Πεμ08162018

Τελευταία ΕνημέρωσηΠεμ, 16 Αυγ 2018 12am

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική BLOGOSFAIRA

Το σχέδιο των Αμερικανών για τα Βαλκάνια

balkania xartis

Η έντονη κινητικότητα που άρχισε να παρουσιάζει το ζήτημα των Σκοπίων αμέσως μετά την επιστροφή του Έλληνα Πρωθυπουργού και της Ελληνικής Αποστολής στις ΗΠΑ τον περασμένο Οκτώβριο(2017) έχει και βάθος χρόνου σε διεργασίες και έντονο-εντονότατο- διπλωματικό παρασκήνιο όπως αποκαλύπτουν σήμερα τα Επίκαιρα, σε ρεπορτάζ του Αλέξανδρου Στεφανόπουλου και τεκμηρίωση της Δέσποινας Συριοπούλου

Η πάση «θυσία και πάση δυνάμη» εισδοχή των Σκοπίων στους κόλπους της Ευρωτλαντικής συμμαχίας δεν είναι άσχετη ούτε με την αυξανόμενη ένταση στο Αιγαίο, ούτε με τα πρόσφατα επεισόδια στα Σκόπια για τον κατευνασμό των οποίων χρειάστηκε Αμερικανική παρέμβαση, ούτε βέβαια και με τον νέο επανασχεδιασμό δυνάμεων και συνόρων, που επιχειρήται –είτε δια της βίας είτε δια της διπλωματικής οδού- στην περιοχή των Βαλκανίων. Πολύ περισσότερο δε περισσότερο δεν είναι άσχετα με τα όσα θα επακολουθήσουν την προσεχή 3ετια στην χερσόνησο του Αίμου.

Στις 102 σελίδες, των πρακτικών των συνεδριάσεων της υποεπιτροπής με θέμα «THE BALKANS:THREATS TO PEACE AND STABILITY» (Βαλκάνια: απειλές για την ειρήνη και την σταθερότητα) που φέρνουν στο φως της δημοσιότητας τα «Ε» φαίνεται πως εκεί βρίσκεται όλο το μυστικό της ενταντικοποίησης των διπλωματικών δράσεων για την λύση της εκκρεμότητας της εισόδου στο ΝΑΤΟ των Σκοπίων έστω και αν αρνηθεί με οποιαδήποτε διαδικασία η Ελλάδα. Ο Ιούλιος του 2018 που συνεδριάζει η ολομέλεια της Ευρωατλαντικής συμμαχίας δεν θα μοιάζει σε τίποτα με τη αντίστοιχη συνεδριάση του 2008.

Αν μελετήσει κάποιος τα πρακτικά της εν λόγω υποεπιτροπής θα διαπιστώσει πως οι ΗΠΑ έχουν αποφασίσει, -οριστικά και αμετάκλειτα να κλείσει αυτή η 25ετης εκκρεμότητα- αποδεχόμενες συγκεκριμένες(πολιτικές και επιστημονικές ελεγχόμενες) – εισηγήσεις εδώ και πολλά χρόνια.

Διεργασίες και ασκήσεις ,με σενάρια επί χάρτου που πάνε πίσω σε βάθος 15ετιας δείχνουν πως, για τις ΗΠΑ πλέον επιβάλλεται, αφενός «για την σταθερότητα της περιοχής τα Σκόπια να μπουν σην ευρωατλαντική συμμαχία και να καμφθεί η Ελλάδα στις όποιες αντιδράσεις της ακόμα και αν χρειασθεί να τεθεί η (όποια) πολιτική ηγεσία της ενώπιον των ευθυνών της»... Και αφετέρου, τα Σκόπια πρέπει να μπουν με οποιδήποτε τρόπο και υπό οποιαδήποτε καθεστώς ακόμα και με την ιδιότητα του παρατηρητή, για να αναχαιτισθεί «πάση δυνάμη και θυσία» η βαθιά διείσδηση και ο έλεγχος της Μόσχας στην ευρύτερη και μείζονα περιοχή των Βαλκανίων.

Τα όσα διαμείβονται στις συνεδριάσεις της συγκεκριμένης υποεπιτροπής μεταξύ των τακτικών και έκτακτων μελών της με τους ειδικού βάρους προσκεκλημένους «συνεντευξιαζόμενους» είναι άκρως αποκαλυτπικά. Και ακόμα πιο αποκαλυπτικά είναι τα όσα προτείνουν ορισμένοι εξ αυτών όπως καθηγητής στο αμερικανικό πανεπιστήμιο JohnsHopkinsDaniel Serwer. Ας δούμε λοιπόν τι συνέβη πέντε μήνες ακριβώς, πριν την επίσημη επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στην Ουάσιγκτον σε μια από τις αίθουσες του Καπιτώλειου...

Βαλκάνια: Απειλές για την ειρήνη και την σταθερότητα

Την Τετάρτη 17 Μαΐου 2017 στην αίθουσα 2200 του Rayburn House στο Καπιτώλιο, η προγραμματισμένη για τις 2 το μεσημέρι ακρόαση της υπό-επιτροπής, αρμόδιας για την «Ευρώπη, Ευρασία & τις αναδυόμενες απειλές» της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων, αφορούσε τα «Βαλκάνια και τις απειλές για την ειρήνη και τη σταθερότητα».

Στη συνεδρίαση συμμετείχαν με τις εισαγωγικές τοποθετήσεις του ο πρόεδρος της υπο-επιτροπής, ο ρεπουμπλικάνος από την πολιτεία της Καλιφόρνια, Dana Rohrabacher, ο δημοκρατικός από την πολιτεία της Νέας Υόρκης, GregoryMeeksκαι ο επίσης Δημοκρατικός από το RhodeIsland, DavidCicilline, ο οποίος έχοντας μόλις επιστρέψει από ταξίδι με άλλα μέλη της δικαστικής επιτροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων σε Αλβανία, Βοσνία, Κόσοβο και FYROM, επικαλούμενος τα λεγόμενα του W. Churchillότι «τα Βαλκάνια παράγουν περισσότερη ιστορία, από αυτή που μπορούν να καταναλώσουν», επισημαίνει ότι: «Τα Βαλκάνια διάγουν μια εύθραυστη ειρήνη», και υπογραμμίζει ότι «είναι προς το συμφέρον εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ, να συνεχίσουν να στηρίζουν τη μεταρρύθμιση, την ανάπτυξη, την ομόνοια (συμφιλίωση) και τη διατήρηση της ειρήνης στα Βαλκάνια, και ότι δεν είναι ώρα για υποχώρηση με τον οποιονδήποτε τρόπο.

Επισημαίνοντας στην κατακλείδα της εισηγήσεως του πως «Είναι προς το συμφέρον των ΗΠΑ να συνεχίσουν να αντιλαμβάνονται την σημασία της περιοχής, τη σημασία της εταιρικής σχέσης με τους συμμάχους μας στην περιοχή και τον κίνδυνο της δημιουργίας χώρου για άλλους με λιγότερους ηθικούς στόχους».

Οι συμμετέχοντες με καταθέσεις στην εν λόγω συνεδρίαση της υπό-επιτροπής ήταν οι HoytBrianYee, αναπληρωτής βοηθός ΥΠΕΞ, αρμόδιος για τις Ευρωπαϊκές και Ευρασιανικές υποθέσεις, ο GordonN. Bardos, πρόεδρος της συμβουλευτικής εταιρείας «SouthEastEuropeanResearchandConsulting», ο πρώην βουλευτής και νυν πρόεδρος της Αλβανο-Αμερικανικής Κοινωνικής Ένωσης, (AlbanianAmericanCivicLeague) και ο DanielSerwer, Διευθυντής στο τμήμα Διαχείρισης Συγκρούσεων στη σχολή Διεθνών Σχέσεων του πανεπιστημίου JohnsHopkins.

Να θυμίσουμε ότι: την περίοδο που έλαβε χώρα η συνεδρίαση της υποεπιτροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων (17 Μαΐου), στα Σκόπια επικρατούσε αστάθεια και πολιτικό αδιέξοδο από την αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης μετά τις εκλογές της 11ης Δεκεμβρίου 2016 και τα όσα επακολούθησαν μέχρι τελικά ο Ζόραν Ζάεφ να σχηματίσει κυβέρνηση με τη συμμετοχή των Αλβανών.

Ο Hoyt Brian Yee, αναπληρωτής βοηθός ΥΠΕΞ, στην εισαγωγική τοποθέτησή του αναφέρθηκε αναλυτικά στα προβλήματα που αντιμετωπίζει κάθε χώρα ξεχωριστά (Μαυροβούνιο, Κροατία, Αλβανία, Βοσνία, Σερβία, Κόσοβο, πΓΔΜ), ενώ αναφορικά με τις προκλήσεις συνολικά για την περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων ανέφερε οτι: «οι προκλήσεις για τα αμερικανικά συμφέροντα είναι σοβαρές και αυξανόμενες. Η περιοχή στο σύνολό της είναι οικονομικά αδύναμη και πολιτικά ασταθής. Χωρίς τη δική μας και την ευρωπαϊκή βοήθεια και την προσοχή μας στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να αυξηθούν οι εντάσεις, πυροδοτώντας συγκρούσεις» ενώ σε άλλο σημείο αναφέρει «πρέπει να στηρίξουμε τις προσπάθειες των κυβερνήσεων για ένταξη στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ».

Μεγάλο ενδιαφέρον ωστόσο παρουσιάζουν τα όσα είπε ο Daniel Serwer, Διευθυντής στο τμήμα Διαχείρισης Συγκρούσεων στη σχολή Διεθνών Σχέσεων του πανεπιστημίου Johns Hopkins.

Αναφορικά με το ζήτημα της ονομασίας, ο Αμερικανός καθηγητής στην προφορική εισήγησή του αναφέρει τα εξής: «Στην πΓΔΜ, Ευρώπη και ΗΠΑ πρέπει να πουν στην Ελλάδα ότι (τα Σκόπια) θα προσκληθούν στο ΝΑΤΟ, μόλις επαναεγκαθιδρύσουν μια διαφανή και υπεύθυνη δημοκρατική διακυβέρνηση». Πιο αναλυτικά στην γραπτή –πολύ ενδιαφέρουσα συνολικά- εισήγησή του που κατατέθηκε στα πρακτικά της συγκεκριμένης συνεδρίασης ο Daniel Serwer ως προς τις μελλοντικές επιλογές που έχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες –συμπεριλαμβανομένου και του ζητήματος της ονομασίας προτείνει μεταξύ άλλων:

-επιτάχυνση της ένταξης σε ΝΑΤΟ και ΕΕ. Washingtonκαι Βρυξέλλες μπορούν είτε να διώξουν τα εμπόδια, προκειμένου να επιταχύνουν την πρόοδο για ένταξη σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, είτε να βρουν άλλους τρόπους να αυξήσουν την επιρροή τους στην συμπεριφορά των Βαλκανίων

-ανάπτυξη και καλύτερη χρήση της τακτικής «Μαστίγιο και καρότο». Ενώ η ΕΕ έχει εξαντλήσει πολλά από τα καρότα της, οι ΗΠΑ δεν έχουν φτάσει σε αυτό το σημείο. Θα μπορούσαν να εξετάσουν –ως επιβράβευση- διμερείς εμπορικές συμφωνίες με χώρες που πληρούν τις απαιτήσεις για ένταξη σε ΝΑΤΟ και ΕΕ. Ή η Washingtonθα μπορούσε να φτιάξει μια περιοχή ελεύθερου εμπορίου σε αυτές τις χώρες, η οποία με τη σειρά της θα διαπραγματευόταν μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με τις ΗΠΑ

– ενίσχυση των δραστηριοτήτων του ΟΟΣΑ

-βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των εθνοτήτων (εθνικών ομάδων) των Βαλκανίων

-ενίσχυση των αμερικανικών διπλωματικών προσπαθειών

-στην «Μακεδονία»*, η διαμάχη για την ονομασία με την Ελλάδα έχει προκαλέσει αύξηση της εθνοτικής έντασης μεταξύ Αλβανών και «Μακεδόνων». Η αμερικανική πίεση σε Ελλάδα και «Μακεδονία» {σ.σ.πρέπει να ενταθεί} προκειμένου να επιτραπεί στην Μακεδονία να μπει στο ΝΑΤΟ ως ΠΓΔΜ (όπως δίδεται από την Ενδιάμεση συμφωνία του 1995 και επικυρώθηκε από το Διεθνές Δικαστήριο το 2011) ή ως Δημοκρατία της Μακεδονίας (με το συνταγματικό της όνομα) θα χρειαστεί εμπλοκή σε επίπεδο προέδρων (σ.σ. ανώτατο πολιτικό επίπεδο).

Άλλη πιθανότητα είναι ο τερματισμός της προσπάθειας διαμεσολάβησης από τον ΟΗΕ, η οποία έχει διαρκέσει πάνω από 20 χρόνια και έχει γίνει αντιπαραγωγική, ενθαρρύνοντας ως εκ τούτου τα Σκόπια και Αθήνα για απευθείας διαπραγμάτευση.

Στις προτάσεις-συστάσεις που κάνει ο Αμερικανός καθηγητής σημειώνει ότι «δεν υπάρχει βιώσιμη εναλλακτική στην ευρωατλαντική ένταξη για τα Βαλκάνια. Οι ΗΠΑ πρέπει να δράσουν άμεσα για τη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή, στηριζόμενες στην ΕΕ, ως εταίρο ζωτικής σημασίας στην συγκεκριμένη προσπάθεια. Από κοινού πρέπει να κάνουν τα εξής»:

Και προτείνει:

-να αναπτύξουν ένα σετ μαστίγιο και καρότου για τις χώρες των Βαλκανίων, συμπεριλαμβανομένων διμερών συμφωνιών ελεύθερου εμπορίου με τις ΗΠΑ, επιτάχυνση της ένταξης στην ΕΕ, και πιο αποτελεσματικών ευρωπαϊκών διαδικασιών για την παρεμπόδιση ατόμων να ταξιδεύουν στην ΕΕ ή να χρησιμοποιούν τα οικονομικά συστήματά της.

-από κοινού να κατονομάσουν τους ηγέτες των Βαλκανίων που απειλούν την δημοκρατία, την ειρήνη και στην ασφάλεια.

-προσπάθεια για ανάπτυξη κατανόησης με τη Ρωσία, η οποία θα μειώσει την παρέμβαση της Μόσχας

-να διατυπωθεί δημόσια μια σχεδιασμένη από κοινού απάντηση στο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας

-προσπάθεια αλήθειας και συμφιλίωσης σε ολόκληρη την περιοχή που στόχο έχουν την κοινή κατανόηση του τι συνέβη στις συγκρούσεις της δεκαετίας του 1990, καθώς επίσης και αποζημιώσεις για τα θύματα

-Ενίσχυση των πηγών εκδημοκρατισμού και δραστηριοτήτων του ΟΟΣΑ

-να εξεταστεί η ανάπτυξη αμερικανικών και ευρωπαϊκών στρατευμάτων για μεγιστοποίηση της προσπάθειας αποτροπής.

«Οι ΗΠΑ πρέπει να τοποθετήσουν ειδικό απεσταλμένο για τα Βαλκάνια, ο οποίος θα πρέπει να επιδιώκει την επίλυση –σε στενή διαβούλευση με τους ευρωπαίους- συγκεκριμένα θέματα», αναφέρει στην εισήγησή του ο ο Daniel Serwer, απαριθμώντας τα. Μεταξύ αυτών λέει για το ζήτημα της πΓΔΜ:

-«Στην Μακεδονία, μια διαφανής και υπεύθυνη κυβέρνηση, ως πρελούδιο για την ένταξη στο ΝΑΤΟ για την FYROMστην επόμενη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ
*σε όλες τις συνεδριάσεις Αμερικανικών θεσμών αλλά και διεθνών οργανισμών τα Σκόπια αναφέρονται ως ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ!

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΣΤΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ ΤΩΝ ΗΠΑ

EDWARD R. ROYCE, California, Chairman
CHRISTOPHER H. SMITH, New Jersey
ILEANA ROS-LEHTINEN, Florida
DANA ROHRABACHER, California
STEVE CHABOT, Ohio
JOE WILSON, South Carolina
MICHAEL T. MCCAUL, Texas
TED POE, Texas
DARRELL E. ISSA, California
TOM MARINO, Pennsylvania
JEFF DUNCAN, South Carolina
MO BROOKS, Alabama
PAUL COOK, California
SCOTT PERRY, Pennsylvania
RON DESANTIS, Florida
MARK MEADOWS, North Carolina
TED S. YOHO, Florida
ADAM KINZINGER, Illinois
LEE M. ZELDIN, New York
DANIEL M. DONOVAN, JR., New York
F. JAMES SENSENBRENNER, JR., Wisconsin
ANN WAGNER, Missouri
BRIAN J. MAST, Florida
FRANCIS ROONEY, Florida
BRIAN K. FITZPATRICK, Pennsylvania
THOMAS A. GARRETT, JR., Virginia
ELIOT L. ENGEL, New York
BRAD SHERMAN, California
GREGORY W. MEEKS, New York
ALBIO SIRES, New Jersey
GERALD E. CONNOLLY, Virginia
THEODORE E. DEUTCH, Florida
KAREN BASS, California
WILLIAM R. KEATING, Massachusetts
DAVID N. CICILLINE, Rhode Island
AMI BERA, California
LOIS FRANKEL, Florida
TULSI GABBARD, Hawaii
JOAQUIN CASTRO, Texas
ROBIN L. KELLY, Illinois
BRENDAN F. BOYLE, Pennsylvania
DINA TITUS, Nevada
NORMA J. TORRES, California
BRADLEY SCOTT SCHNEIDER, Illinois
THOMAS R. SUOZZI, New York
ADRIANO ESPAILLAT, New York
TED LIEU, California
AMY PORTER, Chief of Staff THOMAS SHEEHY, Staff Director
JASON STEINBAUM, Democratic Staff Director
ΥΠΟ-ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, ΕΥΡΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ
DANA ROHRABACHER, California, Chairman
JOE WILSON, South Carolina
TED POE, Texas
TOM MARINO, Pennsylvania
JEFF DUNCAN, South Carolina
F. JAMES SENSENBRENNER, JR., Wisconsin
FRANCIS ROONEY, Florida
BRIAN K. FITZPATRICK, Pennsylvania
GREGORY W. MEEKS, New York
BRAD SHERMAN, California
ALBIO SIRES, New Jersey
WILLIAM R. KEATING, Massachusetts
DAVID N. CICILLINE, Rhode Island
ROBIN L. KELLY, Illinois
Ποιος είναι ο Daniel Sewer

Ο Daniel Serwer είναι Καθηγητής της Πρακτικής Διαχείρισης Συγκρούσεων, διευθυντής του Προγράμματος Διαχείρισης Συγκρούσεων και ανώτερος συνεργάτης του Κέντρου Διατλαντικών Σχέσεων στη Σχολή Διεθνών Σπουδών Johns Hopkins. Ο Serwer είναι επίσης ερευνητικός επιστήμονας στο Ινστιτούτο Μέσης Ανατολής στην Washington DC

Υπηρέτησε ως σύμβουλος υπουργός στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ. Διετέλεσε αναπληρωτής επικεφαλής της διπλωματικής αποστολής και υπεύθυνος της αμερικανικής πρεσβείας της Ρώμης από το 1990 έως το 1993 και από το 1994 έως το 1996, επίσης ειδικός απεσταλμένος και συντονιστής της βοσνιακής ομοσπονδίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της αποστολής, ο Serwer είχε διαμεσολαβητικό ρόλο μεταξύ των Κροατών και των Μουσουλμάνων και ήταν ο διαπραγματευτής ο οποίος συμμετείχε στην πρώτη συμφωνία που επετεύχθη στις ειρηνευτικές συνομιλίες του Ντέιτον.

Από το 1998 έως το 2010 ο Serwer ήταν αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Ειρήνης των Ηνωμένων Πολιτειών, ο οποίος υπηρετούσε για ένα μόνο έτος από τη θητεία του ως αντιπρόεδρος για τις επιχειρήσεις ειρήνης και σταθερότητας στο United States Institute of Peace (USIP). Κατά το διάστημα αυτό, ηγήθηκε της προσπάθειας οικοδόμησης της ειρήνης από το USIPγια το Ιράκ, το Αφγανιστάν, το Σουδάν και τα Βαλκάνια. Στο USIP, ο Serwer ειδικεύτηκε στην πρόληψη των διαθρησκευτικών και θρησκευτικών συγκρούσεων. Ήταν επίσης ο Εκτελεστικός Διευθυντής της Ομάδας Μελέτης Hamilton / Baker Iraq.

Ο Serwer είναι ο συγγραφέας του «δικαίωμα στην ισορροπία: Πώς μπορείτε να βοηθήσετε στην προστασία της Αμερικής» (Potomac, 2013) και συντάκτης με τον David Smock του «Facilitation of Dialogue» (USIP, 2012). Συχνά χρησιμοποιεί ιστολόγια για την εξωτερική πολιτική με συχνή αρθογραφία στο www.peacefare.net

communenews

 

«Ιδιοκτησία του Σόρος τα Σκόπια»

soros skopia
 
Σύμφωνα με όσα αποκάλυψε κάποτε ο Γιάννης Λάτσης στην Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, το κρατικό μόρφωμα των Σκοπίων είναι ιδιοκτησία του διαβόητου κερδοσκόπου Τζορτζ Σόρος.
 
ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ του διαβόητου Τζορτζ Σόρος είναι το κρατικό μόρφωμα των Σκοπίων, το οποίο διά της ιδιοποιήσεως του ονόματος της ελληνικής Μακεδονίας προσπαθεί να διαμορφώσει μια ψευδεπίγραφη εθνική υπόσταση, αναφέρει σε σημερινό της άρθρο η εφημερίδα «Εστία».
 
Την αποκάλυψη αυτή είχε κάνει ο Έλληνας μεγιστάνας εφοπλιστής Γιάννης Λάτσης, γνωστός επίσης ως καπετάν Γιάννης (1910-2003), μιλώντας με την βυζαντινολόγο και ιστορικό Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, η οποία και κατέγραψε τον σχετικό διάλογο στο βιβλίο της Μια ζωή χωρίς άλλοθι (εκδόσεις Μεταίχμιο).
 
Για την ακρίβεια, η κ. Αρβελέρ αναφέρει: «Είναι η εποχή του “Μακεδονικού”. Πάνω στην κουβέντα λέω γελώντας του Γιάννη: “Καπετάνιε, τι γίνεται μ’ αυτά τα Σκόπια; Δεν τα’ αγοράζεις, να ησυχάσουμε;”
Μου λέει: “Έτσι όπως τα ’χουν κάνει, δεν πωλούνται πια. Τα έχει αγοράσει άλλος”.
“Ποιος;” τον ρωτώ.
“Ο Σόρος τα έχει αγοράσει. Ειδάλλως θα τα είχα αγοράσει εγώ και θα ησυχάζαμε”».
 
Δεδομένων των πατριωτικών αισθημάτων που είχε επιδείξει ο Γιάννης Λάτσης, δεν πρέπει να αμφιβάλλουμε ότι αν μπορούσε θα είχε «αγοράσει» τα Σκόπια, προσθέτοντας το δικό του ειδικό επιχειρηματικό βάρος στην οικονομική διείσδυση της Ελλάδας στις νεοϊδρυόμενες πρώην γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες.
Φαίνεται όμως ότι ο Τζορτζ Σόρος είχε ειδικούς λόγους να θέλει να θέσει υπό τον έλεγχό του τα Σκόπια, απ’ όλα τα νέα κράτη και κρατίδια που προέκυψαν από την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας (1991).

 
Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ:

 
Ο Γιάννης Λάτσης (14 Σεπτεμβρίου 1910 – 17 Απριλίου 2003) ήταν Έλληνας μεγιστάνας εφοπλιστής, γνωστός για τη μεγάλη περιουσία του και ιδρυτής μιας τεράστιας οικονομικής αυτοκρατορίας.
 
Τότε το “Μακεδονικό” ήταν το κυρίαρχο θέμα, με αποτέλεσμα να προκληθεί σχετικό λογοπαίγνιο από τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Καραμανλή.
 
Το σχετικό διάλογο παραθέτει η κ. Αρβελέρ σε άλλο σημείο του βιβλίου της: «Έρχεται ο Καραμανλής στο τηλέφωνο και μου λέει: “Ελένη, τι ήταν η Μακεδονία στο Βυζάντιο;” “Θέμα, κύριε πρόεδρε”… (θέμα = διοικητική περιφέρεια του βυζαντινού κράτους). “Μη μου λες σαχλαμάρες, Ελένη, θέμα είναι τώρα”».
 
Η ίδια η κ. Αρβελέρ, πάντως, την εποχή εκείνη (1990-1993) είχε ταχθεί υπέρ του ονόματος “Νέα Μακεδονία”. Στο βιβλίο της παραθέτει σχετικό διάλογο με δημοσιογράφους: «Αν πω κάτι θα είναι για τη Νέα Μακεδονία». Και για να στηρίξει τη θέση της πρόσθεσε: «Τι σχέση έχει η Νέα Ελβετία, στον Βύρωνα, με την Ελβετία; Κι έπειτα είναι μια λέξη, είναι Nova-Macedonia και αυτό θέλουν οι Σκοπιανοί. Τελείωσε. Νέα Μακεδονία. Αυτό πιστεύω».
Παρακάτω αποκαλύπτει ότι με το όνομα Νέα Μακεδονία συμφωνούσε και ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Το σχετικό απόσπασμα είναι χαρακτηριστικό:
 
«Στο διάλειμμα έρχεται ένας τεράστιος κύριος, με χτυπάει στον ώμο και μου λέει: “Μπράβο σας, κυρία Αρβελέρ”. Ήταν ο Μητσοτάκης, ο πρωθυπουργός. “Μπράβο σας γι’ αυτά που είπατε στην τηλεόραση για το Νέα Μακεδονία”. “Ακούστε, κύριε πρωθυπουργέ, εγώ δεν είμαι νονός της Ιστορίας. Εσείς είστε νονός γι’ αυτό να κάνετε ό,τι χρειάζεται”».
 
Δυστυχώς πέρασαν είκοσι πέντε χρόνια και δεν έγινε τίποτε, με αποτέλεσμα οι ιστορικά ανίδεοι που μας κυβερνούν σήμερα να μιλούν για «έντιμο συμβιβασμό» – λες και χρωστάμε την ιστορία μας στους Σκοπιανούς. Και δεν μας εξηγούν, γιατί είναι έντιμη μια ονομασία του τύπου Άνω Μακεδονία ή Βόρεια Μακεδονία και δεν είναι έντιμη μια ονομασία χωρίς τον όρο Μακεδονία; Ή μήπως την εντιμότητα την καθορίζουν αποκλειστικά και μόνο οι επιθυμίες των Σκοπιανών;
Το μόνο όνομα που δικαιούται να έχει ιστορικά το κρατίδιο των Σκοπίων είναι “Δημοκρατία του Βαρδάρη”.

 

Αριστερά, γιουγκοσλαβικό γραμματόσημο του 1940 με τις διοικητικές περιφέρειες της Γιουγκοσλαβίας. Η επαρχία στο κάτω μέρος ονομάζεται Βαρντάρσκα – από τον Βαρδάρη, όπως αποκαλούν οι Σλάβοι τον Αξιό ποταμό. Δεξιά, αναμνηστικό γραμματόσημο του 1941 με την διοικητική περιφέρεια των Σκοπίων που επιγράφεται Βανάτο του Βαρδάρη (Bardarska Banobina = Βαρντάρσκα Μπανόβινα).

Η παρωνυχίδα αυτή –γιατί περί παρωνυχίδας πρόκειται– εξακολουθεί και μας ταλαιπωρεί επειδή στη χώρα μας ουδέποτε χαράχτηκε κάποια εθνική πολιτική, δηλαδή μια πολιτική που να ευνοεί τη χώρα και τους πολίτες της. Αντίθετα, αυτό που κυριαρχεί όλα αυτά τα χρόνια είναι η μικροκομματική αφασία, με πολιτικούς ανίκανους να σκεφτούν το συμφέρον της χώρας, δειλούς και γι’ αυτό υποταγμένους στα ξένα κέντρα αποφάσεων, πολιτικούς που αντιμετωπίζουν το λαό ως εχθρό.

Και οι μεν δεξιοί μεταχειρίζονται πάντοτε τα εθνικά θέματα όπως οι πατριδοκάπηλοι, οι δε αριστεροί χάριν της διεθνιστικής ιδεολογίας τους δεν το ’χουν σε τίποτα, προκειμένου να μείνουν στην εξουσία, να παραδώσουν τμήματα της χώρας σε άλλους – την Ήπειρο στους Αλβανούς, τη Θεσσαλονίκη στους Σκοπιανούς, την Θράκη και τα νησιά του Αιγαίου στους Τούρκους.
Η Ελλάδα δεν έχει να διαπραγματευτεί τίποτε και με κανέναν. Αυτή είναι η μόνη υπεύθυνη και σωτήρια στάση και πρέπει να ακολουθείται από όλους στα εθνικά ζητήματα. Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού.

 youmagazine

Στον «πυρετό» της Novartis το Μαξίμου: Νέα συνεδρίαση του προεδρείου της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ

vouli eso

Τριήμερο «φωτιά» για την κυβέρνηση με το βλέμμα όλων να είναι στραμμένο στην συζήτηση της Τετάρτης στη Βουλή για την Novartis.

Από το Μαξίμου πιστεύουν πως στη μαραθώνια συνεδρίαση που θα πραγματοποιηθεί θα αναδειχθούν όλες οι πτυχές της υπόθεσης, αλλά και η «νευρικότητα» της γαλάζιας παρατάξης σχετικά με τα στοιχεία της δικογραφίας.

Το γεγονός πως από τη ΝΔ έχουν περάσει στην αντεπίθεση δεν είναι κάτι που αφήνει αδιάφορους τους κυβερνητικούς. Με την μήνυση που κατέθεσε ο Αντώνης Σαμαράς και με την ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος, έγινε φανερό στην Ηρώδου Αττικού ότι οι τόνοι θα σηκωθούν πολύ ψηλά.

Ανάμεσα στα επιχειρήματα των εισηγητών του ΣΥΡΙΖΑ θα προκριθεί η εικόνα που εμφάνισε η αγορά του φαρμάκου μεταξύ του 2000 - 2009. Θα σημειώσουν πως οι δαπάνες αυξήθηκαν σε ποσοστό 385% και τα έξοδα των ασφαλιστικών ταμείων για φάρμακα από 1 δισεκατομμύριο € έφτασαν στα 8 δισεκατομμύρια.

Θεωρείται σίγουρο πως από την κυβέρνηση, πέραν των πιθανών ποινικών ευθυνών στους πολιτικούς, θα αναδείξουν στην Ολομέλεια της Βουλής και τις αξιώσεις που έχουν έναντι της Novartis για την αποζημίωση του δημοσίου από την εταιρία. Από την κυβέρνηση βλέπουν πολύ πιθανό το ενδεχόμενο η δικογραφία να επιστρέψει σύντομα στη δικαιοσύνη από τη στιγμή που θα κριθεί ότι το αδίκημα της δωροδοκίας δεν έχει παραγραφεί. Υπενθυμίζεται πως η κατηγορία για την νομιμοποίηση μαύρου χρήματος δεν παραγράφεται.

Το γεγονός πως θα στηθούν τελικά 10 κάλπες θα αποτελέσει ένα ακόμα σημείο «τριβής» με την αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία διαφώνησε ζητώντας να υπάρξει μία κάλπη για όλους.

Παρά το γεγονός πως στην πλειοψηφία συμφωνούν με το γεγονός ότι η υπόθεση μπήκε τόσο ψηλά στην ατζέντα αρκετοί αναγνωρίζουν ότι το πολιτικό ρίσκο που έχει αναλάβει η κυβέρνηση είναι μεγάλο αν η διαδικασία δεν φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Στον ΣΥΡΙΖΑ οι συσκέψεις των επικεφαλής είναι συχνές, καθώς από τώρα σκέφτονται την επόμενη μέρα και την σύσταση της προανακριτικής επιτροπής. Χθες συνεδρίασε για δεύτερη φορά μέσα στην εβδομάδα το προεδρείο της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος. Δεν αποκλείεται μέσω τηλεφωνικών επικοινωνιών να καταλήξουν μέχρι την Καθαρά Δευτέρα στα 10 πρόσωπα που θα συμμετέχουν στην προκαταρτική επιτροπή που θα συσταθεί.

Όπως είχε δημοσιεύσει το newpost.gr φαίνεται πως το όνομα του Θεόδωρου Δρίτσα ως υποψήφιου προέδρου παραμένει στο τραπέζι.

Σύμφωνα με πληροφορίες εισηγητής στη συζήτηση στην Ολομέλεια θα είναι ο Νίκος Παρασκευόπουλος και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος για τον ΣΥΡΙΖΑ ο Χρήστος Μαντάς.

Τον λόγο αναμένεται να πάρουν οι υπουργοί Σταύρος Κοντονής, Παύλος Πολάκης, Ανδρέας Ξανθός και Δημήτρης Παπαγγελόπουλος.

Η διαδικασία θα κορυφωθεί με τις τοποθετήσεις των πολιτικών αρχηγών, αλλά και των φερόμενων ως εμπλεκομένων στην υπόθεση προσώπων.

Αντώνης Αντζολέτος, communenews

Παίρνει «Φωτιά» η Μεσόγειος – Όλες οι εμπλεκόμενες χώρες κατεβάζουν στόλο

StolosPN
 
Καταιγιστικές εξελίξεις οι οποίες «ακουμπούν» και την κυπριακή ΑΟΖ , αφού ο Λιβανέζος πρωθυπουργός προειδοποίησε πριν λίγο για «νέους πολέμους» με αφορμή τις μεγάλες διαμάχες με το Ισραήλ για δύο θαλάσσια οικόπεδα.

Οι ΗΠΑ και συγκεκριμένα ο Ρεξ Τίλερσον έσπευσε να γεφυρώσει το χάσμα χωρίς όμως αποτέλεσμα. Στρατηγική επιλογή του Λιβάνου η συνεργασία με Μόσχα.

Ετσι η διαφορά Λιβάνου-Ισραήλ δεν είναι μόνο η Χεζμπολάχ και τα χερσαία σύνορα αλλά διευρύνεται περιλαμβάνοντας ενεργειακό πλούτο!

Σε ετοιμότητα έχει τεθεί και η Χεζμπολάχ η οποία τονίζει πως διαθέτει και αντιπλοϊκούς πυραύλους. Το Ισραήλ συνεχίζει να ενισχύει τις δυνάμεις του στα χερσαία σύνορα του τη στιγμή που ανοίγει και θαλάσσιο μέτωπο!

Mια παράμετρος που νομίζουμε πως δεν έχει εξεταστεί είναι το ρωσικό συμφέρον στην ΑΟΖ Λιβάνου καθώς ρωσική εταιρεία έχει πάρει θαλάσσιο οικόπεδο και οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν πως θα ενισχυθεί ο ρωσικός Στόλος Μεσογείου λόγω Ισραήλ και Τουρκίας.

Για αυτό το λόγο όπως σας είχαμε αποκαλύψει Ρωσία και Λίβανος υπογράφουν αμυντική συνθήκη που περιλαμβάνει το άνοιγμα των λιμανιών του Λιβάνου σε όλα τα ρωσικά πολεμικά πλοία και υποβρύχια, ενώ ο εναέριος χώρος και τα αεροδρόμια θα αποτελούν σταθμούς διέλευσης των ρωσικών μαχητικών και στρατιωτών κατά την πορεία τους στην Συρία .

Ταυτόχρονα Ρώσοι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες θα εκπαιδεύσουν και θα ενισχύσουν Λιβανέζους στρατιωτικούς και στρατιώτες ενώ θα βοηθήσουν και στην εκπαίδευση όπως του «αστικού πολέμου».

Ο Λιβανέζος Πρωθυπουργός δηλώνει ρητώς ότι η Βηρυτός είναι αποφασισμένη να αντιμετωπίσει τους Ισραηλινούς έχοντας και «ρωσικές πλάτες» από πίσω.

Ετσι, πραγματικά παίρνει «φωτιά» η ανατολική Μεσόγειος, αρχικά, από την πρόθεση της Τουρκίας να υφαρπάξει μέρος της κυπριακής ΑΟΖ, με την συνδρομή του τουρκικού στόλου ενώ τώρα στο παιχνίδι εισέρχεται και το Ισραήλ το οποίο είναι σε διαμάχη με τον Λίβανο για δύο θαλάσσια οικόπεδα που έχουν δοθεί σε ρωσική , γαλλική και ιταλική εταιρεία .

Ετσι λοιπόν θα γίνει «της κολάσεως» στην περιοχή που εφάπτεται με την κυπριακή ΑΟΖ.

Αυτό θα αποτελέσει για τον Ερντογάν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να προβάλει και αυτός τα δικά του αστήρικτα αιτήματα , τα οποία θα «συνοδεύσει» με στολίσκο από Φρεγάτες , κανονιοφόρους και υποβρύχια .

Πρόκειται για ιδανική ευκαιρία για την Άγκυρα , να κάνει «γνωστό» ότι της «ανήκουν» (παράνομα βέβαια) κυπριακά θαλάσσια οικόπεδα και να ξεκινήσει ακόμα και εξόρυξη στο οικόπεδο 6 όπως έχει προαναγγείλει , χωρίς να υπολογίζει κανέναν και τίποτα.

Γι αυτό οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο είναι σε επιφυλακή βλέποντας μια μεγάλη καταιγίδα να έρχεται, προειδοποιούν ότι ακριβώς το επόμενο μικρό χρονικό διάστημα η Τουρκία σχεδιάζει να ξεκινήσει έρευνες στο οικόπεδο 6 της κυπριακής ΑΟΖ, με τουρκικά πολεμικά πλοία να συνοδεύουν το τουρκικό γεωτρύπανο.

Ο πρωθυπουργός του Λιβάνου προειδοποίησε ότι οι πολλές και ιδιαίτερα σκληρές διαμάχες με το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων των αμφισβητούμενων δικαιωμάτων στην εξερεύνηση δύο θαλάσσιων οικοπέδων ( 4 και 9) και η κατασκευή ενός συνοριακού τείχους από το Ισραήλ πάνω σε ήδη αμφισβητούμενο έδαφος, θα οδηγήσουν σε πόλεμο.

«Ο Λίβανος έχει λάβει απόφαση να αμυνθεί εάν υπάρξει ισραηλινή επίθεση στο έδαφος του ή στα πετρελαϊκά του δικαιώματα», ανέφερε ο Αούν σε συνέντευξή του στο αιγυπτιακό πρόγραμμα ειδήσεων .

«Μέχρι τώρα», πρόσθεσε, «δεν υπήρξε επίθεση αλλά υπάρχουν δυνάμεις (Ρωσία) που θα παρέμβουν διπλωματικά και πολιτικά για να βοηθήσουν στην επίλυση αυτής της διαμάχης», πρόσθεσε.

Τον Δεκέμβριο, η κυβέρνηση του Λιβάνου ενέκρινε το δικαίωμα διερεύνησης δύο ενεργειακών μονάδων, δηλαδή του μπλοκ 4 και του μπλοκ 9, επ’ ωφελεία κοινοπραξίας με επικεφαλής της ρωσική εταιρεία φυσικού αερίου Novatek, την γαλλική TOTAL και την ιταλική Eni.

Ο Aoun προειδοποίησε ότι εάν το Ισραήλ πραγματοποιήσει τις απειλές του, αυτό θα οδηγούσε σε νέο γύρο στρατιωτικής σύγκρουσης μεταξύ των δύο πλευρών.

«Η ρητορική του Ισραήλ δεν μας ενδιαφέρει, αλλά αν τεθεί σε ισχύ, θα υπάρξουν νέοι πόλεμοι», είπε.
Ο ίδιος πρόσθεσε ότι αν το Ισραήλ κατασκευάσει τείχος στο έδαφος του Λιβάνου, αυτό θα είχε «καταστροφικά» αποτελέσματα.

«Έχουμε προτείνει μια λύση. Υπάρχουν αμφισβητούμενα σημεία κατά μήκος των συνόρων μας με το Ισραήλ. Ας λύσουμε λοιπόν αυτή τη διαφωνία πάνω στα σημεία αυτά και τότε και μόνον τότε μπορούν να χτίσουν οποιοδήποτε τείχος θέλουν στη γη τους», δήλωσε ο Λιβανέζος πρόεδρος.

Ο Aoun ισχυρίστηκε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ότι το Ισραήλ «έχει καταστεί ρατσιστικό κράτος» και είναι υπεύθυνο για την έλλειψη ειρήνης με τους Άραβες γείτονές του».

Το Ισραήλ «θέλει μόνο κυριαρχία και τα συμφέροντα του» , είπε.

Η λιβανέζικη εφημερίδα An-Nahar ανέφερε ότι ο Aoun, ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου Nabih Berri και ο Πρωθυπουργός Saad Hariri συναντήθηκαν στη Βηρυτό για να συζητήσουν «την επιθετικότητα του Ισραήλ» κατά της κυριαρχίας του Λιβάνου».

Η Χεζμπολάχ, η οποία έχει δημιουργήσει τακτικό στρατό πλέον και θεωρείται ότι έχει περισσότερη στρατιωτική επιρροή από τον ίδιο το λιβανικό στρατό, απείλησε πρόσφατα να ανοίξει πυρ εναντίον των στρατιωτών του Ισραήλ που θα ξεκινήσουν να κατασκευάζουν τείχος , σύμφωνα με το ισραηλινό κανάλι Hadashot TV.

Το μήνυμα παραδόθηκε στην Ιερουσαλήμ μέσω της UNIFIL, ανέφερε η έκθεση.

Η δύναμη των Ηνωμένων Εθνών, φοβούμενη ενδεχόμενη κλιμάκωση, πέρασε το μήνυμα στους Αμερικανούς και Γάλλους πρεσβευτές, οι οποίοι ενημέρωσαν το γραφείο του Ισραηλινού Πρωθυπουργού στην Ιερουσαλήμ για το θέμα αυτό.

Λίβανος: Η Βηρυτός απορρίπτει τις αμερικανικές προτάσεις για τα θαλάσσια σύνορα με το Ισραήλ

Ο πρόεδρος του κοινοβουλίου του Λιβάνου Ναμπίχ Μπέρι δήλωσε στον Αμερικανό απεσταλμένο στη χώρα του ότι η Βηρυτός απορρίπτει τις πρόσφατες προτάσεις των ΗΠΑ που αφορούν τα διαφιλονικούμενα θαλάσσια σύνορα του Λιβάνου με το Ισραήλ.

Αμερικανοί διπλωμάτες προσπαθούν να μεσολαβήσουν μεταξύ των δύο χωρών προκειμένου να τερματιστεί η κρίση που ξέσπασε αφενός με αφορμή την κατασκευή ενός τείχους εκ μέρους του Ισραήλ σε εδάφη που ο Λίβανος θεωρεί δικά του και αφετέρου για την απόφαση της Βηρυτού να ξεκινήσει έρευνες σε ένα κοίτασμα που βρίσκεται σε διαφιλονικούμενα ύδατα.

«Αυτό που προτείνεται (σ.σ. από τις ΗΠΑ) είναι απαράδεκτο» δήλωσε ο Μπέρι στη συνάντηση που είχε με τον υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Ντέιβιντ Σάτερφιλντ.

Ο πρόεδρος του κοινοβουλίου αναφερόταν προφανώς στη θαλάσσια συνοριακή γραμμή που πρότεινε ο Αμερικανός διπλωμάτης Φρέντερικ Χοφ το 2012.

Με τον διακανονισμό αυτόν θα δίνονταν στον Λίβανο τα δύο τρίτα και στο Ισραήλ το ένα τρίτο της διαφιλονικούμενης περιοχής, έκτασης περίπου 860 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Μη πηγή προσκείμενη στον Μπέρι είπε ότι ο Σάτερφιλντ παρουσίασε «ένα νέο σχέδιο αφού η αμερικανική πλευρά πείστηκε» ότι ο Λίβανος δεν θα αποδεχτεί τη γραμμή του Χοφ. Παραμένει ασαφές όμως ποια ακριβώς είναι η νέα αμερικανική πρόταση.

Την περασμένη εβδομάδα, μια κοινοπραξία στην οποία μετέχουν η γαλλική Total, η ιταλική Eni και η ρωσική Novatek υπέγραψε συμφωνίες για την εκμετάλλευση κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου σε δύο «οικόπεδα» στα ανοιχτά του Λιβάνου.

Το ένα από αυτά τα οικόπεδα διεκδικείται από το Ισραήλ που χαρακτήρισε «πολύ προκλητική» την απόφαση για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Ετσι στην ουσία έχουμε και σύγκρουση Ισραήλ-Ρωσίας…

Η Χεζμπολάχ απειλεί με επιθέσεις στις πλατφόρμες άντλησης φ/α του Ισραήλ στη Μεσόγειο
Ο ηγέτης της Χεζμπολάχ Sayyed Nasrallah απείλησε το Ισραήλ ότι η οργάνωσή του θα προχωρήσει σε επιθέσεις εναντίον των εγκαταστάσεων άντλησης φυσικού αερίου στην Α. Μεσόγειο.

Κατά τη διάρκεια τηλεοπτικού του μηνύματος ο Nasrallah δήλωσε ότι «Η Χεζμπολάχ μπορεί να εξουδετερώσει όλες τις πλατφόρμες άντλησης του Ισραήλ μέσα σε μερικές ώρες».

«Εάν μας εμποδίσετε, θα εμποδίσουμε. Εάν ανοίξετε πυρ θα ανοίξουμε πυρ» πρόσθεσε.

Ο ηγέτης της Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα από την πλευρά του προειδοποίησε ότι η οργάνωσή του είναι έτοιμη «να δράσει» αν χρειαστεί για την υπόθεση αυτή.

Οι Λιβανέζοι αξιωματούχοι, είπε, πρέπει να καλέσουν τις ΗΠΑ να ακούσουν τα αιτήματα του Λιβάνου ώστε «να κρατηθεί η Χεζμπολάχ μακριά από το Ισραήλ».

«Στη μάχη του πετρελαίου και του φυσικού αερίου το μόνο χαρτί που έχουν (οι Λιβανέζοι) είναι η αντίσταση», τόνισε.

Αν το Ανώτατο Αμυντικό Συμβούλιο ζητούσε από τη Χεζμπολάχ να σταματήσει τους Ισραηλινούς, ο Νασράλα υποστήριξε ότι η οργάνωση «θα ήταν έτοιμη να τους σταματήσει μέσα σε λίγες ώρες».
Τρομερά πράγματα στην περιοχή μας.

infognomonpolitics.blogspot.gr

Φεβρουάριος ή Φλεβάρης: Ξέρετε γιατί λέγετε έτσι και γιατί έχει 28 ημέρες; Το άγνωστο ιστορικό

flevaris

Ο δεύτερος μήνας του έτους, με διάρκεια 28 ημέρες για τα κοινά έτη και 29 ημέρες για τα δίσεκτα. Αρχικά ήταν ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του Ρωμαϊκού ημερολογίου.

Γύρω στο 153 π.Χ, όταν ο Ιανουάριος έγινε ο πρώτος μήνας του Ρωμαϊκού ημερολογίου, ο Φεβρουάριος καθιερώθηκε ως δεύτερος, θέση που διατηρεί μέχρι σήμερα στο δωδεκάμηνο πολιτικό ημερολόγιο.

Με την ημερολογιακή μεταρρύθμιση του Ιουλίου Καίσαρα το 45 π.Χ. ο Φεβρουάριος είχε 29 μέρες τα κοινά έτη και 30 μέρες στα δίσεκτα. Όμως, το 4 π.Χ. ο αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος αφαίρεσε από τον Φεβρουάριο μία μέρα και την προσέθεσε στον Αύγουστο, που ήταν αφιερωμένος στο πρόσωπό του.

Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό ρήμα februare (εξαγνίζω, καθαίρω), λόγω των τελετών εξαγνισμού και καθαρμού που τελούνταν στη Ρώμη (Februa και Feralia), από τις οποίες προέρχονται οι μεταγενέστερες γιορτές των Απόκρεω και οι εκδηλώσεις του Καρνάβαλου. Τον Φεβρουάριο γιορτάζονταν στην Αρχαία Ρώμη και οι γιορτές:

Λουπερκάλια (Lupercalia), γιορτή της γονιμότητας, προς τιμή του θεού Φαύνου (του Πάνα των Ελλήνων) στις 15 Φεβρουαρίου. Οι Ρωμαίοι θυσίαζαν κατσίκια και σκυλιά, ενώ νεαρά αγόρια χτυπούσαν με λωρίδες από δέρμα κατσίκας τις νεαρές κοπέλες για να τους μεταδώσουν τη γονιμότητα.

Η γιορτή μπορεί να καταργήθηκε από την Καθολική Εκκλησία τον 5ο αιώνα μ.Χ, αλλά την οικειοποιήθηκε με τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου και την Ημέρα των Ερωτευμένων στις 14 Φεβρουαρίου.
Φορνακάλια (Fornacalia), προς τιμή της θεότητας Φόρναξ, που εφηύρε τους φούρνους για το ψήσιμο ψωμιού και φαγητών (17 Φεβρουαρίου).
Χαρίστια (Charistia), οικογενειακή γιορτή για διασκέδαση, αλλά και για την επίλυση των διαφορών μεταξύ των μελών της (20 Φεβρουαρίου).

Στο αρχαίο Αττικό ημερολόγιο ο Φεβρουάριος αντιστοιχούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Γαμηλιώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Ανθεστηριώνα. Το διάστημα αυτό στην Αθήνα γιορτάζονταν τα:

Θεογάμια, προς τιμή του Δία και της Ήρας. Τελούνταν το δεύτερο μισό του μήνα Γαμηλιώνα, για να τιμηθεί ο ιερός γάμος του Δία και της Ήρας. Ήταν και η καλύτερη περίοδος για γάμους (εξού και το όνομα του μήνα), σύμφωνα με τον Αριστοτέλη. Στη Σικελία τιμούσαν τον ιερό γάμο του Άδη και της Περσεφόνης.
Ανθεστήρια, προς τιμή του Διονύσου. Την πρώτη μέρα της γιορτής ανοίγονταν τα πιθάρια με το νέο οίνο, ο οποίος αναμειγνυόταν με νερό για να προσφερθεί ο πρώτος «κεκραμένος οίνος», το πρώτο «κρασί».

Στο λαϊκό καλεντάρι ο Φεβρουάριος ονομάζεται κυρίως λόγω της μικρότερης διάρκειάς του:

Μικρός
Κουτσός
Κουτσοφλέβαρος
Γκουζούκης (ατελής)
Κούντουρος (κολοβός)
Κλαδευτής, επειδή θεωρείται μήνας κατάλληλος για το κλάδεμα των δέντρων.
Φλεβάρης, από τη συσχέτισή του με τις «φλέβες», δηλαδή τα υπόγεια νερά, που αναβλύζουν λόγω των πολλών βροχών.
Φλιάρης (χλιαρός)

Για να δικαιολογηθούν οι λιγότερες μέρες του Φεβρουαρίου σε σχέση με τους άλλους μήνες, είναι γνωστή η λαϊκή παράδοση ότι ο Μάρτιος δανείστηκε από τον Φεβρουάριο τις τρειςτελευταίες ημέρες του, τις πιο χειμωνιάτικες, για να τιμωρήσει την γριά τσοπάνισσα των βουνών που καυχήθηκε ότι τελειώνοντας ο Μάρτιος δεν μπόρεσε να της κάνει κακό.

Η εμβόλιμη εξάλλου ημέρα στον μήνα αυτόν κάθε τέσσερα χρόνια κάνει όλο τον χρόνο δίσεκτο (bis-sectum στα λατινικά) και, κατά την λαϊκή παρετυμολογία, «δύστυχο», με όλα τα δεισιδαιμονικά επακόλουθα που επέφερε η παρανόηση αυτή. Παρ” όλα αυτά, ο Φεβρουάριος δημιουργεί αισιοδοξία, ως τελευταίος μήνας τού χειμώνα, σχετική η παροιμία «Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει».

Οι τρεις πρώτες μέρες του Φεβρουαρίου λέγονται «Συμόγιορτα» από την εορτή του Αγίου Τρύφωνα (1η  του μηνός), ο οποίος θεωρείται άγιος των αμπελιών, της Υπαπαντής του Κυρίου (2/2), που εορτάζεται με αργία από του αγρότες για να μην πέσει χαλάζι και καταστρέψει τη βλάστηση, και του Αγίου Συμεών (3/2), τον οποίο τιμούν ιδιαίτερα οι έγκυες γυναίκες, καθώς αποφεύγουν να κάνουν οποιαδήποτε εργασία, από φόβο μήπως το παιδί γεννηθεί «σημειωμένο», «με σημάδι».

Γιατί ο Φεβρουάριος έχει 28 ημέρες
Το Ρωμαϊκό ημερολόγιο, ο Ιούλιος Καίσαρ και οι αστρονόμοι

Ο ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ είναι ο μικρότερος μήνας του χρόνου όχι μόνο για αριθμητικούς αλλά και για... αυτοκρατορικούς λόγους. Ούτε λίγο ούτε πολύ για όλα φταίει ο Ιούλιος Καίσαρ. Γιατί μπορεί το 365 να μη διαιρείται ακριβώς διά του 12, ωστόσο η αρχική σκέψη των αστρονόμων οι οποίοι δημιούργησαν το Ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν να υπάρχουν επτά μήνες με 30 ημέρες και πέντε με 31. Μόνο που όταν άρχισαν να δίνουν ονόματα στους μήνες το θέμα έγινε περίπλοκο...

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Οταν ο Ιούλιος Καίσαρ επέστρεψε θριαμβευτής στη Ρώμη το 46 π.Χ., ανάμεσα στα θέματα τα οποία έπρεπε να ρυθμίσει ήταν και η μέτρηση του χρόνου. Ως τότε οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν ένα ημερολογιακό σύστημα που είχε μεν 12 μήνες, αλλά στο οποίο από καιρού εις καιρόν έπρεπε να προστίθενται ημέρες ή και μήνες έτσι ώστε αυτό να διατηρείται σε συμφωνία με τις εποχές. Την ευθύνη για την παρεμβολή των ημερών είχαν οι ιερείς.

Αλλά ο απολυταρχισμός των ιερέων, οι οποίοι άλλοτε αύξαναν το μήκος του έτους προκειμένου να παραμένουν στην εξουσία οι ευνοούμενοί τους συγκλητικοί και άλλοτε το μείωναν ώστε να τελειώνει γρήγορα η θητεία των αντιπάλων τους, είχαν καταστήσει το υπάρχον ημερολογιακό σύστημα μη λειτουργικό. Είναι χαρακτηριστικό ότι το έτος 46 π.Χ. διήρκεσε 445 ημέρες, δεδομένου ότι αναγκάστηκαν να προστεθούν τόσες ημέρες ώστε αυτό να ευθυγραμμιστεί με την εαρινή ισημερία. Ο Καίσαρ ονόμασε αυτό το έτος ultimus annus confusionis (τελευταίο έτος σύγχυσης) και κάλεσε τους καλύτερους φιλοσόφους και μαθηματικούς της εποχής προκειμένου να δημιουργηθεί το νέο ημερολόγιο.

Στο βιβλίο του David Edwin Duncan «Καλαντάρι» (εκδόσεις Ενάλιος) αναφέρεται ότι ανάμεσα στους προσκεκλημένους του αυτοκράτορα ήταν και ο Σωσιγένης, αλεξανδρινός αστρονόμος, τον οποίο ο Καίσαρ είχε γνωρίσει στο παλάτι της Κλεοπάτρας και με τον οποίο είχε συζητήσει τις πιθανές μετατροπές του ημερολογιακού συστήματος. Μετά από εισήγηση του Σωσιγένη αποφασίστηκε να υιοθετηθεί το ημερολόγιο του Πτολεμαίου Γ', σύμφωνα με το οποίο ένα έτος 365 ημερών ίσχυε για τρία χρόνια και στη συνέχεια υπήρχε ένα έτος με 366 ημέρες. Και ενώ όλα τα προβλήματα φάνηκαν να λύνονται, δημιουργήθηκαν καινούργια όταν έπρεπε να δοθούν ονόματα στους μήνες. Ο πρώτος μήνας του έτους ήταν ο Μάρτιος, αφιερωμένος στον θεό του πολέμου, ο οποίος όμως συμβόλιζε και τις δυνάμεις της φύσης. Ετσι μια σειρά από γιορτές αφιερωμένες σε αυτόν ήταν προγραμματισμένες για να γιορταστεί ο ερχομός της άνοιξης. Προφανώς ο πρώτος μήνας του έτους δεν μπορούσε παρά να έχει 31 ημέρες.

Ο δεύτερος μήνας ονομάστηκε Απρίλιος από το aperire (ανοίγω) προκειμένου να συμβολίσει την έξοδο των φυτών από τη γη και αφιερώθηκε στην Αφροδίτη. Μετά από πολλές διαφωνίες αποφασίστηκε να αποτελείται από 30 ημέρες. Η εναλλαγή των 31 ημερών με 30 συνεχίστηκε για τους μήνες Μάιο και Ιούνιο, οι οποίοι αφιερώθηκαν στις θεές Μαία και Ηρα αντίστοιχα.

Η έμπνευση όμως για την ονοματολογία φαίνεται πως δεν ήταν αρκετή και στους επόμενους μήνες δόθηκαν ονόματα αριθμών. Ετσι αρχικά ο Ιούλιος ήταν ο Quirinalis (πέμπτος μήνας). Αλλά ο Μάρκος Αντώνιος αποφάσισε να του δώσει το όνομα του Ιουλίου, αναμορφωτή του ημερολογίου. Και βεβαίως διατήρησε τις 31 ημέρες του. Ωστόσο δημιούργησε και μια παράδοση. Ετσι, όταν το όνομα του Αυγούστου δόθηκε στον έκτο μήνα, το διαμέτρημα του ανδρός δεν επέτρεπε στον μήνα αυτό να είναι μικρός και ο Αύγουστος απέκτησε επίσης 31 ημέρες.

Και επειδή ο Ιανουάριος έπρεπε να έχει 31 ημέρες δεδομένου ότι ήταν αφιερωμένος στον Ιανό, τον προστάτη της Ετρουρίας, δεν απέμειναν παρά 28 ημέρες για τον Φεβρουάριο, τον τελευταίο μήνα του χρόνου. Το γεγονός ότι αυτός ειδικά ο μήνας δεν θα είχε πολλές ημέρες δεν δυσαρέστησε καθόλου τους Ρωμαίους, δεδομένου ότι όχι μόνο ήταν αφιερωμένος στους νεκρούς αλλά κατά τη διάρκειά του έπρεπε και οι ίδιοι να κάνουν τον ηθικό απολογισμό τους και να αφιερώνονται στη μετάνοια.

Ακόμη και το όνομα του μηνός σημαίνει εξιλέωση (Februare). Τόσο πολύ επιθυμούσαν οι Ρωμαίοι να τελειώσει γρήγορα ο Φεβρουάριος ώστε, προκειμένου να διατηρούν την αίσθηση ότι ο μήνας δεν έχει ποτέ περισσότερες από 28 ημέρες, όταν έπρεπε να έχει 29 δεν προσέθεταν την παραπάνω ημέρα στο τέλος αλλά διπλασίαζαν την έκτη ημέρα του (bi sextus).

pitsirikidotnet