιση. Είχε στόχο να είναι δημοσιονομικό μέτρο και όλοι ξέρουμε ότι η δημοσιονομική κατάσταση στη χώρα δείχνει πολύ καλύτερη απ' ότι πριν από 18 μήνες που ελήφθη η απόφαση». Εκτίμησε επίσης ότι η Ελλάδα θα πιάσει τους στόχους.

Ο Πιερ Μοσκοβισί τόνισε από την πλευρά ότι "μετά τις 15 Οκτωβρίου θα αρχίσουμε να εξετάζουμε τις προτάσεις της Ελλάδας, μεταξύ αυτών και την αναγκαιότητα να εφαρμοστεί η περικοπή των συντάξεων". Εχουμε τη γνώμη ότι η χώρα είναι στο σωστό δρόμο να για να πετύχει τους δημοσιονομικούς στόχους φέτος και του χρόνου. Το ερώτημα για την ανάγκη να εφαρμοστούν μέτρα που συμφωνήθηκαν στο πρόγραμμα θα συζητηθεί, υποστήριξε. 

Πιο συγκρατημένος τέλος ο επικεφαλής του ESM, Κλάους Ρέγκλιγνκ, χαρακτήρισε θετικό το ότι η χώρα κατέθεσε δυο σενάρια γιατί έπρεπε να παρουσιάσουν αριθμούς. Ήταν καλό να έχουμε δυο πιθανότητες και να δούμε πιο θα είναι το αποτέλεσμα.

Σπύρος Πολυχρονόπουλος