Παρ11172017

Τελευταία ΕνημέρωσηΠαρ, 17 Νοε 2017 8pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Γνωμες

Reuters: Μία γκρίζα πρόβλεψη - Η Ελλάδα δεν πρόκειται να βγει από τα μνημόνια και την εποπτεία εξαιτίας του Τσίπρα

tsipras deeth synent
 
Μια «γκρίζα» πρόβλεψη για το μέλλον της χώρας μας αλλά και την έξοδό της από την εποπτεία των δανειστών κάνει σε άρθρο γνώμης του για το Reuters ο δημοσιογράφος Χιούγκο Ντίξον.

Ελλάδα: Από φυλακή υψίστης ασφαλείας σε αγροτική φυλακή

«Ο Αλέξης Τσίπρας θέλει απελπισμένα να αποφύγει την αποπνικτική εποπτεία της Ελλάδας όταν ολοκληρωθεί το τρίτο πρόγραμμα διάσωσης τον επόμενο Αύγουστο. Κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, αυτό υποσχέθηκε.

Αλλά το καλύτερο στο οποίο μπορεί να ελπίζει ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι η Αθήνα να μεταφερθεί από μια “φυλακή υψίστης ασφαλείας” σε μια “αγροτική φυλακή” - και αυτό θα συμβεί μόνο εάν κάτσει φρόνιμα».

Ο Χιούγκο Ντίξον εξηγεί ότι ο Τσίπρας θέλει μια «καθαρή έξοδο» από το μνημόνιο των 86 δισ. ευρώ για να έχει μια «καλή ιστορία» να πει στους Έλληνες ψηφοφόρους του πριν από τις εκλογές του 2019. Υπενθυμίζει, παράλληλα, ότι ο Τσίπρας εμφανίζεται δεύτερος στις δημοσκοπήσεις, μια «πτώση» που οφείλεται αφενός στο γεγονός ότι δεν κράτησε καμία από τις υποσχέσεις του προς τον ελληνικό λαό και αφετέρου σε εσφαλμένες κινήσεις που έβλαψαν την ελληνική οικονομία.

«Παρ' όλα αυτά, εάν η Ελλάδα μπορούσε να απελευθερωθεί από τη φυλακή των δανειστών της -η οποία προβλέπει τον εξονυχιστικό έλεγχο των κινήσεων της κυβέρνησης από την Ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, μια προσβολή για την εθνική περηφάνια- τότε ο Τσίπρας θα μπορούσε πιθανώς να κερδίσει μια μελλοντική εκλογική διαδικασία.

Σε αντίθετη περίπτωση, θα μπορούσε τουλάχιστον να αποφύγει μια τεράστια εκλογική αποτυχία και να ζήσει για να “πολεμήσει και την επόμενη ημέρα”» αναφέρει ο δημοσιογράφος, και συμπληρώνει: «Αλλά η απόλυτη έξοδος από την εποπτεία μετά το μνημόνιο δεν μοιάζει ρεαλιστική -και ο ίδιος ο Τσίπρας μάλλον το ξέρει αυτό, παρότι είναι πρόθυμος να πει στον ελληνικό λαό το αντίθετο. Διακινδυνεύονται πάρα πολλά χρήματα για να αφεθεί η Αθήνα ανεξέλεγκτη».

Η Ελλάδα έχει λάβει 260 δισ. ευρώ από το 2010 από το ΔΝΤ και την Ευρωζώνη. Και όπως αναφέρει ο Ντίξον, χωρίς έλεγχο τίποτα δεν θα σταματούσε τον Τσίπρα από το να εκφράσει τις λαϊκιστικές του τάσεις. «Μπορεί να αντιστρέψει τις μεταρρυθμίσεις στις συντάξεις, την αγορά εργασίας και τις δημόσιες δαπάνες. Το δημοσιονομικό έλλειμμα μπορεί να διογκωθεί και πάλι», υπογραμμίζει ο ίδιος, υπενθυμίζοντας τη σχεδόν καταστροφική διαπραγμάτευση του 2015 που, όπως τονίζει, σχεδόν οδήγησε στην κατάρρευση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και την επιβολή των capital controls που συνεχίζονται.

Την ίδια ώρα, ο αρθρογράφος αναφέρει ότι η Ελλάδα κατάφερε να συγκεντρώσει 3 δισ. ευρώ από την αγορά ομολόγων τον Ιούλιο. Και εικάζει ότι η Αθήνα πιθανώς να μπορεί να επαναλάβει αυτή την πρακτική μία ή δύο φορές πριν ολοκληρωθεί το ελληνικό πρόγραμμα.

«Δυστυχώς, η Αθήνα πρέπει να πληρώσει περίπου 15 δισ. ευρώ το 2019 -κάτι που δύσκολα θα γίνει εάν η Ευρωζώνη δεν συνεχίσει να τη στηρίζει», εξηγεί ο Ντίξον.

«Οι δανειστές δεν θα επιτρέψουν στον Τσίπρα να αντιστρέψει μεταρρυθμίσεις»

Συνεχίζοντας τον συλλογισμό του, ο Ντίξον υπογραμμίζει ότι είναι δύσκολο η Ευρωζώνη να δεχτεί την καθυστέρηση αποπληρωμής των ελληνικών δανείων κατά 15 χρόνια -εκτός εάν η Ελλάδα κάνει όλα όσα έχουν συμφωνηθεί από πλευράς της.

Με απλά λόγια, οι δανειστές δεν θέλουν βήματα προς τα πίσω, ούτε θα επιτρέψουν στον Αλέξη Τσίπρα να αντιστρέψει μεταρρυθμίσεις που έχουν ήδη υλοποιηθεί. Την ίδια ώρα, δεν θα ανεχθούν τη μη υλοποίηση των μέτρων που έχουν συμφωνηθεί για το συνταξιοδοτικό και το φορολογικό το 2019 και το 2020.

Δίχτυ ασφαλείας και εποπτεία

«Είναι εμφανές ότι ο μόνος τρόπος για να αναγκαστεί η Ελλάδα να κάνει όλα όσα έχει συμφωνήσει είναι να δίνονται χρήματα όταν και καθώς η Ελλάδα υλοποιεί τους στόχους που έχουν τεθεί. Αλλά αυτό απαιτεί συνεχιζόμενο έλεγχο της οικονομίας», συνεχίζει το εν λόγω άρθρο, που παράλληλα υπογραμμίζει ότι η ελάφρυνση του χρέους δεν θα επιστρέψει στην Ελλάδα να μπει στις αγορές και να καταφέρει να χρηματοδοτήσει τις ανάγκες της.

«Ιδιαίτερα όταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ολοκληρώσει το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων», γράφει ο Ντίξον, και συμπληρώνει: «Η Αθήνα θα χρειαστεί επίσης και ένα προληπτικό δίχτυ από την Ευρωζώνη. Ένα τέτοιο δίχτυ ασφαλείας θα μπορούσε να δοθεί με όρους και υπό εποπτεία».

 

Εκρηκτική η κατάσταση στα Βαλκάνια – Αλλαγή συνόρων προβλέπουν οι ΗΠΑ

balkania xaria me simaies

«Στον «αέρα» είναι η επίσημη επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών Ν. Κοτζιά στα Σκόπια, εξαιτίας της εμμονής και της νέας Κυβέρνησης του Ζόραν Ζαάεφ, σε μία αδιέξοδη αλυτρωτική πολιτική σε βάρος της Ελλάδας.

Ο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς έχει προγραμματισμένη επίσκεψη στην FYROM στις 31 Αυγούστου, όμως υπάρχουν σκέψεις για την αναβολή της . Αιτία, η ανθελληνική εκδήλωση του διοργάνωσαν οι “ Ενωμένοι Μακεδόνες” στις 6 Αυγούστου στο Τορόντο, για να γιορτάσουν την “ Εθνική ημέρα της Μακεδονίας” ( Ilnden) και παρουσίασαν χάρτη της “ Μεγάλης Μακεδονίας” που φτάνει μέχρι τον Όλυμπο και την Χαλκιδική!

Η εκδήλωση έλαβε επίσημο χαρακτήρα με την συμμετοχή σε αυτή του Σκοπιανού προξένου στον Καναδά. Μάλιστα ο πρόξενος Γιόβιτσα Παλιατσέφσκι απηύθυνε χαιρετισμό εκ μέρους της Σκοπιανής Κυβέρνησης με «φόντο» τον πλαστογραφημένο χάρτη, που απεικονίζει τα διαχρονικά αλυτρωτικά – εθνικιστικά σχέδια των Σκοπιανών.

Η κατάσταση στα Βαλκάνια είναι αρκετά επιβαρυμένη.

Η πρόσφατη ένταση στις σχέσεις της Σερβίας με την FYROM, πιθανόν να αποτελέσει την θρυαλλίδα πολύ σοβαρών εξελίξεων στην Βαλκανική, αν και προσωρινά, φαίνεται να εκτονώνεται η κρίση.

Μετά κοινό ανακοινωθέν ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς και ο πρωθυπουργός της FYROM Ζόραν Ζάεφ, επιχείρησαν να ρίξουν τους τόνους στην ένταση που προκλήθηκε, μετά την ανάκληση της διπλωματική αποστολής του Βελιγραδίου από τα Σκόπια, κατόπιν διαρροών ότι θα προτείνει ως πλήρες μέλος της Unesco, το Κόσοβο.

Το Κόσοβο δεν είναι πλήρες μέλος του ΟΗΕ, καθώς Ρωσία και Κίνα στηρίζουν το status quo, σύμφωνα με τo οποίο παραμένει σερβική επαρχία. Η συμμετοχή στην UNESCO, θα αποτελούσε ένα βήμα προς την πλήρη αναγνώριση του.

Στην πολιτικο-διπλωματική διαμάχη Σερβίας – FYROM- Κοσσόβου, εμπλέκεται και η Ελλάδα. Ισπανία, Ελλάδα και Ρουμανία, είναι οι χώρες της Ε.Ε., που εξακολουθούν να μην αναγνωρίζουν το Κοσσυφοπέδιο, ως ανεξάρτητο κράτος, παρέχοντας ουσιαστική διπλωματική υποστήριξη στην Σερβία.

Η Σερβία προειδοποίησε την FYROM , ότι αν ψηφίσει υπέρ της συμμετοχής του Κοσσόβου στην UNESCO, θ’ αλλάξει στάση στο θέμα του ονόματος, υιοθετώντας αυτό που χρησιμοποιεί η Ε.Ε., δηλαδή, το FYROM.

Μάλιστα αξιωματούχος της Σερβικής Κυβέρνησης χαρακτήρισε «μεγάλη βλακεία» της Σερβίας, να αναγνωρίσει τα Σκόπια με το όνομα «Μακεδονία». Φυσικά η Σερβία, εφόσον θέλει, μπορεί να άρει την αναγνώριση της FYROM ως «Μακεδονία», καταδικάζοντας ευθαρσώς τον αλυτρωτισμό των Σκοπιανών.

Στην πρόσφατη συνάντηση του πρωθυπουργού Α. Τσίπρα με τον πρόεδρο της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς , συμφωνήθηκε, οι δυο χώρες να αντιταχθούν ενεργά σε όλα τα φαινόμενα εθνικισμού, αλυτρωτισμού και μισαλλοδοξίας στην περιοχή, ενώ για το όνομα της FYROM, συμφώνησαν ότι πρέπει να επιτευχθεί μια αμοιβαίως αποδεκτή λύση. Πάντως, το ρήγμα μεταξύ Βελιγραδίου και Σκοπιών εξακολουθεί να είναι αρκετά βαθύ και επικίνδυνο και απειλεί την σταθερότητα στα Βαλκάνια.

Την σοβαρότητα της κρίσης στα Βαλκάνια επισημαίνουν και αξιωματούχοι της Αμερικανικής Κυβέρνησης. Ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Στρατηγός ε.α. Τζ. Μάτις , προειδοποιεί ότι, «μια νέα ανάφλεξη στα Βαλκάνια δεν πρέπει να θεωρείται απίθανη».

Σε δηλώσεις του ο πρώην αναπληρωτής επικεφαλής της CIA Στίβεν Μάγιερ , επισήμανε ότι: «Στα Βαλκάνια, αργά ή γρήγορα, θα έχουμε αλλαγή των συνόρων»!! Και πρόσθεσε, ότι τα νέα σαφώς καθορισμένα σύνορα είναι πιο πιθανό να επηρεάσουν άμεσα την ΠΓΔΜ, αλλά και το Κοσσυφοπέδιο, ενώ θα εμπλακούν η Αλβανία, η Βουλγαρία, η Σερβία και η Ελλάδα, υπενθυμίζοντας παράλληλα, ότι «οι ΗΠΑ έχουν μεγάλα συμφέροντα στην περιοχή των Βαλκανίων».

Επίσης, το εκρηκτικό βαλκανικό «πάζλ» συμπληρώνεται με την Βοσνία – Ερζεγοβίνη, που δεν μπορεί να θεωρηθεί «κανονική» χώρα, αφού αποτελείται από αλληλομισούμενες εθνότητες (Σερβοβόσνιοι, Κροάτες-μουσουλμάνοι).

Η αποσχιστική δράση των αλβανών της FYROM, η «επαναστατική» των Κοσσοβάρων και η δράση της αλβανικής μαφίας (διακίνηση ναρκωτικών προς την Ε.Ε.), αλληλοδιαπλέκονται και βαθαίνουν τη σοβούσα σοβαρή κρίση ανάμεσα στο Κόσσοβο (Αλβανία) και την π. Γ.Δ. Μακεδονίας.

Στη Σερβία, πολιτικοί με επιρροές από τα Τίρανα τάσσονται ανοιχτά, πλέον, υπέρ μιας «Μεγάλης Αλβανίας», προκαλώντας έντονες αναταράξεις στη σερβική κυβέρνηση. Μάλιστα ο δήμαρχος της Σέρβικης πόλης Πρέσεβο, Γιονούζ Μοσλιού δηλώνει πως αναγνωρίζει ως πρωθυπουργό τον Έντι Ράμα, προκαλώντας τη δικαιολογημένη οργή των Σέρβων.

Στην Μιτροβίτσα, πρώην επαρχία της Σερβίας, που έχει προσαρτηθεί στο Κόσσοβο, έχουν εμφανιστεί ένοπλες ομάδες Σέρβων εθνικιστών. Ενδεικτικό της ρευστής και κλυδωνιζόμενης κοινωνικο-πολιτικής κατάστασης στο Βαλκάνια, είναι και ότι, Πρωθυπουργός του Κοσσόβου είναι ο σκληροπυρηνικός Ραμούς Χαραντινάι, πρώην στέλεχος των Αλβανών ανταρτών του UCK.

Το δικαστήριο της Χάγης αθώωσε τον Haradinaj για εγκλήματα πολέμου, επειδή υπήρξαν μάρτυρες που αρνήθηκαν να καταθέσουν , ενώ όσοι δήλωσαν πρόθυμοι να καταθέσουν βρήκαν ξαφνικό θάνατο... Ωστόσο, η αστυνομία του ΟΗΕ στο Κόσσοβο, έχει κατηγορήσει τον βετεράνο του UÇK και νυν Πρωθυπουργό, ότι είναι αναμειγμένος σε εμπόριο κοκαΐνης, ενώ η γερμανική αντικατασκοπία BND, τον περιγράφει ως «επικεφαλής ομάδας που είναι αναμειγμένη σε όλο το φάσμα των εγκληματικών δραστηριοτήτων στην περιοχή»!

Και ενώ το μέλλον της Βαλκανικής διαγράφεται ζοφερό, η Ε.Ε. κάνει και πάλι αισθητή την ... απουσία της , αφού είναι σαφές, ότι δεν έχει απαντήσεις στα ερωτήματα που ταλανίζουν τα Βαλκάνια και δημιουργούν μια εκρηκτική , πολιτικο-διπλωματική κατάσταση. Ίσως , πρέπει να προσεχτεί περισσότερο η παλαιότερη προειδοποίηση που απηύθυνε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ προς τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ: «Εάν αφήσουμε μόνες τους χώρες όπως η Αλβανία, η ΠΓΔΜ και η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, θα έχουμε πόλεμο ξανά στα Βαλκάνια».

Χρήστος Καπούτσης, δημοσιογράφος-αναλυτής

Η διαρκής ομηρεία και αγωνία των οφειλετών

kalpi telos skitso

Κατά δεκάδες χιλιάδες εκκρεμούν στα αρμόδια δικαστήρια οι υποθέσεις «υπερχρεωμένων νοικοκυριών» που υπάγονται στον γνωστό και ως «νόμο Κατσέλη». Για την ακρίβεια, οι σχετικές αιτήσεις έχουν φτάσει τις 170.000, από τις οποίες ως σήμερα έχουν εξεταστεί περίπου οι 50.000, δηλαδή λιγότερες κι από το ένα τρίτο.

Παρά την προβαλλόμενη αισιοδοξία περί επιτάχυνσης, η πραγματικότητα είναι ότι η εκδίκαση προχωρά με ρυθμό χελώνας λόγω της υποστελέχωσης των δικαστηρίων. Η έλλειψη προσωπικού αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα των καθυστερήσεων, την ώρα που απαιτείται να έχει σχεδόν ολοκληρωθεί η διαδικασία έως τα τέλη του 2018.

Είναι προφανές ότι με τα σημερινά δεδομένα ο στόχος αυτός είναι -αν όχι ανέφικτος- υπεραισιόδοξος συντηρώντας το πρόβλημα προς όλες τις κατευθύνσεις. Ούτε οι τράπεζες εκκαθαρίζουν τις εκκρεμότητές τους ούτε το Δημόσιο εισπράττει χρήματα, αλλά ούτε και οι πολίτες βγαίνουν από το καθεστώς αβεβαιότητας και αδιεξόδου. Αυτό μάλιστα είναι ίσως το σημαντικότερο.

Στη μνημονιακή Ελλάδα ολοένα και περισσότεροι -κάθε μήνα, κάθε χρόνο- βρίσκονται φορτωμένοι με χρέη. Οχι διότι οι πιο πολλοί αρέσκονται να χρωστούν, αλλά επειδή αδυνατούν πια να πληρώσουν.

Αν επομένως οι διαδικασίες αντιμετώπισης του προβλήματος δεν είναι λειτουργικές και υποβοηθητικές για τον πολίτη, το φυσικό και νομικό πρόσωπο, τον ελεύθερο επαγγελματία και τον επιχειρηματία, τότε ο φαύλος κύκλος θα συνεχιστεί.

Κοινός είναι ο παρονομαστής και με τη διαδικασία του εξωδικαστικού συμβιβασμού που ετέθη σε εφαρμογή, προκαλώντας πολύ μεγάλο ενδιαφέρον αρχικά αλλά και πολύ περιορισμένη -μέχρι στιγμής- συμμετοχή. Το ίδιο ισχύει και με τις ρυθμίσεις των «κόκκινων δανείων» από τις τράπεζες...

Αλλωστε η καταστροφική είσοδος της Ελλάδας στην εποχή των Μνημονίων πριν από επτά και πλέον χρόνια μπορεί να την έσωσε τύποις από τη χρεοκοπία αλλά ουσιαστικώς κατέστησε χρεοκοπημένους τους Ελληνες. Τώρα τους προσφέρονται διάφορα σωσίβια για να σωθούν από τον πνιγμό, από την απόλυτη καταστροφή.

Είναι όμως υπαρκτές και οι αμφιβολίες για το κατά πόσον όλα αυτά οδηγούν σε σωτηρία ή σε μια διαρκή ομηρία, η οποία μετατρέπει τον άλλοτε αξιοπρεπή πολίτη σε μια απλή μονάδα, που για να εξοφλεί εφ’ όρου ζωής -του ιδίου ή και των παιδιών του- τα χρέη πρέπει πλέον να αρκείται στις «εύλογες δαπάνες διαβίωσης».

Κι αυτή η μορφή της κρίσης είναι η χειρότερη...

Καλοκαίρι 2017: Η ΕΕ ανακαλύπτει.... την Αμερική...

draghi

Θεωρώ ως το πιο σημαντικό γεγονός του καλοκαιριού την ομιλία του Μ.Dragi στα πλαίσια της ετήσιας εκδήλωσης στο Lindau της Γερμανίας των οικονομολόγων που έχουν τιμηθεί με βραβείο Nobel.

Απ’ αυτή την ομιλία προκύπτουν σημαντικά συμπεράσματα πολιτικής που θα επηρεάσουν το μέλλον της ΟΝΕ αλλά τον τρόπο που διαχειρίζεται την κρίση η ΕΕ.

Χρειάστηκαν οκτώ χρόνια για να αντιληφθούμε ότι το κλείδωμα των συναλλαγματικών ισοτιμιών είχε σαν αποτέλεσμα ο κρατικός κίνδυνος να περάσει στα κρατικά ομόλογα. Αποτέλεσμα αυτής της μεταφοράς της πρόσθετης αμοιβής του κινδύνου (risk premium) προς τα ομόλογα από τις συναλλαγματικές ισοτιμίας είναι η διαφοροποίηση των spreads των χωρών σε μια νομισματική ένωση.

Αυτή η πραγματικότητα δημιουργεί μια εγγενής αντίφαση η οποία τώρα γίνεται αντιληπτή. Πώς μπορεί η ΕΚΤ να ασκεί ενιαία νομισματική πολιτική και να χειριστεί ομόλογα με διαφοροποιημένο κίνδυνο μια ενιαίας περιοχής?

Κατά την γνώμη μου αυτή η ομιλία ήταν ο επικήδιος και η ταφόπετρα της βασικής λογικής του Μαάστριχτ ότι η ανεξάρτητη κεντρική τράπεζα και ο συνεπής αντιπληθωριστικός στόχος είναι οι ικανές και αναγκαίες συνθήκες για την αποφυγή των οικονομικών κρίσεων.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 μας διαβεβαίωνε ο Κ. Rogoff ότι η ανεξάρτητη κεντρική τράπεζα, δηλαδή η κεντρική τράπεζα η οποία δεν επηρεάζεται από την πολιτική εξουσία και δεν λογοδοτεί αποτελεί το καλύτερο εχέγγυο για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Ο Κ. Rogoff τελευταία αναθεώρησε τους ισχυρισμούς του χρειάστηκε όμως να περάσει σχεδόν μια δεκαετία για να το αντιληφθεί και η ΕΚΤ.

Επικρίνει επίσης την υπόθεση των ορθολογικών προσδοκιών και για πρώτη φορά απομακρίνεται από την λογική των οικονομικών της ισορροπίας. Δεν γνωρίζω αν ο διοικητής άρχισε να διαβάζει περισσότερο Akerlof, Farmer, Taylor και Blanchard αλλά η τοποθέτησή του αναγνωρίζει ότι ανεξάρτητα αν κάποιος είναι θιασώτης της ελεύθερης οικονομίας της αγοράς ή όχι τα οικονομικά της κρίσης δεν είναι νεοκλασικά είναι κευνσιανά.

Εχει ενδιαφέρον διότι αναγνωρίζει ότι ΕΕ είναι εντελώς ανοχύρωτη και χωρίς την δυνατότητα ουσιαστικών παρεμβάσεων στην εμφάνιση μιας νέας κρίσης. Εχοντας αρνητικά επιτόκια, πολλές χώρες σε αποπληθωρισμό και παγίδα ρευστότητας και το κυριότερο μηδενικά πραγματικά επιτόκια τα περιθώρια αντίδρασης είναι ελάχιστα.

Ειλικρινά είναι εντυπωσιακή η επίκληση του M Dragi για την μεγαλύτερη επαφή της ευρωπαικής οικονομικής πολιτικής με την οικονομική επιστήμη.

Νομίζω ότι με αυτό τον τρόπο θα απομακρυνθούμε από τις θεολογικές και ηθικές προσεγγίσεις της και τις τραγικές υπεραπλουστεύσεις.

Με την ομιλία του ο Μ. Dragi ακυρώνει oυσιαστικά την κυρίαρχη αντίληψη των ‘οικονομικών’ της ΟΝΕ και κάνει ένα μεγάλο βήμα προς την πραγματικότητα.

Το πρόβλημα είναι ότι αυτό το βήμα όμως της ομιλίας δεν συνάδει με την αντίληψη της βέλτιστης νομισματικής περιοχής και του ενιαίου νομίσματος όπως την γνωρίσαμε μέχρι σήμερα. Συνάδει με μια ΟΝΕ η οποία ή θα έχει πολλαπλές ταχύτητες ή πολλά νομίσματα. Αυτό που μένει είναι πότε θα το δούμε.

Του καθηγητή Διονύση Χιόνη

Στην Τουρκία βλέπουν ότι μπαίνει ήδη σε εφαρμογή το σχέδιο διαμελισμού της από τις ΗΠΑ

syria toyrkikos diadromos

Το έχουμε ξαναγράψει ότι ο πιο ασφαλής τρόπος για να εντοπίσεις τις αδυναμίες του άλλου, είναι να αναλύσεις αυτά που ο ίδιος θεωρεί ως αδυναμίες του. Κι αυτό γιατί κανείς δεν ξέρει τον εαυτό του καλύτερα από τον ίδιον.

Για το λόγο αυτό, στο σημερινό μας άρθρο θα περιοριστούμε σε επισημάνσεις για τα προβλήματα που συσσωρεύονται στα νότια σύνορα της Τουρκίας, που έκανε ο Ιμπραχίμ Καραγκιούλ, γενικός διευθυντής της εφημερίδας Yeni Şafak, που ανήκει στον συμπέθερο του Ερντογάν.

Ο Καραγκιούλ φέρεται και ως μυστικοσύμβουλος του Ερντογάν.

Λέει λοιπόν ο Καραγκιούλ στο άρθρο του με τίτλο «Πρέπει να αντιδράσουμε άμεσα, αλλιώς θα κτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο», που δημοσιεύτηκε στις 11 Αυγούστου:

«Ο (κουρδικός) διάδρομος που έχει δημιουργηθεί στα βόρεια της Συρίας, είναι ένα σχέδιο καταστροφής της Τουρκίας. Μόλις ολοκληρωθεί ο διάδρομος αυτός, από το Ιράν μέχρι τη Μεσόγειο, θα μπει σε εφαρμογή ο χάρτης που ετοίμασαν για την Τουρκία.

Μέχρι σήμερα προετοίμασαν αυτόν τον χάρτη, μας τύφλωσαν και μας αποκοίμισαν με το ΙΚ, μετέφεραν εκεί τρομοκράτες και το ΡΚΚ και βήμα-βήμα περικύκλωσαν την Τουρκία. Έκαναν ένα παιχνίδι με το Κομπάνι και μας ξεγέλασαν. Οι ΗΠΑ, ενώ έδωσαν υποσχέσεις στην Τουρκία για την Ιεράπολη, την παρέδωσαν στο ΡΚΚ, όπως και όλες τις άλλες περιοχές του διαδρόμου.

»Η Τουρκία αντέδρασε με την επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη», όμως μας σταμάτησαν εκεί. Δεν μπορούμε να κάνουμε βήμα παραπέρα. Και τώρα έρχεται η σειρά του Ιντλίμπ, που έχει μπει στο στόχαστρο των ΗΠΑ. Ετοιμάζονται να κάνουν επιχείρηση εκεί, επειδή την περιοχή την ελέγχει μια οργάνωση που ανήκει στην Αλ Κάιντα. Θα παραδώσουν την περιοχή αυτή στο ΡΚΚ και έτσι θα βγουν οι Κούρδοι στη Μεσόγειο. Και μετά θα μας πουν να φύγουμε από την Αλ Μπαμπ και από την Τζαραμπλούς.

Αν δεν αποτρέψουμε την εφαρμογή των σχεδίων ελέγχου της Ιντλίμπ, θα χάσουμε την Αλ Μπαμπ και την Τζαραμπλούς, που κερδίσαμε με την Ασπίδα του Ευφράτη.

»Όσοι μετέφεραν το ΡΚΚ στις ακτές της Μεσογείου, δεν οδηγούν στο διαμελισμό μόνο τη Συρία, αιχμαλωτίζουν και την Τουρκία, για να εφαρμόσουν και σε μας πιο μετά το ίδιο σενάριο. Είμαστε αντιμέτωποι με τον μεγαλύτερο κίνδυνο μετά τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Όλα αυτά δεν είναι ούτε θέμα τρομοκρατίας, ούτε ποιος θα ελέγξει τη Συρία.

Είναι κάτι πιο βαθύ, πώς θα απομονωθεί, πώς θα περικυκλωθεί, για να διαμελιστεί στη συνέχεια η Τουρκία. Όταν ολοκληρωθεί εκείνος ο διάδρομος, η Τουρκία θα αποκοπεί από τον ισλαμικό κόσμο. Θα αποκλειστούμε πρώτα από τον Αραβικό κόσμο και στη συνέχεια και από το Ιράν. Τότε, μια απομονωμένη Τουρκία, θα οδηγηθεί από τις ΗΠΑ και την ΕΕ στο διαμελισμό.

Ας θυμηθούμε το χάρτη της Συνθήκης των Σεβρών.

»Αν ολοκληρωθεί το σενάριο του Ιντλίμπ, θα ακολουθήσουν πολιτικές ανακατατάξεις στο εσωτερικό της Τουρκίας, οι οποίες, σε συνδυασμό με την κινητικότητα που θα εμφανιστεί στον κουρδικό διάδρομο, στα νότια σύνορά μας, θα οδηγήσουν στη χάραξη του νέου χάρτη και το διαμελισμό της Τουρκίας. Αν δεν κάνουμε κάτι τώρα, τότε θα χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο».

Αυτά είναι σε γενικές γραμμές τα όσα αναφέρει ο Καραγκιούλ στο άρθρο του, γιατί η επί λέξει μετάφραση θα απαιτούσε χώρο που δεν έχουμε στη διάθεσή μας. Πάντως, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι το σκεπτικό του άρθρου το ενστερνίζεται το τουρκικό κράτος και ο ίδιος ο Ερντογάν και με βάση αυτό έχει αρχίσει αφενός μεν η επιχείρηση προετοιμασίας και διαμόρφωσης της τουρκικής κοινής γνώμης και αφετέρου ο επανασχεδιασμός και ο αναπροσανατολισμός της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.

Όσον αφορά το πρώτο, ήδη αυτό μετρήθηκε σε δημοσκόπηση που έκανε το Ινστιτούτο Πολιτικών Ερευνών PEW, με βάση την οποία το 78% των πολιτών της Τουρκίας θεωρεί ως πρώτη απειλή για τη χώρα τις πολιτικές των ΗΠΑ στην περιοχή. Όσον αφορά το δεύτερο, η Τουρκία έχει κάνει τολμηρά βήματα προς τη Ρωσία, την Κίνα και τον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης, που αν δεν την αποκόπτουν, την απομακρύνουν από το ΝΑΤΟ.

Σάββας Καλεντερίδης