Κυρ11192017

Τελευταία ΕνημέρωσηΣαβ, 18 Νοε 2017 9pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Αρθρα Αρθρα

"Δύσμοιρη Ελλάδα... Γίναμε η χλεύη των Τούρκων"

akropoli skoni

«Όταν ξεκίνησε η κρίση, το 2010, η Ελλάδα ήταν οικονομικά και επενδυτικά κυρίαρχη χώρα στα Βαλκάνια, και συγκεκριμένα στον τραπεζικό τομέα και στους τομείς της ενέργειας και των τηλεπικοινωνιών.

Ειδικά στον τραπεζικό τομέα, ελληνικές τράπεζες ήλεγχαν περίπου το 7% της τραπεζικής αγοράς στην Τουρκία.

Όλα αυτά έγιναν στάχτη, για έναν και μοναδικό λόγο: Το πολιτικό σύστημα αδιαφόρησε για τους κινδύνους που είχαν εγκαίρως εμφανιστεί στον ορίζοντα, με την κρίση στις ΗΠΑ, η οποία επεκτάθηκε στην Ευρώπη και αργά ή γρήγορα θα ερχόταν στην Ελλάδα.

Οι ευθύνες για την υπερχρέωση της χώρας διαχέονται στις κυβερνήσεις που κυβέρνησαν τη χώρα από το 1980 και εντεύθεν. Όμως οι ευθύνες για τα όσα επακολούθησαν, γι’ αυτό που λέμε «διαχείριση της κρίσης», κατανέμονται ως ακολούθως:

Τεράστια είναι η ευθύνη του Γιώργου Παπανδρέου, που δεν συντάχθηκε με την πρόσκληση του Κώστα Καραμανλή για δημιουργία εθνικού μετώπου αντιμετώπισης της κρίσης, μέσω περικοπών δαπανών και παγώματος μισθών και συντάξεων, για να αποφευχθούν τα χειρότερα, που τελικά ήλθαν.

Αντί εθνικού μετώπου, ο ΓΑΠ προκάλεσε πρόωρες εθνικές εκλογές παραβιάζοντας το πνεύμα του συντάγματος, που απαιτεί τη μέγιστη συναίνεση για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ο νομοθέτης δεν έβαλε τον όρο για να τον διαστρεβλώνουν ανεύθυνοι εξουσιομανείς και να προκαλούν εκλογές με στόχο την εξουσία.«Όταν ξεκίνησε η κρίση, το 2010, η Ελλάδα ήταν οικονομικά και επενδυτικά κυρίαρχη χώρα στα Βαλκάνια, και συγκεκριμένα στον τραπεζικό τομέα και στους τομείς της ενέργειας και των τηλεπικοινωνιών.

Ειδικά στον τραπεζικό τομέα, ελληνικές τράπεζες ήλεγχαν περίπου το 7% της τραπεζικής αγοράς στην Τουρκία.

Όλα αυτά έγιναν στάχτη, για έναν και μοναδικό λόγο: Το πολιτικό σύστημα αδιαφόρησε για τους κινδύνους που είχαν εγκαίρως εμφανιστεί στον ορίζοντα, με την κρίση στις ΗΠΑ, η οποία επεκτάθηκε στην Ευρώπη και αργά ή γρήγορα θα ερχόταν στην Ελλάδα.

Οι ευθύνες για την υπερχρέωση της χώρας διαχέονται στις κυβερνήσεις που κυβέρνησαν τη χώρα από το 1980 και εντεύθεν. Όμως οι ευθύνες για τα όσα επακολούθησαν, γι’ αυτό που λέμε «διαχείριση της κρίσης», κατανέμονται ως ακολούθως:

Τεράστια είναι η ευθύνη του Γιώργου Παπανδρέου, που δεν συντάχθηκε με την πρόσκληση του Κώστα Καραμανλή για δημιουργία εθνικού μετώπου αντιμετώπισης της κρίσης, μέσω περικοπών δαπανών και παγώματος μισθών και συντάξεων, για να αποφευχθούν τα χειρότερα, που τελικά ήλθαν. Αντί εθνικού μετώπου, ο ΓΑΠ προκάλεσε πρόωρες εθνικές εκλογές παραβιάζοντας το πνεύμα του συντάγματος, που απαιτεί τη μέγιστη συναίνεση για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ο νομοθέτης δεν έβαλε τον όρο για να τον διαστρεβλώνουν ανεύθυνοι εξουσιομανείς και να προκαλούν εκλογές με στόχο την καρέκλα της εξουσίας.

Μετά ήλθε το πρώτο μνημόνιο, στο οποίο αντέδρασε το σύνολο του πολιτικού κόσμου. Όμως εκεί έλειπε η πολιτική οξυδέρκεια.

Ο πολιτικός κόσμος έπρεπε να αντιδράσει και να απαιτήσει την παραδειγματική τιμωρία του ΓΑΠ για την εγκληματική πολιτική που ακολούθησε και μας έβαλε στο μνημόνιο, το οποίο μπορούσε να αποφευχθεί αν όλα τα πολιτικά κόμματα συναινούσαν στην πρόταση Καραμανλή για περικοπές και σφιχτή οικονομική πολιτική για μερικά χρόνια.

Όμως η αντίδραση έπρεπε να είναι πολιτική, με στόχο την ανατροπή του ΓΑΠ και στη συνέχεια τη διαχείριση της κρίσης και την έξοδο από το μνημόνιο με τον πιο ανώδυνο τρόπο. Εκεί χάθηκε το παιχνίδι.

Η Νέα Δημοκρατία και ο Αντώνης Σαμαράς έχασε το μέτρο στον αντιπολιτευτικό λόγο. Ταυτίστηκε με τα άκρα και τις περιθωριακές δυνάμεις του πολιτικού σκηνικού, δημιουργώντας ένα ιδιότυπο «αντιμνημονιακό» μέτωπο που αποδείχτηκε εξίσου καταστροφικό με την πολιτική ΓΑΠ. Έτσι, όταν οι πολίτες είδαν ένα κόμμα εξουσίας να σηκώνει τη σημαία του «αντιμνημονιακού αγώνα» και να ταυτίζεται με τα άκρα –δεξιά και αριστερά– και με κάτι περιθωριακούς τύπους και ομάδες, συμμετείχαν κι αυτοί στο ιδιότυπο αυτό μέτωπο, το οποίο απέκτησε χαρακτηριστικά κινήματος χωρίς πολιτική πρόταση.

Γαία πυρί μιχθήτω, ή αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων!

Έτσι φούσκωσε το πανί των αντιμνημονιακών δυνάμεων και όταν ο Σαμαράς αναγκάστηκε να πει «ναι» στη δημιουργία της κυβέρνησης Παπαδήμου, συνεργαζόμενη η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ, ήταν πλέον αργά.

Ο κόσμος πλέον είχε αγριέψει, τον είχε κυριέψει η οργή από τις περικοπές και την επιδείνωση της οικονομίας, δεν άκουγε, δεν ήθελε να ακούσει λόγια σύνεσης και συναίνεσης και ήθελε να ακούει έναν άλλο λόγο, συνθηματολογικό και αριβιστικό.

Εκεί ακριβώς, για άλλη μια φορά, η ανευθυνότητα και η εξουσιομανία βρήκαν στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα τον καλύτερο εκφραστή τους. Ποτέ στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας δεν ειπώθηκαν τόσο τερατώδη και τόσα ψέματα.

Και το κερασάκι στην τούρτα ήταν το δεύτερο συνταγματικό έγκλημα, μετά από εκείνο του ΓΑΠ, με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Να υπογραμμίσουμε δε ότι το έγκλημα αυτό έγινε γιατί δεν τιμωρήθηκε ο ΓΑΠ για το προηγούμενο, του 2010.

Όμως, το έχουμε ξαναγράψει σ’ αυτή εδώ τη στήλη: Αυτή η χώρα πορεύεται χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Τώρα κοιτάξτε πού καταντήσαμε, να γίνουμε η χλεύη των Τούρκων.

Διαβάστε τι λέει ο σύμβουλος του Ερντογάν, Γιγκίτ Μπουλούτ, για την πατρίδα μας:

«Τα λιμάνια της τα πούλησε στους Γερμανούς, τους σιδηροδρόμους της στους Ιταλούς, και τώρα άρχισαν να χτυπούν οι καμπάνες της χρεοκοπίας. Το Γραφείο Προϋπολογισμού της ελληνικής Βουλής χτύπησε τον κώδωνα του κινδύνου ότι η χώρα είναι αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της χρεοκοπίας.

»Μέχρι το 2020 αναμένεται η επίσημη καταστροφή της Ελλάδας. Πούλησαν τα πάντα, οι τράπεζές της πέρασαν στα χέρια των Γερμανών. Τίποτα δεν έμεινε στα χέρια τους. Οι άνθρωποι στην Ελλάδα περιμένουν τα γερμανικά και τα ιταλικά προϊόντα.

Υπάρχει μια ταινία για 300 Σπαρτιάτες που πέφτουν ηρωικά. Για μένα θα πρέπει να ξαναέρθουν οι 300 του Λεωνίδα στην Ελλάδα, γιατί δεν έμεινε τίποτα όρθιο. Η καταλήστευση της Ελλάδας είναι τόσο μεγάλη, που ο ελληνικός λαός δεν το αντιλαμβάνεται. Ο Τσίπρας που δεν φορά γραβάτα, θα σταματούσε τον ιμπεριαλισμό...

Μα ο Τσίπρας είναι ο άνθρωπός τους. Θα θυμάστε, υπήρχε ένας υπουργός Οικονομικών που κυκλοφορούσε με μοτοσικλέτα, ένας ακαδημαϊκός, τον υπουργό αυτόν τον ξήλωσαν. Το είχα αναφέρει στην εκπομπή αυτή παλαιότερα. “Θα τον ξηλώσουν τον Έλληνα υπουργό Οικονομικών και μετά η Ελλάδα θα υπογράψει συμφωνία με το ΔΝΤ” είχα πει.

Αφού ξήλωσαν τον υπουργό Οικονομικών, έφεραν έναν αγγλοτραφή που έγινε υπουργός της ελληνικής κυβέρνησης, και έτσι υπέγραψαν».

Δύσμοιρη Ελλάδα

Σάββας Καλεντερίδης pontos-news.gr

 

"Ο Κουφοντίνας ως προϊόν στο καλάθι της κυβέρνησης για προπέτασμα καπνού και ψηφαλάκια"

koufontinas exodos korydallou

Πακτωλός λέξεων έρευσε για την άδεια του Δ. Κουφοντίνα σαν φυσικού προσώπου, και όχι άδικα. Επειδή, όμως, τα γεγονότα έχουν πάνω από μία αναγνώσεις, εκείνο που έμεινε έξω από την πολιτική και κοινωνική παρουσίαση ήταν και είναι η σκοπιά που η κυβέρνηση έστησε το γεγονός. Σαν προϊόν. Όπως όλα τα προϊόντα που πουλάει εδώ και τουλάχιστον ένα 9μηνο, με δύο στόχους: Προπέτασμα καπνού και 350.000 ψηφαλάκια.

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας είναι για την κυβέρνηση πάνω απ’ όλα ένα προϊόν. Προς πώληση. Με τον κουρνιαχτό που παράγει κρύβει όλα εκείνα που θα πρωταγωνιστούσαν στην ειδησεογραφία και που δεν είναι καθόλου ευχάριστα για την ίδια.

Δεν είναι η πρώτη φορά. Όλα τα επώδυνα μέτρα που συμφωνεί η κυβέρνηση στο πλαίσιο της Γ’ Αξιολόγησης για επιπλέον περικοπές μισθών και επιδομάτων και για κατάργηση εργατικών δικαιωμάτων κρύφτηκαν τον τελευταίο καιρό πίσω από άλλα καλοσχεδιασμένα προϊόντα:

Τα δάση και τα αρχαία στο Ελληνικό, η αλλαγή φύλλου, το νομοσχέδιο για τη νομιμοποίηση της κάναβης, η επιστράτευση του εγκληματολογικού της αστυνομίας σε μεγάλες υποθέσεις «γραφείου» (αρκεί να μην είναι στο δρόμο…), η διοχέτευση στοιχείων των Υπηρεσιών σε εφημερίδες για λάσπη, η αναπαραγωγή παλιών υποθέσεων σαν καινούργιων και ο,τιδήποτε μπορεί να πρωταγωνιστήσει στο καφενείο της γενικής αφασίας, έχει επιστρατευτεί. Η αριστερά ήταν πάντα μανούλα στην προπαγάνδα. Η αριστεριστές, σαν τον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα καλύτεροι. Κυρίως στα προπετάσματα καπνού.

Προχτες η κυβέρνηση έβγαλε τον Δημήτρη Κουφοντίνα με 2ημερη άδεια. Η κυβέρνηση τον έβγαλε, που ελέγχει τους δύο από τους τρείς του αρμόδιου Συμβούλιου. Αλλά, δεν έχει ούτε καν το θάρρος να το πει. Προχτές συμπτωματικά οι Ευρωπαίοι απαίτησαν ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς κατοικιών εδώ και τώρα, με απειλή να σταματήσει η αξιολόγηση αν δεν ξεκινήσουν αμέσως. Ο επαναστάτης κ Τσακαλώτος υποσχέθηκε ότι θα συμμορφωθεί πάραυτα!

Ταυτόχρονα, οι Ευρωπαίοι δανειστές υποτίμησαν την ελληνική ανάπτυξη στο 1,5% από 2,1% που θριαμβολογούσε ο πρωθυπουργός. Η διαφορά, μεταφρασμένη σε ευρώ είναι κοντά στο 1 δις! Που θα κοπεί από κάπου.

Την ίδια μέρα ξεκίνησε η μεγαλύτερη απεργία νοσοκομειακών γιατρών εδώ και καιρό, με ηχηρές καταγγελίες για την κυβερνητική πολιτική στην υγεία.

Παράλληλα, εξελίσσεται η πώληση των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ σε ξένους, που είναι κόκκινο πανί για εργαζόμενους και κατοίκους κομβικών περιοχών της χώρας.

Την ίδια ώρα είναι στον αέρα οι καταγγελίες κατά του υπουργού Άμυνας για πώληση βλημάτων στη Σαουδική Αραβία με μεσάζοντα, που θα χρησιμοποιηθούν για μακελειό στην Υεμένη, και οι καταγγελίες για το αλαλούμ γύρω από τα δις για τα F 16.

Το ΚΚΕ, που είναι δόκτωρ στο είδος, κατάγγειλε την κυβέρνηση στη Βουλή, ότι με την άδεια στον Κουφοντίνα δεν κάνει τίποτε άλλο από το να στρέφει το ενδιαφέρον της δημοσιότητας σε άλλα από τα πρωτεύοντα και να οδηγεί το πολιτικό σύστημα σε συγκρούσεις άλλες από τα τρέχοντα μαζικά λαοκτόνα. Μέχρι και ο «νομιμόφρων» Παπαδημούλης είδε με καχυποψία την κίνηση!

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για την ιδεολογική ή πολιτική συγγένεια μεγάλου μέρους των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ με την ένοπλη βία. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, με τις «αριστερές» του παρεμβάσεις, εκτός από προπέτασμα καπνού κλείνει το μάτι και σε 350.000 καθαρόαιμες αριστερές ψήφους που έχασε μετά το δημοψήφισμα το 2015.

Ταυτόχρονα, μ’ αυτές τις θεατρικές κινήσεις επιχειρεί να κρατήσει και όσους είναι αποφασισμένοι ή έτοιμοι να τον εγκαταλείψουν, αηδιασμένοι από την αυλόδουλη στάση του και τα πολλά ψέματα. Ψάχνει, βρίσκει και πουλάει αριστερά προϊόντα. Στην πραγματικότητα, μαϊμού.

Όλες αυτές οι στάσεις έρχονται και κουμπώνουν με την πεζοδρομιακή στάση του υπουργού Δικαιοσύνης χτες στη συνεδρίαση της Βουλής. Γιατί είναι ανεπίτρεπτο, απολίτιστο, κάφρικο όχι μόνο σε υπουργό, αλλά σε οποιονδήποτε άνθρωπο, να επιτίθεται με κραυγές και απαξιωτικές φράσεις σχεδόν αφρίζοντας, σε μια γυναίκα- οποιαδήποτε γυναίκα κι αν ήταν- που τον εγκαλούσε για τη στάση του απέναντι στον δολοφόνο του άντρα της.

Μ αρέσει που οι πρεσβευτές των ΗΠΑ και της Βρετανίας ευαισθητοποιήθηκαν διαμαρτυρόμενοι για τη 2ημερη άδεια του Δ. Κουφοντίνα. Ενώ χαϊδολογάνε την κυβέρνηση ολοχρονίς, τη στηρίζουν και την επαινούν κάθε φορά που πρόκειται να εξοντώσει τον ίδιο της τον πληθυσμό.

Άλλοι 5 νεκροί από μαγκάλια μέχρι στιγμής φέτος! Χώρια οι αυτοκτονημένοι. Και το θέατρο του πααραλόγου συνεχίζεται.

liberal

Μπουτάρης: Ο Καμίνης είναι ο λόγος για να σηκωθούμε όλοι από τον καναπέ μας την προσεχή Κυριακή

kaminis vima

«Ο Γιώργος Καμίνης αποτελεί με άλλα λόγια τον σημαντικότερο λόγο που έχουμε να σηκωθούμε από τον καναπέ μας και να πάμε να ψηφίσουμε την Κυριακή».

"...Με όλο το σεβασμό στους υπόλοιπους υποψηφίους, είμαι πεπεισμένος πως ο Καμίνης είναι ο μοναδικός με τις απαραίτητες, για τη θέση που διεκδικεί, ικανότητες", υποστηρίζει σε άρθρο του ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, παίρνοντας θέση για τις εκλογές στην Κεντροαριστερά.

"...Ο Γιώργος Καμίνης αποτελεί με άλλα λόγια τον σημαντικότερο λόγο που έχουμε να σηκωθούμε από τον καναπέ μας και να πάμε να ψηφίσουμε την Κυριακή", σημειώνει μεταξύ άλλων.

To άρθρο Μπουτάρη στο Βήμα:

Γιατί όλοι οι πολίτες πρέπει να ψηφίσουν την Κυριακή που μας έρχεται

Μας αρέσει στους Έλληνες να κατηγορούμε τους πολιτικούς για ότι κακό μας συμβαίνει. Έχουμε κάθε λόγο να το κάνουμε. Η τελευταία περίοδος της μεταπολίτευσης που συνέπεσε με την κρίση έκανε σε πολύ κόσμο πολύ κακό σε πολύ σύντομο χρόνο. Έχουμε έτσι κάθε δικαίωμα να κατηγορούμε αυτούς που διαχειρίστηκαν τις τύχες της χώρας τα τελευταία χρόνια.

Τα δικαιώματα όμως καλό είναι να συνοδεύονται και από υποχρεώσεις. Έχουμε λοιπόν την ελάχιστη υποχρέωση να προσπαθήσουμε εμείς να αλλάξουμε τα πράγματα προς το καλύτερο. Να σηκωθούμε από τον καναπέ ή το καφενείο και να τιμήσουμε το δημοκρατικό αγαθό της συμμετοχής. Να συνδιαμορφώσουμε το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας. Ειδικά όταν οι επιλογές από τις οποίες μπορούμε να διαλέξουμε τους εκπροσώπους μας δεν είναι όλες ίδιες. Όταν η επιλογή που θα κάνουμε μπορεί να καλυτερεύσει αισθητά και σε ορατό χρονικό διάστημα τη ζωή μας. Μια τέτοια μεγάλη ευκαιρία αποτελεί η περίπτωση των εκλογών της επόμενης Κυριακής για την ανάδειξη της ηγεσίας της Κεντροαριστεράς.

Στην πολιτική η χρονική στιγμή, η συγκυρία, παίζει πολύ μεγάλο ρόλο. Και η ευκαιρία της επόμενης Κυριακής είναι ίσως μοναδική. Κι αυτό γιατί οι επερχόμενες εκλογές στην Κεντροαριστερά αποτελούν ιστορική δυνατότητα να δημιουργηθεί ένας ισχυρός σοσιαλδημοκρατικός πόλος λογικής και μετριοπάθειας που τόσο χρειάζεται η χώρα σε καιρούς δύσκολους. Η ενδυνάμωση του πολιτικού αυτού χώρου μπορεί να συνεισφέρει αποφασιστικά στη δημιουργία συναινετικής πολιτικής κουλτούρας που τόσο έχουμε ανάγκη για να βγούμε από το τέλμα.

Για να αντιμετωπίσουμε τις μεγάλες προκλήσεις του παρόντος και του μέλλοντος χωρίς να διαλυθεί η κοινωνία και χωρίς να αλληλοφαγωνόμαστε. Για να αποκτήσουμε επιτέλους πολιτική σταθερότητα που θα φέρει ηρεμία, κοινωνική ειρήνη και επενδύσεις. Γιατί ο νέος πόλος της σοσιαλδημοκρατίας με ανθρώπινο πρόσωπο, καθαρό μυαλό και κοινή λογική, ο οποίος ευελπιστώ πως θα σχηματιστεί, θα αποτελέσει τη συνεκτική δύναμη που θα συμφιλιώσει στον απαραίτητο για την κατάστασή μας βαθμό όχι μόνο τις αντίρροπες πολιτικές δυνάμεις. Θα μονοιάσει πιστεύω ολόκληρες κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες που αλληλοκατηγορούνται και βρίσκονται στα όρια της αυτοδικίας για να εκτονώσουν το μένος που ακολούθησε την αποσύνθεση του κοινωνικού ιστού.

Ευλόγως θα μπορούσε κάποιος να ρωτήσει από που αντλώ την αισιοδοξία και δεν ασπάζομαι τη γνώμη αρκετών πως οι εκλογές της Κυριακής θα είναι ‘μία από τα ίδια’. Μια άνευρη, δηλαδή, διαδικασία που αφορά μικρομεσαία κόμματα και βιλαέτια τα οποία ανταγωνίζονται για την εσωτερική νομή εξουσίας και το βόλεμα των μελών τους.

Ο λόγος για τον οποίο δε συμμερίζομαι την, δικαιολογημένη ενδεχομένως, απαισιοδοξία αρκετών είναι πολύ συγκεκριμένος. Είναι η συμμετοχή στη διαδικασία ανάδειξης ηγεσίας του Γιώργου Καμίνη.

Τον Γιώργο δεν τον ήξερα πριν εκλεγούμε Δήμαρχοι. Τον έμαθα, όμως, καλά από την εκλογή μας και μετά. Δουλέψαμε μαζί για τη δημιουργία του Δικτύου των Ανεξάρτητων Δημάρχων και κάναμε προτάσεις για θεσμικές αλλαγές σε όλο το εύρος των πολιτικών που αφορούν στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Με όλο το σεβασμό στους υπόλοιπους υποψηφίους, είμαι πεπεισμένος πως ο Καμίνης είναι ο μοναδικός με τις απαραίτητες, για τη θέση που διεκδικεί, ικανότητες. Έχει τις δεξιότητες εκείνες που σε πρώτη φάση απαιτούνται για να αλλάξει το μέλλον του συγκεκριμένου πολιτικού χώρουμεγεθύνοντας την επιρροή του. Σε δεύτερο χρόνο είναι αυτός που έχει τα εχέγγυα να βοηθήσει τη χώρα να βρει το δρόμο της. Η πολιτική του σκέψη συνδυάζει την κοινή λογική με σπάνιες έλλογες ικανότητες και συνολικό στρατηγικό όραμα. Το απέδειξε εξάλλου, παρά τις τεράστιες δυσκολίες και τα ελάχιστα χρήματα και μέσα που είχε στη διάθεσή του, με τη δουλειά του στην Αθήνα.

Το πιο σημαντικό για το μέλλον της Ελλάδας, όμως, είναι πως ο Καμίνης δεν προέρχεται από κομματικό σωλήνα. Δεν σκέφτεται όπως έχουν μάθει να σκέφτονται αυτοί που από μικροί υπηρετούν μια κομματική ιεραρχία και σκέψη, η οποία συχνά εχθρεύεται την κοινή λογική και το συλλογικό καλό. Όχι στα λόγια αλλά στην πράξη. Το φαινόμενο αυτό είναι έντονο ειδικά στην Ελλάδα όπου η έλλειψη αξιόπιστων θεσμών έκανε τα παραδοσιακά κόμματα να μοιάζουν με μεγέθυνση του νεποτισμού και της οικογενειοκρατίας που είναι ακόμη, δυστυχώς, διάχυτα στην κοινωνία.

Ο Καμίνης είναι προϊόν της κοινωνίας των πολιτών, όχι των κολλητών. Μπορεί να μην είναι καλός στον ξύλινο, γλυκανάλατο, ψευτομοντέρνο και στρογγυλεμένο λόγο που χαϊδεύει αυτιά και ακούγεται καλά στην τηλεόραση. Είναι όμως πολύ καλός στο να παράγει έργο, να συντονίζει ανθρώπους και πολιτικές και να συνδιαλέγεται με υπομονή αλλά και πίστη στο όραμά του.

Ο Γιώργος Καμίνης αποτελεί με άλλα λόγια τον σημαντικότερο λόγο που έχουμε να σηκωθούμε από τον καναπέ μας και να πάμε να ψηφίσουμε την Κυριακή. Είναι σημαντικό όλοι -ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης- να συνεισφέρουμε ώστε τις ηγετικές θέσεις στην Ελλάδα να τις έχουν άξιοι άνθρωποι. Τους έχει απόλυτη ανάγκη η χώρα, ειδικά σε αυτήν την κρίσιμη χρονική συγκυρία.

Καμίνης με μήνυμα ενότητας: Μια μοναδική ιστορική ευκαιρία για μια ιστορική παράταξη

"Υποκριτές"

axarlian

Ο 20χρονος Θάνος Αξαρλιάν: Ενα από τα αθώα θύματα του Κουφοντίνα (παράπλευρη απώλεια είχε πει!!)

Ο Κουφοντίνας δεν πήγε φυλακή για την «ιδεολογία» του. Αυτή ας τη χαίρεται μαζί με τους συντρόφους του. Καταδικάσθηκε σε ισόβια γιατί σήκωσε το πιστόλι και δολοφόνησε 13 ανθρώπους. Η εγκληματική του δράση κρίθηκε οριστικά και αμετάκλητα και με αυτό το κριτήριο πρέπει να λαμβάνονται οι αποφάσεις για τη χορήγηση αδείας.

Εάν δηλαδή υπάρχει ο κίνδυνος να τελέσει νέα εγκλήματα για τα οποία βρέθηκε στη φυλακή. Πολιτικός κρατούμενος πάντως δεν είναι. «Πιστολέρο» της 17 Νοέμβρη ήταν και για αυτό καταδικάσθηκε σε 11 φορές ισόβια. Τις «ιδέες» του τις διακινεί ανενόχλητος αρθρογραφώντας, δίνοντας συνεντεύξεις και εκδίδοντας βιβλία.

Ο ίδιος σε δήλωσή του μετά την τελευταία απορριπτική αίτηση για τη λήψη αδείας, πριν από έναν χρόνο, είχε καταλήξει ως εξής:

«Οσο με αφορά, τη μόνη δήλωση που μπορώ να υποβάλω είναι ότι δεν πρόκειται να υπογράψω ποτέ δήλωση μετάνοιας, ούτε δήλωση αποκήρυξης των ιδεών μου».

Καμία διάθεση μεταμέλειας για τις πράξεις του, καμία συγγνώμη στις οικογένειες των θυμάτων.

Και εδώ αρχίζει η υποκριτική στάση της κυβέρνησης, που πρέπει επιτέλους να τοποθετηθεί: συμφωνεί με τη χορήγηση αδείας στον Κουφοντίνα; Ναι ή όχι; Και ας μην αρχίσουν οι υπεκφυγές όπως ακούσαμε χθες από τον εκπρόσωπο Δημήτρη Τζανακόπουλο ότι «η απόφαση ήταν ομόφωνη και ότι τηρήθηκε κατά γράμμα ο νόμος». Δεν ρωτήθηκε εάν ο Κουφοντίνας βγήκε παρανόμως από τον Κορυδαλλό αλλά για το πώς σχολιάζει την απόφαση.

Ο ίδιος πριν από έναν μήνα δεν είχε αρνηθεί να κρίνει δικαστική απόφαση σχετικά με τη μη αποφυλάκιση της Ηριάννας. Τότε ο κ. Τζανακόπουλος είχε μιλήσει για «απόφαση που καταγράφεται στη μαύρη βίβλο της Δικαιοσύνης γιατί δημιουργείται η υπόνοια ότι κρίνει και σταθμίζει με κριτήρια πέραν της νομικής κρίσης».

Επίσης ο αρμόδιος υπουργός Δικαιοσύνης Σταύρος Κοντονής είχε κάνει λόγο για δυσάρεστη έκπληξη και είχε προαναγγείλει αλλαγή στη σύνθεση του δικαστηρίου αναστολής ποινών.

Στην περίπτωση του Κουφοντίνα, που δεν πρόκειται για δικαστική απόφαση αλλά για διοικητική  στην οποία μετέχει δικαστής, οι υπουργοί έπαθαν αφωνία υποστηρίζοντας ότι στη διαδικασία δεν μετείχε η κυβέρνηση. Πού είναι τώρα οι καταγγελίες για τους δικαστές και τους εισαγγελείς; Γιατί η Ηριάννα μπορεί και να αθωωθεί στο Εφετείο αλλά ο Κουφοντίνας έχει καταδικασθεί οριστικά γιατί έβαψε τα χέρια του με αίμα αθώων ανθρώπων.

Υποκριτές και Συριζαίοι...

Απρέπεια  Κοντονή

Εάν δει το βίντεο με την παρουσία του χθες στη Βουλή ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Σταύρος Κοντονής δεν θα αισθάνεται καλά με τον τρόπο με τον οποίο μίλησε στη βουλευτή της ΝΔ Ντόρα Μπακογιάννη, σε μία γυναίκα δηλαδή που έχασε τον άνδρα της από το πισώπλατο χτύπημα του Κουφοντίνα.

Οχι, κύριε Κοντονή, δεν μπορείς να απευθύνεσαι σε έναν άνθρωπο που έχει θρηνήσει θύμα τρομοκρατίας με φράσεις τύπου «τι τερατολογίες είναι αυτές, πρέπει να ντρέπεσαι». Δυστυχώς χάσατε κάθε μέτρο και μία ευκαιρία να δείξετε ότι απέναντι στην τρομοκρατία υπάρχει αρραγές μέτωπο του πολιτικού κόσμου. Ο σεβασμός δύσκολα κερδίζεται αλλά εύκολα χάνεται.

Πάνος Αμυράς

Πανηγυρίζει ο Ρουβίκωνας για την άδεια στον Κουφοντίνα. Παρών στην υποδοχή του και ο γιος του.... Προέδρου της Βουλής!

"Έχουν απίστευτο μίσος για εσάς : τους αστούς - μεσαία τάξη!"

death of middle class

Οι αστοί πολεμήθηκαν σκληρά από δύο ανθρώπινες φυλές: Τους κομμουνιστές και τους φασίστες. Είναι ο κοινός τους τόπος. Εκεί που τα δύο άκρα συναντώνται. Μισούν την αστική τάξη, την αριστεία, την πρόοδο.

Αν κάποιοι πιστεύετε ακόμη ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ, ακούστε τις ομολογίες Τσακαλώτου και Χουλιαράκη για την συνειδητή επιλογή τους να πλήξουν την μεσαία τάξη.

Είστε κουρασμένοι; Δεν θέλετε να ακούτε άλλο για την κρίση και τις μαύρες μέρες που σας επιφυλάσσει το καθεστώς; Κάπως έτσι η αστική τάξη επέλεξε να ψηφίσει το 2015 τον Αλέξη Τσίπρα. Επειδή είχε «κουραστεί» από τον Αντώνη Σαμαρά. Η μεσαία τάξη στην χώρα μας δεν πήγε από ατύχημα. Αυτοκτονία ήταν.

Φαντάζομαι ότι μπορείτε να αναζητήσετε τα βίντεο με τις δημόσιες ομολογίες των Τσακαλώτου και Χουλιαράκη.

Να τις ακούσετε μερικές φορές και ύστερα να σκεφτείτε τι άλλο μπορούν να σας επιφυλάσσουν αυτοί οι απίθανοι τύποι. Αυτές τις μέρες ειδικά που πληρώσατε με αίμα τους φόρους σας, δεν ντράπηκαν να σας ομολογήσουν ότι ήταν δική τους επιλογή να σας στήσουν στον τοίχο για να αγοράσουν ψήφους από άλλους συμπολίτες σας.

Σας το είπαν κατάμουτρα. Από μια πλευρά είναι να αναρωτιέται κανείς για το θράσος τους. Από την άλλη θα πρέπει να τους αναγνωρίσει  την «μαγκιά». Αυτήν την έχουν. Μπορούν να ομολογήσουν το πιο μεγάλο έγκλημα με τον πιο φυσιολογικό τρόπο.

Έπειτα από λίγο ο πολύς Τσακαλώτος βρήκε το κουράγιο να απευθυνθεί στην αντιπολίτευση και να τους πει: «Είσαστε μία φυματική, κουτσή σαρανταποδαρούσα». Σαν να λέμε ......«χέσε ψηλά και αγνάντευε». Πουλάνε τρέλα, επειδή εσείς τους το επιτρέπετε. Εσείς, τα θύματα της πολιτικής τους. Σταματήστε να τους ανέχεστε. Πολεμήστε τους! Αν δεν το κάνετε τώρα, αν δεν αντιδράσετε άμεσα, η τάξη σας θα εξαφανιστεί τελείως. Η Ελλάδα θα είναι μία χώρα γεμάτη πολύ πτωχούς και πολύ πλούσιους ανθρώπους. Εσείς σίγουρα θα είστε στην πρώτη κατηγορία…

Οδηγούν ανθρώπους στην χρεοκοπία και στην παραοικονομία για να μπορούν να μοιράζουν επιδόματα. Για να εξαγοράζουν ψήφους εξαθλιωμένων ανθρώπων. Όποιος αναρωτιέται αν αυτή είναι η ιδεολογία τους την απάντηση ήδη την ξέρετε! Ναι, αυτή είναι.

Είναι ένα καθεστώς που σκοτώνει την μεσαία τάξη. Επειδή δεν θέλει να αγγίξει την  μεγαλοαστική τάξη, καθώς..... μαζί της κάνουν τις δουλειές.

Θανάσης Μαυρίδης