Δευ02262018

Τελευταία ΕνημέρωσηΚυρ, 25 Φεβ 2018 9pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική BLOGOSFAIRA

Σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες...

lagard soible klp

Πως σχολιάζουν γνωστοί αναλυτές το παιχνίδι κυβέρνησης - Ευρώπης - Ταμείου και την εξέλιξη της αξιολόγησης...

Καθώς η σκόνη από τον θόρυβο των εξαγγελιών του Αλέξη Τσίπρα για επίδομα προς τους συνταξιούχους κατακάθεται, γίνεται όλο και περισσότερο σαφές πως το βασικό πρόβλημα στις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις είναι ευρύτερο και έχει να κάνει με τον ρόλο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο ελληνικό πρόγραμμα.

Αυτή την παρατήρηση κάνουν αρκετοί αναλυτές στο εξωτερικό, όπως ο δημοσιογράφος της Wall Street Journal Μάρκους Γούοκερ, ο οποίος παρατήρησε χαρακτηριστικά σήμερα πως η μεγάλη σύγκρουση της κυβέρνησης με τους δανειστές δεν έγκειται στον χριστουγεννιάτικο «μποναμά» που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, αλλά στο γεγονός ότι ο Τσίπρας δεν μπορεί να νομοθετήσει εκ των προτέρων μέτρα λιτότητας για το 2019 και μετά όπως ζητάει το ΔΝΤ. Και στο βαθμό που κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί – ξεκάθαρα θα ήταν πολιτική αυτοκτονία για οποιαδήποτε κυβέρνηση όσους βουλευτές και να είχε, η δεύτερη αξιολόγηση δεν μπορεί να κλείσει με ό,τι και εάν συνεπάγεται για την κυβέρνηση: Η είσοδος στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης τίθεται εν αμφιβόλω [παρατάθηκε μέχρι τον Δεκέμβριο], και η περεταίρω συζήτηση για τα υπόλοιπα μέτρα για το χρέος δεν μπορεί να ξεκινήσει.

Και οι απαιτήσεις του ΔΝΤ ήταν η βασική αιχμή της χθεσινοβραδινής συνέντευξης του πρωθυπουργού μετά το τέλος της Συνόδου Κορυφής. Ό κ. Τσίπρας έκανε λόγο για «αντιδημοκρατική επιμονή από το Ταμείο για νομοθέτηση εκ των προτέρων μέτρων λιτότητας», σε μία ιδιαίτερα σκληρή αιχμή κατά των πρακτικών του Ταμείου.

Ακόμη ένας εξόχως σημαντικός παράγοντας –όπως έγραφε το newpost.gr ήδη από τις 23 Νοεμβρίου- για τις τελικές αποφάσεις του Ταμείου είναι και η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ.

Πολλοί είναι αυτοί που εκτιμούν ότι το ΔΝΤ κρατά στάση αναμονής και παίζει «καθυστερήσεις» μέχρι να αποσαφηνιστεί η στάση της νέας αμερικανικής κυβέρνησης για τον ρόλο του ΔΝΤ τόσο στο πρόγραμμα, όσο και στα παγκόσμια πράγματα. Προς επίρρωση αυτής της άποψης ήρθε σήμερα στη δημοσιότητα ένα σενάριο που εάν επιβεβαιωθεί θα πρόκειται για μία εξόχως άσχημη εξέλιξη για την ελληνική κυβέρνηση: Όπως μετέδωσε το περιοδικό Der Spiegel, είναι πιθανό η απόφαση του Ταμείου να καθυστερήσει μέχρι την άνοιξη του 2017, ώστε να ενημερωθεί ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ μαζί με το οικονομικό του επιτελείο για την συγκεκριμένη υπόθεση.

Και παρότι το δημοσίευμα δεν αποσαφήνιζε εάν αυτό θα προκαλέσει εμπόδια στην αξιολόγηση, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δεν έκρυψε τον προβληματισμό του για αυτό το θέμα κατά τη συνάντησή του με την Άνγκελα Μέρκελ σήμερα στο Βερολίνο, η οποία ωστόσο ξεκαθάρισε ορθά - κοφτά πως πρόγραμμα χωρίς το Ταμείο δε νοείται. Σύμφωνα με αξιωματούχους της κυβέρνησης ο πρωθυπουργός επεσήμανε στη συζήτηση ότι η καθυστέρηση της απόφασης του ΔΝΤ για τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα, με δεδομένη την πολιτική αλλαγή στις ΗΠΑ που μπορεί να επηρεάσει τις ισορροπίες, δημιουργεί ανησυχίες για την έγκαιρη ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Μπορεί να μην το είπε καθαρά, αλλά είναι εμφανής ο φόβος ότι ενδεχόμενο μπλοκάρισμα της απόφασης του Ταμείου, θα σύρει την αξιολόγηση για αρκετούς μήνες ακόμα, την ώρα που ο στόχος της κυβέρνησης όταν ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις ήταν αυτές να ολοκληρωθούν στο Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου, δηλαδή... 11 ημέρες πριν.

Η ίδια εκτίμηση επικρατεί και σε ευρωπαϊκούς κύκλους, με χαρακτηριστική την τοποθέτηση αξιωματούχου στο πρακτορείο ΜΝΙ προχτές, ο οποίος διαπίστωσε αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις, εκτιμώντας πως αυτές θα κρατήσουν μέχρι τον Μάρτιο του 2017, ενώ οι συζητήσεις για το ύψος των πλεονασμάτων κατά τον ίδιο ενδέχεται να κρατήσουν μέχρι τον Μάιο.

Το ζήτημα λοιπόν, όπως όλα δείχνουν δεν είναι ο μποναμάς, αλλά η μεγάλη εικόνα. Και στο βαθμό που όλοι περιμένουν την εποχή Τραμπ στις ΗΠΑ και οι διαφορές της Ελλάδας με το ΔΝΤ, αλλά και του Ταμείου με τους Ευρωπαίους παραμένουν αγεφύρωτες, η υπόθεση αξιολόγηση έχει μετατραπεί για ακόμη μία φορά σε ένα σταυρόλεξο για πολύ δυνατούς λύτες...

 

 

"The Italian job"

Italia Si Italia No

Την ώρα που οι ευρωπαϊκές ηγεσίες περιμένουν να διαπιστώσουν (σε κατάσταση πανικού πάλι) «τα όρια της απήχησης του λαϊκισμού» αυτή τη φορά στην Ιταλία στο δημοψήφισμα της Κυριακής, ένα πράγμα είναι πια ηλίου φαεινότερο.

Η χώρα με την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία του ευρωπαϊκού οικοδομήματος είναι εδώ κι αρκετό καιρό χρεοκοπημένη.

Οι 14 μεγαλύτερες τράπεζές της είναι κυριολεκτικά σε μαύρα χάλια, καθώς διαθέτουν στα χαρτοφυλάκιά τους περίπου το 1/3 του συνόλου των «κόκκινων δανείων» στην Ευρωζώνη.

Ποιο είναι λοιπόν το «ευρωπαϊκό κεκτημένο» σε τέτοιες περιπτώσεις; Ναι, σωστά μαντέψατε.

Το ιταλικό μνημόνιο βρίσκεται πλέον προ των των πυλών.

Έλα όμως που στις παρούσες συγκυρίες το θέμα έχει κολλήσει στο «σερβίρισμα» της νέας σκληρής λιτότητας που θα έλθει να πέσει στο κεφάλι του ιταλικού λαού.

Γιατί, με δεδομένο ότι η ιταλική οικονομία θεωρείται, τυπικά τουλάχιστον, «too big to fail», δεν είναι και πολύ εύκολο για το ευρωπαϊκό διευθυντήριο να ομολογήσει πως τα έκανε σε τέτοιο βαθμό μαντάρα, ώστε να την οδηγήσει σε αυτό το οριακό σημείο.

Επιπλέον, ένα μεγάλο κομμάτι το πολιτικού προσωπικού της χώρας (μέσα σε αυτό κι ένα σημαντικό τμήμα του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος) δε μοιάζει κι ιδιαίτερα πρόθυμο να συναινέσει σε κάτι τέτοιο.

Κάπου εδώ λοιπόν έρχεται το δημοψήφισμα.

Τυπικά οι Ιταλοί καλούνται την Κυριακή να αποφασίσουν για το μέλλον της Γερουσίας, με την κυβέρνηση να προτείνει τη δραστική μείωση των μελών της (από τους 315 στους 100), την αλλαγή του τρόπου εκλογής τους και τελικά τον περιορισμό του ρόλου της στον τρόπο λήψης αποφάσεων.

Στην ουσία, λοιπόν, στο ιταλικό δημοψήφισμα της Κυριακής, στο όνομα της περιστολής των κρατικών δαπανών (μεγάλη συζήτηση διεξάγεται για τους μισθούς των Γερουσιαστών) και της κυβερνητικής σταθερότητας, μπαίνει από το παράθυρο η απόπειρα επιβολής του νόμου των αγορών με όσο το δυνατόν λιγότερα δημοκρατικά προσχώματα.

Είναι άλλωστε δεδομένη η αποστροφή που εκφράζουν οι εκπρόσωποι κορυφαίων οικονομικών think tank για συγκεκριμένες συνταγματικές διατάξεις χωρών του ευρωπαϊκού Νότου, οι οποίες δεν είναι και πολύ βολικές για «κάποιον που θέλει να κάνει χοντρές business».

Με άλλα λόγια, ο σοσιαλιστής Ιταλός πρωθυπουργός προσπαθεί την Κυριακή να πετύχει δυο πράματα:

Πρώτον, να ξεφορτωθεί ένα κορυφαίο θεσμικό όργανο που πιθανότατα θα του δημιουργούσε πονοκεφάλους, σε περίπτωση που επιχειρήσει να φέρει δύσκολα μέτρα.

Δεύτερον, έχει ως στόχο να ενισχύσει το προσωπικό του πολιτικό κεφάλαιο ενόψει ενός τέτοιου ενδεχόμενου.

Το δυστύχημα για τον ίδιο είναι πως δεν έκανε τον κόπο να διδαχθεί από τα λάθη που έκαναν πολύ πρόσφατα άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες, που κατέφυγαν στο λαό μέσω δημοψηφισμάτων.

Επέλεξε να διαχειριστεί την όλη διαδικασία εργαλειακά, έθεσε με έπαρση το δίλημμα «ή ψηφίζετε ΝΑΙ ή φεύγω», πόνταρε στη στήριξη του πλέον διεφθαρμένου κι απεχθούς τμήματος της ευρωπαϊκής ελίτ.

Ήταν δε σε κάθε περίπτωση αποκαλυπτικό να βλέπεις τον Ματέο Ρέντσι να λαμβάνει την αμέριστη στήριξη του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και του Γερούν Ντάισελμπλουμ, όταν ο ίδιος προ λίγων εβδομάδων τους κατήγγελλε μεγαλοστόμως.

Προς έκπληξή του, λοιπόν, διαπιστώνει ότι υπάρχουν πάρα πολλοί Ιταλοί πολίτες, οι οποίοι δε δείχνουν διατεθειμένοι να πέσουν στην παγίδα.

Κάπως έτσι το ευρωπαϊκό οικοδόμημα κινείται εκ νέου στην κόψη του ξυραφιού.

Από τη στιγμή που ο Ρέντσι μοιάζει τόσο αναλώσιμος, είναι πιθανό από τη Δευτέρα να χρειαστεί πάλι η αναζήτηση κάποιου «πρόθυμου» τεχνοκράτη να κάνει τη βρώμικη δουλειά.

Την ίδια στιγμή όμως κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι αυτός θα καταφέρει να μακροημερεύσει, ιδιαίτερα όταν θα κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να του μείνει στα χέρια το τραπεζικό σύστημα (η ΕΚΤ έχει έτοιμο έκτακτο σχέδιο μπας και σώσει την κατάσταση).

Πολλώ δε μάλλον, όλο και περισσότεροι αμφιβάλλουν κατά πόσο ο ιταλικός λαός θα δείξει έστω κι οριακή ανοχή σε οποιαδήποτε τυχόν απόπειρα επιβολής του «ευρωπαϊκού κεκτημένου».

Αλέξανδρος Ζέρβας, communenews

Οι Γάλλοι δεν ψάχνουν ένα νέο... Αλεν Ντελόν! Θέλουν απάντηση στη Μέρκελ και Βερολίνο

lepen marine

Εάν η αντισυστημική ψήφος κυριαρχήσει στις Γαλλικές προεδρικές εκλογές, όπως και στις ΗΠΑ, η Λεπέν θα κάνει... πάρτι στις κάλπες!

Μια ακόμα παταγώδης αποτυχία των δημοσκοπήσεων, αυτή τη φορά στη Γαλλία. Άλλα αντί άλλων έδιναν μέχρι χθες το πρωί, άλλα αντί άλλων έβγαλε η κάλπη του Γαλλικού Ρεπουμπλικανικού κόμματος αργά χθες το βράδυ.

Ο Φιγιόν κατέρριψε όλα τα ρεκόρ των δημοσκοπήσεων και κατόρθωσε άνετα να περάσει πρώτος με 44% στην κούρσα για την ανάδειξη υποψηφίου της Δεξιάς στις εκλογές, αφήνοντας τρίτο και καταϊδρωμένο τον άλλοτε συνεργάτη του Νικολά Σαρκοζί: O Φρανσουά Φιγιόν αποτελεί το τρανταχτό παράδειγμα ότι κανείς πλέον δεν μπορεί να προβλέψει τίποτα στην πολιτική.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το καλοκαίρι οι δημοσκόποι δεν του έδιναν πάνω από 10%, κάνοντας τους λίγους μήνες μετά με το αποτέλεσμα αυτό, να »διαρρηγνύουν» τα ιμάτια τους.

Σημασία, όμως, έχει τώρα ότι ο »κακομοίρης», όπως τον είχε αποκαλέσει σε ιδιωτική συζήτηση ο πάλαι ποτέ κραταιός Νικολά Σαρκοζί, είναι ο πλέον επικρατέστερος για να οδηγήσει τη Δεξιά στην κούρσα των προεδρικών εκλογών.

H αλήθεια είναι ότι πριν από μερικά χρόνια κανείς δεν φαντάζονταν ο δικηγόρος και επί πέντε χρόνια ΄΄σκιώδης» πρωθυπουργός στις κυβερνήσεις Σαρκοζί θα είχε αυτή την εξέλιξη και να μπορεί τώρα να βλέπει με μεγάλη πιθανότητα την »καρέκλα» του προέδρου της χώρας.

Λάτρης της Αγγλίας και της Θατσερικής πολιτικής ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα το 2002 ως υπουργός Εργασίας, εισάγοντας τις μεταρρυθμίσεις περί »35ώρου» εργασίας την εβδομάδα, κάτι που είχε προκαλέσει σκάνδαλο στην κοινή γνώμη στη Γαλλία.

Στενός συνεργάτης του Σαρκοζί και σύμβουλος του, έγινε πρωθυπουργός από τον Μάιο του 2007 έως τον Μάιο του 2012, όποτε και ο Σαρκοζί ηττήθηκε από τον Ολάντ.

Η σχέση των δύο τους ήταν εκρηκτική, και παρότι ο Σαρκοζί εξέταζε την πιθανότητα να τοποθετήσει στην πρωθυπουργία τον Ζαν-Λουι Μπορλού, ο Φιγιόν παρέμεινε στη θέση του για όλη την πενταετία. Αφού ο Σαρκοζί αποφάσιζε για όλα και ο Φιγιόν δεν παραπονιόταν δημοσίως, γιατί να μην τον κρατήσει;

Αυτό δεν εμπόδιζε βέβαια τον πρόεδρο να μιλά ιδιωτικά για τη «δειλία» του πρωθυπουργού του και να τον χαρακτηρίζει «υποκριτή». Τώρα, όμως ο »κακομοίρης» και »υποκριτής» παίρνει την εκδίκησή του, καταφέρνοντας να ανατρέψει το όποιο αρνητικό κλίμα εναντίον του, φέρνοντας στις κάλπες πάνω από 4 εκατ. Γάλλων.

Το ζητούμενο όμως είναι εάν μπορεί αυτός ο μετριοπαθής πολιτικός να αντιμετωπίσει την Λεπέν; Μπορεί;

Πολύ δύσκολα εάν πιστέψουμε τον σημερινό Τύπο της Γαλλίας. Οι Γάλλοι αυτή τη φορά εάν ψηφίσουν αντισυστημικά θα βγει η Λεπέν.

Εάν το «ρεύμα Τραμπ» κυριαρχήσει και στη Γαλλία, η Λεπέν θα τον κερδίσει στον δεύτερο γύρο γιατί θα πάρει μαζί της τους σκληρούς δεξιούς ψηφοφόρους που θα την ψηφίσουν επειδή δεν είναι υποψήφιος ο Σαρκοζί ή ο Ζιπέ.

Συν τοις άλλοι η «τιμωρητική» ψήφος προς την Γερμανία εάν επικρατήσει, ξέρει πολύ καλά ο Φιγιόν ότι όσο συμπαθής και αν είναι ο ίδιος, στο τέλος θα εκλεγεί η Λεπέν.

Θα τον κερδίσει όμως και γι έναν ακόμα λόγο. Γιατί οι Γάλλοι θέλουν απάντηση στη Μέρκελ. Και απάντηση στο Βερολίνο μέχρι στιγμής δεν έχει δώσει το Ρεπουμπλικανικό κόμμα της Γαλλίας.

Oι Γάλλοι δεν μπορούν άλλο να βλέπουν τους Γερμανούς να επιβάλλουν σκληρή λιτότητα. Έχουν που έχουν σοβαρό θέμα με το μεταναστευτικό, δεν μπορούν άλλο την λογική του Σόιμπλε.

Εάν οι δεξιοί δεν το καταλάβουν αυτό, οι δεξιοί ψηφοφόροι θα μετακινηθούν λίγο πιο... πέρα. Στη Λεπέν, από αντίδραση και μόνο!

communenews

Πρώτη φορά ο Τσίπρας απειλεί με εκλογές. Τα γεγονότα

tsipras skyftos

Η αναφορά του Αλέξη Τσίπρα στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, η προειδοποίηση Τσακαλώτου, και η αναβολή του μίνι-Eurogroup για το χρέος.

«Σε ένα ενδεχόμενο αποτυχίας των διαπραγματεύσεων και της δεύτερης αξιολόγησης, που ενδεχομένως να οδηγούσε και σε εκλογές, όπως διακαώς ζητά η Ν.Δ., ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα αποτελούσε την τέλεια καταστροφή για την οικονομία».

Αυτή η φράση του Αλέξη Τσίπρα στη χθεσινή του ομιλία προς την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε την αφορμή για να ξεκινήσει μια νέα παραφιλολογία σχετικά με τις προθέσεις της κυβέρνησης να καταφύγει σε εκλογές εντός του 2017 εάν καταρρεύσει κάθε δυνατή διέξοδος για το ζήτημα του χρέους.

Ήδη η Νέα Δημοκρατία έδειξε να σηκώνει το γάντι, με τον αντιπρόεδρο του κόμματος, Κωστή Χατζηδάκη, να προβλέπει, στη συζήτηση στη βουλή για τον προϋπολογισμό, την προκήρυξη πρόωρων εκλογών σε λίγους μήνες λόγω της δημοσκοπικής καθίζησης του ΣΥΡΙΖΑ. «Σε λίγους μήνες, ακόμα κι αν σας παρακαλάει η Νέα Δημοκρατία να μην κάνετε εκλογές, εσείς θα επιχειρήσετε ηρωική έξοδο για να σώστε οτιδήποτε αν σώζεται από τα ποσοστά σας» τόνισε ο κ. Χατζηδάκης στην κυβέρνηση.

Ο Πάνος Σκουρλέτης απάντησε λέγοντας σε ραδιοφωνική του συνέντευξη ότι δεν είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές, δεν συμφέρει ούτε την Ελλάδα ούτε την Ευρώπη. Πηγαίνοντας, μάλιστα, την κουβέντα παρακάτω, ο υπουργός Εσωτερικών σχολίασε τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με τη διαπραγμάτευση για τα εργασιακά και τις απαιτήσει του ΔΝΤ λέγοντας ότι «Μπορούμε και χωρίς το ΔΝΤ, αν επιμένει σε τέτοιου είδους θέματα. Μπορεί να υπάρχει αλλά υπό ορισμένες προϋποθέσεις».

Προφανώς, η αναφορά Τσίπρα για τα τρέχοντα ζητήματα και το επερχόμενο διακύβευμα νέων εκλογών είχε στόχο να συσπειρώσει την ΚΟ του κόμματός του, έπειτα από τις απανωτές δημοσκοπικές ήττες που γνωρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ τους τελευταίους μήνες, αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός προσωπικά σε σύγκριση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Την ίδια στιγμή, μάλιστα, που ο πρωθυπουργός μιλούσε την Τετάρτη στους βουλευτές του, οι Ευκλείδης Τσακαλώτος και Έφη Αχτσιόγλου ενημέρωναν την πολιτική γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ για τις εξελίξεις στη διαπραγμάτευση με τους θεσμούς.

Καμία από τις παραπάνω ανησυχίες δεν θα είχαν βάση εάν υπήρχε κάποια θετική εξέλιξη στις διαβουλεύσεις των Ευρωπαίων δανειστών και του ΔΝΤ και το αναβληθέν μίνι-Eurogroup του Βερολίνου για το ελληνικό χρέος που θα πραγματοποιούνταν την Παρασκευή.

Έπειτα, μάλιστα, από διαρροές του διεθνούς Τύπου που ανέφεραν ότι πρωτεύοντα ρόλο στην ακύρωσή του έπαιξε το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, το βάρος πλέον πέφτει στην πλευρά όσων επιθυμούν να δουν την ελληνική «Οδύσσεια» να τερματίζεται, χωρίς την επανάληψη του δράματος του πρώτου εξαμήνου του 2015.

Πάντως, απαντώντας σε ερώτηση της Wall Street Journal, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος έδωσε το στίγμα των εξελίξεων: «δεν βλέπω ο ΣΥΡΙΖΑ να πηγαίνει σε εκλογές το 2017, εκτός και αν βγει το χειρότερο σενάριο για το χρέος και την ανάκαμψη».

fortunegrecce

Στην Αθήνα ο Τραμπ;

tramp kasketo

Δεν πρόλαβε να φύγει από την Ελλάδα ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα και ο διάδοχός του Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με έγκυρες διπλωματικές πηγές που επικαλείται η εφημερίδα «Το Παρόν», περιλαμβάνει την Ελλάδα στις χώρες που θα επισκεφθεί το 2017.

Την ίδια στιγμή στην Ουάσινγκτον ανησυχούν για αναταράξεις και ανακατατάξεις που μπορεί να προκληθούν από τις εκλογές σε αρκετές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον χορό να ανοίγει στις 4 Δεκεμβρίου με το κρίσιμο δημοψήφισμα που έχει προκηρύξει ο Ρέντσι.

Ακολουθούν η Αυστρία, η Ολλανδία, η Γαλλία και η Γερμανία...

nonews-news