Δευ06242019

Τελευταία ΕνημέρωσηΔευ, 24 Ιουν 2019 6pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Γνωμες

Μεγάλη δημόσια αποκάλυψη του Πομπέο για την Τουρκία και τα F-35

pompeo turkia
 
Η μεγάλη αποκάλυψη του υπουργού Εξωτερικών Μαικ Πομπέο, λίγο-πολύ ήταν γνωστή από πληροφορίες που είχαμε οι δημοσιογράφοι και είχαμε γράψει και μεταδώσει πάρα πολλές φορές.

Ιδιαίτερα εμείς από αυτή την ιστοσελίδα, έχουμε γράψει πολλά άρθρα και ορθά σημειώσαμε ότι η σύγκρουση των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τουρκίας θα έχει «θύματα»…

Βεβαίως είναι άλλο να μεταδίδεται μία πληροφορία, η οποία αν και ορθή μπορεί να διαψευστεί στο πλαίσιο του διπλωματικού παιγνιδιού, και άλλο να την επιβεβαιώνει ο αρμόδιος υπουργός και επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας.

Καταθέτοντας χθες στη Γερουσία και πιεζόμενος από τον γερουσιαστή Κρίστοφερ Βαν Χόλεν, ο κ. Πομπέο αποκάλυψε τι είπε ιδιωτικά στους Τούρκους συνομιλητές του. Ο τελευταίος ήταν ο υπουργός Εξωτερικών, ο πολύς Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος είχε έρθει με τσαμπουκά στην Ουάσιγκτον για «να τα πάρει όλα και να φύγει», αλλά στο τέλος πήρε μία σκληρή προειδοποίηση:

Ότι εάν η Τουρκία αγοράσει το ρωσικό σύστημα S-400 θα εκδιωχθεί από το πρόγραμμα κατασκευής των μαχητικών F-35.

Τις τελευταίες ώρες ο αμερικανικός εκνευρισμός για την Τουρκία είναι στο ζενίθ και στην αμερικανική κυβέρνηση άρχισαν να δακτυλοδείχνουν τον υπεύθυνο για την απώλεια της κατοχικής δύναμης, η οποία έχει εγκολπωθεί στο έπακρον τη Ρωσία και τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Όλα τα βέλη ρίχνονται εναντίον του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ο οποίος λένε πως δεν έδωσε την ανάλογη σημασία στο πρόβλημα, νομίζοντας ότι θα τα βρεί με τον φίλο του, όπως τον αποκαλούσε, Ταγίπ Ερντογάν.

Δυστυχώς για τους Αμερικανούς ο πρόεδρος της Τουρκίας φάνηκε ότι δεν υπολόγιζε καθόλου τον κ. Τραμπ και τον χρησιμοποιούσε κομπάζοντας στο εσωτερικό ότι είναι ο μόνος ξένος ηγέτης που αλλάζει τις αποφάσεις της Αμερικής.

Λογάριασε χωρίς τον …ξενοδόχο, που ήταν οι στρατηγοί του Πενταγώνου, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου και μία ομάδα διπλωματών, οι οποίοι παλαιότερα εξυπηρέτησαν τον Ερντογάν. Και βεβαίως, δεν περίμενε πως αυτός που πραγματικά αλλάζει αποφάσεις στην Ουάσιγκτον είναι ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ «καθάρισε» στο θέμα της Συρίας, αλλά έκανε και κάτι άλλο: Εξήγησε με ακρίβεια τα σχέδια του Ερντογάν για τη Μέση Ανατολή και την ίδια την Αμερική, συνδέοντας τον πρόεδρο της Τουρκίας με το Ιράν και την αντιαμερικανική στρατηγική της Ρωσίας.

Πιστεύεται ότι όταν κάποτε αποκαλυφθούν τα έγγραφα με τις συνομιλίες των δύο ηγετών, θα τρίβουμε τα μάτια μας, διότι ο κ. Νετανιάχου έκανε αναφορά και στις τριμερείς συναντήσεις με την Ελλάδα και την Κύπρο, και τις σχέσεις του Ισραήλ με τους Κούρδους της Συρίας και του Ιράν.

Η δημόσια δήλωση του κ. Πομπέο, ότι όσα είπε ιδιωτικά στους Τούρκους, είναι έτοιμος να τα πει και δημόσια, άλλαξε εντελώς την κατάσταση σ’ όλα τα πολιτικά και διπλωματικά επίπεδα στην Ουάσιγκτον. Πρέπει να σημειώσουμε ότι ούτε η ομάδα των «Φίλων της Τουρκίας» υποστηρίζει πλέον τον κ. Ερντογάν, αντίθετα μερικά μέλη της αναγνωρίζουν ότι ήταν λανθασμένη μέχρι τώρα η στάση τους εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδας.

Οι βετεράνοι των πολιτικών πραγμάτων στην Ουάσιγκτον υποστηρίζουν ότι η συνεργασία του Κογκρέσου με την κυβέρνηση Τραμπ έφτασε σε πρωτόγνωρα επίπεδα, καθώς στο θέμα της Τουρκίας η ταύτιση απόψεων είναι απόλυτη. Δεν υπήρχε περίπτωση να ψηφιστούν τόσα νομοσχέδια εναντίον της Τουρκίας, εάν δεν το ήθελε ο Λευκός Οίκος.

Επειδή είχα την τύχη να συνεργαστώ με τον Έντι Ζεμενίδη και τους συνεργάτες του, νιώθω την ανάγκη να καταθέσω ότι χωρίς τις παρεμβάσεις τους και χωρίς την οικονομική υποστήριξη του αείμνηστου ευεργέτη Νίκου Μουγιάρη δεν θα είχαμε φτάσει μέχρι εδώ. Και αυτό αποδεικνύει όσα μας έλεγε ο Νίκος: ότι για να επιτύχουμε σαν κοινότητα πρέπει να μιμηθούμε τους Εβραιοαμερικανούς και να ιδρύσουμε μία οργάνωση, που θα λειτουργούσε επαγγελματικά, σαν μία καλή κερδοφόρα εταιρεία.

Και τα κατάφερε και πριν πεθάνει ήταν ικανοποιημένος διότι άφηνε πίσω του μία ισχυρή οργάνωση, το HALC, που θα συνέχιζε να λειτουργεί με πάθος για τα ελληνικά εθνικά θέματα. Η αγάπη του για την Κύπρο ήταν καθοριστική για τις πράξεις του.

Έχω ακόμα να καταθέσω ότι από την εποχή του αμερικανικού εμπάργκο εναντίον της Τουρκίας, πριν 40 χρόνια, είχαμε να δούμε λαμπρά αποτελέσματα. Βεβαίως, μας βοήθησε με τη στάση του ο Ταγίπ Ερντογάν, αλλά απαιτήθηκε σκληρή δουλειά για να πειστούν και οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης, και τα στελέχη του Κογκρέσου.

Το σχέδιο νόμου που κατέθεσαν χθες οι γερουσιαστές Ρόμπερτ Μενέντεζ και Μάρκο Ρούμπιο, είναι αποτέλεσμα αυτής της σκληρής δουλειάς των ακτιβιστών του HALC.

Τίθεται πάντα το βασικό ερώτημα: Μα θα εγκαταλείψει η Αμερική την Τουρκία; Βεβαίως όχι. Αν ήταν στο χέρι των Αμερικανών θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Αλλά, είναι η Τουρκία που εγκαταλείπει την Αμερική. Και αυτό είναι το μεγάλο δυστύχημα για την υπερδύναμη.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:

Αρκετοί στην αμερικανική κυβέρνηση και στο Κογκρέσο, πιστεύουν ότι στο θέμα της Τουρκίας «το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω». Δεν έχουν άδικο. Αλλά Ερντογάν είναι αυτός, αλλάζει αποφάσεις όπως αλλάζει τα πουκάμισα του. Δεν υπάρχει άλλη περίπτωση ξένου ηγέτη όπως ο Ερντογάν, ο οποίος δεν δείχνει σταθερότητα στη λήψη των αποφάσεων του.

Βέβαια, την Δευτέρα στη Μόσχα αποδείχθηκε ποιος είναι ο αρχηγός και ποιος ο σκύλος. Ο Πούτιν διατάζει και ο κ. Ερντογάν πειθαρχεί και εκτελεί… Γι’ αυτό είναι επικίνδυνος στον υπερθετικό βαθμό.

hellasjournal.com

Αμερικανοί Γερουσιαστές: Βαριές κυρώσεις στην Άγκυρα σε περίπτωση που παραλάβουν τους S-400 από τη Ρωσία

Ορμητήριο οπλισμένων παρανόμων και ναρκωτικών το «Κράτος» των Εξαρχείων

exarx DIMOir molot

To πρόσφατο περιστατικό στα Εξάρχεια, με την επίθεση ενόπλων κουκουλοφόρων κατά κλιμακίου της Δίωξης Ναρκωτικών του Λιμενικού Σώματος και κατά εισαγγελικού λειτουργού, ούτε αποσπασματικό είναι δυστυχώς, ούτε «τυχαίο». Αποτελεί απλώς έναν ακόμη κρίκο στη μακρά αλυσίδα της ανομίας στο κέντρο της Αθήνας, η οποία προσέλαβε τεράστιες διαστάσεις τα τελευταία χρόνια, υπό την πλήρη ανοχή της κυβέρνησης Τσίπρα.

Η περιοχή των Εξαρχείων έχει παραδοθεί ολοκληρωτικά πλέον στα πάσης φύσεως παραβατικά στοιχεία, τα οποία την έχουν μετατρέψει σε καταφύγιο αλλά και ορμητήριό τους, με την Πολιτεία να έχει παραιτηθεί πλήρως από την υποχρέωση προάσπισης των συνταγματικών δικαιωμάτων των κατοίκων της.

Το γεγονός και μόνο ότι δεν έχει υπάρξει μια εβδομάδα την τελευταία διετία χωρίς επιθέσεις «αντεξουσιαστών» και κουκουλοφόρων στην περιοχή του Πολυτεχνείου και των Εξαρχείων, αποδεικνύει την πλήρη παραίτηση της σημερινής κυβέρνησης από την υπεράσπιση της έννομης τάξης. Δεν είναι όμως το μοναδικό σύμπτωμα. Μεγάλα πανεπιστήμια της χώρας έχουν μετατραπεί σε άβατα ταραχοποιών, οι οποίοι επιδίδονται ακόμη και σε εμπόριο ναρκωτικών και δε διστάζουν να προπηλακίζουν καθηγητές και φοιτητές. Το άσυλο ιδεών μετατράπηκε σε άσυλο κουκουλοφόρων.  

Αλλά και μία σειρά από φαινόμενα επιβεβαιώνουν την έλλειψη πρόθεσης από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να προασπίσει τα συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών. Το παραεμπόριο (το οποίο επίσης βρίσκει άσυλο εντός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων) βρίσκεται σε έξαρση, η αύξηση της εγκληματικότητας και όλων των μορφών  της παραβατικότητας είναι πασιφανής στα μεγάλα αστικά κέντρα, ενώ προάστια της πρωτεύουσας (όπως το Ζεφύρι και οι Αχαρνές) και πόλεις της περιφέρειας ζουν υπό τον τρόμο εγκληματικών ομάδων που έχουν εγκατασταθεί σε γειτονιές και σε καταυλισμούς, προσδίδοντας χαρακτηριστικά τριτοκοσμικής χώρας στην Ελλάδα του 2019.    

Η ευθύνη δε βαραίνει φυσικά τις γυναίκες και τους άνδρες της Ελληνικής Αστυνομίας που με κίνδυνο της ζωής τους πολλές φορές  προασπίζονται εν μέσω δύσκολων συνθηκών τη νομιμότητα. Είναι προφανές ότι η ευθύνη βαραίνει την πολιτική ηγεσία και κυρίως τον Πρωθυπουργό της χώρας, καθώς το δόγμα της ανοχής στην ανομία αποτελεί κεντρική επιλογή της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.            

Όσον αφορά το προπαγανδιστικό επιχείρημα της κυβέρνησης ότι δήθεν «αυτά συνέβαιναν πάντα», η απάντηση είναι μία: Ποτέ άλλοτε δεν ήταν σε αυτήν την οικτρή κατάσταση η χώρα στον τομέα της δημόσιας ασφάλειας ούτε  επικράτησε σε άλλη Κυβέρνηση σε τέτοιο βαθμό το δόγμα ανοχής, με αποτέλεσμα να μετατραπεί σε δόγμα ανομίας.

Δεν συνέβαιναν αυτά το 2012-14, όταν άλλαξε η όψη της Αθήνας από την εφαρμογή όσων προέβλεπαν οι Νόμου και το Σύνταγμα της χώρας και όταν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μας ασκούσαν… κριτική για την ανακατάληψη από την Πολιτεία της «Βίλας Αμαλία» (η οποία έγινε σχολείο για τους μαθητές της περιοχής).  Και σίγουρα δεν υπήρχε στο παρελθόν η σημερινή παρακμιακή κατάσταση στην ευρύτερη δημόσια ασφάλεια, με μερικά μόνο σημεία τα οποία την αποδεικνύουν να είναι: 

-Απουσία εμφανούς αστυνόμευσης. 

-Κατάργηση της ομάδας ΔΕΛΤΑ και «εξαφάνιση» ουσιαστικά της ομάδας  ΔΙΑΣ από πολλές γειτονιές.

- Αδρανείς υπηρεσίας ασφάλειας που δεν αξιοποιούνται αποτελεσματικά και δομικές αδυναμίες, που σε συνδυασμό με την εγκατάλειψη της μεταρρύθμισης που νομοθέτησα  στην ΕΛ. ΑΣ. το 2014, ως Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, οδήγησαν στην παλινδρόμηση  σε πρότυπα λειτουργίας της δεκαετίας του ’70.   

- Χάος στο μεταναστευτικό - προσφυγικό, όπου το αρχικό δόγμα  των ανοιχτών συνόρων διαδέχθηκε η απόλυτη προχειρότητα στη διαχείριση και η λειτουργία δομών που εκθέτουν διεθνώς τη χώρα, λόγω των απαράδεκτων συνθηκών διαβίωσης στα “Hot Spot” (προς… δόξαν του «αριστερού ανθρωπισμού»!).      

- Κατάσταση πλήρους ασυδοσίας στο Σωφρονιστικό και πολιτικές επιλογές με τραγικά αποτελέσματα (αποφυλάκιση επικίνδυνων κακοποιών με τον Νόμο Παρασκευόπουλου, κατάργηση του θεσμικού πλαισίου  για τις Φυλακές Υψίστης Ασφαλείας τύπου Γ΄ για τους βαρυποινίτες και τους τρομοκράτες, πλήρης έλεγχος των Καταστημάτων Κράτησης από τους «νονούς» κ.ά.).      

- Προσβολή των θεμελιωδών κανόνων και αξιών του Κράτους Δικαίου  με τις άδειες στον Κουφοντίνα και τη μεταγωγή του σε… αγροτική φυλακή.  

Δεν είμαστε όμως όλοι ίδιοι. Η Νέα Δημοκρατία υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη διαθέτει επεξεργασμένο σχέδιο για την ασφάλεια των πολιτών, με ρεαλιστικές λύσεις και με μία ολοκληρωμένη στρατηγική την οποία θα εφαρμόσει ως Κυβέρνηση της χώρας, σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση ενός νέου δόγματος εσωτερικής ασφάλειας και θωράκισης των χερσαίων και θαλασσίων συνόρων της.

Είμαστε πεπεισμένοι πως θα τα καταφέρουμε και σε αυτόν τον τομέα. Αξίζουμε καλύτερα.

Νίκος Δένδιας

Δεν είναι οι δημοσκοπήσεις, είναι η ατμόσφαιρα του «φύγετε» που πλέον κυριαρχεί παντού

doudouka nearos thimomenos

Θα μπορούσα να εστιάσω το άρθρο μου στην τελευταία δημοσκόπηση που έγινε στο προνομιακό, για τον ΣΥΡΙΖΑ, κοινό των ηλικιών 17-34. Και σε αυτές τις ηλικίες ακόμα, προηγείται η Νέα Δημοκρατία, ανατρέποντας μια διψήφια διαφορά σε βάρος της.

Όμως, ας παραβλέψουμε όλες τις δημοσκοπήσεις. Ας υποθέσουμε πως όλες έχουν λάθος δείγμα. Ας πάμε λοιπόν παρακάτω. Κυκλοφορώντας στους δρόμους, στις συζητήσεις που γινόμαστε λαθρακουστές, στην αγορά συζητώντας με τον επαγγελματία, ποιο είναι το κλίμα που εισπράττουμε;

Οργή για τα ψέματα του Τσίπρα. Οργή για την αβεβαιότητα που προκάλεσε η υπερφορολόγηση του του αχρείαστου αριστερού μνημονίου. Οργή για την αναισθησία, τον κυνισμό και την αλαζονεία των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.

Όλος αυτός ο θυμός συμπυκνώνεται στο σύνθημα «φύγετε», που δεν μπόρεσε να το ανατρέψει ο Α.Τσίπρας, παρά τις προσπάθειες του. Ήταν ξεκάθαρο πως αν στην τελική ευθεία προς τις εκλογές, αυτό το απλό και ξεκάθαρο σύνθημα, η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε την δυνατότητα να το εξουδετερώσει, τότε η εκλογική ήττα θα ήταν βεβαία.

Και το «φύγετε» σήμερα κυριαρχεί.

Στις περισσότερες εκλογικές αναμετρήσεις το παιχνίδι κρίνεται στο γενικότερο πολιτικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί. Αν είναι αρνητικό για την κυβέρνηση, έχει αποδειχθεί ιστορικά, πως οι παροχές και οι κάθε ειδών διευθετήσεις δεν το ανατρέπουν.

Πώς διαμορφώνεται αυτό το κλίμα; Το βασικότερο στοιχείο διαμόρφωσης του είναι το ήθος των κυβερνώντων και ο πειστικός λόγος της αντιπολίτευσης.

Όταν λέμε ήθος στην πολιτική, εννοούμε τον τρόπο άσκησης της εξουσίας και την συνεπή τήρηση των προεκλογικών υποσχέσεων. Και στα δύο ο Α. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ βαθμολογήθηκαν πολύ κάτω από την βάση. Αποδείχθηκαν πολύ πιο παλιοί από τους παλιούς και πολύ χειρότεροι από αυτούς.

Οι πολίτες δεν είναι ανόητοι. Μπορεί μέσα στον θυμό τους και στην απελπισία τους να πίστεψαν στην ύπαρξη του λεφτόδεντρου και στον όνο που πετά, όμως πολύ γρήγορα διαπίστωσαν την απάτη.

Και ο εξαπατημένος τιμωρεί. Δεν λειτουργεί με την λογική, αλλά με το θυμικό. Θυμώνει με τον εαυτό του που επέτρεψε να τον εξαπατήσουν, αλλά στρέφει την οργή του σε αυτούς που τον εξαπάτησαν. Και σήμερα οι Έλληνες πολίτες στην συντριπτική τους πλειοψηφία θα «μαυρίσουν» τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί έχουν θυμώσει μαζί του.

Θεωρούν τον πρωθυπουργό ψεύτη, και το λένε. Στο πρόσωπο του έχει επικεντρωθεί όλη η αγανάκτηση τους. Και όταν ο ηγέτης αποδεικνύεται πως είναι το «κουτσό» άλογο, τότε το κόμμα του ουδεμία τύχη έχει.

Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε και την φθορά που υφίσταται καθημερινά ο ΣΥΡΙΖΑ λόγω της συμφωνίας των Πρεσπών, τότε κατανοούμε την σταθερότητα και την ένταση του «φύγετε».

Ας αφήσουμε λοιπόν τις δημοσκοπήσεις και ας δούμε τις μετατοπίσεις ψήφου στον μικρόκοσμο μας. Ποια είναι η τάση; Να φεύγουν ψηφοφόροι από τον ΣΥΡΙΖΑ ή να προσχωρούν σε αυτόν;

Ένα φαινόμενο διαρκώς επαναλαμβανόμενο μετατρέπεται σε κατάσταση που εκφεύγει από τα όρια της μικροκλίμακας. Γίνεται σχεδόν κανόνας.

Προσωπικά, πιο πολύ με ενδιαφέρει ο γιος ενός φίλου που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ και τώρα τον βρίζει αγανακτισμένος-- και μου λέει πως το ίδιο συμβαίνει και με όλη την παρέα του-- παρά τι λένε οι έγκριτοι δημοσκόποι.

Σάκης Μουμτζής, liberal

"Είναι έτοιμες Αθήνα και Λευκωσία σε περίπτωση που ο Ερντογάν αφήσει τα λυκόσκυλά του ελεύθερα;"

4meris simaies

Εντυπωσιακές οι εικόνες από την Ιερουσαλήμ… Χωρίς αμφιβολία, και τα καλά πρέπει να λέγονται. Εξίσου εντυπωσιακές και οι δηλώσεις.

Είδαμε τους ηγέτες της Κύπρου και της Ελλάδας με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ και τον απεσταλμένο της υπερδύναμης, υπουργό Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, στο ίδιο τραπέζι να συζητούν για πολύ σοβαρά θέματα που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια και την ενέργεια…

  • Και πως προέκυψαν όλα αυτά; Η ανακάλυψη του φυσικού αερίου από την Κύπρο, το Ισραήλ αλλά και την Αίγυπτο, είναι η απάντηση και ότι βεβαίως το συνοδεύει: Χρήματα πολλά, ισχύς, επιρροή και μαζί με αυτά η δύναμη της ασφάλειας. Είναι μία λέξη που χρησιμοποιούν κατά κόρο οι ισχυροί για να επιβάλουν τα στρατηγικά τους συμφέροντα.

Η επιλογή του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας να θέσουν τα «αυγά» τους υπό την προστασία της Αμερικής και του Ισραήλ ήταν μονόδρομος, αφού η Ρωσία δεν ενδιαφέρθηκε για τα κυπριακά τεμάχια και τάχθηκε αναφανδόν με την τουρκική κατοχική δύναμη. Και έχει τη σημασία της η κίνηση αυτή, διότι ο κ. Αναστασιάδης μπορεί να είναι ένας συντηρητικός πολιτικός, αλλά ο κ. Τσίπρας είναι ακριβώς το αντίθετο ή έστω λέει ότι είναι αντίθετος.

Αριστερός, δηλαδή, άντε κεντροαριστερός που έχει σχέσεις με το «κομμουνιστικό» ΑΚΕΛ, το οποίο έχει βγάλει …σπυράκια με όλα όσα συμβαίνουν στη γειτονιά της Μεσογείου. Διότι ως γνωστό το ΑΚΕΛ είναι ένα «αντι-ιμπεριαλιστικό» κόμμα, που την ίδια στιγμή είναι και φιλοβρετανικό, αλλά και αντι-αμερικανικό, αν και τα στελέχη του ανταποκρίνονται πάντα στις προσκλήσεις των Αμερικανών.

Σίγουρα το ΑΚΕΛ δεν συμφωνεί με τις επιλογές του προέδρου της Κύπρου και του πρωθυπουργού της Ελλάδας, αλλά δεν βγάζει τσιμουδιά πέρα από αναμασήματα, διότι κατά βάθος οι Ακελικοί γνωρίζουν πως τούτες οι συμμαχίες, εφ’ όσον τηρηθούν θα μπορούσαν να αλλάξουν τις τύχες του νησιού, αλλά και της Ελλάδας.

  • Στην υπόθεση της ενέργειας και όλου αυτού του σκηνικού, δεν χωρά η μικροκομματική πολιτική και ένας εκ των ηγετών παγκοσμίως που το κατάλαβε και το άρπαξε είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Έχει άλλο τρόπο η Ελλάδα να βγει από τον βούρκο των δανεικών; Μόνο αν ανακαλύψει πετρέλαιο ή φυσικό αέριο και ήδη έχει αργήσει πολύ. Διότι η σημερινή κυβέρνηση μπλέκεται με όλους αυτούς τους περίεργους του πολιτικού «υπόκοσμου», που δεν έχουν ιδέα πως λειτουργεί το σύστημα ούτε πως παίζεται το διεθνές παιγνίδι. Άντε τώρα να καταλάβει ο ένοικος του υπογείου των Εξαρχείων γιατί ο Τσίπρας πρέπει να κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ και τον υπουργό Εξωτερικών της Αμερικής, τους οποίους επιεικώς θεωρεί δολοφόνους.

Ο Πρόεδρος της Κύπρου και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, καλά κάνουν ότι κάνουν, καλώς επέλεξαν τις συμμαχίες που επέλεξαν αφού η Μόσχα υποτίμησε τις δυνατότητες της Αθήνας και της Λευκωσίας να βρουν συμμάχους στον ενεργειακό δρόμο που επέλεξαν να ακολουθήσουν.

Αντίθετα η Αμερική, που για να είμαστε ειλικρινείς πείστηκε να λάβει μέρος από τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο οποίος είχε «όπλα» για να στηρίξει τη θέση του για τον σχηματισμό νέας συμμαχίας προθύμων χωρών στη Μεσόγειο. Αν δει κανείς τα κράτη ένα προς ένα, ακόμα και με την προσθήκη της Αιγύπτου και της Ιταλίας, όλα έχουν δηλώσει πίστη στη Δύση και ειδικότερα στην Αμερική.

Ο κ. Νετανιάχου άλλαξε εσχάτως τις θέσεις του Αμερικανού πλανητάρχη, σε μία εποχή που δεν ανέχεται μύγα στο σπαθί του. Πιο χαρακτηριστική είναι η υπόθεση της Συρίας και εκείνη η άνευ λόγου και αιτίας ανακοίνωση του προέδρου Τραμπ ότι αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα.

Για μερικές μέρες, μέχρι να διευκρινιστεί το θέμα, οι συνήγοροι του Ταγίπ Ερντογάν πανηγύριζαν ότι ο πρόεδρος της Τουρκίας …ελέγχει τον Πρόεδρο της Αμερικής, και ότι θα παραλάμβανε και τους ρωσικούς S-400 και τα αμερικανικά F-35. Στην πραγματικότητα είχε υποστεί καταλυτική ήττα και δεν το είχε καταλάβει.

Βλέπει όλα όσα συμβαίνουν γύρω του, και συνειδητοποιεί ότι μπορεί και να κοντεύει το τέλος. Όλο και περισσότερο ακούω στην Ουάσιγκτον για την πιθανότητα να υποστούν πανωλεθρία οι υποψήφιοι του κόμματος του Τούρκου προέδρου στις τοπικές εκλογές της 31ης Μαρτίου.

Εάν συμβεί αυτό, που αποτελεί ισχυρή πιθανότητα, τότε θα ξεκινήσει η αποκαθήλωσή του. Είναι τυχαίο ότι άρχισε να ομιλεί για συνωμοσίες με στόχο τον ίδιο και την Τουρκία; Κανείς δεν πιστεύει τους ισχυρισμούς του, αλλά είναι σημαντικό -όχι μόνο προς χάρη της συζήτησης- να αντιληφθούμε με ποιον έχουμε να κάνουμε.

  • Όλες οι αντιδράσεις του μετά την άνανδρη και μαζική δολοφονία στη Νέα Ζηλανδία οδηγούν σε μία επικίνδυνη ψυχοπαθητική περίπτωση. Αυτό βασικά είναι το θέμα, αλλά ποιος από το περιβάλλον του μπορεί να του το πει και να τον πάει σε κάποιον γιατρό για να τον βοηθήσει. Τολμά κανείς;

Η υπόθεση της τριμερούς και της συμμετοχής του κ. Πομπέο, τον τρελαίνει τον Ερντογάν. Και το είδαμε και στα μάτια του υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Έβγαζε φωτιές μετά τη συνάντησή του με τον Έλληνα ομόλογό του, Γιώργο Κατρούγκαλο, στην Αττάλεια. Δεν έκρυψε το θυμό του. Διότι στην Ιερουσαλήμ έγιναν πολλά καλά πράγματα για τους εχθρούς της Τουρκίας: Το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Κύπρο. Αλλά και την Αμερική η οποία οδεύει με μαθηματική ακρίβεια σε σύγκρουση με την κατοχική δύναμη με αφορμή την άρνησή της να ακυρώσει την παραγγελία του ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος S-400.

Την Πέμπτη το Πεντάγωνο διέρρευσε επίσημα ότι θα προχωρήσει και σε άλλη μία ενέργεια πέραν του παγώματος των F-35 μέχρι την 1η Νοεμβρίου. Αποκαλύφθηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να παγώσουν σύντομα τις προετοιμασίες για την παράδοση μαχητικών αεριωθουμένων F-35 στην Τουρκία, τα οποία έχει ήδη πληρώσει. Ενώ αναζητούν άλλες δυτικές χώρες για να κατασκευάζουν τα ανταλλακτικά των συγκεκριμένων μαχητικών, που είχαν αναλάβει τουρκικές εταιρείες, έναντι 12 δις. δολαρίων.

  • Οι αναλυτές προειδοποιούν ότι η Τουρκία και οι ΗΠΑ έχουν πάρει το δρόμο χωρίς επιστροφή στις σχέσεις τους. Είναι έτοιμες η Αθήνα και η Λευκωσία στην περίπτωση που ο Ερντογάν αφήσει τα λυκόσκυλα ελεύθερα; Το έχουν συζητήσεις με τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς;

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:

Η ιστορία των μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης για το Αιγαίο και την Κύπρο, είναι φαιδρή. Αποφασίστηκαν πολλές φορές και μία φορά τηρήθηκαν, αλλά στη συνέχεια παραβιάστηκε και αυτή η συμφωνία. Απορώ γιατί επιμένουν να γλύφουν αυτή την καραμέλα στην Αθήνα και την Λευκωσία. Ούτε βγαίνει τίποτα κάθε φορά που τα αποφασίζουν, ούτε βοηθούν τις εθνικές υποθέσεις του Κυπριακού και του Αιγαίου.

Η αντιμετώπιση της Τουρκίας χρειάζεται νέα στρατηγική. Και όπως έχουμε γράψει αρκετές φορές σε τούτη τη στήλη, δεν έχεις κέρδη σε μία διαπραγμάτευση όταν κυριαρχείσαι από φοβικά σύνδρομα…

Μιχάλης Ιγνατίου

"100 προσλήψεις, για... κάθε νεκρό στο Μάτι..."

mati kameno spiti

Δεν φταίει ......ο κακομοίρης ο Αλέξης Τσίπρας.

Ότι μπορεί κάνει (και θα κάνει...) για να περιορίσει την επικείμενη εκλογική ήττα του. Αλλά να, δεν του κάθεται τίποτε, όλα του βγαίνουν ανάποδα...

Πανηγύρισε ως επιτυχημένη και απόδειξη της υγιούς πορείας της οικονομίας την «μεταμνημονιακή» έξοδο στις αγορές (για δύο και κάτι δισ κι με πανάκριβο επιτόκιο...), και οι δανειστές την επομένη του... έκοψαν την δόση που περίμενε, γιατί από τα προαπαιτούμενα δεν έχει κάνει απολύτως τίποτε.

Πασχίζει να φτιάξει κλίμα ότι θεμελίωσε την «νέα Ελλάδα» στην οποία όλα δουλεύουν ρολόι μετά το μπάχαλο που κληρονόμησε από τους «άλλους», και βγαίνουν κάποιοι αναιδέστατοι εισαγγελείς και ασκούν μαζικές διώξεις για την τραγωδία στο Μάτι, αναφέροντας μάλιστα στο πόρισμά τους ότι εκείνη την αποφράδα μέρα, δεν λειτούργησε τίποτε, μα τίποτε απολύτως στον κυβερνητικό και κρατικό μηχανισμό.

Κι’ αναγκάζεται δακρύβρεκτη η κ. Δούρου, (που όχι μόνο δεν παραιτήθηκε, έτσι από τσίπα, αλλά ξανακατεβαίνει υποψήφια περιφερειάρχης!) να περιφέρεται από κανάλι σε κανάλι και να ολοφύρεται πικραμένη πως την... βαράνε επειδή είναι γυναίκα!

Ενώ αυτή, όπως και ο Τόσκας, ο Πολάκης, ο υπουργός εσωτερικών, οι επικεφαλής πυροσβεστικής, αστυνομίας, λιμενικού, τα έκαναν εκείνο το μαύρο απόγευμα «όλα όπως έπρεπε, δεν έγινε κανένα λάθος, αν ξανασυνέβαινε κάτι παρόμοιο, πάλι τα ίδιο θα ενεργούσαν». Οι εισαγγελείς, άλλα διαπίστωσαν στην έρευνά τους. Και είχαν και... το θράσος να βγάλουν πόρισμα δυο μήνες πριν από τις κάλπες. Δεν μπορούσαν να το τραβήξουν λίγο...

«Πέτρα που κύλησε...», κατά πως λέει και ο λαός. Τι να κάνει πια και ο Τσίπρας ν’ αλλάξει την ατζέντα; Οι «Γέφυρες», δεν του βγαίνουν, ο κόσμος γελάει που τον ακούει να επιμένει ότι η ΝΔ «είναι νεοφιλελεύθερη... ακροδεξιά», ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ που πρέπει, να τον ψηφίσει, είναι...προοδευτική κεντροαριστερά. Άσε που βγάζουν φλύκταινες και κάποιοι σκληροπυρηνικοί στην Κουμουνδούρου...

Η πέτρα όμως κυλάει, και στον δρόμο της βρίσκονται κάλπες. Ο εφιάλτης στο Μάτι, επέστρεψε και στοιχειώνει νεκρούς, τραυματίες, συγγενείς που δεν ξεχνάνε φυσικά. Και ο χαροκαμένος κόσμος θα πάει να ψηφίσει. Κι’ ο Αλέξης, πρέπει κάτι να κάνει. Κι’ αφού έτσι όπως κόλλησαν τα πράγματα με την Εκκλησία και την...«ιστορική συμφωνία Τσίπρα- Ιερώνυμου», η κυβέρνηση δεν προκάμει να... διορίσει στο, δημόσιο τους 10.000 που θα προσλαμβάνονταν , στην θέση των ισάριθμων παπάδων που «έφυγαν»(!) από αυτό, σκαρφίστηκε ο έρμος εκτός από χαρτζιλίκια και «ρυθμίσεις χρεών» (διάρκεια ενός μόλις χρόνου...) που τάζει προεκλογικά, να εξαγγείλει κάποιες...«άλλες» προσλήψεις.

Εδώ και τώρα, ατάκα κι’ επιτόπου! Σε δήμους, περιφέρειες, οργανισμούς ιδιωτικού δικαίου του δημοσίου, κι’ ένα σωρό άλλες απίθανες υπηρεσίες που κανένας δεν ξέρει ότι υπάρχουν και τι κάνουν.

Υπάρχει, βέβαια, ένα «τυπικό» μικροκωλυματάκι: κάποιος νόμος που ισχύει επί χρόνια, απαγορεύει τέτοιες προσλήψεις σε προεκλογική περίοδο! Σιγά το πρόβλημα! Φέρνεις νέο νόμο και αλλάζεις τον... ενοχλητικό παλιό, που τον είχαν ψηφίσει οι «άλλοι», οι γερμανοτσολιάδες. Έτσι οι προσλήψεις θα γίνουν νομότυπα- τώρα αν θα είναι και ηθικές, δημοκρατικές, αδιάβλητες (γιατί θα είναι εκτός ΑΣΕΠ...) καλύτερα μην το ρωτάτε...

Ο Τσίπρας που διακήρυσσε στις προγραμματικές δηλώσεις του Γενάρη του ‘15 ότι η κυβέρνησή του «θα είναι κάθε γράμμα του Συντάγματος!», ο «πρώτη φορά αριστερός» πρωθυπουργός που προειδοποιούσε τους αντιπάλους του πως «θα τους ταράξει στην νομιμότητα», νοιώθει πολύ άσχημα που αναγκάζεται ο κακομοίρης να καταφύγει σε τέτοια κόλπα. Δεν του πάνε, δεν είναι του αριστερού χαρακτήρα του. Απλώς υποχρεώνεται να το κάνει, λόγω συγκυριών. Για την φουκαριάρα την κάλπη του...

Και πόσα υπολογίζεται ότι θα είναι συνολικά αυτά τα προεκλογικά ρουσφέτια; Οι γνωρίζοντες λένε περί τις 10.000. Δηλαδή... 100 προσλήψεις για κάθε νεκρό στο Μάτι! Δεν είναι κι’ άσχημα, αν σκεφθεί κανείς ότι κάθε διοριζόμενος σέρνει πίσω του 3-4 ψήφους. Εδώ που έφτασαν, μαζεύουν κι’ ας είναι και ρώγες...

Αλλά, αν είχαν το μυαλό να ρωτήσουν τους «άλλους» που έφεραν τον νόμο, τις γαλάζιες και πράσινες παλιές καραβάνες, θα τους έλεγαν ότι έφεραν τον νόμο για να... γλυτώσουν από τις προεκλογικές πιέσεις για προσλήψεις και ρουσφέτια. Όχι γιατί... δεν τους ταίριαζαν, αλλά απλά γιατί είχαν πείρα πως όταν «η πέτρα έχει κυλήσει...», αυτοί που βολεύεις πριν από τις κάλπες, σου λένε ευχαριστώ, και.... μετά πάνε και ψηφίζουν τον επερχόμενο!

Με την προσδοκία ότι θα τους κάνει κι’ αυτός τα δικά του ρουσφέτια..

Θανος Οικονομοπουλος