Δευ10152018

Τελευταία ΕνημέρωσηΔευ, 15 Οκτ 2018 9pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Γνωμες

Πως οι Γερμανοί μας “πούλησαν” στους Τούρκους κι όχι μόνο με τα υποβρύχια

ypovrixio germaniko
 
Τον Μάρτιο του 2014 ο τότε ΥΕΘΑ Δημήτρης Αβραμόπουλος και ο τότε Α/ΓΕΝ Βαγγέλης Αποστολάκης πήραν μια απόφαση που από τους περισσότερους είχε χαρακτηριστεί “υψηλού ρίσκου”.
 
Να αναλάβει το ΠΝ την τύχη των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά ,την μισθοδοσία των απλήρωτων για περίπου δυο χρόνια εργαζομένων τους, με στόχο την ολοκλήρωση ναυπήγησης των υποβρυχίων 214.

Το εγχείρημα έμοιαζε ακατόρθωτο. Ευτυχώς πέτυχε… Γιατί αν δεν είχε αίσιο τέλος, σήμερα δεν θα είχαμε τα τέσσερα υποβρύχια 214 στο Αιγαίο να αναμένουν τα έξι ίδια τουρκικά που οι Γερμανοί πρόθυμα έσπευσαν να ναυπηγήσουν στους Τούρκους! Το έκαναν αφού είχαν εισπράξει τα δικά μας δις και είχαν εγκαταλείψει το πρόγραμμα στην τύχη του, εκμεταλλευόμενοι και ελληνικά λάθη βεβαίως.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι Γερμανοί “σύμμαχοι” μας “πουλάνε”. Είχαμε αγοράσει τα πανάκριβα άρματα μάχης Leopard για να έχουμε πλεονέκτημα στον Έβρο…Οι Γερμανοί πούλησαν στους Τούρκους 170 άρματα Leopard, όχι ίδια με τα δικά μας, αλλά πάντως το πλεονέκτημα που χρυσοπληρώσαμε χάθηκε.

Με τα υποβρύχια συνέβη ακριβώς το ίδιο.

Το ερώτημα εύλογο: δεν υπήρχε καμία δέσμευση να μην πουληθούν τα όπλα που μας μοσχοπούλησαν οι Γερμανοί στους απέναντι; Όχι δεν θα μπορούσε να υπάρχει γραπτή δέσμευση στις συμβάσεις ,λένε όσοι ξέρουν απ΄ αυτά.

Οι ίδιοι όμως επισημαίνουν ότι “πολιτική δέσμευση” μπορούσε να υπάρξει και αυτό αποδεικνύεται από το απλό γεγονός ότι οι Γάλλοι δεν έχουν πουλήσει τίποτα απ΄ όσα έχουν δώσει στην Ελλάδα! Προφανώς κατόπιν κάποιας συμφωνίας.

Το επόμενο ερώτημα είναι αν είχαμε ζητήσει από τους Γερμανούς να αναλάβουν τέτοιες δεσμεύσεις και δεν δέχτηκαν ή αν δεν το είχαμε ζητήσει καν! Πολύ φοβόμαστε μήπως μας δώσουν τη δεύτερη απάντηση. Όχι ότι και η πρώτη είναι ικανοποιητική.

militaire

Σε κατάσταση πανικού δείχνει να βρίσκεται η κυβέρνηση εξαιτίας των απανωτών χτυπημάτων που δέχεται

tsipras foroi tsoynami

Σε κατάσταση πανικού δείχνει να βρίσκεται η κυβέρνηση εξαιτίας των απανωτών χτυπημάτων που δέχεται και η διαχειριστική ανεπάρκεια σε κρίσιμους τομείς όπως η οικονομία ή τα εθνικά θέματα.

Παράλληλα, οι έντονες αντιπαραθέσεις και οι σιωπηρές αντιπαλότητες που έχουν δημιουργηθεί στο εσωτερικό του κυβερνητικού συνασπισμού, φτιάχνουν κλίμα ρήξης και ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων.

Ο πανικός, ο φόβος της απώλειας εξουσίας είναι αυτός που φέρνει τις άκρως επικίνδυνες για τη δημοκρατία συμπεριφορές μέσω της προσπάθειας ποδηγέτησης των μέσων ενημέρωσης.

Τίποτε δεν πάει καλά στην κυβέρνηση παρά την προσπάθεια εξωραϊσμού της κατάστασης που επικρατεί στη χώρα. Ακόμη και η προσπάθεια να αποκρυβούν οι προτάσεις – σοκ που κατέθεσε το ΟΟΣΑ, απέτυχε παταγωδώς. Οι θερμοί εναγκαλισμοί του Αλέξη Τσίπρα με τον επικεφαλής του Οργανισμού, Ανχελ Γκουρία, δεν στάθηκαν αρκετές για να μην αποκαλυφθούν οι προτροπές προς την Ελλάδα να γίνουν μεταρρυθμίσεις.

Η πρόταση για αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στα… 71 έτη, η επέκταση του συντελεστή ΦΠΑ 24% παντού αντί για 13%, οι αλλαγές στην αγορά εργασίας και στη φορολογία, σε περίπτωση που δεν ελαφρύνει περαιτέρω το χρέος, έπεσαν σαν βόμβα στο Μέγαρο Μαξίμου.

Και ήρθαν να προστεθούν στα σκληρά μηνύματα που έστειλαν οι δανειστές για τον μηχανισμό που θα συνδέει τα μέτρα για το χρέος με τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν.

Το αφήγημα του παραδείσου στη μεταμνημονιακή Ελλάδα έχει καταρρεύσει οριστικά, όσο κι αν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επανέλαβε χθες ότι η έξοδος από το μνημόνιο θα είναι «καθαρή». Ουδεμία εξήγηση, ωστόσο, για τους φόβους που εκφράζονται ακόμη και από κορυφαίους υπουργούς για τη ζημιά που μπορεί να υποστεί η οικονομία εξαιτίας της πρόχειρης εξόδου στις αγορές. Μιας ζημιάς που αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε νέα προσφυγή στους δανειστές για περαιτέρω χρηματοδότηση με χαμηλά επιτόκια, αλλά με αυστηρές δεσμεύσεις.

Ο ΟΟΣΑ ήταν ουσιαστικά ο «λαγός» των αγορών σε περίπτωση που δεν υλοποιηθούν οι μεταρρυθμίσεις και δεν υπάρξει ελάφρυνση του χρέους η οποία θα έπειθε και τους πλέον δύσπιστους ότι η ελληνική οικονομία αξίζει μιας δεύτερης ευκαιρίας.

Οι εμμονές της κυβέρνησης και η διαχειριστική ανεπάρκεια στρώνουν το χαλί για ακόμη πιο δύσκολες ημέρες μετά τις 20 Αυγούστου.

Εκτός από την οικονομία, κακή είναι η κατάσταση και σε πολιτικό επίπεδο, με όλα τα μέτωπα να είναι ανοικτά. «Ο τραχανάς έχει απλωθεί επικίνδυνα και δεν μπορούμε να τον μαζέψουμε», λένε κυβερνητικά στελέχη που αγωνιούν κυρίως για τα εθνικά θέματα. Ούτε το Σκοπιανό μπορεί να λυθεί ούτε βεβαίως και τα ελληνοτουρκικά θα έχουν ευνοϊκή κατάληξη, δοκιμάζοντας τις αντοχές της κυβέρνησης.

Ακόμη και στο εσωτερικό της συγκυβέρνησης επικρατεί χάος. Ο Δημήτρης Καμμένος επιτίθεται στην Αυλωνίτου, ο Πάνος Καμμένος οργίζεται για τον βουλευτή του, αυτός συνεχίζει να είναι κόντρα στη γραμμή των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Ακόμη και η παρέμβαση Κοντονή για την αυτοάμυνα σε περίπτωση ληστείας, θεωρήθηκε ορθώς «άδειασμα» του συνάδελφού του Νίκου Τόσκα που είχε πει ότι αν μπουν ληστές σπίτι μας να κάνουμε πως κοιμόμαστε.

Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη στην κυβέρνηση, εξ’ ου και οι ανοίκειες κι άκρως αντιδημοκρατικές επιθέσεις σε μέσα ενημέρωσης που δεν ελέγχονται από την προπαγάνδα του Μαξίμου.

Η στοχοποίηση media και οι απειλές έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις εξαγγελίες του Μαξίμου για διαφάνεια. Την ίδια στιγμή που η υπόθεση της Novartis πήγε στη Βουλή για 10 πολιτικά πρόσωπα, αλλά η επιτροπή απέτυχε παταγωδώς, κανείς δεν απαντά σε καυτά ερωτήματα για την υπόθεση της καταγγελίας μίζας στο υπουργείο Οικονομικών.

Και κυρίως στο πιο κρίσιμο ερώτημα: Γιατί η υπόθεση αυτή δεν πήγε αμελλητί στη Βουλή; Οι δικαστές είχαν τις καταγγελίες αλλά προτίμησαν να μην κάνουν τίποτε. Γιατί λοιπόν ο φάκελος κρατήθηκε στα δικαστήρια; Ποια η σκοπιμότητα των πράξεων αυτών;

Η κυβέρνηση φοβάται, γι’ αυτό είναι σε κρίση πανικού.  Όμως, η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια για άλλο χαμένο χρόνο.

Β. Καννέλλης

 

Foreign Policy: Ελλάδα και Τουρκία κινούνται αργά προς τον πόλεμο

aigaio polemika
 
Το Foreign Policy χαρακτηρίζει ως επικίνδυνο το κλίμα που έχει διαμορφωθεί στις ελληνοτουρκικές σχέσεις το τελευταίο διάστημα, προειδοποιώντας ότι ίσως τελικά η σύγκρουση να είναι αναπόφευκτη.

Το δημοσίευμα- με τίτλο «Ελλάδα και Τουρκία κινούνται αργά προς τον πόλεμο»- επισημαίνει ότι ακόμη και σε αυτή την κατάσταση υπάρχει ριψοκίνδυνη ρητορική τόσο από την Αθήνα όσο και από την Αγκυρα.

Επιπλέον κάνει ιδιαίτερη αναφορά στον Πάνο Καμμένο, σχολιάζοντας ότι με τη στάση του φέρνει διαρκώς σε αμήχανη θέση τον Αλέξη Τσίπρα. Εκτιμά ακόμη ότι δεν πρόκειται να αλλάξει η προκλητική συμπεριφορά της Τουρκίας στο Αιγαίο και επισημαίνει ότι θα χρειαστούν πολύ προσεκτικοί χειρισμοί, προκειμένου να μην υπάρξει κλιμάκωση.

Η σχέση της Ελλάδας με την Τουρκία δεν ήταν ποτέ εύκολη, σημειώνει το Foreign Policy, θυμίζοντας ότι οι δύο χώρες έφτασαν κοντά στη στρατιωτική σύγκρουση στην κρίση των Ιμίων το 1996, πριν παρέμβουν οι ΗΠΑ για να αποφευχθεί η καταστροφή. «Οι δύο σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ είναι στην “κόψη” και πάλι, κάτι που έχει προκληθεί από λαϊκιστές και από τις δύο πλευρές. Και αυτή τη φορά, η Ουάσινγκτον δεν είναι πουθενά», συνεχίζει το δημοσίευμα.

Το Foreign Office κάνει αναφορά στις δηλώσεις του Μπιναλί Γιλντιρίμ, ο οποίος τη Δευτέρα υποστήριξε ότι η τουρκική ακτοφυλακή κατέβασε ελληνική σημαία από τη βραχονησίδα Μικρός Ανθρωποφάς, κάτι που διέψευδε η Αθήνα. Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι το περιστατικό αυτό ήρθε μετά την τραγωδία με τη συντριβή του Mirage 2000-5 και τον θάνατο του Γιώργου Μπαλταδώρου. «Ούτε αυτό ήταν ένα απομονωμένο γεγονός. Τα τουρκικά μαχητικά έχουν παραβιάσει τον ελληνικό εναέριο χώρο πάνω από 30 φορές μόνο τον Απρίλιο», σημειώνει το δημοσίευμα, που παρατηρεί ότι η κράτηση των 2 Ελλήνων στρατιωτικών στην Αδριανούπολη τροφοδοτεί περαιτέρω τον θυμό στην Ελλάδα.

«Ακόμη και μέσα σε αυτό το επικίνδυνο κλίμα και οι δύο πλευρές ενδίδουν στη ριψοκίνδυνη ρητορική. Στην Τουρκία, ο Ερντογάν και το κόμμα του έχουν ξεκινήσει μία ακόμη πιο επιθετική ρητορική εναντίον της Ελλάδας και στο μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης επικεφαλής είναι ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ένας άνθρωπος που ισχυρίζεται ότι η Τουρκία πρέπει να ανακτήσει 18 τουρκικά νησιά που κατέχει η Ελλάδα αυτή τη στιγμή», αναφέρει το Foreign Policy.

Σε ό,τι αφορά την ελληνική πολιτική σκηνή, παρατηρεί ότι το πρόβλημα του Αλέξη Τσίπρα στα ελληνοτουρκικά είναι εντός της κυβέρνησής του, κάνοντας αναφορά στους ΑΝΕΛ και τον Πάνο Καμμένο. Η συνεργασία των δύο κομμάτων ήταν πάντα παράξενη, καθώς το μόνο τους κοινό ήταν η αντίθεση στη λιτότητα, σημειώνει το δημοσίευμα.

«Τώρα, ο Καμμένος φέρεται να έχει σχέσεις τόσο με τον πρώην σύμβουλο του Ντόναλντ Τραμπ, Τζορτζ Παπαδόπουλο, όσο και με τον Βλαντιμίρ Πούτιν μέσω του Ιβάν Σαββίδη. Αν και βοήθησε τον Τσίπρα με τις διασυνδέσεις του και τις γνώσεις του για τη λειτουργία του κράτους (ιδιαίτερα αυτό που θα μπορούσαμε να πούμε βαθύ κράτος) είναι ένας επίμονος πονοκέφαλος στην εξωτερική πολιτική.

Ο Καμμένος και το κόμμα του επανειλημμένα έχουν φέρει τον Τσίπρα σε αμήχανη θέση, με επιθετικές δηλώσεις για την Τουρκία ή απλά επειδή είναι μπερδεμένος με την πολιτική της ίδιας της κυβέρνησής του. Ο Καμμένος, ως υπουργός Αμυνας, επανειλημμένα έχει χλευάσει τους Τούρκους», αναφέρει μεταξύ άλλων το δημοσίευμα, ενώ σημειώνει ότι ο κ. Καμμένος έχει υπάρξει πρόβλημα για τον Ελληνα πρωθυπουργό και στις διαπραγματεύσεις με την ΠΓΔΜ, θέμα στο οποίο «απαιτεί η ονομασία να μην περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία παρά το γεγονός ότι εδώ και καιρό χρησιμοποιείται».

Το πραγματικό πρόβλημα στην Τουρκία όμως είναι άλλο, παρά τις υπερβολές του κ. Καμμένου, συνεχίζει το Foreign Policy. Και αυτό είναι η στρατηγική πρόκλησης της Αγκυρας. «Μια στρατηγική που υπήρχε πριν από τον Ερντογάν και πιθανότατα θα συνεχιστεί και όταν εκείνος θα έχει φύγει. Ο Ερντογάν απλά ενίσχυσε αυτή τη στρατηγική τους τελευταίους μήνες, έχοντας αποφασίσει κατά τα φαινόμενα ότι έχει πλεονέκτημα στην ΕΕ, αφότου συμφώνησε να αναλάβει την ευθύνη για τον περιορισμό της προσφυγικής κρίσης».

Στην ελληνική κοινή γνώμη υπάρχει ένας πολύ αληθινός φόβος ότι η χώρα υπνοβατεί προς μια σύγκρουση την οποία δεν επιθυμεί, συνεχίζει το δημοσίευμα, που θυμίζει ότι το ΝΑΤΟ είναι απρόθυμο να εμπλακεί σε αυτό τον λεκτικό πόλεμο, καθώς ο γ.γ. Γενς Στόλτενμπεργκ δήλωσε ότι δεν πρόκειται για θέμα της Συμμαχίας.

«Ομως, θα ήταν εξαιρετικά ανεύθυνο να πιστεύουμε ότι θα αλλάξει η συμπεριφορά της Τουρκίας στο Αιγαίο. Δεν άλλαξε στο παρελθόν και σίγουρα αυτό δεν θα γίνει τώρα που τα νεο-οθωμανικά όνειρα του Ερντογάν είναι σε πλήρη εξέλιξη. Θα χρειαστούν πολύ προσεκτικός χειρισμός της κατάστασης από όλες τις πλευρές, για να αποτραπεί η κλιμάκωση. Αλλά επίσης θα πρέπει να συμβιβαστούμε με την πιθανότητα ότι, τελικά, η σύγκρουση μπορεί να είναι αναπόφευκτη», καταλήγει το δημοσίευμα.

FAZ για κυβέρνηση -Τσίπρα: Σε εξαθλίωση οι Ελληνες, Oργουελικός με διπλές σκέψεις ο Τσίπρας, βιομηχανία μετακλητών....

tsipras voui ypourgika asp mayr

Το άρθρο-κόλαφος της έντυπης Frankfurter Allgemeine Zeitung επαναφέρει σήμερα η διαδικτυακή FAZ, παρουσιάζοντας συντμημένα τα κύρια σημεία του. 

Το εν λόγω άρθρο της FAZ είναι το πιο σκληρό που έχει γραφτεί για την κυβέρνηση Τσίπρα και τον πρωθυπουργό,  τον οποίο μάλιστα χαρακτηρίζει ως αριστοτέχνη της οργουελικής διπλής σκέψης.

Το δημοσίευμα κάνει αναλυτική καταγραφή ενός μομέντουμ μιας χώρας που σε λίγους μήνες αναμένεται να βγει από το μνημόνιο. Μιας χώρας που παλινωδεί ανάμεσα στα όνειρα για «πρωτογενές πλεόνασμα, επενδύσεις δισεκατομμυρίων και ευημερούσα οικονομία» και την πραγματικότητα του «αβέβαιου μέλλοντος και του ανώμαλου και μακρύ δρόμου προς την κανονικότητα».

«Ο Αλέξης Τσίπρας χρειάζεται επενδύσεις, νέες θέσεις εργασίας και μεγάλα φορολογικά έσοδα. Παράλληλα όμως δεν θέλει να συρρικνώσει τον δημόσιο τομέα, αλλά να τον χρησμοποιήσει προς ίδιο όφελος και να καθυστερήσει τις ιδιωτικοποιήσεις τόσο πολύ, που να νευριάσουν οι επενδυτές, να τα μαζέψουν και να φύγουν» αναφέρει ο αρθρογράφος και προσθέτει:

«Οποιος έχει διαβάσει το ‘1984' του Τζορτζ Όργουελ, γνωρίζει αυτό που ονομάζεται double think, την ικανότητα δηλαδή να έχει κανείς στο μυαλό του δύο διαμετρικά αντίθετες σκέψεις και να τις ασπάζεται και τις δύο. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι αριστοτέχνης σε αυτό».

H Ελλάδα παραμένει οικονομικά ως χώρα του τρίτου κόσμου

Στασιμότητα στις επενδύσεις καταγράφει η εφημερίδα με παράδειγμα το Ελληνικό, με «σχέδια επί σχεδίων» και την τελευταία περιπέτεια με την αρχαιολογική υπηρεσία. Στασιμότητα καταγράφει όμως και στον εκσυγχρονισμό της Ελλάδας επί δεκαετίες.

«Ενώ η Ευρώπη ασχολείται με την ψηφιοποίηση και συζητά για το μέλλον της βιομηχανίας και της εργασίας, στην Ελλάδα όλα στρέφονταν γύρω από την κρίση και σήμερα γύρω από τα να διασώσει κανείς ό,τι διασώζεται. Παραμένει οικονομικά ως μια χώρα του τρίτου κόσμου. Εξάγει ελιές, φρούτα και λαχανικά, τυρί, κρασί… οι εφοπλιστές και ο τουρισμός παίζουν τεράστιο ρόλο αλλά επενδύσεις σε πλοία και ξενοδοχεία σπα αποτελούν αμφιβόλου επιτυχίας επενδύσεις για το μέλλον σε σχέση με την ταχεία τεχνολογική εξέλιξη». 

Ο ΣΥΡΙΖΑ, προσωποποίηση της διπλής ηθικής

Ο αρθρογράφος κάνει λόγο για «βιομηχανία μετακλητών» που έχει στήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς ωστόσο να εξωραΐζει τις ευθύνες που αναλογούν και στα προηγούμενα κόμματα εξουσίας Για νέες επιτροπές  που φυτρώνουν με νόμο και κάνουν μεταξύ άλλων αξιολογήσεις, όλες με μετακλητούς, μια παλαιά μέθοδος, που ο Τσίπρας, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, είχε καταγγείλει ως συρρίκνωση της δημοκρατίας.

«Τρία χρόνια μετά την εκλογική του νίκη ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχθηκε η προσωποποίηση της διπλής ηθικής», διαπιστώνει η εφημερίδα.

Χυδαίο πολιτικό στιλ και γλώσσα αισχρή

«Το πολιτικό στιλ του κόμματος είναι χυδαίο, η γλώσσα αισχρή, οι σκέψεις ύπουλες, η αντίληψη περί δικαίου αυθαίρετη και η επιχειρηματολογία υποκριτική… ο κόσμος συνηθίζει σε όλα, σε ανικανότητα, σε χρήματα φορολογουμένων στην άμμο και σε ειδήσεις για επιτυχημένες μεταρρυθμίσεις, αλλά σε εκείνο που δεν μπορεί να συνηθίζει είναι στο αυταρχικό στιλ κυριαρχίας του ΣΥΡΙΖΑ».

Ο αρθρογράφος σημειώνει ότι το κυβερνητικό κόμμα κληρονόμησε πολλά από τα προηγούμενα κόμματα, όπως την αποδυνάμωση της κρατικής μηχανής και την διάβρωση των θεσμών της, τα  οποία όμως χρησιμοποίησε προς το δικό του συμφέρον, γιατί τον διευκόλυναν.

O Homo Graecus του ΣΥΡΙΖΑ

«Κατά το σοβιετικό πρότυπο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δημιούργησε τον Homo Graecus, στην ουσία έναν οπορτουνιστή, που αποφεύγει κάθε ευθύνη και κάθε πρωτοβουλία, που δεν βλέπει τίποτα το άδικο στο να βάζει χέρι στο δημόσιο χρήμα και στη δημόσια περιουσία, αλλά που, αντίθετα, θεωρεί ότι αυτά ανήκουν σε όλους και στον καθένα».

Στο άρθρο γίνονται αναλυτικές αναφορές σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, όπως τις διαπραγματεύσεις για το όνομα της FYROM, αλλά και εσωτερικής, όπως τη φοροδιαφυγή, την παιδεία και την «μετριοκρατεία». Αναφορές γίνονται ακόμη και στον Ιβάν Σαββίδη και το σκάνδαλο NOVARTIS, «ένα θεατρικό έργο για να κερδίσει πίσω ο ΣΥΡΙΖΑ την εύνοια των ψηφοφόρων». 

Η ηθική επανάσταση του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να έρθει

Και το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει ο αρθρογράφος είναι ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι τίποτα άλλο από μια πελατειακή ένωση με όπλα την διπλή σκέψη και τον διπλό λόγο, που χρησιμοποιεί όμως τη συνταγή των παλαιών κομμάτων εξουσίας, εκείνων που οδήγησαν τα χώρα στην χρεοκοπία… είναι ιδιαίτερα πικρό το ότι η κυβέρνηση επικαλέστηκε ηθικό πλεονέκτημα».

Το επιμύθιο του μακροσκελούς άρθρου συνοψίζεται στην αναζήτηση όχι νέων κομμάτων αλλά νέων ανθρώπων.

«Η ηθική επανάσταση του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να έρθει, αλλά ούτε και καμιά άλλη. Αυτό που απ´ έξω φαντάζει ως αναμόρφωση του κράτους στην πραγματικότητα είναι μια μετακίνηση σκηνικού. Για να βγει η Ελλάδα από την κρίση και να μην μπαίνει η ίδια εμπόδιο στο δρόμο της, χρειάζεται πρωτίστως έναν νέο Άνθρωπο. Αλλά ούτε κι αυτός δεν πρόκειται να έρθει. Το μόνο που θα συμβεί είναι ένα πισωγύρισμα σε πολλούς νόμους και διατάξεις σε συμφωνία με την τρόικα. Και μάλιστα από την πίσω πόρτα, αθόρυβα και χαμηλόφωνα».

DW,  iefimerida

 

Όμορφα εκτρώματα, όμορφα καίγονται

efka1

Ο Νόμος Κατρούγκαλου, όταν «κατασκευάστηκε» είχε συγκεντρώσει σειρά από σφοδρές αντιδράσεις, κυρίως από τους ελεύθερους επαγγελματίες, οι οποίοι ήταν κατά κάποιο τρόπο επιτυχημένοι στην ζωή τους, όχι απαραίτητα πλούσιοι.

Τότε οι κυβερνώντες έλεγαν ότι αυτό αποτελεί κοινωνική δικαιοσύνη, να τα πάρουν από τους λίγους και να τα δώσουν στους πολλούς. Δεν εξέτασαν βέβαια ότι αυτοί οι λίγοι ήταν αυτοί που είχαν την τύχη να έχουν εισόδημα ετήσιο 20.000 ευρώ ή κάπου εκεί.

Θεώρησαν δίκαιο αυτός ο ελεύθερος επαγγελματίας που έχει έσοδα 20.000 ευρώ, περίπου 1.800 ευρώ τον μήνα, να πληρώνει για φόρους και εισφορές περίπου 14.000 ευρώ και να του μένουν στην τσέπη 6.000 ευρώ.

Όμως το σύστημα χρεοκόπησε στην πράξη. Και δεν χρεοκόπησε από την εν δυνάμει απόφαση του ΣτΕ, που φέρεται να κρίνει αντισυνταγματικό το έκτρωμα Κατρούγκαλου, αλλά από τους ίδιους τους ελεύθερους επαγγελματίες. Οι περισσότεροι εκ των οποίων είχαν πλέον σοβαρό κίνητρο να κρύψουν εισοδήματα, ώστε να πληρώνουν λιγότερες εισφορές και φόρους. Ένα σύστημα που έχει σοβαρό πρόβλημα με την φοροδιαφυγή, έρχεται το επίσημο κράτος και δίνει κίνητρα για να αυξηθεί, αντί για να μειωθεί.

Όντως οι πολλοί πλήρωναν ένα μικρότερο ποσό για εισφορές, το οποίο δεν τους άλλαζε δα και την οικονομική τους κατάσταση, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία των λίγων, καταστρεφόταν αν αποφάσιζαν να είναι συνεπείς.

Η ανάγκη για αλλαγή, εκ νέου, του ασφαλιστικού έχει φανεί σχεδόν από την πρώτη ημέρα εφαρμογής του Νόμου Κατρούγκαλου. Ένας νόμος που έγινε κίνητρα για φοροδιαφυγή, κίνητρα για να μην δουλέψει κανείς πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και εξομοίωνε προς τα κάτω συντάξεις και παροχές υγείας. Ένα σύστημα που παρήγαγε την αδικία, αφού εάν κάποιος είχε την τύχη να βγει στην σύνταξη πριν από την εφαρμογή του Νόμου, θα ελάμβανε αποδοχές κατά 30% περισσότερες από κάποιον που είχε την ατυχία να βγει μετά, έστω και αν είχαν ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά: συντάξιμα χρόνια και αποδοχές.

Αυτοί που μας κυβερνούν θα πρέπει επιτέλους να καταλάβουν ότι η προκοπή δεν είναι αμαρτία και δεν πρέπει να πυροβολούν αδιακρίτως όποιον έχει καταφέρει έστω και κάτι μικρό στην ζωή του.

θαν. Παπαδής