Παρ11172017

Τελευταία ΕνημέρωσηΠαρ, 17 Νοε 2017 8pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Γνωμες

Η "σφαγή" των Ελλήνων – Με διαδικασίες-εξπρές τα μέτρα 5,4 δισ. στη βουλή

tsipras ellada skitso

Τα μέτρα και η συμφωνία με τους θεσμούς πρωταγωνίστησαν στο σημερινό «Εν Αθήναις» του Γιώργου Τράγκα.

Ξεκίνησε τη σημερινή εκπομπή λέγοντας: «Όλος ο ελληνικός και ο ξένος τύπος γράφουν σήμερα ότι το 4ο μνημόνιο προκαλεί σοκ, δέος και τρόμο σε όσους το διαβάζουν, σε όσους το μελετούν. Οι περικοπές που φέρνει και οι πρόσθετες επιβαρύνσεις σε φόρους είναι μεταξύ 4,9δις και 5,4δις.

Στα ψιλά γράμματα -σύμφωνα με τους ειδικούς που το μελετούν- φαίνεται ότι είναι το σκληρότερο πακέτο μέτρων που έφερε ελληνική κυβέρνηση στον ελληνικό λαό. Δεν πρόκειται για εξιτήριο από το μνημόνιο αλλά για εισιτήριο σε ένα φρενοκομείο, σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Μάταια όλοι οι κυβερνητικοί προσπαθούν να πείσουν τον ελληνικό λαό ότι αυτά είναι και τελειώσαμε.

Ο Αλέξης Τσίπρας στη συνάντησή του με την Κριστίν Λαγκάρντ δήλωσε ότι εάν δεν υπάρξει ρύθμιση του χρέους, δεν θα εφαρμοστούν τα μέτρα. Ποιος τον πιστεύει; Άλλωστε ο κος Μητσοτάκης όπου βρεθεί και όπου σταθεί, κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά ταυτόχρονα δηλώνει ότι το κράτος έχει συνέχεια».

Αιματοκύλισμα…

Και συνέχισε στα Παραπολιτικά 90,1 FM: «Αυτή την εβδομάδα -σύμφωνα με τις εκτιμήσεις όλων των οικονομικών αναλυτών και των εμπειρογνωμόνων- ψηφίζεται από το ελληνικό κοινοβούλιο, η μεγαλύτερη ληστεία συνταξιούχων και μισθωτών που συνέβη στα χρόνια του μνημονίου.

Μιλάμε για τσεκούρι στις συντάξεις έως 25%, για χαράτσια σε χαμηλόμισθους, για απώλειες – περικοπές στο εισόδημα των ενστόλων, στρατιωτικών, αστυνομικών, λιμενικών και πυροσβεστών.

Η αριστερή κυβέρνηση σύμφωνα με όσους αναλύουν τις 941 σελίδες του μνημονίου «σκοτώνει» εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες, πραγματοποιεί επιδρομή στα μικρά και μεσαία εισοδήματα, κουρεύει τα κοινωνικά επιδόματα και φέρνει επιβαρύνσεις και σε δικαστές – ακόμη και σε βουλευτές.

Στα ψιλά γράμματα του ανθρωποκτόνου μνημονίου ανιχνεύεται μια πραγματική λεηλασία του ελληνικού πληθυσμού.

Όλος ο τύπος σημειώνει ότι ο αριστερός Αλέξης Τσίπρας φέρνει στη βουλή προς ψήφιση την πιο βαριά οικονομική κατοχή, την πιο βαριά λιτότητα. Η αντιπολίτευση μιλάει πλέον για τη μεγαλύτερη πολιτική εξαπάτηση που γνώρισε ποτέ η πατρίδα μας».

Πλήρης εξαπάτηση

Είπε ο γνωστός δημοσιογράφος: «Φίλες και φίλοι, η κυβέρνηση προσπαθεί να μιλήσει πάλι για τα αντίμετρα και είναι βέβαιο ότι αυτό θα κάνει από σήμερα μέχρι την Πέμπτη που θα ψηφιστεί το μνημόνιο. Ωστόσο, είναι αντιληπτό όπως επισημαίνουν εφημερίδες στα άρθρα τους ότι το εύρος του πόνου που προκαλεί το 4ο μνημόνιο αλλά και το εύρος της πολιτικής εξαπάτησης του ελληνικού λαού δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμο.

Όλα αυτά τα αντίμετρα για τα οποία μιλάνε στον ελληνικό λαό προκειμένου να εφαρμοστούν πρέπει να πιαστούν απίθανα, ασύλληπτα πλεονάσματα από μία κοινωνία, από μία χώρα που είναι σε δραματική, απελπιστική κατάσταση, θυμίζει πλέον υποσαχάρια περιοχή και όλες οι εκθέσεις των διεθνών οργανισμών διαπιστώνουν ότι δεν τηρούνται εδώ οι συμβάσεις περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο κος Τσίπρας είχε γερές συναντήσεις στο Πεκίνο με Λαγκάρντ, Πούτιν και Ερντογάν.

Στη συνάντησή του με τη Διευθύντρια του Ταμείου είπε ότι η χώρα μας δεν θα εφαρμόσει τα μέτρα εάν προηγουμένως δεν κουρευτεί το χρέος. Και η Γαλλίδα από την πλευρά της δήλωσε ότι το Ταμείο θα αποσυρθεί από το πρόγραμμα εάν δεν υπάρξει μείωση ή διευθέτηση του χρέους».

Χάθηκε η πίστη

Στη συνέχεια σημείωσε: «Πιστεύει κανείς στη δέσμευση του κου Τσίπρα; Πιστεύει κανείς σε όσα λέει η κα Λαγκάρντ; Που μέχρι σήμερα φροντίζει να πηγαίνει το καράβι εκεί που θέλει το δίδυμο Μέρκελ – Σόιμπλε; Πόσα χρόνια ακούμε ότι το Ταμείο θέλει κούρεμα του χρέους;

Είναι πλέον αντιληπτό ότι μέχρι σήμερα γίνεται αυτό που θέλουν οι Γερμανοί.

Και κάποιοι θεωρούν βέβαιο ότι όταν φτάσουμε στο 2019 ή λίγο πριν από τις ελληνικές εκλογές οι Γερμανοί, αφού πρώτα έχουν πιεί για τα καλά το αίμα του ελληνικού λαού, θα μιλήσουν για κάποια επιμήκυνση. Άλλωστε, μέχρι τότε θα έχει καεί από την πολιτική φθορά ο κος Τσίπρας και θα ανεβαίνει ο έτερος ελεγχόμενος ο κος Μητσοτάκης.

Από την πλευρά πάντως των κυβερνητικών επιχειρείται να πειστεί ο ελληνικός λαός ότι αυτό που έρχεται είναι περίπου ένα κουτί με σοκολατάκια Τζοκόντα, ότι είναι μια τούρτα με φράουλες ή με πορτοκάλι ή ένα τέλος μιας φυλάκισης.

Κι αυτό γίνεται χωρίς αιδώ, αυτό γίνεται ενώ η κοινωνία αισθάνεται ότι ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, μια οικονομική Χούντα, την πιέζει στο λαιμό και την εξοντώνει.

Βέβαια, υπάρχουν και γκρίνιες, υπάρχουν και ομολογίες που λένε ότι το 2018 δεν πρόκειται η χώρα να πάρει κανένα εξιτήριο.

Η μνημονιακή αντιπολίτευση εξαπέλυσε χθες μια σειρά από ρουκέτες εναντίον του κου Τσίπρα ..ακούστηκαν κραυγές και καυστικά σχόλια από όλα τα κόμματα που πιστεύουν στο μνημονιακό δρόμο και υπακούουν πλήρως στα κελεύσματα του Βερολίνου αλλά πέραν αυτών των πυροτεχνημάτων τίποτα ουσιαστικό δεν γίνεται για να ξεσηκωθεί ο ελληνικός λαός, απέναντι σε αυτή την οικονομική δικτατορία, απέναντι σε όσα παράνομα συμβαίνουν εναντίον της χώρας.

Μόνο κραυγές… Τι κάνει η αντιπολίτευση;;;»

Γ. Τράγκας

Ο πόλεμος Τραμπ – Σόιμπλε και το ελληνικό χρέος

eyro koukoubagia ergates koukles

Το ΔΝΤ βγαίνει από... αριστερά στον Σόιμπλε, μια διαρροή στην Handelsblatt γίνεται δυνάμει casus belli, και η ανοιχτή – και ευκρινώς πολιτική - πλέον αναμέτρηση Ουάσιγκτον και Βερολίνου διαμορφώνει νέα δεδομένα στην υπόθεση του ελληνικού χρέους 

Την τελική σπίθα αυτής της αναμέτρησης άναψε η χθεσινή διαρροή στην Handelsblatt της έκθεσης του ΔΝΤ για την γερμανική οικονομία που επισήμως δημοσιοποιείται τη Δευτέρα. Και το casus belli κρύβεται πίσω από αυτό καθαυτό το περιεχόμενο της έκθεσης η οποία καταλογίζει στη Γερμανία οικονομική πολιτική κοινωνικών ανισοτήτων, υπέρογκων πλεονασμάτων και διόγκωσης των χρεών των πιο αδύναμων χωρών.

Η ίδια η Handelsblatt ερμήνευσε την έκθεση ως ευθεία πολιτική παρέμβαση στην γερμανική προεκλογική περίοδο και ως έμμεση στήριξη του Ταμείου στον σοσιαλδημοκράτη Μάρτιν Σουλτς.

Το μήνυμα του Τραμπ προς στο Βερολίνο

Όμως, υψηλόβαθμοι παράγοντες στις Βρυξέλλες, καθώς και πηγές με γνώση των εσωτερικών διεργασιών στο ΔΝΤ, βλέπουν στην υπόθεση πολύ μεγαλύτερο βάθος. Και θεωρούν ότι δεν πρόκειται απλώς για μήνυμα του Ταμείου προς το Βερολίνο αλλά για το καθαρό μήνυμα της κυβέρνησης Τραμπ προς τη Γερμανία.

Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι από την πρώτη μέρα της θητείας του ο Ντόναλντ Τραμπ έχει εγκαλέσει ανοιχτά το Βερολίνο ότι με τα υπέρογκα πλεονάσματα και την πριμοδότηση των εξαγωγών προκαλεί στρεβλώσεις στην παγκόσμια οικονομία.

Το γεγονός, δε, ότι το ΔΝΤ υιοθετεί επισήμως αυτή τη θέση ενδεχομένως σημαίνει πολλά και για την μελλοντική εμπλοκή του (;) στην Ευρώπη. Και σημαίνει επίσης ότι Κριστίν Λαγκάρντ και Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θα συναντηθούν σήμερα στο Μπάρι για την τριήμερη σύνοδο της G7 σε συνθήκες εμπολέμου.

Το ελληνικό χρέος

Πρόκειται για ένα εμπόλεμο που υπερβαίνει κατά πολύ το ελληνικό ζήτημα κι έχει να κάνει με τα διεθνή οικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ όπως τα ιεραρχεί η κυβέρνηση Τραμπ – είναι όμως κι ένα εμπόλεμο που θα επηρεάσει το ζήτημα του ελληνικού χρέους, το οποίο θα συζητηθεί στο περιθώριο της συνόδου.

Και τούτο γιατί οι υπαναχωρήσεις που θα κάνουν – ή δεν θα κάνουν – αμφότεροι σε ό,τι αφορά τα μέτρα για το ελληνικό χρέος θα καθορίσει εν πολλοίς και τις νέες ισορροπίες μεταξύ Ουάσιγκτον και Βερολίνου στο παγκόσμιο οικονομικό παιχνίδι.

Στην αφετηρία αυτής τη μάχη αναδιάταξης των ισορροπιών, ο Σόιμπλε ζητά τα πάντα και δεν δίνει τίποτα. Απαιτεί από το ΔΝΤ να μείνει στο ελληνικό πρόγραμμα χωρίς όμως ο ίδιος να αποδέχεται ουσιαστικά μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, αποκρούει πίεση για χαλάρωση του δόγματος της λιτότητας, και λέει με το καλημέρα δύο «όχι» στις προτάσεις Μακρόν για κοινό προϋπολογισμό και κοινό υπουργό Οικονομικών στην ευρωζώνη,.

Εν ολίγοις, υψώνει ως προεκλογική παντιέρα το λάβαρο της οικονομικής ηγεμονίας της Γερμανίας και κάνει επίδειξη του δικαίου της πυγμής.

Είναι ένα δόγμα που μέχρι στιγμής του βγαίνει σε προεκλογικό και δημοσκοπικό επίπεδο, όπως έδειξε και η χθεσινή δημοσκόπηση της Bild που δίνει νέο αέρα στα ποσοστά των Χριστιανοδημοκρατών και πτώση των σοσιαλδημοκρατών του Σουλτς.

Ο «νέος κίνδυνος made in Germany»

Κατά τις εκτιμήσεις κοινοτικών πηγών όμως είναι ένα δόγμα στο οποίο δεν μπορεί να επιμείνει μέχρι τέλους: Διότι αφ’΄ενός η παραμονή του Ταμείου στην Ευρώπη και την Ελλάδα του δίνει το ιδανικό τεχνοκρατικό άλλοθι για την επιβολή της νεοφιλελεύθερης, τιμωρητικής του πολιτικής. Και δεν θα ρισκάρει εύκολα να το χάσει – όχι τουλάχιστον πριν από τις γερμανικές εκλογές.

Και αφ΄ετέρου – και κυρίως – διότι η Ουάσιγκτον διαπιστώνει πλέον στη γερμανική πολιτική σοβαρή απειλή για τα δικά της εξαγωγικά, εμπορικά και οικονομικά συμφέροντα παγκοσμίως , έναν «νέο κίνδυνο made in Germany» όπως γράφει χαρακτηριστικά η TAZ του Βερολίνου επισημαίνοντας:

«Όχι μόνο ο Αμερικανός πρόεδρος αλλά και έγκριτοι οικονομολόγοι προειδοποιούν για τις δυσμενείς επιπτώσεις των γερμανικών εξαγωγικών πλεονασμάτων. Αυτό σημαίνει ότι άλλες χώρες ωθούνται να καταγράφουν ελλείμματα στις εξαγωγές τους ή να τυπώσουν νόμισμα ή ωθούνται σε νέα χρέη. Και τι κάνει την ίδια ώρα η Γερμανία; Καταγράφει νέο ρεκόρ πλεονάσματος τον Μάρτιο, με τις εξαγωγές των προϊόντων της να είναι περισσότερες κατά 25,4 δις ευρώ ευρώ περισσότερα από τις εισαγωγές της. Αυτός είναι ένας νέος κίνδυνος ‘made in Germany’»

Νικόλ Λειβαδάρη

"Reality Check" με πολλούς αποδέκτες

tsipras troika

Η πρόσφατη συνέντευξη του Πρωθυπουργού προσφέρεται για reality check με πολλούς αποδέκτες.

Για τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα ήταν μια δημόσια παραδοχή ότι δεν είναι ούτε ριζοσπάστης αριστερός, ούτε καν αριστερός. Ποιος αριστερός, άλλωστε, θα κατέφευγε στη πρόχειρη λαϊκοδεξιά συλλογιστική ότι αφού «ο κόσμος πήγε στα χωριά του το Πάσχα», τα πράγματα δεν είναι και τόσο άσχημα;

Και ίσως, η άνεση, η ευθυμία γαλαρίας και οι ταχυδακτυλουργικοί ισχυρισμοί του να είχαν σκοπό να πείσουν ότι γνωρίζει που οδηγεί το καράβι, ωστόσο η αίσθηση ήταν κάπως γνώριμη. Ο Αλέξης Τσίπρας φροντίζει να υπενθυμίζει ότι θα του άρεσε να τον μπερδεύουν με τον Κώστα Καραμανλή. Θέλει να είναι ευχάριστος, αλλά αδιαφορεί αν οι πράξεις του είναι και δυσάρεστες και ανεύθυνες.

Δείτε το και ως μια υπερφυσική άσκηση στο μεταχθές ή έστω μια προβολή στο μέλλον. «Είχα αυταπάτες», «διαπραγματευτήκαμε και πέσαμε σε τοίχο, το παραδεχθήκαμε» υποστήριξε απερίφραστα, χωρίς βέβαια να μετριάζει την αλαζονική άγνοια κινδύνου που του επιτρέπει να υιοθετεί νέες αυταπάτες εξακολουθητικά (μέσα σε ένα πλαίσιο που παρέχει άφθονη ευκαιρία για γνώση τόσο των οικονομικών όσο και των ευρύτερων γεωπολιτικών συνθηκών και «μεγεθών»).

Για τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρωθυπουργός εφάρμοσε το απατηλό "charm offensive" της διγλωσσίας του: θα πούμε ναι σε όλα τα μέτρα, αλλά θα τα πάρουμε πίσω, αν δεν έχουμε λύση στο ζήτημα του χρέους. Η απειλή του ριζοσπαστισμού λειτουργεί ως εν δυνάμει τεκμήριο ριζοσπαστισμού. Στη πραγματικότητα αποκαλύπτει ότι η μόνη αντιπολίτευση που ίσως αγχώνει τον κ. Τσίπρα είναι η εσωτερική αντιπολίτευση. Και αυτό περισσότερο από κεκτημένη ταχύτητα και λιγότερο επειδή συνιστά μια ρεαλιστική απειλή.

Για τη Νέα Δημοκρατία -όπως τουλάχιστον μαρτυρά και η απάντηση της- η κατάσταση έχει αρχίσει να είναι κάπως ντροπιαστική. Πέρα από το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας παίζει στα δάχτυλα την κεντρική αντίφαση στη στρατηγική της (και «ο πιο μνημονιακός πρωθυπουργός» και «Μαδούρο»), η αξιωματική αντιπολίτευση επιμένει να αρκείται σε πρόχειρα, δασκαλίστικα ψυχογραφήματα και ανθολόγηση των αντιφάσεων του κ. Τσίπρα.

Τα στελέχη της ΝΔ αντί να προσπαθούν να εξηγήσουν στη κοινωνία το σχέδιο τους για την επόμενη ημέρα και να πείσουν ότι δεν θα είναι η συνέχεια των Μεταπολιτευτικών κατσαπλιάδων, επιμένουν να μιλούν για Βενεζουέλα ή να προσπαθούν να αποδείξουν γιατί οi ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ ενδόμυχα προτιμούν μια εκλογή της Λεπέν.

Είναι σαν η αξιωματική αντιπολίτευση να έχει αναλάβει, ανεπιτυχώς, τον ρόλο εκπόνησης ενός σχεδίου εξόδου από την εξουσία για λογαριασμό του πρωθυπουργού, χωρίς να διαθέτει η ίδια εκείνο το σχέδιο που θα την φέρει πιο γρήγορα στη θέση να κυβερνήσει.

Επομένως, η Νέα Δημοκρατία είτε θα τεκμηριώσει κάτι ουσιαστικά σοβαρό στη περίπτωση της σχέσης υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ με τη Βενεζουέλα, είτε θα πρέπει να εγκαταλείψει αυτή την πλοκή. Διαφορετικά, η συνεχής επίκληση στη δύστυχη Βενεζουέλα, ούτε ανταποκρίνεται στη δική μας ευρωπαϊκή πραγματικότητα, ούτε βοηθάει τη χώρα. Γιατί ποιος θέλει να κυβερνήσει -πόσο μάλλον να επενδύσει- σε μια, έστω και κατά φαντασία, Βενεζουέλα;

Επιπλέον, το εν λόγω αφήγημα βοηθάει τον πρωθυπουργό να αξιοποιεί με επιτυχία το προφίλ ενός αλχημιστή της εξουσίας: «και μνημονιακός, και αντιστασιακός», γοητεύοντας μια μερίδα του πληθυσμού που αντιλαμβάνεται τις αλχημίες ως διαπιστευτήριο αναστήματος και δαιμονίου ταυτόχρονα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να ξεπεράσει το δέος της «μεγάλης παράταξης» στην εποχή που οι μεγάλες παρατάξεις έχουν ήδη καταποντιστεί και να κάνει σοβαρές τομές. Και Φιγιόν και Μακρόν δεν γίνεται. Και Σαμαράς και Μητσοτάκης, επίσης δεν γίνεται. Όλο αυτό το νταραβέρι, μεταξύ των διαφορετικών φατριών κομματαρχών, εκτός από πληκτικό και αναχρονιστικό, είναι και αδιέξοδο.

Για τους Έλληνες πολίτες, των οποίων δεν «ξεχειλίζει η οργή», όπως διέγνωσε ο κ. Κικίλιας, αλλά μειώνεται κάθε αντοχή για απεγκλωβισμό από το αδιέξοδο και τη μοιρολατρία, το μήνυμα του πρωθυπουργού ήταν ξεκάθαρο, εμβαπτισμένο με το ευφυολόγημα του Γκράουτσο Μαρξ: μην έχετε αυταπάτες, εδώ θα μείνω γιατί «αυτές είναι οι αρχές μου, κι αν δεν σας αρέσουν, έχω κι άλλες». Τhug Life!

Νίκος Άγουρος  Διευθυντής Σύνταξης, HuffPost

Τι σημαίνει η νίκη του Εμ. Μακρόν για την Ελλάδα

makron opadoi

Ο θρίαμβος του Εμ. Μακρόν απέναντι στον ακροδεξιό εφιάλτη της Μ. Λεπέν σηματοδοτεί το άνοιγμα μιας νέας σελίδας για τη Γαλλία αλλά και την Ευρώπη. Ο νέος Γάλλος πρόεδρος έστειλε σαφές μήνυμα στήριξης της Ελλάδας στη μεγάλη μάχη για την αναδιάρθρωση του χρέους.

«Είμαι υπέρ μιας συντονισμένης αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους διατηρώντας την Ελλάδα στην Ευρωζώνη. Θα ηγηθώ αυτού του αγώνα καθώς πιστεύω ότι η αναδιάρθρωση είναι αναπόφευκτη και θα αποκαταστήσει τη συλλογική μας αξιοπιστία... δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα για την Ελλάδα να ξαναχτίσει μια σταθερή οικονομία, να σταθεροποιηθεί εντός του ευρώ, με το υπάρχον επίπεδο του χρέους».

Είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι ο Μακρόν στην τελευταία προεκλογική συνέντευξή του το βράδυ της Παρασκευής θέλησε με τον πιο σαφή τρόπο να διαμηνύσει ότι θα συνεχίσει την πολιτική του Ολάντ για ουσιαστική στήριξη της Αθήνας κυρίως απέναντι στο Βερολίνο, μια γραμμή που χάραξε ο απερχόμενος Γάλλος πρόεδρος μετά τη δραματική Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης στις αρχές Ιουλίου του 2015.

Οπως και ο Ολάντ επί δύο σχεδόν χρόνια, έτσι και ο Μακρόν δεν εκφράζουν απλά αλληλεγγύη και στήριξη προς την Αθήνα, αλλά με αφορμή τη διαπραγμάτευση της χώρας μας με τους θεσμούς στέλνουν ένα σαφές μήνυμα προς τη Γερμανία για την απαραίτητη εξισορρόπηση της δημοσιονομικής εξυγίανσης με μέτρα που να στηρίζουν σταθερή επιστροφή στην ανάπτυξη, που θα πρέπει να διέπει την Ευρωζώνη.

Χωρίς την καθοριστική παρέμβαση Ολάντ στη Σύνοδο του Ιουλίου του 2015 κινδύνευε να αναδειχθεί ως απόλυτη και μοναδική προϋπόθεση εύρυθμης λειτουργίας της Ευρωζώνης μόνο η τήρηση των συμφωνηθέντων, που αν για τη χώρα μας είναι το Μνημόνιο, για το σύνολο της Ευρωζώνης είναι το Σύμφωνο Σταθερότητας στη στενή και λογιστική του ερμηνεία.

Με άλλα λόγια, η στήριξη Ολάντ-Μακρόν στην Ελλάδα εντάσσεται στη συνολική στρατηγική για την Ευρωζώνη τόσο του απερχόμενου όσο και του νεοεκλεγέντος Γάλλου προέδρου: ναι σε μέτρα για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και τη δημοσιονομική εξυγίανση, έναντι όμως διασφάλισης επιστροφής στην ανάπτυξη αλλά και εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης με κύριο εργαλείο την πολιτική πλαισίωση της θεσμικά ημιτελούς Ευρωζώνης.

Η Ελλάδα, μοιάζει να λέει ο Μακρόν, υλοποίησε μέτρα με υψηλό κοινωνικό αλλά και πολιτικό κόστος, τώρα πρέπει να στηριχθούν η σταθεροποίησή της και η επανεκκίνησή της που δεν είναι νοητές χωρίς την αναδιάρθρωση του χρέους. Η προσέγγιση με την οποία στηρίζει την Ελλάδα ο Μακρόν προαναγγέλλει και τη συνολική στρατηγική του στην Ευρωζώνη: Μια Γαλλία που θα έχει υλοποιήσει μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές θα είναι σε πιο ισχυρή διαπραγματευτική θέση απέναντι στη Γερμανία.

Οι τόνοι που διάλεξε ο Μακρόν είναι πιο σαφείς και ξεκάθαροι από τις τοποθετήσεις Ολάντ, ένα σαφές μήνυμα προς το Βερολίνο ότι η Γαλλία ακριβώς για να εκτονώσει την κοινωνική και πολιτική δυσαρέσκεια που οδήγησε στη διόγκωση της ψήφου διαμαρτυρίας όπως αυτή καταγράφηκε στην προεδρική εκλογή χρειάζεται ένα πιο ισορροπημένο μείγμα πολιτικής στην Ευρωζώνη.

Μέσω της χωρίς επιφυλάξεις στήριξης στην Αθήνα στην προσπάθεια για αναδιάρθρωση του χρέους, ο Μακρόν διαμηνύει ότι η εκλογή του στην προεδρία απομακρύνει μεν τον κίνδυνο κλυδωνισμών, αλλά ότι το Βερολίνο δεν μπορεί να συνεχίσει στην πεπατημένη της πορείας που έχει χαράξει στην Ευρωζώνη από το 2010 και μετά, και ακόμη χειρότερα να επιβάλει αυστηροποίηση του ελέγχου της δημοσιονομικής πειθαρχίας την οποία προωθεί ο Σόιμπλε από τον Ιούλιο του 2015 και μετά.

Η αναζήτηση νέων ισορροπιών Γαλλίας-Γερμανίας από τον Μακρόν θα εξαρτηθεί από την ενίσχυση στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του Σουλτς και των Σοσιαλδημοκρατών, οι οποίοι από την αρχή του χρόνου έχουν πάρει αποστάσεις από την πολιτική Σόιμπλε.

ethnos

Έρχεται ανασχηματισμός δια πάσαν κυβερνητική νόσο?

maximou tsipras exodos

Το όπλο του ανασχηματισμού ετοιμάζει ο Αλέξης Τσίπρας μετά την αξιολόγηση. Οι ενδοκυβερνητικές κόντρες και τα σενάρια για το νέο υπουργικό σχήμα: «αλλαγή γενιάς ή τεχνοκράτες».

Στροφή στο κέντρο ετοιμάζει ο Πρωθυπουργός και.... ΠΑΣΟΚοποίηση της κυβέρνησης. Κομβικός ο ρόλος του Χρ. Σπίρτζη και του Ν. Φίλη στο νέο κυβερνητικό σχήμα.

Ο ανασχηματισμός αποτελεί φάρμακο δια πάσαν κυβερνητική νόσο κυρίως ενόψει ψήφισης των σκληρών μέτρων στην βουλή αφήνοντας... υποσχετική υπουργοποίησης στους διαφωνούντες.

Στο Μ. Μαξίμου κυκλοφορούν σενάρια ανασχηματισμού, μόλις επτά μήνες από την τελευταία αλλαγή του κυβερνητικού σχήματος. Αυτήν την φορά ο Αλέξης Τσίπρας αναμένεται να αξιοποιήσει το όπλο του ανασχηματισμού προκειμένου να πετύχει έναν διπλό στόχο:

1. Θα αφήσει – ως συνήθως- μία υποσχετική υπουργοποίησης στους διαφωνούντες της ΚΟ προκειμένου να ψηφίσουν τα σκληρά μέτρα που φέρνει η ολοκλήρωση της 2ης αξιολόγησης.

2. Με τον ανασχηματισμό θα επιδιώξει να στείλει ένα μήνυμα τόσο προς το εξωτερικό όσο και προς το εσωτερικό ότι είναι αποφασισμένος να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις προκειμένου να γίνουν εμφανή τα σημάδια της ανάπτυξης που προσδοκά η κυβέρνηση. Είναι προφανές ότι ο Πρωθυπουργός θα επιδιώξει μία στροφή προς το Κέντρο προκειμένου να αυξήσει την εκλογική του επιρροή κυρίως σε πρώην ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ.

Ο προβληματισμός που επικρατεί στο Μαξίμου και οι αντικρουόμενες απόψεις αφορούν τα πρόσωπα που θα περιλαμβάνει το νέο υπουργικό σχήμα, εάν δηλαδή θα ανήκουν στην νέα γενιά στελεχών ή θα είναι τεχνοκράτες.

Η εκσυγχρονιστική πτέρυγα της κυβέρνησης που αποτελείται από στελέχη της νέας γενιάς όπως οι κ.κ. Τζανακόπουλος, Λιάκος, Ακσιόγλου, Χαρίτζης κτλ. εκτιμούν ότι στο νέο κυβερνητικό σχήμα θα πρέπει να ενταχθούν στελέχη που θα σηματοδοτούν την αλλαγή γενιάς και θα έχουν τις ικανότητες να φέρουν σε πέρας ειδικές αποστολές που θα συμβάλουν στην αναπτυξιακή προοπτική της χώρας.

Στην ίδια λογική κινείται η ανανεωτική τάση του κυβερνώντος κόμματος που εκφράζεται από στελέχη όπως ο Δ. Παπαδημούλης, ο Γ. Μπαλάφας, αλλά και τους αν. υπουργούς Γ. Χουλιαράκη, Γ. Σταθάκη οι υποστηρίζουν ότι το νέο κυβερνητικό σχήμα θα πρέπει να περιλαμβάνει τεχνοκράτες «τύπου Πιτσιώρλα».

Αντιθέτως οι κομματικοί στους οποίους ανήκουν ο Π. Σκουρλέτης, ο Ευ. Τσακαλώτος, ο Ν. Φίλης, υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να αποτελείται από στελέχη που θα αφήσουν την σφραγίδα της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ ακόμα και εάν έρθουν σε σύγκρουση με την τρόικα.

Παρά τις αντικρουόμενες εισηγήσεις και την σύγκρουση που έχει ξεσπάσει μεταξύ των δύο τάσεων στο εσωτερικό της κυβέρνησης, στο Μ. Μαξίμου φαίνεται ότι επικρατεί η άποψη του ριζικού ανασχηματισμού μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης όπου κομβικά πρόσωπα θα είναι ο Ευ. Τσακαλώτος και ο Ν. Φίλης.

Ο Πρωθυπουργός έχει χαράξει νέα πορεία στο κυβερνητικό σκάφος και θα προσπαθήσει με την νέα κυβέρνηση να ρίξει τα δίχτυα του στους κεντρώους ψηφοφόρους. Ο Ευ. Τσακαλώτος έχει εκφράσει την πρόθεση να αποχωρήσει από το υπουργείο Οικονομικών στο οποίο αναμένεται να τοποθετηθεί ο Γ. Χουλιαράκης.

Συζητείται η αξιοποίηση του κ. Τσακαλώτου σε θέση συντονιστή του κυβερνητικού έργου. Παράλληλα όμως ο Πρωθυπουργός, συζητά σενάρια για την υπουργοποίηση πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ που δεν έχουν κυβερνητική θητεία στις πράσινες κυβερνήσεις και έχουν δείξει δείγματα αποτελεσματικότητας στην εφαρμογή πολιτικών.

Κομβικό ρόλο στην αξιοποίηση βουλευτών ή στελεχών που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ και ανήκουν στην γενιά των 45άρηδων αναμένεται να διαδραματίσει ο υπουργός Υποδομών Χρ. Σπίρτζης και οι συνεργάτες του που αναμένεται να αναβαθμιστούν στην κυβερνητική ιεραρχία.

Νέα πρόσωπα στο προσκήνιο

Ονόματα που θα προκαλέσουν έκπληξη στο νέο κυβερνητικό σχήμα είναι οι σημερινοί γενικοί γραμματείς του Υπουργείου Υποδομών Θ. Βούρδας και Γ. Δέδες καθώς και περιφερειακά στελέχη για θέσεις γενικών γραμματέων και υφυπουργών.

Σύμφωνα με πληροφορίες σε αυτό το πλαίσιο θα επανυπουργοποιηθεί ο Μ. Μπόλαρης στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.

Ο Ν. Φίλης αποτελεί το πρόσωπο κλειδί για το νέο κυβερνητικό σχήμα.

Μία ενδεχόμενη υπουργοποίηση του θα καθησύχαζε το κόμμα καθώς ο πρώην υπουργός Παιδείας εκφράζει τον σκληρό κομματικό μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ ενώ παράλληλα θα συμβόλιζε το άνοιγμα στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ αφού ο Ν. Φίλης έχει ταχθεί υπερ της προσέγγισης με την ΔΗΣΥ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, συζητείται η επανένταξη του κ. Φίλη στο νέο σχήμα της κυβέρνησης είτε στο υπουργείο Εργασίας είτε στο υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, προκειμένου να αφήσει το στίγμα της αριστερής φυσιογνωμίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Του Νίκου Β. Τσίτσα