Παρ08172018

Τελευταία ΕνημέρωσηΠεμ, 16 Αυγ 2018 7pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Γνωμες

Ενώ η Ελλάδα χαίρεται για τους 2 ελεύθερους πλέον στρατιωτικούς, ο Τραμπ είναι έτοιμος να ανοίξει την πόρτα της “κόλασης” για τον Ταγίπ

benson

Οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί επέστρεψαν επιτέλους στην Πατρίδα. Ήταν μία χωρίς λόγο και αιτία ταλαιπωρία, και υπέφεραν μόνο επειδή η κράτησή τους εξυπηρετούσε τον Ταγίπ Ερντογάν και την ισλαμική ατζέντα του.

Οπότε, η ελληνική πολιτική ηγεσία ας κρατήσει χαμηλά τους τόνους και ας αποφύγει τα πολλά συγχαρητήρια στον πρόεδρο της Τουρκίας, και υπεύθυνο των δεινών που υπέστησαν, ο Άγγελος Μητρετώδης και ο Δημήτρης Κούκλατζης. Ο Ερντογάν δεν αξίζει ευχαριστιών. Αντίθετα δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ τα πάθη των στρατιωτικών μας.

Από τη στιγμή, λοιπόν, που το τουρκικό πρακτορείο Ανατόλια δημοσίευσε την είδηση της απελευθέρωσης -όπως πάντα συμβαίνει- ακούσαμε παλαβά σενάρια, τα οποία δεν αξίζουν σχολιασμό. Ακούσαμε και διαβάσαμε και πολλές υπερβολές. Όπως ότι η αποφυλάκιση ήταν έργο του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ. Η «είδηση» αυτή δεν επιβεβαιώνεται και προσωπικά πιστεύω ότι το διαρρέουν οι Τούρκοι -διότι απ’ εκεί βγήκε η «είδηση»- για να παίξουν ένα επικοινωνιακό παιγνίδι.

Βεβαίως, εάν αληθεύει το σενάριο που τον θέλει να έχει ζητήσει την απελευθέρωση του Μητρετώδη και του Κούκλατζη, πρέπει να τον ευχαριστήσουμε τον πλανητάρχη. Αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι άνθρωποι, είναι πως και γιατί ασχολήθηκε με τους Έλληνες στρατιωτικούς, τη στιγμή που ο ίδιος αδυνατεί να απελευθερώσει τους δικούς του ομήρους. Όλοι γνωρίζουμε τον όνομα του Πάστορα Άντριου Μπράνσον, όμως οι Αμερικανοί φυλακισμένοι είναι σχεδόν δύο ντουζίνες, όπως είχε πει ο υφυπουργός Εξωτερικών, Γουές Μίτσελ.

Τα καλά νέα είναι ότι η Ελλάδα χαίρεται σήμερα για την απελευθέρωση των στρατιωτικών μας. Την ίδια στιγμή ο πρόεδρος Τραμπ και οι συνεργάτες του βγάζουν φωτιές για τον Τούρκο ομόλογό του, Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν δείχνει πρόθεση ή διάθεση να επιτρέψει στον κ. Μπράνσον να επιστρέψει στην Αμερική. Και αυτό αποτελεί μείζον πρόβλημα που έχει μολύνει τις τουρκοαμερικανικές σχέσεις. Στο σημείο που έφτασαν τα πράγματα, η απουσία εμπιστοσύνης μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Άγκυρας, είναι στο ναδίρ και ακόμα και αν τους έδινε τον Μπράνσον, θα νόμιζαν πως ζουν στον κόσμο της φαντασίας.

Η εκπρόσωπος του κ. Τραμπ δήλωσε χθες ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος είναι απογοητευμένος με τη στάση της Τουρκία, ενώ άλλος αξιωματούχος, υπό καθεστώς ανωνυμίας, ανακοίνωσε ότι η Αμερική θα προχωρήσει σε νέες κυρώσεις. Ένας τρίτος αξιωματούχος τα είπε πιο σκληρά: ότι η Τουρκία θα έρθει αντιμέτωπη με μεγαλύτερη οικονομική πίεση. Πρόκειται, βεβαίως, για ευθεία απειλή. 

Πιστεύω -λόγω εμπειρίας περισσότερο και όχι πληροφόρησης- ότι εάν ο Ταγίπ Ερντογάν, δεν απελευθερώσει τον Πάστορα και εάν δεν θέσει σε ισχύ τη διαδικασία για να τελειώσει και το δράμα των υπολοίπων Αμερικανών πολιτών, θα ανοίξει η πόρτα της ...κόλασης για τον πρόεδρο της Τουρκίας. Με όποιο μιλούμε στην Ουάσιγκτον που έχει και την παραμικρή σχέση με τα θέματα αυτά εισπράττουμε μία άνευ προηγουμένου οργή για τον Ερντογάν. Και προσέξτε: είναι οι ίδιοι άνθρωποι, που παρά τα προβλήματα που τους δημιουργούσε, τον εξυμνούσαν μέχρι τον περασμένο Απρίλιο. Διότι, μετά τις επισκέψεις Αμερικανών αξιωματούχων στην Άγκυρα, εκείνο το διάστημα, άρχισε να παρατηρείται αλλαγή στη συμπεριφορά τους.

Ήταν και η πρώτη φορά που σκέφθηκαν να κοιτάξουν πραγματικά στους χάρτες της περιοχής τους εναλλακτικούς σχεδιασμούς τους για να καλύψουν την στρατηγική -τρόπος του λέγειν- θέση της Τουρκίας. Μπροστά στον άξονα Ισραήλ, Αίγυπτος, Κύπρος, Ελλάδα και Ιταλία, δεν μπορεί καμία άλλη χώρα ή περιοχή να αντέξει την οποιαδήποτε σύγκριση.

“Ο πρόεδρος Τράμπ», είπε η κ. Σάρα Χάκαμπι Σάντερτς, «αισθάνεται μεγάλη απογοήτευση για το γεγονός ότι ο πάστορας Μπράνσον δεν έχει απελευθερωθεί, καθώς και για το γεγονός ότι και άλλοι Αμερικανοί πολίτες και εργαζόμενοι σε διπλωματικές υπηρεσίες δεν έχουν αποφυλακιστεί”.

Τη Δευτέρα, ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Τζον Μπόλτον, είπε στον πρέσβη της Τουρκίας που τον επισκέφθηκε ότι δεν πρόκειται να γίνει καμία άλλη κουβέντα με τους Τούρκους, εάν δεν επιστρέψει ο κ. Μπράνσον στην Αμερική. Η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, επανέλαβε ότι η απελευθέρωση του Πάστορα πρέπει να γίνει στην ουσία ...χθες. Πρόοδος στις συνομιλίες είναι μόνο η επιστροφή του Μπράνσον στην πατρίδα του, επανέλαβε.

Όλες οι δηλώσεις, όλες οι ενημερώσεις, σκιαγραφούν μία κατάσταση απελπιστική για τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Δεν είναι μόνο ανύπαρκτες, αλλά είναι και σε κατάσταση απόλυτης εχθρότητας. Η Αμερική και η Τουρκία είναι δύο εχθρικές χώρες. Και αυτές οι ολίγες επόμενες ημέρες θα αποδειχθούν οι πιο κρίσιμες.

Στο ερώτημα «αν τα βρίσκουν ή τα σπάνε», δεν μπορεί να απαντήσει κανείς με σιγουριά. Την απάντηση δεν την έχουν ούτε οι Αμερικανοί, αλλά μόνο ο Ερντογάν. Ο πρόεδρος της Τουρκίας είναι μία διχασμένη και προβληματική προσωπικότητα. Το χειρότερο όλων είναι ότι επέλεξε μία αυτοκαταστροφική πορεία και αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να τον σταματήσει κανείς.

Το συμπέρασμα είναι ότι ο Ταγίπ Ερντογάν κλείστηκε σε ένα κλουβί δίχως πόρτες και παράθυρα... Και περιμένει κάποιον να τον διασώσει. Και αυτός σίγουρα δεν είναι ο Ντόναλντ Τραμπ.

M. Ignatiou, hellasjournal.com

Γερμανικός Τύπος: Aποστολή εξετελέσθη · H Eλλάδα πεθαίνει

ymnimonio toixografia pezoi

Στο τέλος του τρίτου ελληνικού προγράμματος βοήθειας στις 20 Αυγούστου και στο δύσκολο καλοκαίρι λόγω πυρκαγιών που έβγαλαν στην επιφάνεια χρόνια προβλήματα αναφέρεται ο γερμανικός Τύπος.

Εκτενές ρεπορτάζ για την Ελλάδα με αφορμή την επικείμενη ολοκλήρωση του προγράμματος βοήθειας προς στην Ελλάδα φιλοξενεί το Der Spiegel με τίτλο «Αποστολή εξετελέσθη-Η Ελλάδα πεθαίνει».

Μια επίσκεψη σε ένα μικρό ελληνικό χωριό με γηραιούς κυρίωες κατοίκους και λίγα παιδιά γίνεται αφορμή για μια αποτίμηση της διάσωσης της Ελλάδας και των μεταρρυθμίσεων. «273,7 δις ευρώ έδωσαν στην Ελλάδα η ΕΚΤ, η Κομισιόν και το ΔΝΤ. Η χώρα μπορεί πια να δανειστεί μόνη της από τις διεθνείς αγορές.

Ένα από τα μεγαλύτερα δράματα στην ευρωπαϊκή ιστορία φτάνει προσωρινά σε ένα τέλος: η ελληνική κρίση χρέους. Οδήγησε το ευρώ στο χείλος του γκρεμού και δίχασε την ΕΕ. Και μετέτρεψε την Ελλάδα σε μια άλλη χώρα.

Κανένα άλλο κράτος του κόσμου δεν έχει μελετηθεί τόσο ενδελεχώς. Με ένα σκληρό μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα περικόπηκαν μισθοί και συντάξεις και αυξήθηκαν οι φόροι. Τουλάχιστον μέχρι το 2060 οι Έλληνες θα πρέπει να εξοφλήσουν τα χρέη τους. Παραδόξως παραβλέφθηκε το σημαντικότερο: χρέη μπορεί να αποπληρώσει μόνο μια χώρα που αναπτύσσεται. Η Ελλάδα όμως συρρικνώνεται: 550.000 άνθρρωποι έχουν μεταναστεύσει από την αρχή της κρίσης και περίπου 10,7 εκατομ. άνθρωποι διαβιούν στη χώρα» σημειώνει το Der Spiegel.

Οι μεταρρυθμίσεις, το δημογραφικό και η ανάπτυξη

Το περιοδικό αναφέρεται στον στόχο της υπουργού Διοικητικής Ανασυγκρότησης Όλγας Γεροβασίλη «να θέσει τέλος στις πελατειακές σχέσεις. Αυτό έχει υποσχεθεί κάθε πολιτικός που ανέλαβε αυτή τη θέση αλλά κανείς δεν τα κατάφερε. Για αιώνες η ελληνική διοίκηση λειτουργούσε σαν πρόφαση για τη νομιμοποίηση του νεποτισμού. Οι πελατειακές σχέσεις ήταν θεμελιώδης αρχή της κοινωνίας (...)

Θα πρέπει όμως να μπει ένα τέλος». Το περιοδικό κάνει αναφορά στις προσπάθειες για εκσυγχρονισμό του δημοσίου με τη βοήθεια και γαλλικής τεχνογνωσίας, χαρακτηρίζει όμως την όλη προσπάθεια ως ένα «πείραμα ανυπέρβλητων διαστάσεων». Αντίστοιχα δύσκολο είναι και το θέμα της ψηφιοποίησης της ελληνική διοικητικής και κυβερνητικής μηχανής που έχει αναλάβει ο αρμόδιος υπουργός Ν. Παππάς. «Άλλη μια επανάσταση» σημειώνει το περιοδικό. «Η απαρχαιωμένη δομή της ελληνικής διοίκησης ήταν παροιμιώδης», γράφει το Spiegel.

Πάντως παρά τη σημασία αντίστοιχων μεταρρυθμίσεων, θα πρέπει αυτές, σύμφωνα με το Spiegel, να λαμβάνουν υπόψη μελλοντικά την αρνητική δημογραφική εξέλιξη στη χώρα σε συνάρτηση με την οικονομία. «(...)

Πρέπει να σταματήσει η μετανάστευση των νέων, οι μετανάστες θα πρέπει να επιστρέψουν και οι συνθήκες ζωής να σταθεροποιηθούν ώστε οι οικογένειες να θέλουν και πάλι να αποκτήσουν παιδιά. (...)

Τίποτα από όλα αυτά δεν θα συμβεί χωρίς σταθερή οικονομική ανάπτυξη αλλά κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται», αναφέρει το Spiegel. Το ρεπορτάζ φιλοξενεί επίσης και τον καθηγητή Νομικής του Εθνικού και Καποδιστραικού Πανεπιστημίου Αθηνών Αριστείδη Χατζή, ο οποίος θεωρεί ότι η Ελλάδα «θα πρέπει επιτέλους να ανοίξει την αγορά της» και ότι η ελληνική κρίση έγινε «κρίση θεσμών».

Το περιοδικό παρατηρεί επίσης ότι παρά τις μεταρρυθμίσεις η ελληνική αγορά εργασίας είναι από τις πιο απορρυθμισμένες στην ΕΕ και η ανεργία έχει ελάχιστα μειωθεί. Η ίδρυση νέων επιχειρήσεων είναι το ίδιο δύσκολη όσο και πριν από την κρίση ενώ δυσκολίες υπάρχουν και στον τομέα των ξένων επενδύσεων, όπου βέβαια «έχουν σημειωθεί επιτυχίες», όπως παρατηρεί το περιοδικό. Κλείνοντας το ρεπορτάζ αναφέρει: «Κάποτε φαινόταν ότι η ελληνική κρίση χρέους θα βύθιζε την ΕΕ στην άβυσσο.

Αυτή τη στιγμή μοιάζει περισσότερο σαν μια δαπανηρή παράπλευρη απώλεια στην περαιτέρω ώθηση της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Ως το 2060 θα πρέπει το ελληνικό κράτος κάθε χρόνο να επιτυγχάνει πλεονάσματα στον προϋπολογισμό ώστε να εμβάζει το μεγαλύτερο μέρος του στους δανειστές, σύμφωνα με όσα ορίζουν οι κανόνες. Κάτι που είναι ένα δύσκολο καθήκον για μια οικονομικά πετυχημένη χώρα. Για τους Έλληνες θα πρέπει να είναι αδύνατο. Επειδή η δημογραφική ανάπτυξη συνδέεται άμεσα με την οικονομική ανάπτυξη».

«Καμένη γη» αντί για γιορτή

«Καμένη γη» είναι ο τίτλος άρθρου γνώμης στη Süddeutsche Zeitung, το οποίο αναφέρεται στα χρόνια προβλήματα της που ανέδειξε η φονική πυρκαγιά στο Μάτι. «Διασώστες σε πανικό, αξιωματούχοι που δεν συμφωνούν για τις ευθύνες που φέρουν-και αυτά είναι εικόνες που θα μείνουν από αυτό το καλοκαίρι.

Ένα καλοκαίρι που θα έπρεπε να είχε εξελιχθεί αλλιώς. Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα ήθελε να χρησιμοποιήσει τον Αύγουστο για γιορτή, οι Έλληνες θα έπρεπε να γιορτάσουν το τέλος της 'δουλείας', την επανάκτηση της κυριαρχίας τους από τους διεθνείς πιστωτές. Για τις 21 Αυγούστου είχε σχεδιαστεί, πριν την πυρκαγιά, μια ανοιχτή γιορτή. Στις 20 Αυγούστου τελειώνει το τρίτο και τελευταίο πρόγραμμα βοήθειας προς την Αθήνα (...)».

Η σχολιογράφος κάνει μια αναδρομή στα χρόνια της κρίσης και σημειώνει ότι «υπήρχαν ενδείξεις ότι η Αθήνα ζούσε πάνω από τις δυνάμεις της για καιρό, αλλά η ΕΕ δεν ήθελε να το δει. Όταν πια δεν υπήρχε περιθώριο για εξωραϊσμούς, οι διασώστες ανάγκασαν την χώρα να μπει σε έναν κορσέ που ήταν όμως για πολλούς Έλληνες αποπνικτικός».

Όπως σημειώνει το άρθρο «τα μέτρα λιτότητας έπληξαν κυρίως τη μεσαία τάξη και τα χαμηλότερα εισοδήματα. Για αυτό φέρουν ευθύνη όχι μόνο οι δανειστές αλλά και όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις (...)».

Τα τελευταία χρόνια ο τουρισμός βοηθά τη χώρα να ανακάμψει, γράφει η SZ, ωστόσο ο μεγαλύτερος παράγοντας που προκαλεί αβεβαιότητα για το μέλλον είναι η πρόβλεψη για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% ως το 2022 και έπειτα 2,2% ως το 2060. Η σχολιογράφος παρατηρεί πάντως ότι αν και δεν έχουν υλοποιηθεί όλες οι μεταρρυθμίσεις, κάποιες που έγιναν είναι σημαντικές πχ. η ανεξαρτησία της εφορίας. Επίσης σημαντικό θεωρεί στον ρεαλισμό του Τσίπρα, ο οποίος σήμερα θεωρείται «αξιόπιστος» εταίρος. Αυτό όμως που ούτε αυτός κατάφερε να εξαλείψει ήταν «η παλιά ασθένεια του πελατειακού κράτους», ενώ η ίδια θεωρεί αμφίβολο εαν οι συντηρητικοί που ετοιμάζονται να αναλάβουν τη διακυβέρνηση το 2019, θα πράξουν καλύτερα.

Tο άρθρο κλείνει με μια αναφορά στα πρόσφατα δραματικά γεγονότα της Αττικής: «Η μελλοντική πολιτική μπορεί να είναι μη δημοφιλής στον κόσμο. Αυτό έδειξε δυστυχώς και το παράδειγμα στο Μάτι. Πολλοί λένε ότι εαν υπήρχε κρατική πρόβλεψη, δεν θα είχαμε φτάσει στο Μάτι, μια περιοχή τόσο άναρχα δομημένη χωρίς διεξόδους κινδύνου.

Στο μέλλον θα πρέπει όλα να γίνουν καλύτερα: τα αυθαίρετα θα πρέπει να κατεδαφιστούν και να μπει τέλος στις κακοτεχνίες. Θα ξεκαθαριστεί εάν η πυροσβεστική είχε οικονομικά προβλήματα ή –και γι αυτό υπάρχουν ενδείξεις- είχε τόσο κακή διαχείριση που οδήγησε σε λάθος δρόμο τους διασώστες. Μια δίχως περιστροφές εξήγηση οφείλουν στους δεκάδες νεκρούς και τους οικείους τους όλοι οι υπεύθυνοι».

 skai

Θερμοκρασίες.... Σιβηρίας στις ελληνορωσικές σχέσεις

mosxa

Μπορεί να βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού, αλλά βαρύς χειμώνας επικρατεί στις σχέσεις Αθήνας-Μόσχας, με «θερμοκρασίες» Σιβηρίας.

Η απέλαση των δύο Ρώσων διπλωματών και η απαγόρευση εισόδου σε δύο πολίτες της Ρωσικής Ομοσπονδίας δεν αποτελεί το τελευταίο δυσάρεστο επεισόδιο στις ελληνορωσικές σχέσεις, καθώς οι απειλές του Κρεμλίνου για αντίποινα δεν έμειναν στα λόγια. Προχώρησε σε συμμετρικές απελάσεις Ελλήνων διπλωματών.

Για του λόγου το αληθές, εκλήθη στο ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών ο εκεί πρέσβης της Ελλάδας Αντρέας Φριγκάνας. Είναι γνωστό, άλλωστε, πως η Μόσχα δεν συνηθίζει να ενεργεί εν θερμώ. Από τον Έλληνα διπλωμάτη ζητήθηκε να δώσει εξηγήσεις για τις «μη φιλικές ενέργειες της Αθήνας» κατά τη διάρκεια των προηγούμενων εβδομάδων. Οι Ρώσοι, όμως, δεν περιορίστηκαν σε αυτό. Τον ενημέρωσαν για τα ρωσικά μέτρα κατά της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης της απέλασης Ελλήνων διπλωματών ως απάντηση στις «εχθρικές ενέργειες εναντίον της Ρωσίας» στις αρχές Ιουλίου.

Να υπενθυμίσουμε πως το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών είχε προειδοποιήσει ότι θα απαντήσει με τον ίδιο τρόπο στην Ελλάδα. Η εξέλιξη αυτή δεν αναμένεται να προκαλέσει κλιμάκωση εκ μέρους της Αθήνας. Όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, ο Ρώσος πρέσβης εκλήθη στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών για τη σχετική διαμαρτυρία. Πρόθεση του Μεγάρου Μαξίμου –σύμφωνα με πληροφορίες- είναι να αποφορτίσει την ένταση στις σχέσεις με τη Ρωσίας. Είναι ενδεικτικό ότι εξαρχής είχε χαρακτηρίσει την κρίση παροδική.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι οι διμερείς σχέσεις έχουν τραυματιστεί και πλέον κινούνται σε δύσβατο έδαφος.

Δεν είναι μυστικό, άλλωστε, ότι προ ολίγων ημερών στην Αθήνα επιχειρούσαν να αποκωδικοποιήσουν μία φωτογραφία που ανήρτησε στo Facebook το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών και η οποία εμφάνιζε τον Σεργκέι Λαβρόφ με μία τεράστια ρωσική σημαία κάτω από έναν γαλάζιο ουρανό. Η φωτογραφία έφερε τη λεζάντα: «Φωτογραφία θεραπευτική. Να τοποθετηθεί σε πάσχοντα σημεία του πλανήτη. Σε μια σειρά γεωγραφικά σημεία (σ.σ.: η φωτογραφία) μπορεί να έχει επίδραση εξορκισμού».

Νεφέλη Λυγερού

Απεγνωσμένη προσπάθεια του Μαξίμου να αλλάξει η ατζέντα της επικαιρότητας

tsipras kentr epix zeygari mati

Επιχειρούν πλέον τα πάντα.

Απομακρύνουν αυτούς που θα έπρεπε να έχουν απομακρυνθεί από την πρώτη στιγμή από θέσεις υπουργικές και επιχειρησιακές. Εξαπολύουν επιθέσεις κατά πάντων, στα όρια της  χυδαιότητας και πέραν των ορίων του θράσους, με πρώτο και καλύτερο τον Πολάκη.

Μιλάνε για ανασχηματισμούς και restart. Κατεδαφίζουν αυθαίρετα, μάντρες και κοτέτσια.

Καταλογίζουν  συνεχώς στον Μητσοτάκη τις  δικές τους πρακτικές και αμαρτίες.

Φυσικά, βρίζουν καθημερινώς τον Αδωνη.

Επιβάλλουν εμπάργκο σε Μέσα Ενημέρωσης. Ερχονται και λένε ότι θα αλλάξει το ωράριο των μαθημάτων στα σχολεία.

Μεταφέρουν τους αρχιτρομοκράτες δολοφόνους  από τον Κορυδαλλό σε συνθήκες κράτησης χαλαρές και ξεκούραστες.

Και κατηγορούν με αφορμή αυτό και πάλι τον Μητσοτάκη…

Φυσικά, καταδικάζουν την δολοφονική επίθεση κατά του Μαδούρο.

Είναι απεγνωσμένη η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ και του Μεγάρου Μαξίμου να αλλάξουν την ατζέντα, να αποπροσανατολίσουν, να παίξουν καθυστέρηση.

Εις μάτην. Κανένα από τα τεχνάσματα του παρελθόντος δεν φαίνεται πλέον να πιάνει. 

Κάθε τους απόπειρα διαρκεί μόλις μερικά λεπτά στα κοινωνικά δίκτυα. Υστερα καταρρέει, αγνοείται επιδεικτικά από όλους και λησμονείται.

Βυθισμένη στην ανεπάρκειά της και την αδυναμία να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της διακυβέρνησης, η ομάδα Τσίπρα έχει πέσει θύμα του εαυτού της.

Το τέλος του μνημονίου την έχει αφήσει μόνη στην κενότητά της πολιτικής της ύπαρξης και χωρίς δυνατότητα να ενεργήσει.

Χωρίς μνημόνιο δεν υπάρχει, δεν διαθέτει πρόταση για την διακυβέρνηση, δεν είναι καν ικανή να ανταποκριθεί στα στοιχειώδη.

Το τέλος πλησιάζει και η αίσθηση του κινδύνου έχει  ήδη αρχίσει να πανικοβάλει τους ενοίκους της Ηρώδου Αττικού αρ. 19.

Όταν έλθει η ώρα του απολογισμού, θα τους στοιχειώνει ο κατάλογος των εκατοντάδων νεκρών, η  μεγάλη συμφορά στο Μάτι, στην Μάνδρα και ποιος ξέρει πού αλλού.

Η ώρα αυτή δεν αργεί και τα μέσα αντίδρασης είναι περιορισμένα.

Και όσο και αν επιχειρείται η πολιτική διάσωση του Αλέξη Τσίπρα, τα αποτελέσματα και αυτής της απόπειρας θα είναι απογοητευτικά.

Σε εκείνον θα πέσει ο μουντζούρης και πολλοί σύντροφοί του δεν θα τον λυπηθούν, ενώ άλλοι θα σπεύσουν να εγκαταλέιψουν πρώτοι το πλοίο που βυθίζετα …

Αγγ. Κωβαίος, in

   ΙΔΟΥ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ

kouvelis diloseis ntropis

Τι σημαίνει η μεταγωγή Κουφοντίνα στις αγροτικές φυλακές – Σε δύο χρόνια μπορεί να είναι έξω

koufontin

Η αιφνιδιαστική μεταγωγή του αρχιεκτελεστή της 17Ν Δημήτρη Κουφοντίνα από τον Κορυδαλλό στις αγροτικές φυλακές της Κασσαβέτειας, στον Βόλο, ξεσήκωσε αμέσως κύμα αντιδράσεων.

Ενα «βολικό» κύμα αντιδράσεων για την κυβέρνηση, η οποία βλέπει να αποδίδουν οι προσπάθειές της να μετατεθεί κάπως η ατζέντα από τις φονικές πυρκαγιές και την ολιγωρία των υπουργών. Το σοκ της ευνοϊκής μεταχείρισης ενός φονιά 11 ανθρώπων είναι μεγάλο.

Η μεταγωγή του Κουφοντίνα προκαλεί ερωτηματικά όχι μόνο για το timing, αλλά και για την ηπιότερη μεταχείριση που έχουν οι κρατούμενοι σε αυτά τα σωφρονιστικά καταστήματα και για το πώς ένας αμετανόητος κατά συρροήν δολοφόνος έχει τέτοια αντιμετώπιση.

«Το ένα θέμα είναι ότι επιχειρείται ένας αποπροσανατολισμός, το άλλο θέμα είναι ότι την Αριστερά την ενδιαφέρει οι φίλοι της να περνάνε καλά» ήταν το χαρακτηριστικό σχόλιο του βουλευτή της Ν.Δ. Μάκη Βορίδη.

Η απόφαση ανήκει στην Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών που υπάγεται στο υπουργείο Δικαιοσύνης και γίνεται μετά από αίτημα του κρατουμένου, το οποίο έγινε προφανώς δεκτό. Οι αγροτικές φυλακές είναι ανοικτά καταστήματα κράτησης και όχι κλειστά όπως είναι ο Κορυδαλλός.

Σε αυτές οι κρατούμενοι είναι εργαζόμενοι και συμμετέχουν σε ομάδες που κάνουν αγροτικές, ακόμη και κτηνοτροφικές, εργασίες. Αυτό έχει με τη σειρά του σημαίνει πως κάθε ημέρα κράτησης μετρά τουλάχιστον διπλή, με αποτέλεσμα να επισπεύδεται ο χρόνος αποφυλάκισης. Η «Καθημερινή» αναφέρει ότι με τα τωρινά δεδομένα, σε περίπου δύο χρόνια από σήμερα θα είναι δυνατή η αποφυλάκιση του Δημήτρη Κουφοντίνα.

Ο αρχιεκτελεστής της 17Ν έχει λάβει έως σήμερα τρεις 48ωρες άδειες από τον Κορυδαλλό, την τρίτη μάλιστα ασκώντας πίεση με απεργία πείνας την οποία διέκοψε όταν εγκρίθηκε το αίτημα

Protagon