Σαβ02162019

Τελευταία ΕνημέρωσηΠαρ, 15 Φεβ 2019 11pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Γνωμες

"Γιατί ο σκοπός δεν αγιάζει πάντα τα μέσα"

tsipras profil skeptikos

Τους τελευταίους μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ καταφεύγει σε τακτικισμούς, μεθοδεύσεις και «στρατηγικούς» σχεδιασμούς προκειμένου η επόμενη κυβέρνηση -δηλαδή της ΝΔ που οι δημοσκοπήσεις την δείχνουν πρώτη με διαφορά- να υπονομευτεί και να μην μακροημερεύσει.

Οταν μία κυβέρνηση αρχίζει να φαντάζεται ή να επεξεργάζεται σενάρια περί «δεξιάς παρένθεσης» όπως συμβαίνει τώρα με τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι ξεκάθαρο ότι δεν έχει αυταπάτες, προεξοφλεί την ήττα της στις επόμενες εκλογές. Το ίδιο ίσχυσε και για τα περί «αριστερής παρένθεσης» που προηγήθηκαν. Διαψεύστηκαν παταγωδώς.

Η ιστορία έδειξε ότι τέτοιου είδους σενάρια αποδεικνύονται όνειρα θερινής νυχτός. Η «αριστερή παρένθεση» Τσίπρα συμπλήρωσε τέσσερα χρόνια και ένα μήνα και απεδείχθη η μακροβιότερη μνημονιακή κυβέρνηση εντός και εκτός συνόρων.

Οι «παρενθέσεις» δεν εξαρτώνται από τον διακαή πόθο της εκάστοτε Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να επιστρέψει το γρηγορότερο δυνατό στην εξουσία. Εξαρτώνται από το πόσο η κυβερνητική πλειοψηφία είναι ισχυρή. Όχι τόσο αριθμητικά - τα μνημόνια κατέβασαν τον πήχη του σχεδόν ακραίου διπολισμού. Η πιο κρίσιμη παράμετρος είναι η συνοχή.

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν κατάφερε την αυτοδυναμία το 2015 αλλά έκανε την υψηλού ρίσκου στρατηγική επιλογή που του βγήκε, να επιλέξει τον Πάνο Καμμένο ως εταίρο. Τον άφησε να κυβερνά με ελεύθερα τα χέρια επί τέσσερα χρόνια. Η συμμαχία αυτή είχε ως αποτέλεσμα ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ να ψηφίζουν «ναι» σε όλα, παραβλέποντας την κριτική της ΝΔ και του ΚΙΝ.ΑΛ ότι η κατηγορία «στα τέσσερα» που δέχονταν όταν εκείνοι συγκυβερνούσαν, επιστρέφεται στους διαδόχους τους.

Τους τελευταίους μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ καταφεύγει σε τακτικισμούς, μεθοδεύσεις και «στρατηγικούς» σχεδιασμούς προκειμένου η επόμενη κυβέρνηση -δηλαδή της ΝΔ που οι δημοσκοπήσεις την δείχνουν πρώτη με διαφορά- να υπονομευτεί και να μην μακροημερεύσει.

Καθώς όμως η κυβέρνηση είναι σε αποδρομή δεν της βγαίνουν τα στοιχήματα όπως θα ήθελε. Ο Αλέξης Τσίπρας, κινούμενος επικίνδυνα στα όρια της αντισυνταγματικότητας, δεν υπήρξε μεθόδευση για μεθόδευση που να μην εφάρμοσε τον τελευταίο καιρό, είτε για να συνεχίσει να είναι πρωθυπουργός μετά την αποχώρηση Καμμένου, είτε για να ελέγξει και να υπονομεύσει την επόμενη μέρα μίας νίκης της ΝΔ.

Δεν δίστασε να διαλύσει ακόμη και την Κ.Ο του πρώην εταίρου του χάριν της δεδηλωμένης που επικαλείται. Με τη βοήθεια του προέδρου της Βουλής Νίκου Βούτση έγιναν αποδεκτές οι πρωτοφανείς στα κοινοβουλευτικά χρονικά επιστολές των έξι ανεξάρτητων που στηρίζουν την κυβέρνηση ότι θα ψηφίζουν όλα τα νομοσχέδια που θα έρχονται, κίνηση που ισοδυναμεί με εκχώρηση συνείδησης στην οποία δεν θα προέβαιναν ούτε αρκετοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Δύο τουλάχιστον διαφοροποιήσεις δικών του βουλευτών του στην Συνταγματική Αναθεώρηση (Κοντονής, Μιχελογιαννάκης) έδειξαν ότι η δεδηλωμένη μπάζει νερά.

Ειδικά στην προοπτική να αναλάβει την διακυβέρνηση ο Κυριάκος Μητσοτάκης μετά τις εκλογές, ο Αλέξης Τσίπρας κάνει πρωταθλητισμό. Εδώ και καιρό κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ διακινούσαν σενάρια ότι όπως έκαναν το 2014 που έριξαν την κυβέρνηση Σαμαρά, χρησιμοποιώντας την προεδρική εκλογή, το ίδιο θα επαναλάμβαναν και το 2020. Δηλαδή, θα χρησιμοποιούσαν και πάλι την προεδρική εκλογή για να γίνουν πρόωρες εκλογές με την απλή αναλογική που έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο να ανοίξει ο δρόμος για κυβερνητικούς συνασπισμούς χωρίς τον Μητσοτάκη πρωθυπουργό, ακόμη και αν η ΝΔ είναι το πρώτο κόμμα.

Την πάτησε όμως το Μαξίμου γιατί έπεσε στην παγίδα που έστησε για τον αντίπαλο. Ο Γιώργος Κατρούγκαλος αιφνιδιασμένος από τη ΝΔ που έσπευσε να δηλώσει ότι θα υπερψηφίσει προς αναθεώρηση το άρθρο 32 του Συντάγματος που αποσυνδέει την προεδρική εκλογή από την προσφυγή στις κάλπες, απείλησε εμέσως ότι δεν θα το ψηφίσουν όλοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ για να μην έχει την πλειοψηφία των «180» πυροδοτώντας ξανά τα σενάρια της «δεξιάς παρένθεσης». Μετά την κατακραυγή το ανακάλεσε.

Πήρε τη σκυτάλη ο πρωθυπουργός που επιχείρησε να πετάξει τη μπάλα στην εξέδρα. Προκάλεσε τον πρόεδρο της ΝΔ από τώρα να δεσμευτούν ότι από κοινού θα στηρίξουν την επανεκλογή Παυλόπουλου. Δεν δεσμεύτηκε ο Μητσοτάκης. Ο Τσίπρας τον κατηγόρησε ότι ήδη συμφώνησε με το ΚΙΝ.ΑΛ να στηρίξουν μαζί για πρόεδρο τον Βαγγέλη Βενιζέλο ή τον Κώστα Σημίτη που διέψευσε όμως η εκπρόσωπος της ΝΔ Μαρία Σπυράκη.

Πολιτική θλίψη προκαλεί η πρόθεση διαιώνισης τέτοιων πρακτικών από ένα κόμμα που ξεκίνησε με αριστερό πρόσημο. Μία αναδρομή στην πολιτική διαδρομή του μόλις 44χρονου Αλέξη Τσίπρα δείχνει ότι με θρησκευτική ευλάβεια ακολούθησε το ...ρητό «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» το οποίο παρεπιπτόντως δεν είναι του Νικολό Μακιαβέλι αλλά πρώτος το έγραψε ο Οβίδιος 1.500 χρόνια πριν, στις «Ηρωίδες», αποτυπώνοντας το με την φράση «Exitus acta probat».

Αν τα κάνει όλα αυτά γιατί δεν αντέχει το λαϊκό άσμα «από τα ψηλά στα χαμηλά» που μπορεί να βρεθεί, είναι λάθος.

Τουλάχιστον μετά το πρώτο σοκ από την επιστροφή στην Κουμουνδούρου, ας λειτουργήσει με ηγετική ωριμότητα. Να μην ξαναγυρίσει στα πεζοδρόμια αλλά να κάνει πραγματική στροφή στη σοσιαλδημοκρατία που θα του εξασφαλίσει το διαβατήριο της μακροημέρευσης.

Χριστίνα Κοραή

BOYΛΗ: Τα συμβαίνοντα όχι μόνο πρωτοφανή, αλλά δείγματα εκφυλισμού θεσμών & δημοκρατικών κεκτημένων 10ετιών

tsipras voutsis

Ο δρόμος της θεσμικής εκτροπής στον οποίο η κυβέρνηση έχει μπει με μεγάλη ορμή και ταχύτητα, δεν έχει επιστροφή.

Αφότου το πανελλήνιο ή τέλος πάντων όσοι ακόμη ασχολούνται με το μεγάλο μας πολιτικό τσίρκο, παρακολούθησαν επί ημέρες βουλευτές να πηγαινοέρχονται μεταξύ κομμάτων, τον πρόεδρο της Βουλής να ξεπερνά τα όρια των αρμοδιοτήτων του, ζητώντας από βουλευτή να καθυστερήσει την παραίτησή του από συγκεκριμένη κοινοβουλευτική ομάδα και άλλα ευτράπελα με γκαζόζες, τουαλέτες και διάφορα άλλα παρασκηνιακά μαγειρέματα, προκειμένου να αλλάξει ο κανονισμός της Βουλής και να είναι όλοι χαρούμενοι, την Δευτέρα ήλθε η μεγάλη αποκάλυψη.

Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, προφανώς μη συναισθανόμενος τι ακριβώς πράττει, απέστειλε επιστολή στον πρόεδρο της Βουλής ζητώντας του να μην κάνει καμία παρέμβαση στον κανονισμό. Τον κανονισμό της Βουλής...

Ουδεμία τέτοια αρμοδιότητα έχει ο Πρωθυπουργός. Ουδεμία διάταξη του δίνει το δικαίωμα να αιτείται ή να παραγγέλλει από τον Πρόεδρο της Βουλής ενέργειες, μεθοδεύσεις και παρεμβάσεις.

Είναι χαρακτηριστικό το σχετικό απόσπασμα της επιστολής του κ. Τσίπρα, Πρωθυπουργού, προς τον κ. Βούτση, Πρόεδρο της Βουλής:

«Με έκπληξη, όμως, παρατηρώ τις τελευταίες ημέρες, κυρίως τη μείζονα αντιπολίτευση, αλλά και αλλά κόμματα της αντιπολίτευσης μαζί με μερίδα μέσων ενημέρωσης να αντιμετωπίζουν με απίστευτη επιθετικότητα μια εύλογη δημοκρατική ευαισθησία. Και να φτάνουν μάλιστα στο σημείο ορισμένοι να επιχειρηματολογούν και να παρουσιάζουν τον Πρωθυπουργό ως δήθεν εκβιαζόμενο.

»Κατόπιν τούτων και δεδομένου ότι εκβιαζόμενος δεν υπήρξα ποτέ και από κανέναν, και δεδομένου ότι δεν επιθυμώ να επιτρέψω σε κανέναν να αξιοποιεί τη δημοκρατική μου ευαισθησία για να με συκοφαντεί, σας ζήτω να μην αναλάβετε καμία πρωτοβουλία για αλλαγή του ισχύοντος κανονισμού, ούτε κατά ένα σημείο στίξης».

Κοινώς, ο κ. Τσίπρας ενοχλήθηκε επειδή η αντιπολίτευση και τα ΜΜΕ κατήγγειλαν μεθοδεύσεις και μέσα στην τσαντίλα του, είπε να το γυρίσει αλλιώς για να μας δείξει ότι δεν σηκώνει και πολλά πολλά. Αποδεικνύοντας όμως εν τέλει ότι και μεθοδεύσεις γίνονται και μαγειρέματα!

Εν τέλει, αφού επρόκειτο για δημοκρατική ευαισθησία, γιατί ανακρούει πρύμναν; Τι υπερτερεί της δημοκρατικής του ευαισθησίας; Ο εκνευρισμός του και τα καπρίτσια;

Τα όσα συμβαίνουν στο κοινοβούλιο δεν είναι απλώς πρωτοφανή, είναι δείγματα εκφυλισμού θεσμών και δημοκρατικών κεκτημένων δεκαετιών, για τα οποία η το κυβερνητικό μπουλούκι δεν έχει κανέναν σεβασμό.

Εν τέλει, είναι και αποδείξεις για την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι κυβερνώντες. Επιχειρούν να διορθώσουν το χονδροειδή λάθη τους με χονδροειδέστερα, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι απλώς έχουν απολέσει κάθε είδους δημοκρατική νομιμοποίηση. Προς το παρόν ρεζιλεύονται καθημερινώς, χωρίς να το αντιλαμβάνονται.

Το θέμα είναι να μην γίνουν πραγματικά επικίνδυνοι και εκεί η ευθύνη της αντιπολίτευσης αρχίζει να γίνεται μεγάλη.

Από το σημείο αυτό κι έπειτα, ο τρόπος αντιμετώπισης της κυβέρνησης δεν μπορεί να είναι χλιαρός και αναντίστοιχος με τις εκτροπές της.

Χρειάζεται άλλου είδους αντιπολίτευση. Δική της δουλειά είναι να φανταστεί τι οφείλει και τι μπορεί να κάνει.

reporter

Eurasia Group: Ο,τι και να γίνει στην Ελληνική Βουλή, ο Τσίπρας στήνει κάλπες, το αργότερο, μέχρι τον Μάιο 2019...

eurasia group office

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι πιθανόν να λάβει την ψήφο εμπιστοσύνης αυτής της εβδομάδας (με πιθανότητα 60%), όπως εκτιμά η Eurasia Group, επισημαίνοντας πως η αποχώρηση των ΑΝΕΛ από την κυβέρνηση παρέχει την ευκαιρία στον Έλληνα πρωθυπουργό να προχωρήσει σε ανασχηματισμό του υπουργικού του συμβουλίου για να απευθυνθεί με αυτόν τον τρόπο στους κεντρώους και μετριοπαθείς ψηφοφόρους πριν από τις φετινές κοινοβουλευτικές εκλογές, κάτι το οποίο θα γίνει κάνει πιθανότατα μετά την ψήφο εμπιστοσύνης.

Επιπλέον, όπως εκτιμά, ο Αλέξης Τσίπρας αναμένεται να επισπεύσει τις εκλογές του Οκτωβρίου στα τέλη Μαΐου, όπου η Νέα Δημοκρατία είναι πιθανό να κερδίσει απόλυτη πλειοψηφία.

Ο Αλέξης Τσίπρας χρειάζεται 151 από τους 300 βουλευτές για να επιβιώσει από την ψήφο εμπιστοσύνης. Το κυβερνών κόμμα της ελέγχει 145 έδρες. Οι ΑΝΕΛ έχουν 7 βουλευτές, εκ των οποίων οι τρεις πιθανότατα θα καταψηφίσουν την κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Πάνου Καμμένου, ενώ οι υπόλοιποι 4 βουλευτές της είναι πιθανό να συμμετάσχουν στην κυβέρνηση (Θανάσης Παπαχριστόπουλος, Κώστας Ζουράρης, Έλενα Κουντούρα και Βασίλης Κόκκαλης). Επιπλέον, ένας βουλευτής από το Ποτάμι έχει επίσης σηματοδοτήσει την υποστήριξή του προς την κυβέρνηση, με τον κόμμα του πιθανότατα να προχωρά στην διαγραφή του.

Η αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών Κατερίνα Παπακώστα, ανεξάρτητη βουλευτής που συνδέεται με τους ΑΝΕΛ, αναμένεται επίσης να υποστηρίξει την κυβέρνηση. Αυτό φέρνει το σύνολο των 151 βουλευτών, αν και είναι πιθανό ότι κάποιοι βουλευτές θα αποφασίσουν να αλλάξουν πλευρές καθώς πλησιάζει η ψηφοφορία. Η Eurasia θεωρεί λοιπόν ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι πιθανό να επιβιώσει από την ψηφοφορία, αν και με στο όριο.

Παράλληλα, εξακολουθεί να αναμένει ότι η ψηφοφορία για την επικύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών να περάσει αργότερα αυτό το μήνα, επίσης οριακά αν και όχι με τον ίδιο συνδυασμό βουλευτών.

Η αποχώρηση πάντως των ΑΝΕΛ σύμφωνα με την Eurasia, αποτελεί ευκαιρία για τον Αλέξη Τσίπρα να απαλλάξει την κυβέρνησή του από την εθνικιστική διάθεση του πρώην κόμματος της συγκυβέρνησης και να απευθύνει έτσι έκκληση σε μετριοπαθείς και κεντρώους ψηφοφόρους πριν από τις φετινές κοινοβουλευτικές εκλογές.

Τα αποτελέσματα της ψήφου εμπιστοσύνης θα αποτελέσουν σημαντικό παράγοντα για το χρονοδιάγραμμα των κοινοβουλευτικών εκλογών που θα διεξαχθούν το αργότερο στις 20 Οκτωβρίου του 2019. Εάν η ψήφος της εμπιστοσύνης αποτύχει, ο Τσίπρας δεν θα έχει άλλη επιλογή παρά να προκηρύξει εκλογές, πιθανώς στα τέλη Μαΐου για να συμπέσουν με τις αυτοδιοικητικές και ευρωπαϊκές εκλογές, αν όχι νωρίτερα, σημειώνει η Eurasia.

Ο Τσίπρας ανέφερε ότι ακόμα και μετά την απώλεια της ψήφου εμπιστοσύνης, οι εκλογές θα διεξαχθούν «εν ευθέτω χρόνω και με συντονισμένο τρόπο». Πρώτον, θα επιδιώξει την ολοκλήρωση ορισμένων νομοθετικών πρωτοβουλιών προτού διαλυθεί το κοινοβούλιο. Εκτός από την ίδια την συμφωνία Πρεσπών, αυτές περιλαμβάνουν την εισαγωγή του νέου νόμου για την προστασία της πρώτης κατοικίας και ένα νέο καθεστώς πληρωμών για τις μη καταβληθείσες εισφορές κοινωνικής ασφάλισης. Και αυτό το χρονοδιάγραμμα υποδηλώνει επίσης ότι το τέλος Μαΐου είναι η πιο πιθανή ημερομηνία για πρόωρες εκλογές, εκτός και αν η δημόσια πίεση μετά από μία ενδεχόμενη απώλεια της εμπιστοσύνης στη Βουλή αναγκάσει τον Τσίπρα να παραιτηθεί νωρίτερα.

capital

Τρεις κηδείες και ένας γάμος στο πολιτικό σκηνικό της χώρας

vouli eswter

Σε σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες εξελίσσεται η Συμφωνία των Πρεσπών, καθώς η έλευση της στην Ελλάδα για κύρωση από την Βουλή, «βουλιάζει» κόμματα, διαλύει κοινοβουλευτικές ομάδες και γενικά αναπροσαρμόζει το πολιτικό σκηνικό.

Ίσως αυτό επιδιώκει και ο Αλέξης Τσίπρας, για αυτό και προχωρά, χωρίς κανέναν ενδοιασμό, στην ψηφοφορία στη Βουλή, έστω και αν έξω από το κοινοβούλιο δεκάδες χιλιάδες κόσμου διαδηλώνουν κατά αυτής της απόφασης.

«Νυν υπέρ πάντων ο αγών», λέει η παροιμία στην οποία βρίσκεται απόλυτα προσηλωμένος ο πρωθυπουργός, ο οποίος κατάφερε, με αριστοτεχνικά χτυπήματα, να ρίξει στο «καναβάτσο» Πάνο Καμμένο, Σταύρο Θεοδωράκη και Βασίλη Λεβέντη και επιχειρεί να κάνει το ίδιο και στην Φώφη Γεννηματά.

Σήμερα συνεδριάζει η ΔΗΜΑΡ με τον κίνδυνο να διασπαστεί και αυτή, καθώς ο πρόεδρος της, Θανάσης Θεοχαρόπουλος, προσανατολίζεται είτε στο να δηλώσει παρών είτε να απόσχει από την ψηφοφορία για τη Συμφωνία των Πρεσπών, ενώ την ίδια ώρα εντός του κόμματος του δεν είναι λίγοι εκείνοι που προσπαθούν να μην διαταράξουν τις σχέσεις τους με το ΚΙΝΑΛ.

Παράλληλα, κάποιοι άλλοι φαίνεται να «κρυφοκοιτούν» προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Όποια και από τις δύο επιλογές και αν επιλέξει ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος αυτομάτως τίθεται εκτός Κ.Ο. του ΚΙΝΑΛ αφού η επικεφαλής του, Φώφη Γεννηματά, έχει ξεκαθαρίσει, πως παρότι δεν τίθεται θέμα κομματικής πειθαρχίας, θα υπάρξουν συνέπειες προς όποιον δεν καταψηφίσει τη Συμφωνία.

Η αλήθεια είναι πως αν ο κ. Θεοχαρόπουλος τραβήξει την «πρίζα» από το ΚΙΝΑΛ, αυτό αυτομάτως παύει να υφίσταται και ο χώρος παραμένει είτε ως ΔΗΣΥ - δηλαδή Δημοκρατική Συμπαράταξη - είτε σκέτο ΠΑΣΟΚ. Στο κάτω κάτω, όπως έλεγαν, όλοι ΠΑΣΟΚ είμαστε...

Δύο πιστεύεται πως είναι τα σενάρια στην περίπτωση που ο κ. Θεοχαρόπουλος επιλέξει να μην «συμμορφωθεί» με τις εντολές της κ. Γεννηματά: Ή να μην μπορεί να κάνει αλλιώς και να πρόκειται για θέμα συνείδησης λόγω ιδεολογικών καταβολών, ή να έχει αποφασίσει να πολιτευτεί με διαφορετικό τρόπο και άλλα πρόσωπα. Κάτι τέτοιο προκύπτει άλλωστε και από τις φήμες του προηγούμενου διαστήματος, που έκαναν λόγο για διαφορετική στάση του από εκείνη της κ. Γεννηματά.  

Το ίδιο έγινε και με το Ποτάμι όταν αποφάσισε να χωρίσει το δρόμο του από το ΚΙΝΑΛ ο Σταύρος Θεοδωράκης και τώρα πια ο κίνδυνος διάλυσης του κόμματος του (σ.σ. του Ποταμιού) είναι πιο ορατός από ποτέ. Θεωρείται σχεδόν δεδομένο πως Γιώργος Αμυράς και Γρηγόρης Ψαριανός διαχωρίζουν τη θέση τους από το Ποτάμι και βγαίνουν στο «ξέφωτο» που τους δίνει η Νέα Δημοκρατία.

Το «διαζύγιο» τους είναι θέμα ημερών και έτσι δεν θα υφίσταται πλέον η Κ.Ο. του Ποταμιού, ούτε φυσικά κόμμα με επικεφαλής τον Σταύρο Θεοδωράκη, ο οποίος είπε προχθές στα μέλη του κόμματός του, ευρωβουλευτές και βουλευτές, ότι σκέφτεται να κατέβει αυτόνομος και στις ευρωεκλογές στην περίπτωση που διεξαχθούν σε διαφορετική ημερομηνία από τις εθνικές εκλογές.

Όλα αυτά φυσικά είναι βούτυρο στο ψωμί του Αλέξη Τσίπρα ο οποίος βλέπει τα κόμματα να διαλύονται και μένει μόνος του για να αντιπαρατεθεί πρόσωπο με πρόσωπο με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αριστερά που θέλει να μεταμορφωθεί σε κεντροαριστερά εναντίον της δεξιάς που στοχεύει στην κεντροδεξιά.

Επανέρχεται, λοιπόν, στη χώρα ο δικομματισμός των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που για πολλά χρόνια δέσποζε στο πολιτικό σκηνικό. Αυτός είναι ο στόχος του κ. Τσίπρα: να αντιπαρατεθεί ως άλλος Ανδρέας Παπανδρέου - έστω και αν δεν του μοιάζει σε τίποτα - με έναν Μητσοτάκη. Έστω και αν στο πολιτικό σκηνικό έχουμε τρεις κηδείες και έναν γάμο.

Και επισήμως "Ναι" από Θεοχαρόπουλο για Πρέσπες-Αγγίζει το "153" η πλειοψηφία

Συνεδρίασε σήμερα η Εκτελεστική Επιτροπή της Δημοκρατικής Αριστεράς και, σύμφωνα με πληροφορίες, εγκρίθηκε η εισήγηση της Εκτελεστικής Επιτροπής προς την Κεντρική Επιτροπή του κόμματος για την ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών με ποσοστό 70% (11 μέλη ψήφισαν ναι και 5 ψήφισαν κατά).

Η απόφαση του Θανάση Θεοχαρόπουλου να υπερψηφίσει τη Συμφωνία των Πρεσπών, κάθε άλλο παρά έσκασε σαν κεραυνός εν αιθρία.

Εδώ και ημέρες ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ έχει διαμηνύσει στο ΚΙΝΑΛ ότι δεν δεσμεύεται από τις συλλογικές αποφάσεις του κόμματος, καθώς είναι συνεργαζόμενος.

Ήδη εξάλλου, προσμετράτο στην πλειοψηφία του "ΝΑΙ", η οποία πλέον βρίσκεται μια ανάσα από το 153, όπως ανέφερε σε σχετικό του δημοσίευμα το Capital.gr.

Η κ. Γεννηματά, έχει δηλώσει μεν ότι δεν θα θέσει κομματική πειθαρχία στην ψηφοφορία των Πρεσπών αλλά... όσοι αψηφήσουν την απόφαση για καταψήφιση της Συμφωνίας θα έχουν "κυρώσεις".

Μένει να φανεί πώς θα αποτυπωθεί αυτό σε σχέση με τον μέχρι σήμερα συνεργαζόμενο βουλευττή του ΚΙΝΑΛ, Θανάση Θεοχαρόπουλο.

cnn, capital

Eφιάλτης οι προβλέψεις του Eurasia Group: Το 2019 χρονιά γεωπολιτικής κατάρρευσης του κόσμου

kosmos

Το 2019 θα είναι η χρονιά, κατά την οποία τα απανωτά χτυπήματα στο σύστημα της δυτικής συμμαχίας και στο οικοδόμημα της παγκόσμιας διακυβέρνησης απειλούν με ανατροπή την παλαιά τάξη πραγμάτων, εκτιμά η δεξαμενή σκέψης Eurasia Group, προσθέτοντας ότι «το γεωπολιτικό περιβάλλον είναι το πιο επικίνδυνο των τελευταίων δεκαετιών».

Σύμφωνα με την ανάλυση των σημαντικότερων κινδύνων για τη νέα χρονιά του Eurasia Group, η Pax Americana διαλύεται, η διατλαντική συμφωνία που στηρίζει τη Δύση από τη δεκαετία του 1959 πεθαίνει, το ΝΑΤΟ, οι G7 και G20, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου και η Ε.Ε. βρίσκονται όλοι σε κρίση, αν και σε διαφορετικό βαθμό.

H έκθεση του Eurasia Group, που είναι σε γνώση του ΑΠΕ ΜΠΕ, προειδοποιεί μάλιστα ότι το 2019 μπορεί να είναι η χρονιά γεωπολιτικής κατάρρευσης του κόσμου, όπως τον ζήσαμε μέχρι τώρα. Ειδικά για την Ευρώπη, εκτιμά ότι οι ευρωσκεπτικιστικές- ακροδεξιές λαϊκιστικές δυνάμεις θα κερδίσουν το 37% των εδρών στο Ευρωκοινοβούλιο τον επόμενο Μάιο, σημειώνοντας σημαντική άνοδο από το 28% του Μαίου του 2014. Αποτέλεσμα; Το νέο Ευρωκοινοβούλιο που θα διαμορφωθεί θα εισέλθει σε κρίση προτού καν αρχίσει το έργο του.

Σύμφωνα με το Eurasia Group στις ευρωεκλογές του Μαίου οι ευρωσκεπτικιστές θα κερδίσουν περισσότερες έδρες από ποτέ. Οι προηγούμενες εκλογές, το 2014, διεξήχθησαν λίγο μετά την κρίση της ευρωζώνης, όταν κάποιες χώρες εξακολουθούσαν να πηγαίνουν από διάσωση σε διάσωση. «Τώρα, το επίσημο μήνυμα είναι ότι η Ευρώπη είναι ισχυρότερη. Αλλά η παρακμή ορισμένων από τα κυριότερα κόμματα που ανήκουν στους τρεις μεγάλους συνασπισμούς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ανοίγει μια ευκαιρία στα ακροδεξιά ευρωσκεπτιστικά κόμματα να αποτελέσουν μια επιβλητική δύναμη στο κοινοβούλιο – ίσως τη δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα...

Οι τέσσερις λαϊκιστικές κυβερνήσεις της Ιταλίας, της Αυστρίας, της Πολωνίας και της Ουγγαρίας θα θέλουν όλοι να διασφαλίσουν ότι εκπροσωπούνται κατάλληλα από έναν Επίτροπο της ιδεολογικής τους γλώσσας, φέρνοντας τους ευρωσκεπτικιστές πιο κοντά στην πραγματική εξουσία λήψης αποφάσεων ,στην Ευρωπαικη Επιτροπή οπής. Εν ολίγοις, εφέτος οι ευρωσκεπτικιστές θα έχουν μεγαλύτερη επιρροή από ποτέ στο ευρωκοινοβούλιο και την Κομισιόν» εκτιμά το Eurasia Group και προσθέτει:

«Αυτή η πρωτοφανής επιρροή θα υπονομεύσει την ικανότητα της Ευρώπης να λειτουργεί. Η παρουσία των ευρωσκεπτικιστών στις τάξεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα υπονομεύσει τη συνοχή και την ικανότητά της να διαχειρίζεται τις καθημερινές υποθέσεις της ΕΕ, καθώς και τη σαφήνεια του μηνύματός της μεταξύ του ευρωπαϊκού πληθυσμου, των επενδυτών και του ευρύτερου κόσμου.

Ο ιστορικά συλλογικός θεσμός θα γίνει πεδίο μάχης. Στη συνέχεια, με τους λαϊκιστές στο ευρωκοινοβούλιο και στο Ευρωπαικό Συμβούλιο, θα είναι πιο δύσκολο να επιτευχθεί συναίνεση σε βασικά θέματα πολιτικής, όπως η μετανάστευση, το εμπόριο και το κράτος δικαίου. Επίσης, οι εσωτερικές διαφωνίες θα διαταράξουν την ικανότητα της ΕΕ να αντιδρά γρήγορα σε κρίσεις. Το 2019 θα είναι η χρονιά που οι ακροδεξιοί λαϊκιστές θα κερδίσουν πραγματική δύναμη στην Ευρώπης, διαβρώνοντας την ΕΕ από μέσα».

Aλλαγή του κλίματος, αλλά στον γεωπολιτικό τομέα

Σύμφωνα με το Eurasia Group , η συντριπτική πλειοψηφία των γεωπολιτικών δυνάμεων, κατευθύνονται σήμερα σε λάθος κατεύθυνση. «Δείτε τις τροχιές όλων των σημερινών σημαντικών γεωπολιτικών δυνάμεων. Ξεκινήστε με τους μεγάλους. Η ισχύς των πολιτικών θεσμών στις ΗΠΑ και σε άλλες προηγμένες βιομηχανικές οικονομίες. Η διατλαντική σχέση. Οι σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας. Η κατάσταση της ΕΕ. Το ΝΑΤΟ. Οι G20. Οι G7. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου.

Η Ρωσία και οι γείτονές της. Περιφερειακή πολιτική εξουσίας στη Μέση Ανατολή και στην Ασία. Η τάση σε κάθε έναν από αυτούς τους τομείς είναι αρνητική. Και στους περισσότερους με έναν τρόπο που δεν έχει εμφανιστεί από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η συντριπτική πλειοψηφία των σημαντικών γεωπολιτικών εξελίξεων που παρακολουθούμε – πάνω από το 90% αυτών – σήμερα πηγαίνει σε λάθος κατεύθυνση.

Αυτές οι σχέσεις και οι θεσμοί δεν θα καταρρεύσουν αύριο, αλλά οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν είναι νάρκες ξηράς. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό επειδή είναι όλα κομμάτια της διεθνούς αρχιτεκτονικής, κάποια από τα οποία είναι θεμελιώδη. Τελικά, οι άνθρωποι πρόκειται να πληγούν. Σκεφτείτε την αλλαγή του κλίματος, αλλά στον γεωπολιτικό τομέα», σημειώνει το Eurasia Group.

«Οι ΗΠΑ παραμένουν κρίσιμος σύμμαχος για τα περισσότερα αναπτυγμένα έθνη του κόσμου, αλλά οι συμμαχίες της Ουάσιγκτον αποδυναμώνονται. Ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε ότι δεν είναι δουλειά της Αμερικής να αποτελεί τον παγκόσμιο χωροφύλακα, καθώς και άλλα έθνη πρέπει να πληρώσουν για την ασφάλειά τους. Η διοίκηση Τραμπ βλέπει τις συμμαχίες ως κορσέδες που περιορίζουν την ικανότητα των ΗΠΑ να διασφαλίζουν τα συμφέροντά τους.

Αυτό σημαίνει ότι οι συμμαχίες διαβρώνονται και η διάβρωση θα συνεχιστεί. Οι διατλαντικές σχέσεις βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση δεδομένου ότι υπάρχουν προκλήσεις και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Συγκεκριμένα, τόσο οι αμερικανο-γερμανικές όσο και οι αμερικανο-γαλλικές σχέσεις επιδεινώνονται. Αυτό υπονομεύει το ΝΑΤΟ και την ευρύτερη διεθνή τάξη», αναφέρει το Eurasia Group.

Οι σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας έχουν ήδη επιδεινωθεί ανεπιστρεπτί

«Τόσο o Τραμπ όσο και το αμερικανικό πολιτικό σύστημα παραμένουν αφοσιωμένοι στην περιοχή της Ασίας, σε μεγάλο βαθμό λόγω της ανόδου της Κίνας. Η συμμαχία ΗΠΑ-Ιαπωνίας παραμένει ισχυρή. Αλλά ακόμα και εδώ, ο Τραμπ θα προτιμούσε να μειώσει για παράδειγμα την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Νότια Κορέα, συνεχίζοντας παράλληλα να δημιουργεί αβεβαιότητα για το εμπόριο.

Οι αμφιβολίες του Τραμπ για τις συμμαχίες δημιουργούν ευκαιρίες για τον κινέζο ηγέτη Σι Τζιπίνγκ, τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, τους ακροδεξιούς λαϊκιστές στην Ευρώπη και άλλους, που εκμεταλλεύονται την απογοήτευση για τη στάση της Ουάσινγκτον.

Επιπλέον το Eurasia Group αναφέρεται στον κίνδυνο κατάληξης μιας αναμέτρησης μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ σε οικονομική ύφεση, τονίζοντας ότι οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών έχουν ήδη επιδεινωθεί ανεπιστρεπτί, ενώ δεν υπάρχει κοινό έδαφος συμβιβασμού. Διακυβεύεται, έτσι, και η τεχνολογική κυριαρχία του 21ουαιώνα και όχι μόνο το εμπόριο», καταλήγει το Eurasia Group.

crash