Πεμ08162018

Τελευταία ΕνημέρωσηΠεμ, 16 Αυγ 2018 12am

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Γνωμες

¨Και καλά οι Αμερικάνοι είναι φίλοι των Τούρκων… Ο ηγέτης του «ξανθού έθνους» που εξαφανίστηκε;"

trump putin

Το ερώτημα είναι εμείς τι θα κάνουμε και πως θα απαντήσουμε εάν την επόμενη φορά οι Τούρκοι βυθίσουν ελληνικό πλοίο…

Παλαιότερα, είχαμε συνηθίσει να κατηγορούμε για όλα μας τα προβλήματα, την Αμερική. Από την ημέρα που γεννιόμασταν γνωρίζαμε ότι για όλα τα δεινά μας, υπεύθυνοι ήταν οι Αμερικανοί. Η αλήθεια είναι ότι έχουν ευθύνες για τη δικτατορία -και όχι μόνο. Διότι αν πάμε και πιο πίσω τα πράγματα είναι καταθλιπτικά.

Όμως, στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, που προκάλεσαν οι διεφθαρμένοι Έλληνες πολιτικοί, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρέθηκαν στο πλευρό μας, και άσχετα από τους λόγους που υπαγόρευσαν αυτή τη στάση, οι Αμερικανοί αποτέλεσαν όαση στήριξης και υποστήριξης στην καταχνιά που μας επέβαλαν οι εταίροι μας οι Ευρωπαίοι. Μέχρι και σήμερα ζητούν τη μείωση του ελληνικού χρέους και έχουν παρέμβει για να ξεκινήσουν οι συνομιλίες με τους δανειστές.

Οι Αμερικανοί έχουν, βεβαίως, ένα απέραντο κόμπλεξ με την Τουρκία. Ιδιαίτερα οι γραφειοκράτες. Με άλλους όρους θα μιλούσαμε για ένα έρωτα μέχρι παρεξήγησης. Διότι όλα αυτά που συμβαίνουν και αφορούν την Τουρκία και την Αμερική, είναι εντελώς αδικαιολόγητα. Ο Ταγίπ Ερντογάν τους βρίζει καθημερινά και οι Αμερικανοί του λένε «βρίσε μας και άλλο».

Ο πρόεδρος της Τουρκίας προκαλεί παντού. Στη Συρία, στην Κύπρο, στο Αιγαίο, στο Ιράκ, εναντίον του Ισραήλ. Και οι Αμερικανοί τι κάνουν; Μα τίποτα απολύτως. Απειλεί με πόλεμο την Ελλάδα και την Κύπρο. Πάλι δεν τρέχει τίποτα.

Βέβαια, φταίμε και εμείς. Διότι κάθε φορά που έχουμε πρόβλημα με την Τουρκία, τρέχουμε στους Αμερικανούς.

Γιατί δεν πάμε στους εταίρους μας τους Ευρωπαίους, που υποτίθεται πρέπει να μας βοηθούν αφού τα ελληνικά σύνορα είναι και ευρωπαϊκά…

Γιατί δεν τρέχουμε στον Βλαδίμηρο τον Πούτιν, τον γνήσιο εκπρόσωπο του «ξανθού γένους», ο οποίος υποτίθεται πως λόγω κοινής θρησκείας θα καθάριζε με τον Ερντογάν;

Γιατί ζητούμε βοήθεια μόνο από τους Αμερικανούς και δεν βοηθάμε οι ίδιοι την Ελλάδα;

Το θέμα αυτό πάντα με προβλημάτιζε. Υπό την έννοια ότι τις πιο πολλές φορές κάνουμε πανηγύρια μόνοι μας. Βρισκόμαστε σε ένα «οικόπεδο» -δύο με αυτό της Κύπρου- από τα καλύτερα στον κόσμο. Όχι μόνο τουριστικά αλλά και γεωστρατηγικά. Και δεν μπορούμε να εκμεταλλευθούμε τη δύναμη αυτού του οικοπέδου, που όλοι το θέλουν δικό τους. Με πρώτο τον Ερντογάν και τους ισλαμιστές του. Οι οποίοι δεν δημιουργούν τα προβλήματα για πλάκα. Δρουν και αντιδρούν με βάση σχέδιο που έχουν εκπονήσει.

Εκμεταλλεύονται την γκριζοποίηση των Ιμίων με βάση τη συμφωνία του κ. Κώστα Σημίτη και του κ. Θεόδωρου Πάγκαλου και πολύ φοβάμαι πως δεν θα σταματήσουν ποτέ τις απειλές και τις προκλήσεις εάν δεν καταλάβουν τις βραχονησίδες. Τα πράγματα είναι σοβαρά, διότι η συμφωνία για τα Ίμια τους δίνει την ευκαιρία προβάλουν διεκδικήσεις.

Όταν ερευνούσαμε την υπόθεση των Ιμίων, δεν περιμέναμε ποτέ ότι θα διαβάζαμε με τα ίδια μας τα μάτια ότι ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας χάρισε τη σημαία χωρίς καν να προλάβει να το ζητήσει η Τουρκία. Δέχθηκε τη μετακίνησή της από τα Ίμια πριν ακόμα κατατεθεί το τουρκικό αίτημα στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης. Και το έκανε με τρόπο καθόλου «ανδρικό»: Είπε στον τότε υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Γουόρεν Κρίστοφερ, ότι τη σημαία θα την πάρουν οι άνεμοι, και η επίσημη Ελλάδα δεν θα την αντικαταστήσει.

Πολλοί ξεχνούν την πραγματική συμφωνία για τα Ίμια, αν και το σχετικό απόρρητο έγγραφο περιλαμβάνεται στο βιβλίο που γράψαμε με τον Αθανάσιο Έλλις. Οι δύο χώρες συμφώνησαν να φύγουν οι στρατιώτες, οι σημαίες και τα πλοία, και να μην επιστρέψουν ξανά. Αυτή ήταν η συμφωνία. Για χρόνια έμεινε κρυφή. Τα Ίμια επίσημα χαρακτηρίστηκαν γκρίζα περιοχή, που σημαίνει πως δεν ανήκουν σε …κανένα. Έστω και αν είναι ελληνικές βραχονησίδες, έστω και αν όλα τα έγγραφα και οι συμφωνίες αποδεικνύουν την ελληνικότητά τους.

Ειλικρινά δεν γνωρίζω πως θα λήξει αυτή η ιστορία. Σίγουρα δεν είναι ένα «περιστατικό» αυτό που συνέβη. Πρόκειται για άσκηση πολιτικής από την πλευρά της Τουρκίας. Το ερώτημα είναι εμείς τι θα κάνουμε και πως θα απαντήσουμε εάν την επόμενη φορά οι Τούρκοι βυθίσουν ελληνικό πλοίο…

mignatiou

Ο αυστηρότατος Αμερικανικός νόμος κατά της διαφθοράς και η υπόθεση Novartis - Τι συμβαίνει στην Ελλάδα

dikaiosini

Η αμερικανική δικαιοσύνη ερευνά την ελβετική εταιρία Novartis για ενδεχόμενες πράξεις δωροδοκίας που φέρεται ότι διέπραξε η ελβετική εταιρεία στην Ελλάδα, γράφει η ελβετική εφημερίδα Le Temps.

H έρευνα βασίζεται στον αμερικανικό νόμο περί διεφθαρμένων πρακτικών στο εξωτερικό (FCPA), που ψηφίστηκε το 1977 με στόχο την καταπολέμηση της δωροδοκίας δημόσιων υπαλλήλων στο εξωτερικό.

Το FCPA, όπως το αποκαλούν οι ειδήμονες, είναι ένας υπερπόντιος νόμος, δηλαδή έχει ισχύ και εκτός του αμερικανικού εδάφους.

Με την πρώτη ματιά, αυτό είναι λογικό για έναν νόμο που υποτίθεται ότι πρέπει να καταπολεμήσει τις διεφθαρμένες πρακτικές που διαπράττονται στο εξωτερικό. Αυτό σημαίνει ότι για παράδειγμα μια ελβετική εταιρεία που διαπράττει πράξεις διαφθοράς στη Λιθουανία μπορεί να διωχθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες και να καταδικαστεί να καταβάλει στις αμερικανικές αρχές ένα γερό πρόστιμο.

Το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης βασίζει την αρμοδιότητά του να διώκει πράξεις δωροδοκίας που διαπράττονται στο εξωτερικό με βάση κριτήρια που συχνά αγνοούνται ή ακόμα και είναι δύσκολο να γίνουν αντιληπτά για τους Ευρωπαίους.

Για παράδειγμα, η χρησιμοποίηση του αμερικανικού δολαρίου για μία δωροδοκία ή το γεγονός ότι ένα άτομο έχει εμπλακεί σε πράξη διαφθοράς μέσω μιας αμερικανικής υπηρεσίας όπως το Gmail ή το Facebook, δίνει τη δυνατότητα στις αμερικανικές αρχές να ασκήσουν δίωξη σε οποιοδήποτε άτομο ή εταιρεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, ανεξάρτητα από την ιθαγένειά του ή τον τόπο της έδρας της εταιρίας. Και αυτό ακόμα κι αν δεν εμπλέκεται αμερικανική εταιρεία.

Η ελβετική εφημερίδα υποστηρίζει ότι ο νόμος αυτός αποτελεί "ένα οικονομικό όπλο πολέμου, που μπορεί να προκαλέσει μαζική αποσταθεροποίηση".

Οι Γάλλοι -σημειώνει η Le Temps- κατάλαβαν τι πραγματικά είναι το FCPA το 2014 με το τεράστιο πρόστιμο που επιβλήθηκε στην BNP Paribas (8,9 δισ. δολάρια) αλλά και αυτό που επιβλήθηκε στην Alstom (772.000.000 δολάρια).

Από το τέλος του 2017, μάλιστα ο ευρωπαϊκός όμιλος Airbus, αιώνιος αντίπαλος της αμερικανικής Boeing, έχει εμπλακεί με την αμερικανική δικαιοσύνη με βάση το νόμο FCPA.

Η Novartis είχε ήδη καταβάλει πρόστιμο ύψους 25 εκατομμυρίων δολαρίων στις ΗΠΑ το 2016 για να σταματήσει τη δίωξη για δωροδοκία στην Κίνα.

Kαμία σχέση με ό,τι συμβαίνει στην Ελλάδα όπου:

- Οι πολιτικοί προστατεύονται και τα αδικήματά τους παραγράφονται σε σύντομο χρόνο

- Το θεσμικό και νομικό πλαίσιο για την καταπολέμηση της διαφθράς είναι απαξιωμένο και τελείως αναποτελεσματικο

- Οι μάρτυρες εξετάαζονται έχοντας πλήρη γνώση της δικογραφίας, σε πλήρη αντίθεση με το δικαϊκό σύθστημα των ΗΠΑ

- Η δικιαοσύνη είναι ουσιαστικά "αλλυσοδεμένη", μη μπορώντας ελεύθερα και ανεξάρτητα να ασκήσει το ρολο της

- Δεν υπάρχει η αναγκαία πολιτική βούληση για να αλλάξουν άρδην το θεσμικό και δικαιϊκό σύστημα :

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η διαφθορά να ζει και βασιλεύει, οι όποιες δικογραφίες να γίνονται - πριν την ολοκλήρωσή τους! -  "φτερό στον άνεμο" για να χρησιμοποιεί οποιοδήποτε τα στοιχεία τους κατά το δικούν, π.χ. για πολιτική αντιπαράθεση κλπ  όπως γίνεται τώρα με την υπόυεση NOVARTIS, με τους πολίτες να βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση, το κράτος να χάνει πολλές δεκάδες δις σε βάρος της υγείας του λαού και τελικά, κανείς να μην τιμωρείται!!

με πρληροφοιες από capital

Ο Ερντογάν δεν «Καθάρισε» τους Κούρδους: Η Προδοσία του Τραμπ και του Πούτιν

putin erdogan trump

Μερικά πράγματα δεν είναι όπως τα παρουσιάζει η προπαγάνδα και ειδικά η τουρκική, η οποία αποκαλύπτεται εύκολα διότι εργάζεται και γίνεται με ένα εντελώς ερασιτεχνικό τρόπο.

Η εισβολή στη Συρία για να χτυπηθούν οι Κούρδοι αντάρτες του YPG στη Συρία δεν ήταν ένας περίπατος, όπως διαβεβαίωναν τον Ταγίπ Ερντογάν οι στρατηγοί του.

Διότι πέρασαν τόσες μέρες από την άνανδρη τουρκική επίθεση και οι Κούρδοι μαχητές καλά κρατούν και μάλιστα σημειώνουν και νίκες. Ο τρόπος του λέγειν «ανίκητος» τουρκικός στρατός, ακόμα και χθες το βράδυ πολεμούσε χωρίς να φαίνεται στον ορίζοντα η «μεγάλη νίκη», την οποία ονειρευόταν ο Σουλτάνος της Τουρκίας.

Προσέξτε: Χρησιμοποίησε το σύνολο της τουρκικής πολεμικής μηχανής για να πολεμήσει μερικές εκατοντάδες γυναίκες και άνδρες της οργάνωσης YPG, που αντιστέκονται με ελαφρύ οπλισμό απέναντι στην αεροπορία, το πυροβολικό και τα άρματα μάχης της Τουρκίας.

Η διαφορά είναι ότι οι αντάρτες μάχονται για την Πατρίδα, ενώ οι στρατιώτες του Ερντογάν σκοτώνονται για ένα καπρίτσιο του. Τεράστια η διαφορά.

Οι Κούρδοι αφέθηκαν για μία ακόμη φορά μόνοι, αν και -για να είμαστε δίκαιοι- η Αμερική δεν σταμάτησε ούτε και τώρα τη χορήγηση οπλισμού προς τους αντάρτες.

Όμως, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έπρεπε να τους προστατεύσει διότι χωρίς τους Κούρδους δεν θα κέρδιζε τον πιο σημαντικό πόλεμο των τελευταίων ετών, εναντίον των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους. Χωρίς τους Κούρδους η νίκη δεν θα είχε επιτευχθεί ποτέ.

Ο Αμερικανός πλανητάρχης μπορεί να καυχιέται ότι ήταν ο Πρόεδρος που σάρωσε από το Ιράκ και τη Συρία τους αιμοβόρους τρομοκράτες, οι οποίοι είχαν αποκεφαλίσει και Αμερικανούς προσβάλλοντας με τον πιο αισχρό τρόπο την Αμερική.

Επί προεδρίας του Μπάρακ Ομπάμα , οι Αμερικανοί δεν κέρδισαν τον πόλεμο με τους τζιχανιστές.Οι Κούρδοι ήταν αυτοί που χάρισαν απλόχερα τη νίκη στην Αμερική και έδωσαν την ευκαιρία στον κ. Τραμπ να κομπάζει ότι επί προεδρίας του εξέλειπε ένα βασικό πρόβλημα για την Αμερική.Σίγουρα αρκετοί τρομοκράτες διασκορπίστηκαν στην Τουρκία και αλλού και περιμένουν την ευκαιρία για να δράσουν.Αλλά ως τρομοκρατικό κίνημα έχασαν κατά κράτος. Χάρις στους Κούρδους. Είχε υποχρέωση ο κ. Τραμπ να τους προστατεύσει. Δεν το έκανε και γι’ αυτό ελέγχεται. Διότι η εμπειρία της Μέσης Ανατολής δείχνει πως οι κακοί επιστρέφουν πάντα στον τόπο του εγκλήματος. Και φοβάμαι πως οι Κούρδοι δεν θα είναι σε θέση για να βοηθήσουν ξανά τον κ. Τραμπ.

Η προδοσία εναντίον των Κούρδων έχει πολλούς «νονούς».

Η Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν άνοιξε δρόμο ουσιαστικά στους Τούρκους, ο Άσαντ άδραξε την ευκαιρία επειδή νόμιζε πως με την τουρκική εισβολή θα εξέλειπε ένας μεγάλος κίνδυνος για την ακεραιότητα της χώρας του, το Ιράκ χειροκροτούσε στις …κερκίδες, οι Ιρανοί βοήθησαν τις δυνάμεις του Ερντογάν.Όλοι εναντίον των Κούρδων, οι οποίοι είναι ακόμα όρθιοι στην επαρχία του Αφρίν, πολεμώντας για την πατρίδα και τις οικογένειές τους.

Η αλήθεια είναι ότι ο Πρόεδρος Τραμπ τηλεφώνησε στον Ταγίπ Ερντογάν και τον επέπληξε.

Η αλήθεια είναι ότι ακούστηκαν βαριές κουβέντες. Αλλά οι Κούρδοι βαρέθηκαν τα λόγια. Ανέμεναν ότι ο Αμερικανός ηγέτης θα μπορούσε να σταματούσε τους Τούρκους.

Η υπόθεση της τουρκικής εισβολής στο Αφρίν είναι πάθημα και μάθημα μαζί: ότι οι μεγάλες δυνάμεις έχουν χάσει και το τελευταίο ίχνος της ευαισθησίας τους και λειτουργούν μόνο στη βάση των στρατηγικών τους συμφερόντων.Μόνο που στην περίπτωση αυτή, ειδικά οι Αμερικανοί, εργάστηκαν εναντίον των δικών τους συμφερόντων.

Στη διάρκεια της τηλεφωνικής τους συνομιλίας, η οποία περιγράφεται στην ιδιαίτερα σκληρή ανακοίνωση του Λευκού Οίκου, που αμφισβήτησε η Τουρκία, ο κ. Τραμπ κατηγόρησε τον κ. Ερντογάν ότι προσωπικά ο ίδιος υποθάλπτει τον αντιαμερικανισμό στην Τουρκία που έχει φτάσει στο πιο υψηλό επίπεδο.Για όσους δεν έχουν την πραγματική ιδέα τι σημαίνει η κατηγορία για αντιαμερικανισμό, να εξηγήσω ότι όταν ο εκάστοτε Πρόεδρος της Αμερικής ομιλεί με τον σκληρό τρόπο που χρησιμοποίησε ο κ. Τραμπ, ακολουθούν επιπτώσεις.

Γνωρίζω ότι ουδείς εξ ημών πλέον πιστεύει τα λόγια των Αμερικανών, διότι έτσι απλά κυριαρχεί η έλλειψη εμπιστοσύνης. Αλλά ας μην έχουμε καμία αμφιβολία, ότι εάν ο Ταγίπ Ερντογάν συνεχίσει να αντιστρατεύεται τα συμφέροντα των Ην. Πολιτειών, οι Αμερικανοί θα δράσουν με τον τρόπο που μόνο οι ίδιοι γνωρίζουν: Σκληρά για να πονά…

Είμαστε μάρτυρες σε μία ενδιαφέρουσα περίοδο για την περιοχή μας. Η Ελλάδα, ενώ δεν πρέπει να ακολουθεί τη ρήση «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου», είναι ανάγκη να ενδιαφερθεί αποκλειστικά για τα συμφέροντά της. Το Ισραήλ, διά του Προέδρου του, στον οποίο η Ελλάδα απέδωσε τιμές, άφησε ορθάνοικτη την πόρτα της συνεργασίας.

Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να αδράξει την ευκαιρία. Να προχωρήσει σε στρατιωτικές και στρατηγικές συμμαχίες, προστατεύοντας έτσι τα συμφέροντα του λαού και της χώρας. Οι επιλογές δεν είναι πια πολλές. Όμως πιστεύω ότι η στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ και την Αίγυπτο είναι μονόδρομος για την Ελλάδα και την Κύπρο… Μερικές φορές δεν χρειάζεται κανένας πόλεμος για να επικρατήσει η ειρήνη…

Μιχ. Ιγνατίου

Τα πολιτικά σενάρια που εξυφαίνονται πίσω από το ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ

vouli eso

Το Μακεδονικό, κατά γενική ομολογία, προκαλεί τεκτονικές πολιτικές αναταράξεις, έως και συνεργατικές ή συμμαχικές αναδιατάξεις στο πολιτικό σκηνικό της χώρας .

Η σχετική φημολογία, περί την ονοματολογία της ΠΓΔΜ, πυροδοτεί με λίαν διακριτή αμεσότητα πολιτικά «διαζύγια» και γεννά νέους πολιτικούς προσανατολισμούς.

Τα συλλαλητήρια Θεσσαλονίκης και Αθηνών, - είτε ως καθαρά υπερασπιστικά του όρου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, είτε ως αφορμή για την γενικότερη εναντίωση της κοινωνίας στην πολιτική της κυβέρνησης - , αναδεικνύουν την χαώδη ιδεολογική διαφορά μεταξύ των συγκυβερνώντων κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, καθώς και την δομική πολιτική απόσταση που χωρίζει την Νέα Δημοκρατία από το μέχρι τούδε άριστα μαζί της συνεργαζόμενο «Κίνημα Αλλαγής».!

Τούτων δοθέντων, στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό δημιουργούνται δύο τάσεις, οι οποίες τείνουν να μετεξελιχθούν σε πολιτικούς πόλους :

α . Οι υπερασπιζόμενοι το κλείσιμο της 25ετούς και πλέον εκκρεμότητας της ονομασίας του κράτους των Σκοπιών, (ΠΓΔΜ), με την αποδοχή ενός σύνθετου όρου, ο οποίος θα εμπεριέχει την λέξη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ με κάποιον προσδιορισμό, είτε γεωγραφικό, είτε επιθετικό. Πέριξ αυτής της ιδέας συνασπίζονται κυβέρνηση, «Κίνημα Αλλαγής», - οι δηλώσεις των πρώην πρωθυπουργών Κώστα Σημίτη, Γιώργου Παπανδρέου, του προέδρου του Ποταμιού Σταύρου Θεοδωράκη και της ΔΗΜΑΡ Θανάση Θεοχαρόπουλου, υπέρ της λύσεως του θέματος, είναι λίαν ενδεικτικές και πολιτικά τροχιοδεικτικές - , το ΚΚΕ, μερικοί βουλευτές της «Ένωσης Κεντρώων», μια μεγάλη μερίδα βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, χωρίς να αποκλείεται το ενδεχόμενο να προσμετρηθούν και ένας με δύο βουλευτές των ΑΝΕΛ.!

β . Οι υπερασπιζόμενοι, πάση θυσία, την επουδενί τρόπω χρήση του όρου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ από το γειτονικό κράτος. Πέριξ αυτής της θέσης, συνασπίζονται :

β1 . Οι καθαρά ιδεολογικοί υπερασπιστές του όρου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και προέρχονται από ένα ευρύ κοινωνικό φάσμα, το οποίο αρχίζει από την καθαρόαιμη δεξιά μέχρι και την πατριωτική αριστερά και βρίσκει σύμμαχο την εκκλησία. Δεν είναι τυχαία η παρουσία του Μίκη Θεοδωράκη και κορυφαίων μητροπολιτών στο συλλαλητήριο της Αθήνας.!

Β2 . Στην εν λόγω τάση προστίθεται και μια ευρεία κοινωνική ομάδα, η οποία είναι συστημικά αντίθετη στην πολιτική των μνημονίων και θεωρεί μια ενδεχόμενη λύση του ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ με σύνθετη ονομασία ως γενικότερη πολιτική υποταγής σε αντεθνικά κέντρα του εξωτερικού. Εύγλωττος εκφραστής της εν λόγω θεωρίας ο καθηγητής του συνταγματικού δικαίου, Γρηγόρης Κασσιμάτης, ομιλητής στο συλλαλητήριο της Αθήνας.!

Μακεδονικά Σενάρια

Οι μέχρι τούδε εκτιμήσεις συγκλίνουν στην άποψη πως το συλλαλητήριο των Αθηνών θα είναι πολυπληθές και πολιτικά βροντώδες. Ουδείς μπορεί να το ξεπεράσει αβρόχοις ποσί. Μέσα σ αυτό το πολιτικό περιβάλλον, στο Μέγαρο Μαξίμου καταστρώνουν τα σχέδιά τους και επεξεργάζονται σενάρια πολιτικής άμυνας κι αντεπίθεσης.

1. Αναβολή λύσης – Πολιτική λύτρωση στην Ελλάδα : Η εσωτερική κατάσταση στο γειτονικό κράτος των Σκοπίων, με τις λίαν εύφλεκτες διακομματικές ισορροπίες, ίσως οδηγήσει σε μία ακόμη αναβολή την όποια λύση στο πρόβλημα της ονοματοδοσίας. Σ αυτήν την περίπτωση, αναμφίβολα και σαφέστατα θα έπαιρναν μια ανάσα πολιτικής ανακούφισης όλα τα κόμματα του εγχώριο πολιτικού συστήματος και θα κατέστρωναν τις στρατηγικές τους με άνεση και σε βάθος χρόνου.

2. Επιμονή των συμμάχων για λύση εδώ και τώρα : Οι ΗΠΑ και οι Ευρωπαίοι, - για πρώτη φορά σε αρραγές μέτωπο για ένα θέμα από την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο - , με επιχείρημα τον περιορισμό της επιρροής της Μόσχας στα Βαλκάνια επιδιώκουν λύση άμεσα μέχρι και την προσεχή σύνοδο του ΝΑΤΟ τον Ιούνιο, ώστε σε δεύτερο στάδιο να ενταχθούν τα Σκόπια με την νέα τους ονομασία στην βορειοατλαντική συμμαχία και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Προς τούτο, οι μυστικές υπηρεσίες της Ουάσιγκτον δρομολόγησαν την πτώση της κυβέρνησης του αδιάλλακτου υπερεθνικιστή Γκρουέφσκι και την αντικατάστασή του από τον μετριοπαθή Ζάεφ, καθώς επίσης και την συστράτευση του Αλβανού πρωθυπουργού ΄’Εντι Ράμα στον ίδιο στόχο. Έτσι ερμηνεύεται και η στήριξη και συμμετοχή των αλβανόφωνων στην παρούσα κυβέρνηση των Σκοπίων.!

Εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις

Με δεδομένη, λοιπόν, την επιμονή των συμμάχων για λύση του προβλήματος της ονομασίας μέχρι και τον προσεχή Ιούνιο, - εαρινή σύνοδο του ΝΑΤΟ - , οι επιτελείς της κυβέρνησης επεξεργάζονται τον δικό τους οδικό χάρτη με τις ανάλογες εναλλακτικές διόδους.

Στο όντως πολύπλοκο πολιτικό σκάκι, οι επιτελείς του Μεγάρου Μαξίμου εξετάζουν δύο ενδεχόμενα :

1. Σενάριο αρραγούς κυβερνητικού μετώπου : Το εν λόγω προϋποθέτει το κόμμα των ΑΝΕΛ να μην αποσύρει την εμπιστοσύνη του από την παρούσα συγκυβέρνηση.

Ωστόσο, με δεδομένη την δέσμευση του Πάνου Καμμένου να μην αποδεχτεί την σύνθετη ονομασία με τον όρο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, τίθεται αυτόματα κι άμεσα εν αμφιβόλω η συνοχή της κυβέρνησης.

Μεταξύ του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του υπουργού άμυνας, Πάνου Καμμένου, έχει συζητηθεί η επιλογή της αποχής των ΑΝΕΛ από την ψηφοφορία, όταν έλθει το θέμα των Σκοπίων στην Βουλή. Σε αυτή την περίπτωση ο πήχης για να περάσει η συμφωνία πέφτει κατά πολύ, καθώς η πλειοψηφία του 50%+1 που απαιτείται είναι επί των παρόντων βουλευτών.

Σε μια τέτοια εξέλιξη, αναμένεται η επίμαχη συμφωνία να ψηφιστεί κι από τα κόμματα που συναπαρτίζουν το σημερινό «Κίνημα Αλλαγής», δηλαδή το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι και την ΔΗΜΑΡ. Επίσης, δεν αποκλείεται και μια κίνηση πολιτικού εντυπωσιασμού, η οποία, όμως δεν θα ισοδυναμούσε και με απώλεια της δεδηλωμένης..., και θα ήταν μια άμεση παραίτηση των υπουργών των ΑΝΕΛ από την κυβέρνηση...!!!

Οι καλά γνωρίζοντες τις συζητήσεις που γίνονται στα άδυτα του Μεγάρου της Ηρώδου Αττικού, δεν αποκλείουν και μια κίνηση εντυπωσιασμού από την πλευρά της αξιωματικής αντιπολίτευσης με την κατάθεση πρότασης μομφής κατά της κυβέρνησης. Πολλοί κορυφαίοι υπουργοί αντιπροτείνουν την αντεπίθεση και ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή, ώστε να μην αφήσει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης της κυβερνητικής σταθερότητας και της πλειοψηφίας...!!!

2. Σενάριο αποχώρησης των ΑΝΕΛ από την συγκυβέρνηση.!

Στο εν λόγω σενάριο, σενάριο δίδουν λίγες έως και ελάχιστες πιθανότητες, οι επιτελείς του Μεγάρου Μαξίμου. Στέκονται στην δήλωση του προέδρου των ΑΝΕΛ και υπουργού άμυνας Πάνου Καμμένου : «Mε τον Αλέξη Tσίπρα βρεθήκαμε μαζί σε μία δύσκολη περίοδο για τη χώρα. Είμαστε μαζί για δύο θέματα, το πρώτο είναι ότι δεν έχουμε καμία αναστολή να χτυπήσουμε τη διαφθορά της μεταπολίτευσης, εμείς δεν έχουμε σκελετούς στα ντουλάπια μας ούτε τα έχουμε αρπάξει από κανέναν, ούτε έχουμε υποχρέωση σε κανέναν. Το δεύτερο διότι αποφασίσαμε μαζί να βγάλουμε τη χώρα από τα δεινά των μνημονίων, από τα δεινά των δανειστών, με ένα πρόγραμμα το οποίο δεν θα συνθλίψει τις πλατιές μάζες του ελληνικού λαού»...!!!

3. Σενάριο αλλαγής κυβερνητικού εταίρου :

Είναι γνωστό τοις πάσι, πως οι Αλέξης Τσίπρας και Πάνος Καμμένος, παρά τις βαθιές ιδεολογικές διαφορές έχουν δέσει πολιτικά και κοινωνικά. Ο μεν Αλέξης λέει ότι «στον Πάνο χρωστάει το ότι είναι πρωθυπουργός», ο δε Πάνος λέει, πως «στον Αλέξη χρωστάει το ότι είναι υπουργός άμυνας»..., κι επίσης πολιτικά είναι πεπεισμένοι ότι θα βγάλουν την χώρα από την περιπέτεια των μνημονίων. Πέραν όλων τούτων όμως, στην πολιτικά υπάρχουν και τα απρόοπτα και τα ραγδαία...!!!

Οι πολύ κοντά στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα ευρισκόμενοι επιτελείς δεν αποκλείουν, αντίθετα ευλογούν κι αναμένουν ένα σενάρια συγκυβέρνησης με το «Κίνημα Αλλαγής», εξέλιξη που θα εύρισκε σύμφωνους και τους ευρωπαίους εταίρους. Επί τούτου, κρίνουν πως το ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ από γρίφος να εξελισσόταν σε γέφυρα συσπείρωσης μιας ευρύτερης κεντροαριστεράς με την θετική ψήφο βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜΑΡ και του ΠΟΤΑΜΙΟΥ σε μια σύνθετη ονομασία των Σκοπίων...!!!

Ωστόσο, στο εν λόγω σενάριο προσδίδουν δύο ενδεχόμενα :

3α. Στήριξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι και την ολοκλήρωση του προγράμματος τον προσεχή Αύγουστο και εκλογές το Φθινόπωρο του 2018...!!!
3β. Η όποια συνεργασία στην ευρύτερη κεντροαριστερά, είτε στην κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση με κοινό πρόγραμμα να προκύψει μετά από εκλογές, οποτεδήποτε κι αν αυτές διεξαχθούν...!!!

Γιάννης Σπ. Παργινός

Τρία σενάρια για την κοροϊδία

tsipra lagard

Αν διαβάσει κανείς τα ξένα Μέσα Ενημέρωσης και ακούσει τις δηλώσεις των διεθνών οικονομικών παραγόντων, θα θεωρήσει οτι ο χαρισματικός μας ηγέτης Αλέξης Τσίπρας είναι ένας μεταρυθμιστής πολιτικός, φιλοευρωπαίος και με διεθνές κύρος.

Τρία ενδεχόμενα υπάρχουν: Ή εμείς δεν έχουμε καταλάβει οτι ο Τσίπρας είναι μεταρρυθμιστής και οτι η χώρα “πετάει”,  ή οι ξένοι δεν έχουν καταλάβει με ποιόν έχουν να κάνουν, ή οι ξένοι είναι πολύ ικανοποιημένοι επειδή βρήκαν έναν Έλληνα πολιτικό που περνάει ένα προς ένα όλα τα δύσκολα μέτρα που ζητάει η τρόικα χωρίς αντιρρήσεις.

Η τρίτη εκδοχή είναι η πιθανότερη - βεβαία θα έλεγα.

Η κυβέρνηση έχει καταφέρει να περάσει από τη Βουλή μέτρα λιτότητας που δεν έχουν εφαρμοστεί ποτέ ξανά στη χώρα. Έχει καταφέρει να περάσει νόμους που απορρυθμίζουν το εργασιακό πλαίσιο, δυσκόλεψε πολύ τις απεργίες περνώντας το νόμο για την ύπαρξη πλειοψηφίας προκειμένου να γίνει απεργία,  προχωρεί τις ιδιωτικοποιήσεις, τα κάνει όλα χωρίς πρόβλημα. Ποιά κάνει; Αυτά που ώς αντιπολίτευση εμπόδιζε να γίνουν. Καμία άλλη κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να περάσει κανένα από αυτά τα σκληρά μέτρα, διότι ο Τσίπρας θα κατέβαζε τον κόσμο στα πεζοδρόμια και θα έκαιγε την Αθήνα εμποδίζοντας τα μέτρα. Αυτό έκανε ώς αντιπολίτευση. Τώρα ώς κυβέρνηση υλοποιεί όλα τα μέτρα τα οποία εμπόδιζε. 

Την ίδια στιγμή, ο άνθρωπος που έλεγε με σπαστά αγγλικά “go home Μadam Merkel”, έγινε το αγαπημένο παιδί των Ευρωπαίων πολιτικών. Ο αντιαμερικανός Τσίπρας, συνάντησε τον Τράμπ σε πολύ φιλικό κλίμα. Ο καταληψίας κόβει βόλτες στο Νταβός και μοιράζει χαμόγελα με τους δυτικούς ηγέτες και τους διεθνείς επιχειρηματίες. Ταυτόχρονα εμφανίζεται ώς αριστερός ηγέτης στην κηδεία του Φιντέλ Κάστρο, ο μόνος ηγέτης δυτικής χώρας που πήγε στην κηδεία του. Μου θυμίζει τον ήρωα της ταινίας του Γούντυ Άλεν, Ζέλινγκ, έναν τύπο “χαμαιλέοντα” ο οποίος άλλαζε εμφάνιση ανάλογα με το ποιοί βρίσκονταν γύρω του και γινόταν μαύρος που τραγουδούσε μπλουζ, κοκινομάλης Ιρλανδός, Ραβίνος, ανάλογα την περίσταση.

Που καταλήγει όλο αυτό; Πουθενά συνήθως, αλλά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

Επί της ουσίας, ο Τσίπρας έχει καταφέρει να καταργήσει όλα τα ¨κεκτημένα” για τα οποία πάλευε επί δεκαετίες η Αριστερά και είναι ο πρώτος Πρωθυπουργός της Ελλάδας που κατάφερε να εφαρμόσει μια νεοφιλελεύθερη πολιτική. Κατάφερε να προχωρήσει τις ιδιωτικοποιήσεις τις οποίες εκείνος εμπόδιζε όλα αυτά τα χρόνια και έστειλε στην ουρά των συσιτίων τους συνταξιούχους και τους πιο αδύναμους οικονομικά πολίτες. Το μόνο που δεν έχει κάνει ακόμη ούτε αυτός, είναι να διώξει δημοσίους υπαλλήλους. Δεν ξέρουμε τι θα κάνει όταν φτάσει η στιγμή - διότι θα φτάσει όπου νάναι. Ίσως το κάνει και αυτό, ανάλογα με το πότε έχει αποφασίσει να κάνει εκλογές. Πάντως αν δεν το κάνει ο Τσίπρας, δεν θα μπορέσει να το κάνει κανένας άλλος.

Για όλους αυτούς τους λόγους, οι ξένοι είναι ενθουσιασμένοι. Διότι τους κάνει τα χατήρια αδιαμαρτύρητα και χωρίς να ανοίξει μύτη στην Αθήνα. 

Και πιστεύω τελικά οτι όλα αυτά τα κομπλιμέντα του τα κάνουν οι ξένοι διότι με την κυβέρνηση Τσίπρα έχουν το κεφάλι τους ήσυχο. 

Το κακό είναι οτι αυτά που κάνει ο Τσίπρας δεν τα κάνει σωστά. Δεν τα πιστεύει, δεν τα γνωρίζει και τα κάνει τσπατσούλικα χωρίς να ενδιαφέρεται για τις συνέπειες και χωρίς να διασφαλίζει την μελλοντική τους απόδοση. 

Θεωρητικοποιεί με αριστερό πρόσημο αυτή την άδικη πολιτική που εφαρμόζει λέγοντας οτι παίρνει από τους πλούσιους και δίνει στους φτωχούς. Το βέβαιον είναι οτι από τους πλούσιους δεν παίρνει, παίρνει από τους μεσαίους εργαζόμενους και παίρνει και από τους φτωχούς μέσω της αύξησης των έμμεσων φόρων (ΦΠΑ), των μειώσεων του αφορολογήτου, και την στέρηση του διακιώματος στην εργασία. Όταν η πολιτική χτυπάει τις επιχειρήσεις, χτυπάει κατευθείαν τον φτωχό και τον άνεργο που δεν βρίσκουν δουλειά. Όταν αυξάνονται οι φόροι κατανάλωσης χτυπάει το καλάθι της φτωχής νοικοκυράς. Τι τον νοιάζει τον πλούσιο αν ο ΦΠΑ θα είναι 6 ή 24%; Τίποτα. Τον φτωχό νοικοκύρη όμως τον νοιάζει πάρα πολύ διότι η διαφορά φαίνεται στο πορτοφόλι του.

Ο Τσίπρας πέτυχε τη φτωχοποίηση όλων και ταυτόχρονα πέτυχε δυο αντιφατικούς στόχους. Να τα έχει καλά και με τους Ελληνες και με τους ξένους. Στο εσωτερικό, όταν απευθύνεται στους Έλληνες λέει οτι ενώ δίνει μάχη με τους ξένους αναγκάζεται να περάσει τα μέτρα που του επιβάλουν για να μη πτωχεύσει η χώρα και όταν μιλάει με τους ξένους τους υπόσχεται λαγούς με πετραχίλια και τους λέει να μην ανησυχούν διότι αυτός θα τα περάσει όλα.

Μοναδική επιτυχία.

Βεβαίως εμείς που ζούμε εδώ βλέπουμε πράγματα που οι ξένοι δεν βλέπουν ή που δεν τους ενδιαφέρουν: Βλέπουμε ένα κράτος να μη διοικείται, ανομία παντού, απογοήτευση και φόβο, ελλείψεις σε βασικά αγαθά, μηδενικές κρατικές υπηρεσίες, απόλυτη αναξιοκρατία, κατάργηση δημοκρατικών διαδικασιών, καθεστωτικές διώξεις, ατιμωρησία, κατάρρευση θεσμών και αξιών.

Που θα πάει αυτή η ιστορία;

Ο λαός αργά ή γρήγορα θα έχει την ευκαιρία να διαλέξει. Να επιβραβεύσει ή να τιμωρήσει την κυβέρνηση. Και η ιστορία μέχρι σήμερα δείχνει οτι όλες τις φορές, η ψήφος του λαού είναι τιμωρητική. Ποτέ δεν επιβραβεύει. Ο Τσίπρας έχει κερδίσει δυο εκλογές. Κανείς ποτέ δεν έχει κερδίσει τρίτη συνεχόμενη εκλογική μάχη. Κοντός ψαλμός, λοιπόν, σύντομα θα δούμε.

Γρ. Νικολόπουλος