Σαβ10202018

Τελευταία ΕνημέρωσηΣαβ, 20 Οκτ 2018 12pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Γνωμες Η χώρα του.... «δήθεν»

Η χώρα του.... «δήθεν»

xora dithen pinakas

Μέσα στην πορεία των τελευταίων 40 - 50 ετών ο μέσος Έλληνας σταδιακά «ανέβαινε» σε βιοτικό επίπεδο απολαμβάνοντας τα νέα επίπεδα ζωής. Η ταχύτητα της υιοθέτησης των νέων δεδομένων σε αρκετές περιπτώσεις ήταν μεγάλη με αποτέλεσμα τη «βιασύνη» στην «απορρόφηση»  των νέων standards. 

Σε προηγούμενο άρθρο έχουμε αναφέρει ότι η ταχύτητα αφενός δημιουργεί προβλήματα στην κατανόηση του «περιβάλλοντος» και αφετέρου αμφισβητεί στην «αυθεντικότητα» του νέου προφίλ. 

Το νέο μας πρόσωπο

Σταματήσαμε λοιπόν να πετάμε στο δρόμο το άδειο πακέτο από τα τσιγάρα ή την απόδειξη από τα διόδια. Κάτι σαν απόκτηση οικολογικής συνείδησης θα λέγαμε! Ταυτόχρονα βέβαια εξακολουθούμε να ψαρεύουμε κάποιους τόνους πλαστικού από τις θάλασσες, τα ποτάμια και τις λίμνες. Η δήθεν οικολογική μας συνείδηση  συναντάται και στη βόλτα μας στο βουνό όπου παρατηρούμε δεξιά και αριστερά «παρκαρισμένα» όλα εκείνα που ντρεπόμαστε να πετάξουμε όταν μας βλέπου οι άλλοι!

 

Γίναμε «Ευρωπαίοι» και περιορίσαμε το κορνάρισμα στην οδήγηση! Όμως το στόμα μας δεν σταμάτησε να ξεστομίζει Γαλλικά όταν μας δίνεται ή εμείς δημιουργούμε την ευκαιρία. Φυσικά, ως οδηγοί εξακολουθούμε να παρκάρουμε όπου μας βολεύει, να οδηγούμε με 60 στην αριστερή λωρίδα, να βγάζουμε φλας αφού στρίψουμε [!!] και να αγνοούμε ότι σε αυτήν την με άσπρες γραμμές διάβαση πεζών δεναναπτύσσουμε ταχύτητα αλλά δίνουμε προτεραιότητα στους πεζούς. Όμως κατά τα άλλα αποκτήσαμε δήθεν κυκλοφοριακή αγωγή.

 

Μη ξεχάσουμε τον πιστό φίλο του ανθρώπου! Έτσι  ξαφνικά γίναμε όλοι φιλόζωοι [..]. Βρήκαμε το νέο μας in παιχνίδι!  Άπειρες φωτογραφίες για να αποθανατίσουν τον τρελό μας έρωτα για το σκύλο μας και βέβαια δεκάδες αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα. Τον βγάζουμε και την βολτούλα του – περισσότερο για να μας δούνε οι άλλοι παρά γιατί τη χρειάζεται.  Όμως σε πολλούς - μαζί με την δήθεν φιλοζωία - δεν ήρθε και η ανάλογη παιδεία που πρέπει να την συνοδεύει με αποτέλεσμα να «απαιτούμε» από τους υπόλοιπους ανθρώπους και σκύλους να κοιτάνε μόνο «κάτω» όταν περπατάνε.

Αγοράσαμε μηχανές και μάλιστα μεγάλου κυβισμού! Δεν φροντίσαμε όμως πρώτα να «μάθουμε» τι σημαίνει «καβαλάω» μηχανή ούτε σε σχέση με εμάς ούτε σε σχέση με τους άλλους. Οδηγούμε λοιπόν όπως μας βολεύει αγνοώντας βασικούς κανόνες κυκλοφορίας, απαιτώντας από τους άλλους να μας «προσέχουν» και λησμονώντας ότι σε μια στιγμή απροσεξίας κάποιου (που φυσικά απευχόμαστε) θα αποδειχθεί ότι δεν οδηγούμε τανκ. Γίναμε λοιπόν δήθεν μηχανόβιοι! Όμως οι original μηχανόβιοι έχουν την ανάλογη κουλτούρα και η μηχανή εκφράζει για τους ίδιους τρόπο ζωής. Και αυτός δεν είναι δήθεν.

Βαπτιστήκαμε (οι περισσότεροι) άνετοι, όμορφοι, έξυπνοι,  επιτυχημένοι, αλλά και εύκολοι κριτές (Η εξ αποστάσεως σοφία) της ζωής των άλλων! Βέβαια όλα τα προηγούμενα συνέβησαν και εξακολουθούν να συμβαίνουν με την έντονη παρουσία της κατάθλιψης αλλά και της (σχεδόν) απαραίτητης ψυχολογικής υποστήριξης. Άλλη μια δήθεν άνετη έκφραση της παρουσίας μας στο σύνολο!

Υπάρχει βέβαια και η ηγεσία μας και η πολιτική που ασκεί προς όφελός μας [..]Πόσες εξαγγελίες, πόσες υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο! Το περίεργο είναι ότι αυτές οι better days «επιδιώκονται» μέσω υπερφορολόγησες των νόμιμων εισοδημάτων και μειώσεων μισθών και συντάξεων!  Όμως το δήθεν κράτος δικαίου και η δήθεν κοινωνική μέριμνα υπάρχει!

Και έρχεται η οικονομική κρίση του 2008 και μετά από 10 χρόνια απίστευτης σε πολλά επίπεδα πτώσης ή και κατάρρευσης αρχίζουμε να επαναλαμβανόμαστε μέσα από μια σειρά ψεύτικών υποσχέσεων παραποίησης της πραγματικότητας, και μικροκομματικών  πολιτικών.  Η χώρα  - πτωχευμένη πλέον -  επαναλαμβάνει τις λογικές  που εφάρμοζε στα χρόνια του εικονικού πλουτισμού και της διαφωνίας για τη διαφωνία!  Δεν κατάλαβε τίποτα! Άλλη μια δήθεν αντίληψη της πραγματικότητας που συνοδεύεται από μια επίσης δήθεν αλλαγή πολιτικής κουλτούρας.

Μέσα στα πολλά δήθεν μη παραλείψουμε να αναφέρουμε ότι γίναμε και δήθεν αριστεροί! Και για να το αποδείξουμε [..] συμπράξαμε με μια παρέα αρκετά δεξιά ευρισκόμενη!

Και έτσι όπως ολοκληρώνονται οι τωρινές σκέψεις μας ένα ερώτημα προκύπτει.

Αν μπορούσαμε να επιλέξουμε – τι θα προτιμούσαμε; Την αυθεντική και με τα προβλήματά της ταυτότητα που είχαμε ή την δήθεν και με τα «φαινομενικά» ξεπερασμένα προβλήματα ταυτότητα που αγοράσαμε;

Mix. Anastopoulow, thehuffigtonpost