Σαβ02162019

Τελευταία ΕνημέρωσηΠαρ, 15 Φεβ 2019 11pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική BLOGOSFAIRA

Guardian: «Ελλάδα και Ισπανία βοήθησαν τη Γερμανία. Η Γερμανία όμως τις καταστρέφει»!

guardian ellada spain

«Η Ελλάδα και η Ισπανία βοήθησαν στην ανάκαμψη της μεταπολεμικής Γερμανίας. Βρείτε τις διαφορές», είναι ο τίτλος του δημοσιεύματος της βρετανικής εφημερίδας «Guardian» με αφορμή τη... χθεσινή συμπλήρωση εξήντα χρόνων από τη συμφωνία του Λονδίνου η οποία βοήθησε την Γερμανία να ξαναχτίσει την οικονομία της.

«Πριν από 60 χρόνια, η συμφωνία του Λονδίνου διέγραφε το μισό μεταπολεμικό χρέος της Γερμανίας. Αυτή η διαγραφή, και ο τρόπος με τον οποίο έγινε, ήταν ζωτικής σημασίας για την ανοικοδόμηση της Ευρώπης μετά τον πόλεμο. Βρίσκεται όμως σε πλήρη αντίθεση με τις δοκιμασίες που υφίστανται σήμερα οι λαοί της Ευρώπης, στο όνομα του χρέους. Σήμερα η χώρα καταστρέφει τους τότε πιστωτές της», τονίζει ο δημοσιογράφος στην αρχή του δημοσιεύματος.

«Το 1953, εκτός από το χρέος το οποίο όφειλε η Γερμανία ήδη από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, είχε δημιουργήσει επίσης οφειλές από κατασκευαστικά δάνεια που είχε πάρει με το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ανάμεσα στους πιστωτές της Γερμανίας περιλαμβάνονταν η Ελλάδα και η Ισπανία. Και μπορεί τα χρέη της Γερμανίας να ήταν τότε λιγότερα σε σχέση με το σημερινό χρέος της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας. Ακόμη κι έτσι όμως υπήρχε σοβαρή ανησυχία ότι μια πιθανή αδυναμία πληρωμής του χρέους θα έθετε σε κίνδυνο την προσπάθεια ανοικοδόμησης».

«Επειδή μια ισχυρή Δυτική Γερμανία ήταν αναγκαία ως ανάχωμα στον κομμουνισμό, οι πιστωτές της χώρας συναντήθηκαν στο Λονδίνο και έδειξαν ότι κατανοούν πώς βοηθάς μια χώρα που θέλεις να ανακάμψει από την καταστροφή. Χώρες όπως η Ελλάδα πρόθυμα πήραν μέρος στη συμφωνία, για να βοηθήσουν να δημιουργηθεί μια στέρεη και ευημερούσα Δυτική Ευρώπη, παρά τα εγκλήματα πολέμου που είχαν διαρπάξει οι Γερμανοί κατακτητές μερικά χρόνια πριν».

Η περικοπή κατά 50% του χρέους περιελάμβανε ακόμη και τον ιδιωτικό τομέα ενώ οι χώρες στις οποίες χρωστούσε η Γερμανία έπρεπε να αγοράζουν προϊόντα που εξήγαγε η Γερμανία προκειμένου να πάρουν πίσω τα χρήματά τους.

Μετά τη συμφωνία του Λονδίνου, στη Δυτική Γερμανία συντελέστηκε ένα «οικονομικό θαύμα». Ωστόσο, η συνταγή που ακολουθήθηκε για τα υπερχρεωμένα κράτη τα τελευταία 30 χρόνια ήταν τελείως διαφορετική. Από τη δεκαετία του 1980 και μετά, η πρακτική ήταν αυτή των συνεχών δανείων ελεημοσύνης, με τον ταυτόχρονο εξαναγκασμό των χωρών αυτών σε σκληρή λιτότητα και φιλελευθεροποίηση των οικονομιών τους, ώστε να γίνουν «πιο ανταγωνιστικές».

«Το αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής ήταν σε πολλές χώρες, ανάμεσά τους η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Ισπανία, να αυξηθεί η φτώχεια και η ανισότητα», τονίζει το άρθρο. «Στην Ελλάδα σήμερα, η οικονομία έχει συρρικνωθεί περισσότερο από 20%, ενώ ένας στους δύο νέους είναι άνεργος».

Η «στρατηγική» στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και την Ισπανία σήμερα είναι να θέσει το βάρος της προσαρμογής αποκλειστικά και μόνο στη χώρα - οφειλέτη και να καταστήσει την οικονομία της πιο ανταγωνιστική μέσω της μαζικής ανεργίας και της περικοπής μισθών. Αλλά χωρίς πιστωτές, όπως η Γερμανία, πρόθυμους να αγοράσουν περισσότερο από τις εξαγωγές τους, αυτό δεν θα συμβεί, οδηγώντας σε έναν πόνο χωρίς τέλος.

«Αν δεν είχαμε κανένα στοιχείο για το πώς λύνεται μια κρίση χρέους δίκαια, τότε ίσως να θεωρούσαμε ότι η πολιτική των Ευρωπαίων ηγετών ακολουθεί λάθος δρόμο. Όμως, έχουμε το θετικό παράδειγμα της Γερμανίας 60 χρόνια πριν και το καταστροφικό αποτέλεσμα της κρίσης χρέους στη Λατινική Αμερική πριν από 30 χρόνια. Οι πράξεις των Ευρωπαίων ηγετών είναι απλά εγκληματικές», καταλήγει το δημοσίευμα.

nonews

Ξεκίνησαν τις κινητοποιήσεις τους και οι αγρότες της Κρήτης

Τριήμερες κινητοποιήσεις εγκαινίασαν από σήμερα, Δευτέρα, οι αγρότες της Κρήτης, ζητώντας την ικανοποίηση σειράς αιτημάτων τους.

Οι αγρότες του Ηρακλείου συγκεντρώθηκαν το μεσημέρι στον ... κόμβο του Γιόφυρου, όπου παρέταξαν τρακτέρ και αγροτικά αυτοκίνητα στην άκρη του δρόμου και διένειμαν δωρεάν κηπευτικά στους διερχόμενους οδηγούς. Παράλληλα, προχώρησαν σε κατάληψη, για 15 λεπτά, του δρόμου προς την εθνική οδό.

Η κινητοποίηση θα συνεχιστεί την Τρίτη και την Τετάρτη, ημέρα της πανεργατικής γενικής απεργίας, κατά την οποία οι αγρότες δηλώνουν ότι θα δώσουν δυναμικό «παρών» στο πανηρακλειώτικο συλλαλητήριο.

Στο Λασίθι, οι αγρότες συγκεντρώθηκαν στον κόμβο του Αγίου Νικολάου, ενώ την Τετάρτη συνεχίζουν με αποκλεισμό του δρόμου στο Σεληνάρι και πορεία προς την Περιφέρεια Κρήτης.

«Ο αγώνας μας είναι δίκαιος. Δεν ζητάμε παροχές. Δεν είμαστε επαίτες. Αγωνιζόμαστε για να συνεχίσουμε να παράγουμε, για να παραμείνουμε στον τόπο μας και στη γη μας» αναφέρεται, χαρακτηριστικά, σε ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Ηρακλείου (ΟΑΣΝΗ).

Επίσης, η ΟΑΣΝΗ τονίζει ότι «οι αγρότες της Κρήτης ενώνουν τις δυνάμεις τους με τον αγώνα των αγροτών όλης της χώρας, για έναν αγροτικό τομέα που θα βγάλει τη χώρα από την κρίση, για έναν αγροτικό τομέα που παράγει εθνικό πλούτο». Ακόμη, λένε το δικό τους «όχι», «στις πολιτικές της εξαθλίωσης, της ταπείνωσης και του αφανισμού των Ελλήνων αγροτών».
 
nonews

Εγκώμιον βλακείας...

Η γκάφα με την απαλλαγή από την έκδοση αποδείξεων 

Τα χαμένα έσοδα από το φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης

Οι λάθος χειρισμοί στο θέμα με τις λίστες φοροφυγάδων

Γράφουμε πολλές λέξεις για να εξηγήσουμε κάτι πολύ απλό. Το είδα μια μέρα στο twitter, γραμμένο από τον χρήστη @George_Karak «Μη δούμε μαλά@@ σε αυτήν την χώρα αμέσως να τον κάνουμε πολιτικό». Τα είπε όλα ο άνθρωπος, δε χρειάζονται αναλύσεις.

Στην Ελλάδα, ο βλάκας κερδίζει στην πολιτική. Είναι προϋπόθεση να είσαι βλάκας. Πολύ βλάκας όμως, όχι απλά βλάκας...Αποδεικνύεται καθημερινά, δεν είναι κάτι που πρέπει να κάνεις έρευνα για να το καταλάβεις. Αυτό, ας πούμε, το «χωρίς απόδειξη δεν πληρώνω, παίρνω ό,τι γουστάρω και φεύγω», έξυπνοοοοοοο! Δηλαδή αυτός που το σκέφτηκε, λογικά δεν έχει ψωνίσει ποτέ στη ζωή του. Ο Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης και η ΕΣΕΕ είχαν αντιδράσει άμεσα λέγοντας ότι «εάν ο καταστηματάρχης αρνηθεί να εκδώσει απόδειξη, ο καταναλωτής μπορεί να καταγγείλει το γεγονός και να αρνηθεί την αγορά, να αφήσει τα προϊόντα και να αποχωρήσει, όχι όμως να τα πάρει και να φύγει χωρίς να πληρώσει, καθώς η κίνηση αυτή δηλώνει κλοπή. 

Κάποιος μπούλης εκ Χάρβαρντ φωτίστηκε από μια μαλακία, την είπε στον Στουρνάρα, εκείνου του άρεσε όπως του αρέσουν όλες οι μαλακίες και δήλωσε χαρούμενος ότι βρήκε πώς θα καταπολεμήσει τη φοροδιαφυγή. Το ότι μπορεί να αυξήσει τις κλοπές, δεν το σκέφτηκε. Το ότι κανείς έμπορος δεν κόβει απόδειξη αν δεν πάρει πρώτα τα χρήματα από τον πελάτη, δεν το σκέφτηκε.Αναρωτήθηκαν άραγε οι αρμόδιοι που αποφάσισαν την εφαρμογή αυτού του μέτρου το οποίο προτρέπει σε αυτοδικία, πώς διασφαλίζεται η επιχείρηση ότι δεν θα εκμεταλλευθούν επιτήδειοι τη ρύθμιση αυτή και ότι δεν θα υπάρξουν αντιδικίες και εμπλοκές σε παρεξηγήσεις και πιθανά έκτροπα;».Ε, φυσικά και δεν το σκέφτηκαν. Κάποιος μπούλης εκ Χάρβαρντ φωτίστηκε από μια μαλακία, την είπε στον Στουρνάρα, εκείνου του άρεσε όπως του αρέσουν όλες οι μαλακίες και δήλωσε χαρούμενος ότι βρήκε πώς θα καταπολεμήσει τη φοροδιαφυγή. Το ότι μπορεί να αυξήσει τις κλοπές, δεν το σκέφτηκε. Το ότι κανείς έμπορος δεν κόβει απόδειξη αν δεν πάρει πρώτα τα χρήματα από τον πελάτη, δεν το σκέφτηκε. 


Σύμφωνα με τα έως τώρα στοιχεία, περισσότερες από 150.000 πινακίδες κυκλοφορίας έχουν κατατεθεί στις εφορίες και οι εκτιμήσεις είναι πως έως τις 15 Ιανουαρίου, ο αριθμός αυτός θα έχει ξεπεράσει τις 200.000. Είναι χαζοχαρούμενοι. Κάνουν τα πάντα για να μειωθούν τα έσοδα. Σύμφωνα με τα έως τώρα στοιχεία, περισσότερες από 150.000 πινακίδες κυκλοφορίας έχουν κατατεθεί στις εφορίες και οι εκτιμήσεις είναι πως έως τις 15 Ιανουαρίου, ο αριθμός αυτός θα έχει ξεπεράσει τις 200.000. Ο άλλος δεν ξύπνησε ένα πρωί και αποφάσισε να πάει να παραδώσει πινακίδες. Υποχρεώθηκε να το κάνει από την οικονομική πολιτική που ασκείται.

Και παρέδωσαν τις πινακίδες, εντάξει. Δεν αποφάσισαν όμως οι ιδιοκτήτες να μη χρησιμοποιούν τα αυτοκίνητα. Τα κυκλοφορούν έστω και σε συγκεκριμένη «ακτίνα». Ειδικά στην επαρχία γίνεται το έλα να δεις με τα αυτοκίνητα χωρίς ασφάλεια και πινακίδες. Κι αν συγκρουστούν δυο τέτοια μεταξύ τους έχει καλώς. Κάνουν μια χειραψία κι ο κάθε οδηγός πληρώνει τις λαμαρίνες του. Εμ έλα που δε διαλέγεις με ποιον θα τρακάρεις. Σε λίγους μήνες θα το θεωρήσουν κι αυτό «μια νέα μάστιγα», αλλά ο μπούλης εκ Χάρβαρντ δε θα έχει κάποια έτοιμη λύση στο πρόβλημα.

 

Το αυτοκίνητο ήταν περιουσιακό προ Μνημονίου. Τώρα είναι βάρος

Και βγαίνουν τώρα και λένε ότι θα γίνεται κατάσχεση αυτοκινήτου για όσους χρωστούν τα τέλη προηγούμενων ετών. Πλάκα κάνουν, δε μπορεί. Ας έρθουν να πάρουν το δικό μου αυτοκίνητο που όποτε πάω να ανανεώσω την ασφάλεια το αγαπημένο αστείο του ασφαλιστή είναι «θα το ασφαλίσουμε και για κλοπή χαχαχαχα;». Κι έχει δίκιο ο άνθρωπος. Σου λέει τι το ασφαλίζεις το σαπάκι; Ποιος θα στο κλέψει;Άντε, ας έρθουν να το πάρουν να δω που θα τα βάλουν αυτά τα 45.000 αυτοκίνητα των οποίων τους ιδιοκτήτες απειλούν με κατάσχεση. Είναι προφανές ότι δεν έχουν βγει ποτέ στην αγορά. Δε γνωρίζουν πόσο κοστίζει σήμερα ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο. Το αυτοκίνητο ήταν περιουσιακό στοιχείο παλιά. Προ Μνημονίου. Τώρα είναι βάρος. Και την αφαίρεση ενός βάρους δε μπορείς να τη χρησιμοποιείς ως απειλή. Εκτός βέβαια κι αν είσαι τελείως βλάκας. 

Τη γκάφα με την απαλλαγή από την έκδοση αποδείξεων και από την τήρηση των βιβλίων για επαγγελματίες με έσοδα κάτω των 10.000 ευρώ; Την απώλεια εσόδων από το φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης; Τι άλλο να θυμηθούμε; Τη γκάφα με την απαλλαγή από την έκδοση αποδείξεων και από την τήρηση των βιβλίων για επαγγελματίες με έσοδα κάτω των 10.000 ευρώ; Την απώλεια εσόδων από το φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης; Την απώλεια δασμών από τη λαθρεμπορία πετρελαίου ναυτιλίας; Την απώλεια της ευκαιρίας να μαζέψουν εκατομμύρια, εξαιτίας των λανθασμένων χειρισμών στο θέμα με όλες τις λίστες φοροφυγάδων;

 
Ύστερα από αυτά και άλλα τόσα, μόνο ένας βλάκας θα συνέχιζε να λέει ότι «είμαστε εντός των στόχων, διότι μειώθηκαν μεν τα έσοδα, αλλά είχαμε υπολογίσει αυτή τη μείωση». Δηλαδή, τι σκατά υπολόγισες τελικά; Τα αυξημένα ή τα μειωμένα έσοδα; Πώς έκανες προϋπολογισμό ρε καλέ μου βλάκα; Αν το οικονομικό επιτελείο αυτής της κυβέρνησης εργαζόταν σε μία επιχείρηση, σήμερα δε θα τους είχαν απολύσει απλώς, αλλά θα τους είχαν κρεμασμένους στην είσοδο για παραδειγματισμό. Να τους βλέπουν οι νέοι λογιστές και να ξέρουν ότι δεν τους παίρνει να κάνουν μαλακίες. 

 

Επειδή όμως δε δουλεύουν απλώς στο Κράτος, αλλά είναι το Κράτος και δε δίνουν λογαριασμό σε κανέναν, μπορούν άνετα να ξεδιπλώνουν τη βλακεία τους σε όλο της το μέγεθος και να τη μετατρέπουν σε πλεονέκτημα από μειονέκτημα.
Γιώργος Παπακωνσταντίνου

Επειδή όμως δε δουλεύουν απλώς στο Κράτος, αλλά είναι το Κράτος και δε δίνουν λογαριασμό σε κανέναν, μπορούν άνετα να ξεδιπλώνουν τη βλακεία τους σε όλο της το μέγεθος και να τη μετατρέπουν σε πλεονέκτημα από μειονέκτημα. Είμαι βλάκας, άρα μπορώ να γίνω υπουργός και πρωθυπουργός. Ζήτω η βλακεία, λοιπόν. Ποιος νοιάζεται;
 

ΥΓ: Φυσικά και θα ήμουν βλάκας αν τους παραχωρούσα τόσο εύκολα το άλλοθι της βλακείας. Απλώς είναι τόσο βλάκες που πιστεύουν ότι αν παραστεί κάποτε σχετική ανάγκη, θα αθωωθούν λόγω βλακείας. Αυτό ακριβώς που επιδιώκει τώρα ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Η βλακεία τους, όμως, δε μειώνει ούτε κατ’ ελάχιστο το μέγεθος των εγκλημάτων τους.
 

ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ, ostria-gr

Χ. Θεοχάρης: Είμαι ένας "I.T. πίθηκος"!

Ο πρώην διευθυντής τεχνολογίας της Lehman-Brothers και νυν γενικός γραμματέας Δημοσίων Εσόδων, Χάρης Θεοχάρης, μιλώντας στο Reuters χαρακτηρίζει τον εαυτό ως «ΙΤ πίθηκο» (δηλαδή πίθηκο της... τεχνολογίας των πληροφοριών), αποφασισμένο να οργανώσει καλύτερα τις υπηρεσίες του Δημοσίου και να πατάξει τη γραφειοκρατία.

Όπως αναφέρει το Reuters, ο 42χρονος γγ Δημοσίων Εσόδων έχει εκτεταμένη εμπειρία στον σχεδιασμό, ανάλυση και προγραμματισμό.

Διετέλεσε αντιπρόεδρος στην Lehman Brothers, διευθύνοντας την Ευρωπαϊκή ομάδα πληροφορικής μετοχικών παραγώγων της εταιρίας και αποχώρησε λίγο πριν από την κατάρρευση της εταιρείας το 2008. Εργάστηκε σε μία άλλη εταιρεία που επρόκειτο και εκείνη σύντομα να κλείσει. Ήταν η Ασπίς Πρόνοια στην οποία εργάστηκε ως Διευθυντής Μηχανογράφησης και ασχολήθηκε με τη διαχείριση συμβολαίων και προμηθειών, τη βελτιστοποίηση διαδικασιών και την επιλεγμένη εισαγωγή εξωτερικών αναθέσεων.

«Ο προϋπολογισμός και το σχέδιο διάσωσης θέτουν ξεκάθαρους στόχους. Στόχοι που μετρώνται κάθε τρίμηνο» λέει στο Reuters ο Χάρης Θεοχάρης.

Ο διορισμός του ως «κύριος Δημόσια Έσοδα» δείχνει, κατά το Reuters, ότι η μηχανοργάνωση και η online υπηρεσίες στο ελληνικό Δημόσιο είναι απαραίτητες στον αγώνα κατά της γραφειοκρατίας και είναι από τα αποτελεσματικότερα μέσα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.

«Δεν θέλουμε περισσότερες προσωπικές επαφές με εφόρους και ελεγκτές» επισημαίνει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της Ένωσης Εμπορικών Συλλόγων Βασίλης Κορκίδης, τονίζοντας την ανάγκη δημιουργίας και διαχείρισης ενός αξιόπιστου ηλεκτρονικού φορολογικού αρχείου, την ώρα που οι οδηγίες μόνο- όπως αναφέρει το Reuters- για τη σύνταξη των δηλώσεων και ο φορολογικός κώδικας- υπερβαίνουν τις 2.000 σελίδες.

Μπορεί ο Χάρης Θεοχάρης να αλλάξει αυτή την κατάσταση ρωτά το reuters και η απάντησή του είναι: «Θα είναι δύσκολο, θα δούμε αν θα τα καταφέρουμε».

Η συνέντευξη έληξε, όπως γράφει το reuters όταν χτύπησε την πόρτα του γραφείου του γενικού γραμματέα ο Πολ Τόμσεν, επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ΔΝΤ στην Ελλάδα.

Το Reuters σημειώνει πάντως την ανισότητα κατανομής των φορολογικών βαρών στην Ελλάδα προσθέτοντας ότι για το 2011 - 4 στους 10 φορολογούμενους δήλωσαν εισοδήματα κάτω από το όριο της φτώχειας- που είναι 6.600 ευρώ ανά άτομο και 13.800 ανά οικογένεια. Ποσοστό που θεωρείται διπλάσιο από το πραγματικό το οποίο βρίσκεται στο 21% του πληθυσμού.
 

nonews

Ποιούς βλέπει, τι σκέφτεται και τι λέει ο κ. Κ. Καραμανλής

karamanlis vouli skeftikos

Μετάνιωσε που δεν πήγε σε δίδυμες εκλογές τον Ιούνιο του 2009. Ανησυχεί για την εξαφάνιση της μεσαίας τάξης και την ενδυνάμωση της Χρυσής Αυγής

Τον τελευταίο καιρό που φούντωσε πάλι η συζήτηση για το έλλειμμα της Ελλάδος την επίμαχη περίοδο 2009-2010, οπότε και οδηγηθήκαμε στους μηχανισμούς στήριξης και στα μνημόνια, δεν σταμάτησε να χτυπάει το τηλέφωνο στο πολιτικό γραφείο του τότε πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.

«Πρόεδρε, πρέπει επιτέλους να λύσεις τη σιωπή σου», τον προτρέπουν ενθουσιωδώς πρώην και νυν βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, μέλη του κόμματος, πολιτικοί φίλοι και συνεργάτες, οι περισσότεροι από τους οποίους προφανώς επιθυμούν και την ενεργοποίησή του πάλι.

Το «ενθουσιωδώς» απορρέει από το γεγονός ότι με την άσκηση ποινικής δίωξης, πρόσφατα, κατά του προέδρου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, Ανδρέα Γεωργίου, «για παραποίηση δημοσιονομικών στοιχείων», θεωρούν ότι δικαιώνεται ο πρώην πρωθυπουργός, που εξαρχής φώναζε ότι «πάνε την Ελλάδα στο ΔΝΤ με γυάλινα πόδια και ψεύτικα στοιχεία».

Ομως, δεν είναι έτοιμος και δεν θέλει να μιλήσει τώρα. «Εάν μπω σε αντιπαράθεση, ξαναμπαίνω στην πολιτική, και αυτό δεν το επιθυμώ», απαντά στερεότυπα σε όσους τον πιέζουν να βγει από τη σιωπή του. «Κάποια μέρα, θα μιλήσω ιστορικά», κλείνει την κουβέντα.

Υπάρχει, όμως θα πει κάποιος, μια κραυγαλέα αντίφαση εδώ. Διότι ο Κώστας Καραμανλής, 57 ετών σήμερα, όντας βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας για την Α΄ Περιφέρεια Θεσσαλονίκης, είναι στην πολιτική, στην οποία λέει ότι δεν ξαναμπαίνει.

Εστω και… διακοσμητικά! Παρουσιάζεται στη Βουλή, μόνο στις μεγάλες συζητήσεις και ψηφοφορίες. Συμμετέχει τυπικά, περισσότερο για να μην προκαλέσει κανένα πρόβλημα στο κόμμα του. Δεν παίρνει τον λόγο ποτέ, μόνο ψηφίζει και φεύγει. «Δηλαδή, είσαι βουλευτής-μαϊντανός;» τον πειράζει μερικές φορές στενός του φίλος. «Ναι» του απαντά εκείνος. «Και δεν μ’ αρέσει καθόλου αυτό».

Η εφημερίδα μας έχει μάθει ότι στις επόμενες εκλογές, όποτε και εάν γίνουν αυτές, ο Καραμανλής σκέφτεται σοβαρά να μην ξαναβάλει υποψηφιότητα. Το σίγουρο είναι ότι, όπως συνηθίζει να λέει σε όσους τον ρωτούν, δεν τον ενδιαφέρει πια «η έννοια της πολιτικής εξουσίας», που πολύ απλά μεταφράζεται σε «ούτε πρωθυπουργός ούτε αρχηγός κόμματος». Σίγουρο είναι, επίσης, ότι απεχθάνεται τον ρόλο του μαϊντανού…

Τι κάνει, λοιπόν, όλην αυτήν την περίοδο, από τον Οκτώβριο του 2009 που έχασε τις εκλογές με τη μεγαλύτερη διαφορά που έχει χάσει ποτέ εκλογές η Ν.Δ., που η αρχηγία του κόμματος πέρασε σε άλλα χέρια, μέχρι και σήμερα που η παράταξη είναι και πάλι στην εξουσία και η Ελλάδα παλεύει για την οικονομική της επιβίωση;

Από νωρίς το πρωί, κάθε μέρα, βρίσκεται στο πολιτικό του γραφείο, στην οδό Παναγή Κυριακού, πίσω από την αμερικανική πρεσβεία, και κολλητά με την κατοικία του Αμερικανού πρέσβη. Διευθυντής του γραφείου του, όπου απασχολεί δύο κυρίες στη γραμματεία και δύο στο τηλεφωνικό κέντρο, είναι ο Γιάννης Αγγέλου.

Το αγόρασε το 2010, μετά την «πτώση» της κυβέρνησής του. Πρόσφατα, πούλησε το γραφείο που είχε στην οδό Πλουτάρχου στο Κολωνάκι, που ήταν έδρα των επιχειρήσεων του πατέρα του, Αλέκου, και στο οποίο από το 2004 και μετά είχε σταματήσει να πηγαίνει.

Οσο ήταν στο Μάξιμου, πήγαινε κάποια μεσημέρια και ξεκουραζόταν σε ένα μικρό διαμέρισμα που έχει στον Λυκαβηττό, όπου τα ΜΜΕ του έβγαλαν και τη «ρετσινιά» ότι έπαιζε Playstation και έβλεπε καουμπόικες ταινίες, κάτι που ακόμα του φέρνει γέλιο, διότι το πρώτο δεν ξέρει, λέει, τι είναι, και από ταινίες προτιμά άλλου είδους.

Ξοδεύει πολλή ώρα για την καθημερινή του ενημέρωση. Η τηλεόραση, απέναντί του, όπως κάθεται στο γραφείο, είναι μονίμως ανοιχτή. Παρακολουθεί ανελλιπώς τις μεσημβρινές ειδήσεις στις 2, ενώ τις πρωινές ενημερωτικές εκπομπές απλώς τις χαζεύει, και μόνο εάν δει κάτι που μπορεί να τον ενδιαφέρει, δυναμώνει τη φωνή. Οι έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις τον κουράζουν.

Σταθερή και προτιμητέα πηγή ενημέρωσης για τον ίδιο είναι το Ιντερνετ. Εχει επιλεγμένα μερικά sites που τον ενδιαφέρουν, αλλά δέχεται και αρκετά μεγάλη «τροφοδοσία» από φίλους και συνεργάτες, που βρίσκουν στο δικό τους σερφάρισμα κάτι ενδιαφέρον και του το προωθούν.

Εφημερίδες διαβάζει νωρίς το πρωί με τον καφέ του και καθ’ οδόν προς το γραφείο του από τη Ραφήνα, όπου μένει. Οι ιστότοποι των έγκυρων ξένων εφημερίδων είναι επίσης πηγή από την οποία, όπως συνηθίζει να λέει, αντλεί «πραγματικά σοβαρή ενημέρωση».

Ξοδεύει, ακόμα, πολλή ώρα διαβάζοντας βιβλία. Τον εντυπωσιάζει ο τεράστιος όγκος των τίτλων που έχουν βγει τα τελευταία δύο χρόνια για την ελληνική κρίση. Μερικοί εκδοτικοί οίκοι του στέλνουν κάποια βιβλία. Αλλα τού τα προτείνουν συνεργάτες του (όπως ο Βαγγέλης Αντώναρος) που του τα χαρίζουν ή τα αγοράζει ο ίδιος. Παραγγέλνει και μέσω Ιντερνετ τα ξένα βιβλία που τον ενδιαφέρουν.

Πρόσφατα, διάβασε το αυτοβιογραφικό βιβλίο του πρώην πρωθυπουργού της Βρετανίας, Τόνι Μπλερ, «A Journey». Μιλώντας μια μέρα με φίλο του για τη ζοφερή κατάσταση στη χώρα μας, επισήμανε, κάνοντας και αυτοκριτική, «την αδυναμία μας να συντάξουμε μια πολιτεία με θεσμούς». Και τότε αναφέρθηκε στον Μπλερ, που γράφει στο βιβλίο του ότι την πρώτη μέρα που μπήκε στην Ντάουνινγκ Στριτ ως πρωθυπουργός, «μας έσωσε –λέει– ο γενικός γραμματέας του υπουργικού Συμβουλίου, ο οποίος ήταν δημόσιος υπάλληλος, και ο οποίος μας ενημέρωσε πλήρως για τα τρέχοντα ζητήματα κάθε υπουργείου».

Στην Ελλάδα «δεν έχουμε θεσμική μνήμη», συνηθίζει να λέει ο Καραμανλής, και αυτό κατά τη γνώμη του είναι το μείζον πολιτικό πρόβλημα του τόπου.

Αρκετοί τον έχουν ρωτήσει εάν γράφει και εκείνος κάτι αυτήν την περίοδο. Απαντά αρνητικά. «Ούτε μια σημείωση;» επιμένουν. «Προς το παρόν οι σημειώσεις μου είναι εδώ», απαντά, και ακουμπά το δάχτυλο στο κεφάλι.

Ο Βαγγέλης Αντώναρος και ο Γιάννης Αγγέλου είναι οι άνθρωποι που τον βλέπουν και μιλάνε μαζί του κάθε μέρα. Καθημερινώς συζητά τηλεφωνικά και με τον Προκόπη Παυλόπουλο, που τον επισκέπτεται στο γραφείο λιγότερο από τους άλλους. Μαζί, αποτελούν τη λεγόμενη «τρόικα των Καραμανλικών».

Ανάμεσα στους τακτικούς του επισκέπτες και συνομιλητές είναι και ο τελευταίος υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Παπαθανασίου. Ηταν από εκείνους που, στην αρχή τουλάχιστον (διότι τώρα έχει αλλάξει γνώμη), προέτρεπαν τον Καραμανλή να βγει δημόσια «και να μιλήσει για το πώς διογκώθηκε το έλλειμμα, πώς μας έσπρωξε ο Παπανδρέου στην αγκαλιά του ΔΝΤ και πώς, εάν καταλήγαμε σε Μνημόνιο, τουλάχιστον να πηγαίναμε με άλλους πακέτο, και όχι μόνοι». Θεωρούσε άδικο το ότθ επί μήνες η κυβέρνηση Καραμανλή «βαλλόταν από παντού» ως μόνη υπεύθυνη της κρίσης, και μάλιστα δεν έκρυβε, και δεν κρύβει ούτε τώρα, από τον πρώην πρωθυπουργό την ενόχλησή του «και για τη σιωπή του κόμματος».

«Ο Καραμανλής τι λέει γι” αυτή τη σιωπή του κόμματος;» ρώτησα πολλές φορές τον Παπαθανασίου.

«Τίποτα», απαντούσε πάντα κοφτά. «Το κόμμα δεν θα το έβλαπτε ποτέ ο Καραμανλής».

Εχει, σίγουρα, τις δικές του σκέψεις και ανησυχίες, αλλά είναι γνωστό πως, σε αντίθεση με τον εξωστρεφή, ευχάριστο και πολύ προσιτό σε όλους χαρακτήρα του, κατά βάθος είναι άνθρωπος κλειστός και μυστικοπαθής, και πολλά πράγματα που τριγυρνάνε στο μυαλό του δεν τα λέει σε κανέναν.

Οι πρώτοι μήνες μετά τη συντριπτική ήττα της Ν.Δ. στις εκλογές του Οκτωβρίου 2009, ήταν εφιαλτικοί γι” αυτόν. Εκείνο το βράδυ ήταν χλομός και αποσβολωμένος αφού, εκτός από τη βαριά ήττα, είχε μάθει σχεδόν ταυτόχρονα ότι είχε πέσει σε κώμα η μητέρα του, που κατέληξε 4 μήνες μετά.

Κλείστηκε στον εαυτό του, στο σπίτι του στη Ραφήνα, και δεν ήθελε να βλέπει κανέναν. Επέλεξε τον δρόμο της απόλυτης σιωπής. Διότι, όπως έλεγε, «όταν είσαι εσύ ο άμεσα εμπλεκόμενος, δεν μπορεί να είσαι και ο καλύτερος συνήγορος του εαυτού σου».

Τον πείραξε πολύ ή έκταση της εκλογικής ήττας από το ΠΑΣΟΚ με 11%. Περίμενε την ήττα, αλλά πίστευε ότι η διαφορά θα ήταν στις 5-6 μονάδες, και ότι μια τέτοια, μικρότερη, διαφορά θα έβαζε πίεση στον Παπανδρέου να πάρει αμέσως μέτρα.

Δεν μετάνιωσε στιγμή ο Καραμανλής που προκήρυξε εκείνες τις εκλογές, μολονότι μερικοί συνεργάτες του έλεγαν «ας εφαρμόσουμε από τώρα το αυστηρό πρόγραμμά μας, και ας αφήσουμε τον Παπανδρέου να μας ρίξει». Ο πρωθυπουργός δεν ήθελε καν να ακούσει τέτοιο σενάριο. Ηταν πεπεισμένος, όπως τους έλεγε, ότι με 151 βουλευτές, μερικοί εκ των οποίων ήταν «ήδη φευγάτοι», με το βαρύ πολιτικό κλίμα των ημερών, με τα συνδικάτα στα κάγκελα και με τον Παπανδρέου να υπόσχεται τα πάντα, η κατάσταση μπορεί να ξέφευγε επικίνδυνα.

Εκείνο, όμως, που φαίνεται πως μετάνιωσε ο Καραμανλής είναι που δεν πήγε σε βουλευτικές εκλογές νωρίτερα, και συγκεκριμένα ταυτόχρονα με τις ευρωεκλογές του Ιουνίου 2009. Πιστεύει, όπως τουλάχιστον μας μεταφέρουν οι δικοί του άνθρωποι, ότι η λήψη σκληρών μέτρων θα περνούσε τότε πιο εύκολα, και ότι ακόμα και εάν ο Παπανδρέου τον έριχνε με την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας τον Φεβρουάριο του 2010, η κατάσταση στην οικονομία θα ήταν πιο ελέγξιμη.

Η τωρινή κατάσταση τον προβληματίζει ιδιαίτερα. Συνεργάτης του μας είπε ότι αναγνωρίζει σημαντικό έργο στην κυβέρνηση, αλλά η μεγάλη του ανησυχία είναι η εξαφάνιση της μεσαίας τάξης, από τη μια, και η συνεχής ενδυνάμωση της Χρυσής Αυγής, από την άλλη.

Στην «καθημερινότητά» του όπως λέμε, φαίνεται ήρεμος και σε καλή σχέση με τον εαυτό του. Δεν φοβήθηκε ποτέ να κυκλοφορήσει έξω, και όπου έχει βρεθεί με κόσμο, κανένας δεν τον έχει αποδοκιμάσει η προπηλακίσει. Ενας καλός του φίλος μας είπε:

«Ο Καραμανλής δίνει μια αύρα κανονικού ανθρώπου. Ανακατεύεται με τον κόσμο. Μιλάει με τους απλούς ανθρώπους. Πάει σινεμά. Τρώει σε ταβέρνες. Κάνει πράγματα απλά, που άλλοι πολιτικοί αποφεύγουν. Πάνω απ’ όλα, όμως, ο κόσμος ξέρει πως, παρά τα όποια λάθη μπορεί να έχει κάνει, ως πολιτικός είναι πεντακάθαρος και ντόμπρος».

Οποτε τον ρωτάει κάποιος «Τι κάνεις τώρα, Πρόεδρε;», απαντά: «Ανακαλύπτω το θαύμα τού να είσαι γονιός!» Κάθε απόγευμα, θα καθίσει μαζί με τα δίδυμα, τον Αλέκο και την Αλίκη, 10 ετών πια, να διαβάσουν μαζί τα μαθήματά τους. Αυτήν την ιεροτελεστία, όπως λέει, δεν τη χαλάει για τίποτα και για κανέναν.

filoftero, efsyn