Τετ05232018

Τελευταία ΕνημέρωσηΤετ, 23 Μαϊ 2018 2pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Ειδησεις Ελλαδα

19 Μαϊου, Γενοκτονία Ποντίων: Λύουμαι κι αροθυμώ, ν’ ανασπάλω κι επορώ. Οι εκδηλώσεις (vid)

agnostos pontioi frouroi

Ο Πόντος κάηκε, όμως οι Πόντιοι δεν άφησαν να χαθεί.

Σε πείσμα όλων αναστήθηκαν και οι ίδιοι και ο Πόντος. Στην νέα πατρίδα, στην παλιά Ελλάδα. Και έγιναν το νέο αίμα της παλιάς πατρίδας. Έδωσαν πνοή σε περιοχές ολόκληρες, έβαλαν τη σφραγίδα τους στην ιστορία του νεώτερου ελληνικού κράτους, σε όλα τα επίπεδα, στην κοινωνία, την οικονομία και την πολιτική.

19 Μαϊου του 1919 οι νεότουρκοι με επικεφαλής τον ίδιο τον Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκαν στην Σαμψούντα. Ο στόχος τους ήταν η εξολόθρευση των αλλόθρησκων μειονοτήτων, των πληθυσμών που δύσκολα θα μπορούσαν να αφομοιωθούν μέσα στο νέο κράτος – έθνος που ήθελαν να χτίσουν οι συνεχιστές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Είχαν ήδη ξεκινήσει οι απειλές, ύστερα ήρθαν οι δολοφονίες μεμονωμένων ατόμων. Πλέον οι νεότουρκοι είχαν βάλει όμως εμπρός το δεύτερο στάδιο του σχεδίου εξόντωσης.
Μαζικές εκτελέσεις, σπίτια, καταστήματα, χωριά ολόκληρα, συνοικίες πόλεων. Τα θύματα υπολογίζονται σε 353.000. Βρέφη, παιδιά, γυναίκες, άνδρες, ηλικιωμένοι.

Χιλιάδες χάθηκαν απ' το μαχαίρι,. Χιλιάδες και στο δρόμο του εκτοπισμού, αλλά και σε καταναγκαστικά έργα.
Το σχέδιο εξόντωσης διήρκεσε επτά χρόνια. Από το 1916 ως το 1923.
400.000 άνθρωποι έφτασαν στην Ελλάδα, χιλιάδες, άγνωστο πόσοι βρήκαν καταφύγιο στο βορά, στις περιοχές της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Εκδηλώσεις μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη σήμερα Σάββατο στις 18:30

Ενιαία παρουσία στις εκδηλώσεις μνήμης, στις 19 Μαΐου, Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων θα υπάρξει, φέτος, από τις ομοσπονδίες και τα σωματεία του ποντιακού χώρου, σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, όπως ανακοινώθηκε από εκπροσώπους τους, σε συνέντευξη τύπου, σε αίθουσα της ΕΣΗΕΜΘ.

Στο πλαίσιο της ενιαίας διοργάνωσης για τη «μνήμη» και τη διεκδίκηση της «διεθνούς αναγνώρισης» της γενοκτονίας των ποντίων εντάσσονται η συγκέντρωση, το Σάββατο, στις 18:30, στην πλατεία Αγίας Σοφίας, όπου θα γίνει επιμνημόσυνη δέηση και θα ακολουθήσει η κεντρική ομιλία από τον «αυτοεξόριστο» συγγραφέα και ακτιβιστή Ταμέρ Τσιλιγκίρ, καθώς και η επίσημη τελετή υποστολής της σημαίας, στο Λευκό Πύργο, στις 20:30, από ποντιακό και στρατιωτικό τιμητικό άγημα, παρουσία κόσμου και των «λαβάρων» των σωματείων. Αμέσως μετά, από την πλατεία Αγίας Σοφίας, στη Θεσσαλονίκη, στις 21.45 θα ξεκινήσει η  ενιαία πορεία διαμαρτυρίας προς το τουρκικό προξενείο.

Συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί και στην Αθήνα την ίδια μέρα και ώρα, το Σάββατο 19 Μαΐου, στις 18:30, στην πλατεία Συντάγματος και θα ακολουθήσει πορεία στην τουρκική πρεσβεία. Τις εκδηλώσεις για την επέτειο της Γενοκτονίας των Ποντίων, με σύνθημα: «Συμμετέχουμε – Τιμούμε – Διεκδικούμε» συνδιοργανώνουν η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος (ΠΟΕ), η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ) και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων των Ελληνοποντίων Παλιννοστούντων από την πρώην ΕΣΣΔ. 

Εκπρόσωποι των τριών ομοσπονδιών έδωσαν το μεσημέρι, κοινή συνέντευξη τύπου, σε αίθουσα της ΕΣΗΕΜΘ, υπογραμμίζοντας ότι εφαρμόζουν την απόφαση των πρωτοβάθμιων σωματείων τους, για κοινή παρουσία και συμμετοχή – μετά από δεκατέσσερα χρόνια – στις εκδηλώσεις μνήμης και διεκδίκησης της διεθνούς αναγνώρισης της γενοκτονίας των ποντίων.

«Υπήρξε μια συνεννόηση ώστε να συμμετέχουν όλες οι ομοσπονδίες, είμαστε όλοι εδώ, όλοι μαζί διεκδικούμε, είναι κοινή η διεκδίκηση για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας των ποντίων. Να πάψει πια να υπάρχει αυτό το «άλλοθι» περί «διαχωρισμού» – από επίσημα και ανεπίσημα χείλη – αναφορικά με τη συνδρομή για την αναγνώριση της γενοκτονίας, ότι, δήθεν, οι πόντιοι σε αυτή τη διεκδίκηση δεν είναι ενωμένοι» είπε ο πρόεδρος της ΠΟΕ Χρήστος Τοπαλίδης. Ο κ. Τοπαλίδης πρόσθεσε ότι θα πρέπει να υπάρξει μαζική συμμετοχή στις εκδηλώσεις και «είναι υποχρέωση όλων, ποντίων και μη, να συστρατευτούν στον αγώνα, αγωνιζόμαστε για τις πανανθρώπινες αξίες και το διεθνές δίκαιο και, φυσικά, και ως απόγονοι των ποντίων ελλήνων για τη δικαίωση της μνήμης των γενοκτονηθέντων προγόνων μας».

«Βρήκαμε τους κοινούς βηματισμούς, ήταν η απαίτηση των πρωτοβάθμιων σωματείων, που είναι οι πρωταγωνιστές και η φωνή της βάσης. Συμμετέχουμε, λοιπόν, όλοι μαζί, τιμούμε, διεκδικούμε» τόνισε η πρόεδρος της ΠΟΠΣ Χριστίνα Σαχινίδου. Η κ. Σαχινίδου επεσήμανε, ότι αυτό είναι και ένα μήνυμα που απευθύνεται προς τη γειτονική χώρα και προς τη διεθνή κοινότητα, για την αποφασιστικότητα του αγώνα για τη διεκδίκηση της αναγνώρισης της γενοκτονίας των ποντίων, ώστε «να μην επαναληφθούν τέτοια εγκλήματα», καθώς και σε όλους τους «αρνητές» της γενοκτονίας των ποντίων.

Τέλος, ο εκπρόσωπος της ομοσπονδίας παλιννοστούντων ελληνοποντίων από την πρώην ΕΣΣΔ, Σέργιος Καλπαζίδης υπογράμμισε ότι ήταν και είναι επιθυμία όλων στη βάση του ποντιακού κινήματος, η από κοινού συμμετοχή στις εκδηλώσεις και η διεκδίκηση της διεθνούς αναγνώρισης της γενοκτονίας των ποντίων.

Τι σημαίνει η απόδοση διπλωματικής ιδιότητας στους δύο αιχμάλωτους Έλληνες στρατιωτικούς

evros eid dynam

Χθες το Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΓΕ) αποφάσισε την μετάθεση στην διπλωματική αντιπροσωπεία της Άγκυρας των δύο Ελλήνων αιχμαλώτων στρατιωτικών Αγγελου Μητρετώδη και Δημήτρη Κούκλατζη που κρατούνται στις φυλακές Αδριανούπολης από την 1η Μαρτίου όταν και συνελήφθησαν από τουρκικό περίπολο στα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Έβρο.

Ήταν μια πολύ έξυπνη κίνηση καθώς έτσι αναγκάζεται η Τουρκία να τηρήσει το δικό της Δίκαιο και τους διεθνείς νόμους.

Οι δύο Έλληνες αιχμάλωτοι στρατιωτικοί παίρνουν διπλωματικό διαβατήριο και δεν μπορούν πλέον να κρατούνται αλλά μονάχα να απελαθούν.

Την κίνηση είχε προαναγγείλει προ ημερών ο Πάνος Καμμένος και ενώ οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί, παραμένουν στις τουρκικές φυλακές και θα λάβουν αποζημίωση αποστολής εξωτερικού. 

Με την κίνηση αυτή, ο ανθυπολοχαγός Άγγελος Μητρετώδης και ο λοχίας Δημήτρης Κούκλατζης θα θεωρούνται πλέον «διπλωματικοί υπάλληλοι».

Ως τέτοιοι θεωρούνται άλλωστε και ο Ακόλουθος Αμύνης (ΑΚΑΜ) Αγκύρας μαζί με τους ακολούθους των τριών Κλάδων και τους βοηθούς τους, κατά τα ειωθότα και τη διεθνή πρακτική, παρότι στρατιωτικοί.

Η χθεσινή απόφαση του ΣΑΓΕ, προωθήθηκε άμεσα προς το Υπουργείο Εξωτερικών που είναι και το καθ’ ύλην αρμόδιο για να την αποδεχτεί για να προχωρήσει στην συνέχεια το ΥΠΕΘΑ στην υλοποίηση της απόφασης, με την κατάθεση σε κάποιο από τα σχέδια νόμου που θα κατατεθούν λίαν συντόμως στη Βουλή.

Είναι λανθασμένο αυτό που λέγεται ότι κρατούνται χωρίς να έχουν απαγγελθεί κατηγορίες.

Η κατηγορία είναι παράνομη είσοδο στην χώρα όπως από την αρχή είχε ενημερώσει το pronews.gr

Aπό την στιγμή λοιπόν που μετατέθηκαν στην Άγκυρα, μπορεί αυτό να έχει γίνει και πριν την 1η Μαρτίου, ως διπλωμάτες δεν μπορούν να κρατηθούν αλλά μόνο να απελαθούν άμεσα και η κράτησή τους είναι πλέον παράνομη σε ότι έχει σχέση με τις διεθνείς συνθήκες που έχει υπογράψει και η Τουρκία σε σχέση με τους διπλωματικούς υπαλλήλους.

Ή αλλιώς να οδηγηθούν στην διπλωματική υπηρεσία της χώρας τους ή στο προξενείο της χώρας τους και να απελαθούν από εκεί.

Σε καμία περίπτωση πάντως δεν μπορούν να κρατηθούν στην φυλακή.

Αλλιώς είναι σα να παραδέχονται οι Τούρκοι ότι μπορούν να συλληφθούν διπλωματικοί τους υπάλληλοι και να οδηγηθούν στην φυλακή.

Π.Χ παραβίαση του κόκκινου και ποινή φυλάκισης χωρίς εξαγορά.

Μέχρι στιγμής ουδείς μπορεί να κατηγορήσει την Τουρκία ότι παραβιάζει κάποιους νόμους με την κράτηση των δύο στρατιωτικών.

Συνελήφθησαν εντός τουρκικού εδάφους όπως βλακωδώς παραδέχτηκε από την αρχή η ελληνική πλευρά χωρίς αυτό να έχει διευκρινιστεί.

Ασκήθηκε ποινική δίωξη για παράνομη είσοδο στην χώρα  και μέχρι σήμερα κρατούνται χωρίς δίκη και χωρίς να προσδιορίζεται η χρονική διάρκεια.

Η κράτηση γίνεται βάση του τουρκικού νόμου περί κατάστασης έκτακτης ανάγκης.

Άρα η Τουρκία δεν παραβιάζει κάποιο νόμο.

Πλέον όμως κρατούνται στις φυλακές 2 διπλωματικοί υπάλληλοι και μάλιστα συμμάχου χώρας.

Αυτό σημαίνει ότι παραβιάζει διεθνή νόμο ο οποίος είναι ενσωματωμένος στο τουρκικό Δίκαιο και στους νόμους που περιγράφουν τις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας.

Εάν συνεχίσουν να παραβιάζουν το νόμο θα σήμαινε ότι και η ελληνική πλευρά θα μπορούσε να πράξει ισοδύναμο τετελεσμένο όπως περιγράψαμε παραπάνω με το παράδειγμα παραβίασης του ερυθρού σηματοδότη ή άλλων αδικημάτων π.χ του «σταθμάρχη» της ΜΙΤ στην Αθήνα και με κράτησή του σε ελληνικές φυλακές.

Το ζήτημα πλέον είναι αρμοδιότητα διεθνούς δικαστηρίου.

pronews

"Αγριο κράξιμο" στον Σκουρλέτη από Δημάρχους του ΣΥΡΙΖΑ για τον ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ1

skourletis dimarxoi

Σε πολύ κακή ατμόσφαιρα πραγματοποιήθηκε σύσκεψη μεταξύ των αιρετών του ΣΥΡΙΖΑ και του Υπουργού Εσωτερικών κ. Πάνου Σκουρλέτη σύμφωνα με πληροφορίες του  myota.gr.

Οι αιρετοί κατέκριναν τον κ. Σκουρλέτη ότι μετά από δύο χρόνια ετοιμασίας του νομοσχεδίου παρουσίασε ουσιαστικά μια αλλαγή του εκλογικού νόμου η οποία και αυτή είναι κακογραμμένη και δυσλειτουργική.

Η ατμόσφαιρα ήταν πολύ βαριά και υπήρξαν και έντονοι διαπληκτισμοί  με απρεπείς όπως ειπώθηκε συμπεριφορές.

Ομόφωνα οι αιρετοί σημείωσαν ότι πλην του εκλογικού νόμου, όλες οι άλλες αλλαγές που περιλαμβάνονται, θα μπορούσαν να αφορούν απλές τροπολογίες χωρίς να έχουν καμία συμβολή της πολυαναμενόμενης μεταρρύθμισης.

Οι αιρετοί μίλησαν με πολύ σκληρά λόγια που περιέγραφαν μια πλήρη απογοήτευση για το νομοσχέδιο.

Παρά του ότι σύμφωνα με τις πληροφορίες ο κ. Σκουρλέτης αντέδρασε στην αρχή πολύ σκληρά υπεραμυνόμενος του νομοσχεδίου, στην συνέχεια κατέβηκαν οι τόνοι και οι αιρετοί πήραν την υπόσχεση ριζικών αλλαγών.

Ετσι σήμερα το πρωί το τμήμα Αυτοδιοίκησης του ΣΥΡΙΖΑ συνέταξε κείμενο αρκετών αλλαγών το οποίο απέστειλε στο Υπουργείο. Σύμφωνα με την κατάληξη της σύσκεψης το κείμενο θα γίνει σεβαστό από τον κ. Σκουρλέτη οπότε αναμένεται σύντομα ο ΚΛΕΣΘΕΝΗΣ 2 να δει το φως της δημοσιότητας.

Προμήνυμα της αντίδρασης αυτής βέβαια είχε δωθεί και από τις παρατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ  Ριζοσπαστικής Περιφερειακής Πρωτοβουλίας και Ριζοσπαστικής Αυτοδιοικητικής Πρωτοβουλίας οι οποίες στο κοινό συνέδριο ΕΝΠΕ και ΚΕΔΕ είχαν κατεβάσει ψήφισμα που χαρακτήριζε τον “Κλεισθένη Ι” βάση συζήτησης σημείωνε ότι υπάρχουν αστοχίες και καλούσε τον Υπουργό να δεχθεί ως ουσιαστικό τέλος της διαβούλευσης την ημέρα ψήφισής του στη Βουλή.

Διβάστε το ψήφισμα:

Το σχέδιο “Κλεισθένης Ι” αποτελεί βάση συζήτησης γιατί, παρά τις αστοχίες του, συνιστά ένα πρώτο μεταρρυθμιστικό βήμα ενίσχυσης της Τοπικής Δημοκρατίας και Ανάπτυξης. Πρώτο βήμα ενός Οδικού Χάρτη που πρέπει να περιλαμβάνει τους παρακάτω “σταθμούς”, “Κλεισθένης Ι” Συνταγματική Αναθεώρηση / έξοδος από σκληρή Μνημονιακή Επιτροπεία – Κλεισθένης ΙΙ, όπου θα αποτυπώνονται οι αναγκαίες θεσμικές αλλαγές και θα διασφαλίζονται οι απαραίτητοι πόροι για την επίτευξη της Αποκέντρωσης με Αυτοδιοίκηση και Δημοκρατία στην Ελληνική Πολιτεία.

Η Αυτοδιοίκηση πρέπει να συμμετέχει ουσιαστικά στην διαδικασία και άμεσα να επεξεργαστεί τις αντιπροτάσεις της άρθρο άρθρο, προτείνοντας διορθώσεις και προσθήκες.

Ο Υπουργός πρέπει να δεχθεί ως ουσιαστικό τέλος της διαβούλευσης την ημέρα ψήφισής του στη Βουλή.

Επίσης η ΚΕΔΕ και ΕΝΠΕ να επεξεργασθούν απο κοινού  πρόταση για την Συνταγματική Αναθεώρηση (στα άρθρα 101 – 102 – 103) που θα ενσωματώνει τις αρχές της εγγύτητας και της επικουρικότητας. Πρόταση που θα αποσαφηνίζει την σχέση μεταξύ των δύο βαθμών και την σχέση τους με το κράτος στο πλαίσιο της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης.

Αυτό είναι το νέο προτεινόμενο όνομα των Σκοπίων που συζητήθηκε; Ποια είναι η εξέγερση του Ίλιντεν

skopia greece flags

Δημοκρατία της Ίλιντεν Μακεδονίας (Ilindenska Republika Makedonija) φέρεται να είναι το νέο όνομα που συζητήθηκε στη Σόφια.

Σύμφωνα με το σκοπιανό μέσο a1on.mk, Δημοκρατία της Ίλιντεν Μακεδονίας είναι το όνομα που φέρεται να έβαλε στο τραπέζι ο πρωθυπουργός των Σκοπίων Ζόραν Ζάεφ και έχει το «πράσινο φως» της κυβέρνησης της χώρας για erga omnes, δηλαδή έναντι όλων.

Επικρατέστερα ονόματα παραμένουν το «Δημοκρατία της Νέας Μακεδονίας» και το «Δημοκρατία της Άνω Μακεδονίας».

Για την ώρα πάντως δεν υπάρχει κάποια επίσημη αντίδραση από την ελληνική πλευρά.

Ποια είναι η εξέγερση του Ίλιντεν

Η Εξέγερση του Ίλιντεν ήταν μία επανάσταση σλαβοφώνων της Μακεδονίας που οργανώθηκε και υλοποιήθηκε στο Μακεδονικό έδαφος από την αυτονομιστική οργάνωση Εσωτερική Μακεδονο-Αδριανουπολιτική Επαναστατική Οργάνωση το καλοκαίρι του 1903 ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Σήμερα αυτή η επανάσταση γιορτάζεται στην πΓΔΜ ως εθνική επέτειος και για πολλούς στη χώρα θεωρείται η αρχή της Σλαβομακεδονικης εθνογένεσης, ενώ την υιοθετεί και η Βουλγαρία.

Ονομάστηκε έτσι από την ημέρα που ξεκίνησε, την ημέρα του Προφήτη Ηλία, στις 20 Ιουλίου (Ιουλιανό Ημερολόγιο) / 2 Αυγούστου 1903 (γρηγοριανό ημερολόγιο), στο Βιλαέτι του Μοναστηρίου και συγκεκριμένα στους καζάδες Αχρίδας, Πρέσπας, Κιτσόβου, Μοναστηρίου, Φλώρινας, Καστοριάς και Καϊλαρίων, όπου σημειώθηκε και η πιο έντονη και εντυπωσιακή σε αποτελέσματα δράση, στα βόρεια διαμερίσματα του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης, που γειτόνευαν με τη βουλγαρική ηγεμονία και σε ορισμένες περιοχές του Βιλαετίου της Αδριανούπολης, κυρίως στην περιοχή των Σαράντα Εκκλησιών.

H γεωπολιτική κατάσταση

Στις αρχές του 20ου αιώνα η Οθωμανική αυτοκρατορία κατέρρεε κάτω από το παλιό μοντέλο διοίκησης, την γραφειοκρατία και την διαφθορά, την αύξηση των εισαγωγών με βιομηχανικά προϊόντα, την αύξηση της τιμής των αγροτικών προϊόντων, την αδυναμία της να εκβιομηχανιστεί. Η οικονομική δύναμη του μουσουλμανικού πληθυσμού στην Μακεδονία και την Θράκη εξασθενούσε και οι χριστιανικοί και εβραϊκοί πληθυσμοί, ιδιαίτερα των πόλεων και των κωμοπόλεων, είχαν αποκτήσει μεγάλη ευρωστία που αντικατοπτρίζονταν στην άνοδο του βιοτικού και του μορφωτικού επιπέδου.

Οι χριστιανικοί και εβραϊκοί πληθυσμοί είχαν αποκτήσει τον έλεγχο του εμπορίου, της οικιακής βιοτεχνίας ακόμα και της τουρκικής διοίκησης, όπου παρατηρούνται συχνά φαινόμενα διαφθοράς. Στις αγροτικές περιοχές, ενώ τις εκτάσεις τις είχανε παλαιότερα οι μεγάλοι τούρκοι γαιοκτήμονες οι οποίοι συμπεριφέρονταν άδικα και βάναυσα στους χριστιανούς εργάτες με παρακράτηση της αμοιβής τους, σε πολλές περιπτώσεις, όπως βιλαέτι του Μοναστηρίου, οι χριστιανικοί και οι εβραϊκοί πληθυσμοί είχαν αποκτήσει ακόμα και τις μισές εκτάσεις των παλαιών τσιφλικίων.

Τα ανταρτικά σώματα των διάφορων εθνικών ομάδων προσπαθούσαν με θεμιτά ή όχι μέσα, συχνά με την βία, να εκφοβίσουν τον αντίπαλο εθνικό πληθυσμό. Τα νέα σλαβόφωνα κράτη (Βουλγαρία, και Σερβία) αλλά και η Ελλάδα άρχισαν να διεκδικούν τα κομμάτια της Μακεδονίας και της Θράκης βασιζόμενοι σε ιστορικούς και εθνοτικούς λόγους. Ο χριστιανικός πληθυσμός της περιοχής ήταν εθνοτικά μικτός αλλά με πατριαρχική πλειοψηφία, και οι διεκδικήσεις κάθε κράτους βασιζόταν σε ανταγωνιστικές αξιώσεις από διάφορες αυτοκρατορίες του μακρινού παρελθόντος.

Ο ανταγωνισμός για τον έλεγχο των εδαφών βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε εκστρατείες προπαγάνδας και ανταγωνισμού μέσω των εκκλησιών, της Βουλγαρικής Εξαρχίας και του Πατριαρχείου, για την κυριότητα των ναών και της γλώσσας την ώρα της Θείας Λειτουργίας, αλλά ιδιαίτερα των σχολείων, που ελέγχονταν κυρίως από τον τοπικό μητροπολίτη, με σκοπό την δημιουργία εθνικής συνείδησης στον τοπικό πληθυσμό.

Στην περιοχή εμφανίζονται διάφορες ομάδες εντεταλμένων παραστρατιωτικών και ανταρτών, οι οποίοι σε αρκετές περιπτώσεις υποστηρίζονται από τον τοπικό πληθυσμό ή τον τρομοκρατούν, και υποστηρίζονται ανεπίσημα από τις κυβερνήσεις βαλκανικών κρατών εκείνης της περιόδου. [3][4]. Κάθε τάση προσπαθούσε να ελέγξει την λειτουργία των σχολείων και των εκκλησιών ώστε να μπορεί να δηλώσει σε δεύτερο χρόνο την δύναμη της κοινότητάς της απέναντι κυρίως στους προξένους, εκπροσώπους των δυνάμεων της Δύσης στην περιοχή, και σε κάθε επόμενη μεταστροφή των γεγονότων.

Προετοιμασία της εξέγερσης

Το 1897 δημιουργήθηκε η Σλαβόφωνη Εσωτερική Μακεδονο-Αδριανουπολιτική Επαναστατική Οργάνωση (ΕΜΑΕΟ) ώστε να οργανώσει και να προκαλέσει μια εξέγερση, με την υπόσχεση αυτοδιάθεσης και αυτονομίας στον τοπικό πληθυσμό. Αρχική επιδίωξη της ήταν έπειτα από την αυτονόμηση της Μακεδονίας και της Θράκης, να ενταχθούν οι δυο περιοχές στο Βουλγαρικό Βασίλειο, όπως έγινε στην περίπτωση της Ανατολικής Ρωμηλίας όταν- με την Συνθήκη του Βερολίνου (1878)- η περιοχή αυτονομήθηκε και αργότερα, με πραξικόπημα ενάντια στην οθωμανική αρχή, προσαρτήθηκε στην Βουλγαρία. Ωστόσο πριν την εξέγερση του Ίλιντεν η οργάνωση είχε ανοιχθεί σε μεγαλύτερο μέρος του Μακεδόνικου πληθυσμού και η ιδέα της ένωσης με τη Βουλγαρία είχε εγκαταλειφθεί.

Η οργάνωση, που άλλαζε διάφορα ονόματα πριν και μετά την εξέγερση, ξεκίνησε κυρίως ως Βουλγαρομακεδόνικη υποστηρίζοντας την ιδέα της αυτόνομης Μακεδονίας αλλά και των περιοχών της Αδριανούπολης με την Θράκη που ανήκαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία και την προστασία της Βουλγαρικής εθνικής ταυτότητας. Η οργάνωση είχε ως σύνθημα το «Η Μακεδονία για τους Μακεδόνες».

Σύντομα στην οργάνωση αυτή δημιουργήθηκαν δύο ρεύματα. Το ένα, οι Αυτονομιστές, υποστήριζε την αυτονόμηση της Μακεδονίας ως υπόσχεση για την διαφύλαξη της υπόσχεσης της αυτονομίας και αυτοδιάθεσης της περιοχής, ενώ η άλλη ομάδα, που δημιουργήθηκε από μέλη του Ανώτατου Μακεδονικου Κομιτάτου, μιας οργάνωσης που ιδρύθηκε το 1894 στην Σόφια, υποστήριζε την άμεση προσχώρηση στην Βουλγαρία. Τα μέλη της ομάδας αυτής ονομάστηκαν Ενωτικοί ή Βερχοβιστές, σε αντίθεση με τους Αυτονομιστές, επειδή πίστευαν στον υπέρτατο στόχο, την άμεση προσάρτηση της Μακεδονίας στην Βουλγαρία.

Έτσι η οργάνωση ΕΜΑΕΟ που δημιούργησε το Ίλιντεν φαίνεται πως είχε ως τελικό στόχο την απελευθέρωση των υπόδουλων Χριστιανών από τον Σουλτάνο και τους Οθωμανούς-τη στιγμή που οι ντόπιοι έβλεπαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία να καταρρέει και να δημιουργούνται τα πρώτα βαλκανικά κράτη (με εξαίρεση την Ελλάδα που είχε ήδη δημιουργήσει το πρώτο εθνικό κράτος το 1830)-και μία αυτόνομη ή ανεξάρτητη Μακεδονία πιθανότατα μέσα σε μία ομόσπονδη ένωση Βαλκανικών κρατών.

Η επιλογή της 20ης Ιουλίου, ημέρας του Προφήτη Ηλία, ήρθε ύστερα από μια σειρά πολλών αναβολών, ώστε να οργανωθεί με τον κατάλληλο τρόπο και με την συμμετοχή του τοπικού πληθυσμού. Η εξέγερση στην Μακεδονία εκδηλώθηκε στο βιλαέτι του Μοναστηρίου και υποστηρίχθηκε από βουλγαρόφιλους και σλαβόφωνους των αγροτικών περιοχών αλλά και σε κάποιο βαθμό και από τον Αρμανικό (Βλάχικο) και ελληνόφωνο πληθυσμό της περιοχής.

Σε μήνυμα του προς τον πατέρα του, Στέφανο, στις 25 Ιουλίου ο Ίων Δραγούμης έγραψε ότι "έχομεν σλαυικήν επανάστασιν εν Μακεδονία [...] Άπαντες οι σλαυόφωνοι πληθυσμοί ηκολούθησαν το κομιτάτον, ορθόδοξοι και σχισματικοί, και οι πλείστοι εκουσίως" και ότι οι επαναστάτες καταλάμβαναν κωμοπόλεις και χωριά κατοικούμενα από βλαχόφωνους και αλβανόφωνους, όπως το Κρούσοβο, το Πισοδέρι και το Νυμφαίο.[8] Η κατοχή του Κρουσόβου από τους επαναστάτες κράτησε ακριβώς δέκα μέρες μέχρι τις 12 Αυγούστου ανακηρύσσοντας τη Δημοκρατία του Κρούσεβο υπό την προεδρία του δασκάλου Νικόλα Κάρεβ.

Στις 6 Αυγούστου 1903 / 19 Αυγούστου, ημέρα εορτής της Μεταμορφώσεως, έγινε η εξέγερση Βουλγάρων αγροτών στο βιλαέτι της Αδριανούπολης και οδήγησε στον έλεγχο μιας μεγάλης περιοχής στα όρη της Στράντζα κοντά στη Μαύρη Θάλασσα και ανακηρύχτηκε η δημιουργία αυτόνομης διοίκησης των ελεύθερων περιοχών με το όνομα Δημοκρατία της Στράντζα και μιας προσωρινής κυβέρνησης με έδρα την πόλη Βασιλικό (σήμερα Τσάρεβο της Βουλγαρίας, στην επαρχία Μπουργκάς). Η προσωρινή κυβέρνηση διατηρήθηκε συνολικά για είκοσι μέρες μέχρι την καταστολή της εξέγερσης από τον οθωμανικό στρατό.

Όταν η εξέγερση εξαπλώθηκε πολλά ηγετικά στελέχη σκοτώθηκαν σε μάχες με τους Οθωμανούς και η δράση της εξέγερσης καταστάλθηκε μέσα σε διάστημα λίγων μηνών, ενώ πολλοί που στρατεύτηκαν με τους εξεγερθέντες σκοτώθηκαν, φυλακίστηκαν ή κατέφυγαν στις ορεινές περιοχές. Η οθωμανική διοίκηση έβλεπε τώρα με μεγαλύτερη καχυποψία τους χριστιανικούς πληθυσμούς, και αντί να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις για την βελτίωση των βασικών δικαιωμάτων του χριστιανικού στοιχείου, η καταπίεση εντάθηκε και δοκιμάστηκε η εμπιστοσύνη του πληθυσμού σε ανάλογες μελλοντικές αυτονομιστικές ενέργειες.

Πιθανολογείται ότι ένας από τους κυριότερους στόχους της εξέγερσης, που ήταν η εμπλοκή των Μεγάλων Δυνάμεων, επετεύχθη και κατάφεραν να πείσουν τις ευρωπαϊκές δυνάμεις να προσπαθήσουν να παρέμβουν στον σουλτάνο ώστε να υιοθετήσει μια πιο διαλλακτική στάση απέναντι στους χριστιανούς υπηκόους, αν και η πίεση αντίθετα εντάθηκε στο χριστιανικό στοιχείο και οδήγησε, μετά την Επανάσταση των Νεότουρκων, στη κήρυξη του Α’ Βαλκανικού Πολέμου το 1912.

Σύμφωνα με τον Βρετανό ερευνητή H. N. Brailsford: το Ίλιντεν ήταν η πρώτη οργανωμένη απόπειρα του βουλγαρικού στοιχείου στην Μακεδονία και την Θράκη, μετά την διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Βουλγαρίας το 1903.

Η Στάση της Ελλάδας

Η στάση του τότε Ελληνικού κράτους, αν και δεν έχει ξεκαθαριστεί απόλυτα ιστορικά, επάνω στην Σλάβομακεδόνικη επανάσταση του Ίλιντεν δεν φαίνεται να ήταν θετική γιατί προφανώς μια αυτόνομη ή ανεξάρτητη Μακεδονία θα ήταν κόντρα στις εδαφικές βλέψεις της χώρας στην περιοχή. Σύμφωνα με τον Πεζά, τον τότε πρόξενο της Ελλάδας στο τότε Οθωμανικό Μοναστήρι (Μπίτολα), και τα όσα γράφει σε έκθεση προς τον πρόεδρο της ελληνικής κυβέρνησης το 1902, η επερχόμενη εξέγερση (Ίλιντεν) έχει ως στόχο μια αυτόνομη ή ανεξάρτητη Μακεδονία, προτίθενται να την ακολουθήσουν και πατριαρχικοί και εξαρχικοί πληθυσμοί και περιγράφονται οι άθλιες συνθήκες ζωής πολλών Μακεδόνων (κυρίως αγροτών).

Ο ίδιος ο Πεζάς αναφέρει πως ο ίδιος και το Ελληνικό κράτος επιδιώκει μια συνεργασία με τις Οθωμανικές αρχές και δίνει μάλιστα σε αυτές όλες τις πληροφορίες που έχει μαζέψει σχετικά με τις κινήσεις των αυτονομιστών, καθώς επιθυμεί τη συντριβή του κινήματος.

Αναφέρει ακόμα πως η Ελλάδα ενδιαφέρεται για την ηρεμία και την ευημερία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, καθώς φοβάται πως η αναταραχή θα μπορούσε να επεκταθεί και μέσα στην Ελλάδα. Τις παραμονές της επανάστασης ο νέος πρόξενος της Ελλάδας στο Μοναστήρι Κ.Κυπραίος αναφέρει πως υπάρχει συνεργασία του με την Οθωμανική αυτοκρατορία σε επίπεδο πληροφοριών για την επερχόμενη επανάσταση και πως ξοδεύονται χρήματα για προπαγάνδα που θα απέτρεπε τον πατριαρχικό πληθυσμό να μπει στην επανάσταση.

Τέλος ο τότε μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης χαρακτηρίζει με ύβρεις τους επαναστάτες, ενώ φαίνεται πως ο συνεργάτης του και συνεργάτης των Οθωμανών Βαγγέλης Στρεμπενιώτης με τους άντρες του είχε συμμετοχή σε μία εκστρατεία κατά των επαναστατών στις 4 Αυγούστου.

 

Δημοσκόπηση: Προβάδισμα 10,5 μονάδων για ΝΔ - Στο 8% το ΚΙΝ.ΑΛ. - Το 34% «βλέπει» εκλογές φέτος

dimoskopisi

Σημαντική διαφορά 10,5 μονάδων έναντι του ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί η Νέα Δημοκρατία, σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας Pulse για τον ΣΚΑΪ, που διεξήχθη κατά το διάστημα 13-15 Μαΐου.

Πιο συγκεκριμένα, στην πρόθεση ψήφου με αναγωγή επί των εγκύρων, η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνει ποσοστό 32%, έναντι 21,5% του ΣΥΡΙΖΑ. Ακολουθούν η Χρυσή Αυγή και το Κίνημα Αλλαγής με 8%, το ΚΚΕ με 6%, ενώ κανένα άλλο κόμμα δεν μπαίνει στη Βουλή. Ανεξάρτητοι Έλληνες και Ένωση Κεντρώων βρίσκονται στο 2%, Λαϊκή Ενότητα, ΑΝΤΑΡΣΥΑ και Πλεύση Ελευθερίας στο 1%, ενώ το ποσοστό των αναποφάσιστων ανέρχεται σε 7,5%.

Τα αντίστοιχα ποσοστά, στην πρόθεση ψήφου, είναι 28,5% για τη ΝΔ και 19% για τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ΧΑ και Κίνημα Αλλαγής βρίσκονται και πάλι... ισόπαλοι με 7%. και το ΚΚΕ έχει 5,5%. Και πάλι, κανένα άλλο κόμμα δεν μπαίνει στη Βουλή.

Στην παράσταση νίκης, το προβάδισμα της ΝΔ παραμένει σταθερά μεγάλο, καθώς συγκεντρώνει 56%, έναντι μόλις 22% του ΣΥΡΙΖΑ.

Καταλληλότερος πρωθυπουργός θεωρείται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με διαφορά δέκα μονάδων από τον Αλέξη Τσίπρα, 32% έναντι 22%, ενώ ο... κανένας παραμένει πρώτος σε προτιμήσεις, με ποσοστό 38%.

Οι ερωτηθέντες, σε ποσοστό 53%, εκτιμούν ότι η πιθανότερη χρονική περίοδος, για να διεξαχθούν οι επόμενες εθνικές εκλογές, είναι στο α' εξάμηνο του 2019, κοντά στις ευρωεκλογές (25%) και στο β' εξάμηνο του 2019, έως το τέλος θητείας της κυβέρνησης (28%). Αντίθετα, κάλπες εντός του 2018 «βλέπει» το 34% των ερωτηθέντων.

Δείτε εδώ ολόκληρη την δημοσκόπηση