Τετ05222019

Τελευταία ΕνημέρωσηΤετ, 22 Μαϊ 2019 6pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Αρθρα Αρθρα

Κανένας φόβος για το πελατειακό κράτος - Ασταμάτητη παροχολογία, αλλά τώρα και... υποσχεολογία

arkas pelatiako kratos

Η χώρα είναι θωρακισμένη. Δεν κινδυνεύει ούτε από την αξιοκρατία, ούτε από τον ορθολογισμό. Αυτό διασφαλίζεται τόσο από το επίπεδο των χιλιάδων υποψηφίων για όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται η προεκλογική εκστρατεία.

Η προεκλογική περίοδος που ξεκίνησε από την αρχή του χρόνου και θα ολοκληρωθεί με τις εθνικές εκλογές δεν βλάπτει μόνο την οικονομία, αλλά προκαλεί τεράστια μακροχρόνια ζημιά στην κοινωνία. Διαιωνίζει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα μας που είναι το πελατειακό κράτος και εκπαιδεύει πολίτες και νέους πολιτικούς στη συναλλαγή και στο ψέμα.

Μαέστρος βέβαια σε αυτό είναι ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ο οποίος υπόσχεται τον ουρανό με τ' άστρα στους αφελείς ψηφοφόρους γνωρίζοντας καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο ότι δεν θα υλοποιήσει καμία από τις υποσχέσεις του.

Το δε "σοβαρό" οικονομικό επιτελείο που υπογράφει τις παροχές, δηλαδή οι Τσακαλώτος και Χουλιαράκης, φροντίζουν μέσω "κύκλων" δηλαδή ανωνύμως να μεταφέρουν στο κοινό την άποψη ότι οι ίδιοι διαφωνούν, αλλά δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς και συνεπώς υπογράφουν τα πάντα.

Δημοσίως δηλαδή υποστηρίζουν ότι υπάρχουν άνετα περιθώρια για παροχές και εν κρυπτώ διαδίδουν ότι δεν συμφωνούν με τις δημόσιες δηλώσεις τους και τις παροχές. Λες και είναι ανεύθυνοι για τις υπογραφές που βάζουν και την καταστροφή που προκαλούν.

Εκτός από τις παροχές και την παροχολογία, υπάρχει και ένα άλλο "κρυφό" όπλο που εκμεταλλεύεται η κυβέρνηση σε υπερθετικό βαθμό. Η υποσχεσιολογία. Είναι χαρακτηριστικό ότι κορυφαίο στέλεχος του παλιού - πολύ παλιού - ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει χαρακτηριστικά: "Τέτοιο όργιο υποσχέσεων δεν έχω ξαναδεί ποτέ. Εμείς που ήμασταν οι πρώτοι διδάξαντες, ποτέ δεν καταφέραμε να υποσχεθούμε τόσα πολλά".

Η υποσχεολογία αφορά όλα όσα υποτίθεται ότι θα κάνει η κυβέρνηση αφού εκλεγεί. Συγκεκριμένες προσλήψεις σε συγκεκριμένες θέσεις με συγκεκριμένο μισθό, δηλαδή "θα το προσλάβω το παιδί σου στο υπουργείο με ενάμισι χιλιάρικο και θα πάρει μετάθεση εδώ απέναντι από το σπίτι " αυξήσεις, μεταθέσεις, επιδόματα κλπ. Όλα όσα ζητά ο καθένας προσωπικά από τους υποψηφίους βουλευτές της επαρχίας αμέσως υλοποιούνται ως υπόσχεση.

Ποτέ φυσικά δεν θα υλοποιηθούν στην πράξη μετά τις εκλογές. Όμως ο απελπισμένος και ο αφελής, δίνουν την ψήφο έναντι της υποσχέσεως. Και ενώ την έχουν ξαναπάθει με παλιότερες υποσχέσεις, πάλι την πατάνε διότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

Η εξαγορά ψηφοφόρων λοιπόν με αυτόν τον τρόπο, με παροχές δώρων και με υποσχέσεις μαζί με τα βρισίδια και τις χυδαιότητες και τα fake news είναι το βασικό εργαλείο με το οποίο πολιτεύεται ο ελληνικός πολιτικός κόσμος. Ειδικότερα τώρα που πλέον οι ιδεολογίες έχουν περάσει σε δεύτερη αν όχι σε τρίτη μοίρα.

'Ετσι και ο ψηφοφόρος εκπαιδεύεται να περιμένει υποσχέσεις και παροχές και να ψηφίζει ανάλογα αλλά και ο νέος πολιτικός που έχει θεωρητικά τουλάχιστον κάποια οράματα και κάποια ηθική, μαθαίνει ότι μόνο μέσω της εξαγοράς και των ψεμάτων κερδίζεις ψήφους.

Αυτή η διαδικασία διασφαλίζει πολλά χρόνια λαικισμού ακόμη. Και αν θεωρούμε ότι ο λαικισμός μαζί με το χαμηλό επίπεδο παιδείας ευθύνεται για την κατάντια της - μη - Δημοκρατίας μας, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι έτσι θα συνεχίσουμε και στο μέλλον.

Συνεπώς είναι βέβαιον ότι θα καταλήξουμε στα ίδια και χειρότερα.

reporter

ΕΛΛΗΝΙΚΟ - ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ: "Εκλογή Δημάρχου Γιάννη Κωνσταντάτου και "ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΠΟΛΗΣ" από την 1η Κυριακή"

Στην  δυναμική και στη νίκη της παράταξης "ΕΝΩΜΕΝΗ ΠΟΛΗ Ελληνικού - Αργυρούπολης" του Δημάρχου Γιάννη Κωνσταντάτου, στην όλη πορεία του, καθώς και στο σημαντικό έργο της 1ης θητείας του αναφέρεται σε εκτενές άρθρο της η εφημερίδα "Η Αποψη". 

Ταυτόχρονα, σύμφωνα με τα δημοσκοπικά και κοιπά δεδομένα της, προβλέπει ότι ο νυν Δήμαρχος, Γιάννης Κωνσταντάτος και η ¨ΕΝΩΜΕΝΗ ΠΟΛΗ" θα επανεκλεγούν από την 1η Κυριακή, παρά το ότι υπάρχει πληθώρα υποψηφίων! 

Διαβάστε ολόκληρο το σχετικό άρθρο της εφημερίδας:

apopsi konst

"Περί άθεων και κρεατοφαγίας τη Μεγάλη Παρασκευή"

gustav dore thia komodia

Διάβασα με έκπληξη, δυσάρεστη οφείλω να ομολογήσω, την είδηση πως κάποιοι άθεοι θα διοργανώσουν την Μ.Παρασκευή δείπνο κρεατοφαγίας σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, προσκαλώντας μάλιστα και χορτοφάγους να συμμετάσχουν. Μια κίνηση πραγματικά αντάξια του σκοτεινού και κατώτερου ανθρώπου που αρκείται στην ανθρωποφαγία του άλλου και απογυμνώνει το πνεύμα του προς όφελος της σάρκας.

Μια κίνηση που δεν θα την έκαναν ούτε οι εκπρόσωποι του ζωϊκού βασιλείου που έχουν μάθει να σέβονται τις διαφορετικές κοινότητες ζώων και κυνηγούν μόνο για επιβίωση.

Προσωπικά, δε θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου ως Χριστιανή Ορθόδοξη, παρά το γεγονός ότι βαφτίστηκα. Ξέρω ότι μ΄αυτό που γράφω θα σκανδαλίσω πολλούς. Οι δικοί μου άνθρωποι γνωρίζουν ότι από νεαρή ηλικία αναζητούσα απαντήσεις και πέρασα σταδιακά από τον εμπειρικό αγνωστικισμό, στον γνωστικισμό και τελικά, σήμερα, στα 45 μου, στον ανθρωπισμό.

Όλα αυτά τα χρόνια το πρώτο που έχω μάθει είναι να σέβομαι τους ανθρώπους που πιστεύουν. Σέβομαι την πίστη τους και θα δείξω ως Άνθρωπος τον ανάλογο σεβασμό στους ναούς κάθε θρησκείας, στα ήθη και τα έθιμα. Γιατί κάθε θρησκεία είναι ένας διαφορετικός δρόμος για να οδηγήσει τον Άνθρωπο στη Θέωση.

Κάθε Άνθρωπος επιλέγει με σεβασμό το μονοπάτι που θα ακολουθήσει για να μπορέσει να βρει την μοναδική ενέργεια του Θείου μέσα του ώστε να κοιτάξει ψηλά.

Ακολουθώντας αυτό το μοναπάτι οφείλει να σεβαστεί και τους υπόλοιπους που ακολουθούν τα δικά τους μονοπάτια και όχι να αντιδρά ως κακομαθημένο παιδί με στόχο να προκαλέσει ή να τραβήξει προσοχή όπως αντιδρά η ένωση αθέων (που όλως περιέργως δεν την θυμάμαι να αντιδρά ανάλογα ενάντια στις νηστείες των Μουσουλμάνων, των Εβραίων ή των Ινδουιστών).

Με σεβασμό λοιπόν προς όλους τους ανθρώπους και όλους τους πιστούς, μακριά από αναθέματα, αφορισμούς και ασυνάρτες κινήσεις, ας πορευθούμε όλοι οι άνθρωποι με στόχο την προσωπική μας Ανάσταση και Θέωση.

Στην εικόνα πίνακας του εξαιρετικού Gustave Doré για την Θεία Κωμωδία του Δάντη, όταν ο Δάντης και η Βεατρίκη αντικρίζουν το Θεό, αφού έχουν πραγματοποιήσει τη δική τους πορεία για τη Θέωση.

Καλή Ανάσταση.

Γιώτα Χουλιάρα, πολιτικός συντάκτης

"Ο αδύναμος κρίκος του ΣΥΡΙΖΑ"

adynamos krikos

Τσίπρας ή Μητσοτάκης; Μητσοτάκης ή Τσίπρας; Το δίλημμα είναι σαφές και θα εκφραστεί στις επερχόμενες πολλαπλές εκλογικές αναμετρήσεις. Στον πυρήνα του βασικού κυβερνητικού αφηγήματος της τελευταίας τετραετίας ήταν αναμφίβολα η προσπάθεια αποστολής του επικοινωνιακού μηνύματος ότι ο πρωθυπουργός “παίζει χωρίς αντίπαλο” σε προσωπικό επίπεδο.

Γιαυτό άλλωστε και η επιχείρηση “debate” από την πλευρά του Μεγάρου Μαξίμου. Η πραγματικότητα όμως δείχνει να είναι διαφορετική. Εάν υποθέσουμε ότι οι αριθμοί λένε πάντα την αλήθεια, τότε στο Μέγαρο Μαξίμου θα πρέπει να ανησυχούν, εξαιτίας όλων των δημοσκοπήσεων ανεξαρτήτως εταιριών ειδικά σε ότι έχει να κάνει με το δίπολο Τσίπρα Μητσοτάκη.

Η διαφορά των δύο πολιτικών αρχηγών τόσο στην δημοτικότητά τους, όσο και στο ερώτημα της καταλληλότητας για την πρωθυπουργία είναι συντριπτική και διαρκώς αυξανόμενη υπέρ του προέδρου της ΝΔ, από τον αρχή σχεδόν της περιόδου διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Πιο συγκεκριμένα στις αρχές του 2018, ο μέσος όρος σχεδόν όλων των ερευνών κοινής γνώμης δημοσκοπήσεων έδειχνε τη διαφορά των δύο πολιτικών αρχηγών στο 9,2%, ενώ πλέον έχει ανέβει πάνω από το 10%.

Το τελευταίο διάστημα μάλιστα η διαφορά αυτή είναι μεγαλύτερη από την διαφορά μεταξύ των δύο κομμάτων, το οποίο σημαίνει ότι ο μεν Κυριάκος Μητσοτάκης προσθέτει στο κόμμα του, ο δε Αλέξης Τσίπρας περιορίζεται στον στενό κομματικό του πυρήνα, εξελισσόμενος στον αδύναμο κρίκο του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι ότι για πρώτη φορά από τότε που μετράται ο συγκεκριμένος δείκτης ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης υπερτερεί σταθερά και για μεγάλο χρονικό διάστημα του εν ενεργεία πρωθυπουργού. Ακόμα και σε περιπτώσεις που η αντιπολίτευση είχε εκλογικό προβάδισμα, ο εν ενεργεία πρωθυπουργός υπερείχε του αντιπάλου του. Την τελευταία διετία έχουμε πλήρη αντιστροφή αυτής της δημοσκοπικής άτυπης «παράδοσης». 

Παρά όμως τις μικρές διακυμάνσεις κακή παραμένει η δημοσκοπική εικόνα για τον ΣΥΡΙΖΑ και στο επίπεδο της πρόθεσης ψήφου, σχεδόν δέκα μέρες πριν από το κρίσιμο ραντεβού της 26ης Μαίου.

Η διαφορά δείχνει να είναι παγιωμένη υπέρ της ΝΔ, σύμφωνα με όλες τις μετρήσεις των τελευταίων μηνών.

Η ΝΔ, από όποια πλευρά και αν το δεις, διατηρεί την πρώτη θέση με σημαντική διαφορά, δημιουργώντας τη βεβαιότητα (εάν υπάρχει ασφαλώς) ότι η πρωτιά είναι δεδομένη.

Επειδή όμως η ιστορία επαναλαμβάνεται, ενδιαφέρον έχει να θυμηθούμε ότι η προσπάθεια αντιστροφής του πολιτικού κλίματος που επιχειρεί τις μέρες αυτές, μέσω του πακέτου παροχών, το Μέγαρο Μαξίμου δεν είναι κάτι το καινούργιο.

Πριν από περίπου δύο χρόνια ,τον Φεβρουάριο του 2017, η κυβέρνηση είχε τότε εξαπολύσει μία μεγάλη «χειμερινή επίθεση», με στόχο την ανατροπή των αρνητικών πολιτικών τάσεων της περιόδου εκείνης. Όπλο εκείνες τις μέρες ήταν η διανομή του υπερπλεονάσματος, την οποία μάλιστα είχε ανακοινώσει ο ίδιος ο κ. Τσίπρας με τηλεοπτικό του μήνυμα στο Μέγαρο Μαξίμου.

Η οργανωμένη εκείνη προσπάθεια εξελίχθηκε σε ένα μεγάλο “κάζο” για τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς η διαφορά μεταξύ της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν μειώθηκε εκείνο το διάστημα, αλλά αντιθέτως παγιώθηκε.

Γιάννης Κ.Τρουπής

Για να κοιτάξουμε αλλιώς τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα

xristos ihsous kefali stefani

Η περιοδικότητα με την οποία επανέρχονται κάθε χρόνο οι μεγάλες γιορτές διευκολύνει την εθιμοτυπική τήρηση των στερεότυπων: τα Χριστούγεννα είναι άλλη η ατμόσφαιρα και το Πάσχα άλλη. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, τα εορταστικά κλισέ κυριαρχούν. Κατά τις πασχαλινές διακοπές δεν επικρατεί τόσο η αγοραστική μανία, όσο τα ελληνικά έθιμα.

Σε παλαιότερο σημείωμά μου είχα σχολιάσει την ”πολιτισμική Ορθοδοξία” η οποία έχει εγκλωβίσει τους νεοέλληνες σε μια στείρα επιφανειακή θρησκευτικότητα.

Η Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα αποτελούν υποδειγματικά πεδία στα οποία ασκούμε την Ορθοδοξία του έθιμου, αφήνοντας στην αφάνεια το ουσιαστικό τους μήνυμα.

Η μαζική ολιγόλεπτη συμμετοχήστον Επιτάφιο και στο ”Χριστός Ανέστη” λειτουργούν ως παραδειγματικά πεδία μιας ανοιξιάτικης ευφορίας και μιας αόριστης αισιοδοξίας για ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν ιδέα, ούτε ενδιαφέρονται να μάθουν, τι σημαίνει ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος και ποιες υπαρξιακές συνέπειες έχει η Ανάστασή Του.

Για να συμβάλω σε κάποια προσέγγιση της αλήθειας των ημερών, θα σταθώ σε λίγες υμνογραφικές στιγμές, εντελώς επιλεκτικά. To να μιλάς για τη Μεγάλη Εβδομάδα και το  Πάσχα μέσα στην κοινωνία του θεάματος και της ταχύτητας αποτελεί πραγματική άσκηση. Αλλά και καλεί σε άσκηση. Ας το αποπειραθούμε, μήπως καί ξαναδούμε κάποια πράγματα μέ μιά φρέσκια ματιά.

*Πτωχός θέλων ὑπάρχω· ὁ πρῶτος οὖν ὑμῶν ἔστω πάντων διάκονος, ὁ δέ ἄρχων ὡς ὁ ἀρχόμενος, ὁ προκριθείς δέ ὡς ὁ ἔσχατος· καί γάρ ἐλήλυθα αὐτός τῷ πτωχεύσαντι Ἀδάμ διακονῆσαι καί λύτρον δοῦναι ἀντί πολλῶν τήν ψυχήν, τῶν βοώντων μοι Δόξα σοι.1

Ολοκληρωτική ανατροπή της έννοιας της δύναμης. Τώρα ισχυρός είναι ο αγαπών και θυσιαζόμενος. «Γι’ αυτό ήλθα, γιά νά υπηρετήσω όσους πτώχευσαν». Έτσι γίνεσαι αφεντικό, στή δική Του γλώσσα. Αυτό σημαίνει Κύριος, για τον Χριστό.

Στη συνέχεια μιλά ο Μεσσίας από τον Σταυρό Του. Γραμμένο, όμως, επτακόσια χρόνια προ Χριστού! Ψαλμός προφητικός ο 21.

Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;

Γιατί στέκεις μακριά καί δέ μέ σώζεις;

…Είμαι πια σκουλήκι, όχι άνθρωπος,

εκμηδενισμένος, αντικείμενο ειρωνείας.

Μέσα μου έγιναν τα σπλάγχνα μου σάν τό κερί πού λιώνει,

σάν κεραμίδι ο λάρυγγάς μου στέγνωσε.

Τρύπησαν τά χέρια καί τά πόδια μου.

Μοίρασαν τα ρούχα μου με κλήρο.

Στο δεύτερο μισό του ψαλμού ανατρέπονται όλα. Η ατμόσφαιρα μυρίζει Ανάσταση. Αρχίζει να ανατέλλει η εικόνα μιας μελλοντικής Εκκλησίας. Ο Υιός μιλά στον Πατέρα Του:

Θα διηγηθώ στα αδέλφια μου ποιος είσαι.

Μαζί τους θα Σε δοξάζουμε στη σύναξη (Λειτουργία).

Θά θυμηθούν καί θά γυρίσουν στόν Κύριο όλα τά πέρατα της γης.

Το παγκόσμιο όραμα του Χριστιανισμού διακηρύσσεται εδώ, το οποίο αθόρυβα ήδη γίνεται πράξη σε όλες τις φυλές, παρά τις αντιδράσεις των στενόμυαλων και εθνικιστών.

Επιπλέον ο Χριστός υπαινίσσεται εδώ αυτό που μετά την έλευσή Του θα κηρύξει απροκάλυπτα. Βρίσκεται από την δική μας πλευρά, όχι από την πλευρά ενός απόμακρου Θεού. Έτσι, κάθε φορά που τελούμε Λειτουργία, είναι ο Χριστός που την προσφέρει, θυσία και δέηση στον Πατέρα Του, πρωτότοκος μέσα σε πολλά αδέλφια, όλους μας.

*Ὁ ἅδης, Λόγε, συναντήσας σοι ἐπικράνθη βροτόν ὁρῶν τεθεωμένον.

Ο θάνατος ερχόταν πάλι όλος χαρά στίς ”παραλαβές”, ότι θά συναντήσει ένα ακόμη θύμα. Καί βρήκε ξαφνικά θεωμένη φύση. Πώς Τον συνάντησε;

κατάστικτον τοῖς μώλωψι καί πανσθενουργόν.

Ο στίχος των αιώνων. Ο συνδυασμός που ορίζει την δύναμη της αγάπης, γιά όποιον ενδιαφέρεται. Καί είναι σήμερα πολλοί οι μποντυμπιλντεράδες του σώματος, των αισθημάτων, της εξουσίας, των δημοσίων σχέσεων κ.ο.κ.

Καταπληγωμένος, σιωπηλός, νικητής. Από έρωτα για τον άνθρωπο.

*Δώσε μου τούτο τόν ξένο.2 Μιλά ο Ιωσήφ της Αριμαθαίας στον Πιλάτο.

Δώσε μου τούτο τόν ξένο που από βρέφος αποξενώθηκε από τον κόσμο.

Δώσε μου τούτο τόν ξένο που γνωρίζει πώς να δεξιώνεται τους φτωχούς και τους ξένους.

Δώσε μου τούτο τόν ξένο που ξενίζομαι βλέποντας πόσο ξένος του είναι ο θάνατος.

Πολλές φορές ακούγεται στο τροπάριο αυτή η φράση. Λές σκόπιμα, για να μας εντυπωθεί. «Καταλάβετέ το, είμαι ξένος. Πώς θά μέ ακολουθήσετε αν δέν γίνετε ξένοι; Δέν θά γλυτώσετε από τά φαντάσματά σας, γαλήνη δεν θά νοιώσετε ποτέ, αν δεν αισθανθείτε καί σεις ξένοι». Ξενότητα που σώζει από τα βαρίδια τα οποία μας κρατούν χαμηλά, αδικαίωτους.

Ο Χριστός κατέβηκε να παλέψει με τον Άδη μόνος…

Κάτω. Εκεί απ’ όπου κανείς δέν γύρισε πίσω. Καί οι άλλοι, όλοι μας, περίμεναν απ’ έξω.

Σκηνή κινηματογραφική, γιά γερά νεύρα. Αναμονή φρικτή, θανατερή. Τί είδε κάτω; Ποιός θά μας πεί; (Μάλλον είδε σέ πλήρη ανάπτυξη ό,τι αμυδρά καί φευγαλέα μόνο διακρίνουμε εμείς μέσα στην καρδιά μας, στον προσωπικό μας Άδη, καί σπεύδουμε νά τό βάλουμε στα πόδια κλείνοντας ερμητικά πίσω μας).

…και ανέβηκε κρατώντας λάφυρα πολλά της νίκης.3

Ανέβηκε μέ λάφυρα. Όλους εκείνους πού βρήκε, δηλαδή, αλλά δεν θά μας πει ποτέ πως τους βρήκε, σε ποια κατάσταση. Από σεβασμό σ’ εκείνους και σ’ εμάς. Θέλει έτσι να τους θυμόμαστε πάντα, όπως τους ανέβασε πάνω.

Και μάλλον αυτό μας ζητά για όλους, και γιά τούς ζωντανούς που κινούνται δίπλα μας. Να τους φερόμαστε πάντα σαν σε αναστημένους…

π. Βασίλειος ΘερμόςΨυχίατρος παιδιών καί εφήβων. Δρ. Θεολογικής Σχολής του Παν/μιου Αθηνών. Αναπληρωτής καθηγητής στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθηνών

1 Τροπάριο Αποστίχων Όρθρου Μεγάλης Δευτέρας.

2 Τροπάριο ψαλλόμενο κατά την περιφορά του Επιταφίου.

3 Στίχος συναξαρίου Όρθρου Αναστάσεως.