Παρ08172018

Τελευταία ΕνημέρωσηΠεμ, 16 Αυγ 2018 7pm

Bookblogs: Το Καταφύγιο των αναγνωστών;

booksblog

Η σχέση μου με την ανάγνωση πάει πίσω, τόσο πίσω που δεν έχω καμία μνήμη του εαυτού μου χωρίς ένα βιβλίο στο χέρι. Στο σχολείο περνούσα τις κοπάνες καθισμένη κάπου ανάμεσα στα ράφια της βιβλιοθήκης, εκλιπαρούσα να μου αγοράσουν μυθιστορήματα για δώρο στα γενέθλια και τις γιορτές.

Δεν ήταν πάντα εύκολο, με στραβοκοίταζαν οι άνθρωποι στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στην ουρά στην τράπεζα και στα ιατρεία όταν έβγαζα το βιβλίο από την τσάντα, με ρωτούσαν σκωπτικά οι καλεσμένοι αν έχω διαβάσει όλους αυτούς τους τόμους στην βιβλιοθήκη μου.

Κι έπειτα, εκεί γύρω στο 2006, ήρθαν τα bookblogs -o «Reader's digest» στην αρχή, κι έπειτα το «Ημερολόγιο ανάγνωσης», o «Librofilo», η «Αναγνώστρια», ο «Ναυτίλος», το «Βιβλιοκαφέ». Ακολουθώντας τους ένιωθα λιγότερο μόνη, έτσι αποφάσισα να ανοίξω και το δικό μου, το «Διαβάζοντας».

Τα ιστολόγια που ασχολούνται με την ανάγνωση και την λογοτεχνία - φτιαγμένα άλλοτε από ερασιτέχνες κι άλλοτε από επαγγελματίες του χώρου - έχουν δύο μεγάλα ατού σε σχέση με την επίσημη κριτική: Είναι απαλλαγμένα από τις εξαρτήσεις της κι έχουν αμεσότητα. Δίνουν τη δυνατότητα της αλληλεπίδρασης και την αίσθηση της οικειότητας. Οι επισκέπτες τους μπορούν να σχολιάσουν, να προτείνουν, να λοιδορήσουν κείμενα, να εκφραστούν, γνωρίζοντας πως οι συνομιλητές τους θα τους καταλάβουν. Κάποτε - όταν ο διαχειριστής το επιτρέπει - μπορούν να γράψουν και δικές τους αναρτήσεις και να τις δουν δημοσιευμένες.

Δεν είναι πάντα ένας κόσμος αγγελικά πλασμένος. Οι ιστολόγοι είχαν και έχουν έριδες μεταξύ τους, αν και τα σχόλια στα βιβλιοφιλικά blogs είναι σπανίως υβριστικά. Όμως πέρα από τις όποιες μικρότητες, αυτό που κυρίως μένει είναι η σιωπηρή επικοινωνία, η αίσθηση πως αυτός ο άνθρωπος που διαβάζει παράλληλα με σένα ένα βιβλίο -ακόμα κι αν έχει διαφορετική άποψη για αυτό- είναι δικός σου, από την ίδια πάστα φτιαγμένος. Αυτή η σχεδόν παράλογη ιδέα βοηθά να δημιουργηθούν παρέες πραγματικές και σχέσεις φιλικές. Από μια τέτοια σχέση -αμιγώς διαδικτυακή- καταλήξαμε να φτιάξουμε με τον Librofilo ένα εντελώς πραγματικό βιβλιοπωλείο, το Booktalks.

Τα τελευταία χρόνια, τα blogs έχουν χάσει κάποια από τη δυναμική τους. Εμφανίστηκε το Facebook, οι συσχετισμοί άλλαξαν, τα σχόλια μεταφέρθηκαν στις βιβλιοφιλικές ομάδες και σελίδες εκεί, όλα έγιναν πιο γρήγορα κι εφήμερα. Κάποιες φορές μοιάζει σαν να δημοσιεύεται ένα κείμενο στο blog για αρχειακούς λόγους και μόνον, για να μην χαθεί στη συνεχή ροή του καινούργιου μέσου.

Ο αριθμός των ανθρώπων που ακολουθεί και επισκέπτεται τα βιβλιοφιλικά ιστολόγια είναι ολοένα αυξανόμενος - μπορεί εξάλλου να βρει πια, κανείς ιστότοπους για κάθε αναγνωστικό γούστο και είδος. Δεν είμαι σίγουρη πως αυτό μεταφράζεται άμεσα σε πωλήσεις βιβλίων, έστω σε αναγνώσεις. Τα σχόλια στις ομάδες συχνά εκτρέπονται -αντί να μιλούν για βιβλία, οι άνθρωποι αρέσκονται να λεν για τη ζωή τους.

Δημιουργεί όμως όλο αυτό μια κουλτούρα ανάγνωσης που έλειπε στην χώρα μας. Σε τέτοιες κοινότητες, αυτό που ενώνει είναι τα βιβλία. Όλο και πιο πολλοί άνθρωποι που δεν έχουν συναντηθεί ποτέ, αισθάνονται πολύ κοντά, μιλούν για ώρες μεταξύ τους για λογοτεχνία. Κι αυτό -πέρα από ανεκτίμητη ψυχοθεραπεία- βάζει τις βάσεις για καινούριους αναγνώστες.

Όσο λιγότερο μόνος και εξωτικός φαντάζει ο βιβλιοσκώληκας, όσο γοητευτικοί άνθρωποι λένε πως τους έχει τσιμπήσει ο οίστρος της ανάγνωσης, τόσο περισσότεροι θα συγκεντρωθούν γύρω τους. Και θα αρχίσουν να διαβάζουν.

Tης Κατερίνας Μαλακατέ*

*Η Κατερίνα Μαλακατέ είναι συγγραφέας, διαχειρίστρια του βιβλιοφιλικού ιστολογίου «Διαβάζοντας» και συνιδιοκτήτρια του βιβλιοπωλείου καφέ Booktalks.

15-28/6 HΛΙΟΥΠΟΛΗ: Η 15η Εκθεση Βιβλίου

biblio ilioupoli

Ξεκινάει σήμερα στην Ηλιούπολη η Εκθεση Βιβλίου που διαργανώνεται για 15η φορά από το δήμο και το Σύλλογο Βιβλιοπωλών Ηλιούπολης. Η έκθεση διοργανώεται στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης από σήμερα και μέχρι την Κυριακή 28 Ιουνίου

Στην Έκθεση, οι επισκέπτες της θα έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν ανάμεσα σε χιλιάδες τίτλους βιβλίων, να συναντήσουν αγαπημένους συγγραφείς από κοντά και να παρακολουθήσουν εκπαιδευτικές και καλλιτεχνικές διαδραστικές εκδηλώσεις για μικρούς και μεγάλους.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν στις 15 Ιουνίου 2015 και ώρα 9 μ.μ., με την παρουσίαση της πρώτης συναυλίας του Δημοτικού Ωδείου Ηλιούπολης.

Οι καθηγητές του νεοσύστατου Δημοτικού Ωδείου της πόλης μας, μαζί με συνεργάτες τους, θα προσφέρουν ένα δείγμα της τέχνης τους με στόχο να τους γνωρίσουν οι δημότες της Ηλιούπολης. Θα ερμηνευθούν τραγούδια και κομμάτια για διάφορα διδασκόμενα όργανα από τον Bizet έως τον Χατζηδάκι και από τον Gershwin έως την Ελληνική παράδοση.

Η έκθεση θα λειτουργεί καθημερινά από τις 19:30 έως τις 23:00. 
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε στο τηλ. 210 9940699

Δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα εδώ

http://www.politismos-ilioupoli.gr/pdf/edipo%20ekthesis%20vivliou%201%202015.pdf

«Από τον Ράιχενμπαχ του Οθωνα στον ...Ράιχενμπαχ της Μέρκελ»

psilos biblio raixenbax

Δύο ευρωπαϊκές εφημερίδες, η Αυστριακή Wiener Zeitung και η Γερμανική Berliner Zeitung έκαναν ολοσέλιδο αφιέρωμα στο βιβλίο του Μιχαλή Ψύλου «Από τον Ράιχενμπαχ του Οθωνα στον ...Ράιχενμπαχ της Μέρκελ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη...

Η Αυστριακή Εφημερίδα "ΒίνερΤσάιτουνγκ" (Wiener Zeitung) αφιέρωσε μια ολόκληρη σελίδα για τον αντι-γερμανισμό στην Ελλάδα με αφορμή το βιβλίο του Μιχάλη Ψύλου, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη "Από τον Ράιχενμπαχ του Οθωνα στον Ράιχενμπαχ της Μέρκελ"- 180 χρόνια Γερμανοκρατίας στην Ελλάδα. Το άρθρο αναδημοσιεύτηκε μάλιστα σε αρκετές γερμανικές εφημερίδες

."Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα "

Για μια νέα ποιότητα στη διάχυτη στην Ελλάδα εχθρότητα προς τη Γερμανία, μετά το ξέσπασμα της κρίσης, κάνει λόγο στον υπότιτλο σημερινού εκτενούς (ολοσέλιδου) δημοσιεύματος-ανταπόκρισης από την Αθήνα με τίτλο "Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα" η αυστριακή εφημερίδα "Βίνερ Τσάιτουνγκ", όπου, με αφορμή το βιβλίο του συντάκτη του ΑΠΕ και συγγραφέα Μιχάλη Ψύλου: "Από τον Ράιχενμπαχ του Οθωνα στον Ράιχενμπαχ της Μέρκελ" (Εκδόσεις Λιβάνη), παρουσιάζει μια αναλυτική περιγραφή της στάσης των Ελλήνων απέναντι στη Γερμανία.

Στην αρχή παρατίθενται οι θέσεις του συγγραφέα του βιβλίου για "τον οικονομικό πόλεμο που ξεκίνησαν οι Γερμανοί σε όλη την Ευρώπη με την έναρξη της κρίσης του ευρώ, επιδιώκοντας να πετύχουν με την πολιτική λιτότητας αυτό που δεν πέτυχαν με τα όπλα στους δύο παγκόσμιους πολέμους που διεξήγαν και έχασαν τον προηγούμενο αιώνα, την μετατροπή της Ευρώπης σε υποτελείς στη Γερμανία επαρχίες χωρίς δικαίωμα συμμετοχής στις αποφάσεις και χωρίς ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση της ευρωπαικής πολιτικής".

Στη συνέχεια γίνονται ευρείες αναφορές στους "δύο Ράιχενμπαχ" του βιβλίου και το ρόλο τους στην τότε και στη σημερινή Ελλάδα, που ο συγγραφέας θεωρεί ότι επιβεβαιώνει την "ιστορική συνέχεια της γερμανικής ηγεμονικής παρουσίας" και πως "η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα".

Στο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι πριν από την κρίση οι Γερμανοί ήταν ο αγαπημένος λαός των Ελλήνων, αλλά στη διάρκειά της αναπτύχθηκε, λόγω της λιτότητας, μια εχθρότητα απέναντι στη Γερμανία και σε δημοσκόπηση του 2012 διαπιστώθηκε πως τα τρία τέταρτα των ερωτηθέντων θεωρούσαν τη Γερμανία εχθρική απέναντι στους Ελληνες και μάλιστα ένα ποσοστό 69 ο/ο πίστευε ότι οι Γερμανοί πολιτικοί επεδίωκαν τη σύσταση ενός "Τέταρτου Ράιχ", ενώ ένας στους τρεις συνέδεε τη Γερμανία με τις έννοιες "Χίτλερ", "ναζισμός", "Τρίτο Ράιχ".

Υπάρχουν κατόπιν εκτενείς αναφορές στην καταγραφή αυτών των ταραγμένων γερμανο-ελληνικών σχέσεων από Ελληνες σχολιαστές και γελοιογράφους, ενώ επισημαίνεται πως αυτή η αυθόρμητη, έντονη έκρηξη οργής απέναντι στους Γερμανούς , αλλά συγχρόνως επιφανειακή θεώρηση έχει εδώ και καιρό εκτονωθεί, χωρίς ωστόσο να έχει εξαφανιστεί η εχθρότητα προς τη Γερμανία, η οποία απλώς διανύει ένα νέο στάδιο ποιότητας.

"Aν ο Ψύλος δεν ήταν διάσημος στην Ελλάδα, όλα αυτά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν επίμονες φαντασιώσεις . Από το 1988 εργάζεται στο ημι-επίσημο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ΑΠΕ, και θεωρείται σε αυτή τη χώρα, ως ειδικός σε θέματα διεθνούς πολιτικής. Για εβδομάδες ο Ψύλος έκανε περιοδείες σε όλη τη χώρα για να παρουσιάσει το βιβλίο του που δημοσιεύθηκε την άνοιξη. Είτε στην Κρήτη, τη Θεσσαλονίκη ή την Αθήνα: Το κοινό τον ακούει προσεκτικά. Ο τίτλος του έργου του: «Από Ράιχενμπαχ του Οθωνα στον Ράιχενμπαχ της Μέρκελ". Υπότιτλος: "180 χρόνια γερμανικής ηγεμονίας στην Ελλάδα."

 

Οι δύο Ράιχενμπαχ της Ελλάδας

Οι δύο πρωταγωνιστές: ο πρώτος Ράιχενμπαχ, το μικρο του όνομα Χριστόφορος, ένας αξιωματικός του στρατού, ήρθε το 1833 στην ηλικία των 25 ετών με χιλιάδες άλλους υπαλλήλους του κρατιδίου της Βαυαρίας ,συνοδεύοντας τον πρώτο βασιλιά στην Ελλάδα, Οθωνα Βίτελμπαχ

Ο άλλος Ράιχενμπαχ, ο Χορστ, γεννημένος στο Κίελο και συνταξιούχ δημόσιος υπάλληλος της ΕΕ, στάλθηκε το καλοκαίρι του 2011 με μερικές δεκάδες άλλους υπαλλήλους της ΕΕ στην Αθήνα μετά την de facto εθνική χρεοκοπία

Ο Χριστόφορος Ράιχενμπαχ διορίστηκε από τον Οθωνα διευθυντής του νομισματοκοπείου της Αθήνας. Η αποστολή του: να εισαγάγει το εθνικό νόμισμα, τη δραχμή. Ο Χορστ Ράιχενμπαχ διορίστηκε από τους ηγέτες της ΕΕ για να ηγηθεί της Task Force στην Ελλάδα. ηθήσει, όπως η βελτίωση της είσπραξης των φόρων και των μεταρρυθμίσεων στη δημόσια διοίκηση.

Για συγγραφέα Μιχάλη Ψύλο το πράγμα είναι απολύτως σαφές: Η εμφάνιση δύο Ράιχενμπαχ στην Ελλάδα σηματοδοτεί την " ιστορική συνέχεια της γερμανικής ηγεμονικής παρουσίας". Η διατριβή του συγγραφέα συνοδεύεται από πληθώρα ιστορικών στοιχείων. Το πιασάρικο σύνθημα: Εκείνη την εποχή η Ελλάδα ήταν κάτω από ένα ιδιαίτερα παράξενο και πολύ αντιδημοφιλή μονάρχη , Σήμερα, 180 χρόνια αργότερα, η Ελληνική Δημοκρατία είναι και πάλι υπό τον έλεγχο της Τρόικα. Ο Ψύλος λέει: "Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα." Είναι γεγονός:

Πριν από την καταστροφική κρίση, οι Γερμανοί ήταν ακόμα το αγαπημένο έθνος των Ελλήνων. Αλλά επιβάλλοντας τη λιτότητα μετά την κρίση που ξέσπασε στην Ελλάδα ,δημιουργήθηκε ξαφνικά μια εχθρότητα για τη Γερμανια. Αρχές του 2012 το ερευνητικό ινστιτούτο της Αθήνας VPRC ρωτησε 800 Έλληνες: Περίπου τα τρία τέταρτα των ερωτηθέντων ήταν της γνώμης ότι η Γερμανία ειναι εχθρική. Το 69% πίστευε μάλιστα, ότι ο πραγματικος στοχος των Γερμανών πολιτικών είναι να οικοδομήσουν ένα «Τέταρτο Ράιχ». Όταν ρωτήθηκαν τι τους θυμίζει η Γερμανία, ένας στους τρεις ερωτηθέντες αναφέρθηκε σε λέξεις όπως "Χίτλερ", "ναζισμος" ή "Τρίτο Ράιχ".

Οπως τονίζεται, φαίνεται πως τώρα οι διανοούμενοι στην Ελλάδα ασχολούνται με τη Γερμανία και τους Γερμανούς από άποψη ιστορική, πολιτική, οικονομική, κοινωνική και ψυχολογική και, πέραν του βιβλίου του Μιχάλη Ψύλου, μια σειρά άλλων βιβλίων αναγνωρισμένων συγγραφέων -- των οποίων μερικοί τίτλοι παρατίθενται -- προσπαθούν να εξηγήσουν λογοτεχνικά τον "αντι-γερμανισμό" στην Ελλάδα.

Στο δημοσίευμα γίνεται κατόπιν αναφορά σε έναν, όπως λέει, από τους λίγους που αντιτίθενται δημόσια στον "αντι-γερμανισμό", τον συγγραφέα και επιχειρηματία Σπύρο Βλέτσα, σύμφωνα με τον οποίο από τη δεκαετία του 1990 ο εθνικισμός που παλιότερα κυριαρχούσε μεταξύ των ακροδεξιών έχει περιλάβει μεγάλα τμήματα των αριστερών και αντ΄ αυτού η Δεξιά ανέλαβε τον αντιαμερικανισμό που αποτελούσε έως τότε έναν από τους πυλώνες της αριστερής ιδεολογίας.

Οπως προσθέτει, δεν είναι τυχαίο πως αυτή η "ανταλλαγή" συνέβη όταν η Ελλάδα επιδίωκε την ένταξη στο ευρώ, ενώ μετά το ξέσπασμα της κρίσης το 2010 ο "αντι-γερμανισμός" αντικατέστησε τον αντιαμερικανισμό.

Κατά την άποψή του, οι Ελληνες πάσχουν από σύνδρομο συλλογικής ανασφάλειας που τους οδηγεί στο να πιστεύουν πως πίσω από κάθε αποτυχία βρίσκεται μια συνωμοσία από το εξωτερικό και ακόμη και αν το λάθος είναι δικό τους, οι ίδιοι βλέπουν πολλούς εχθρούς που θέλουν να εξαφανίσουν την Ελλάδα και να ταπεινώσουν τον ελληνικό λαό, του οποίου, όπως συμπεραίνεται στο δημοσίευμα, ο υπ΄αριθμόν ένας εχθρός είναι σήμερα η Γερμανία και οι Γερμανοί.

 

Και ο Γερμανικός τύπος κάνει αφιέρωμα:

Σχεδόν ολοσέλιδο αφιέρωμα είχε στο βιβλίο του του Μιχάλη Ψύλου

«Από τον Ράιχενμπαχ του Οθωνα στον ...Ράιχενμπαχ της Μέρκελ»η εφημερίδα Berliner Zeitung της γερμανικής πρωτεύουσας.

«Για τον συγγραφέα του βιβλίου Μιχάλη Ψύλο το πράγμα είναι πεντακάθαρο:Και οι δύο Ράιχενμπαχ αποδεικνύουν "την ιστορική συνέχεια στην υπόθεση της γερμανικής ηγεμονικής παρουσίας". Την θέση του τροφοδοτεί με πληθώρα ιστορικών λεπτομερειών .Το μότο που διαπερνά το βιβλίο: Τότε είχε η Ελλάδα τον Ράιχενμπάχ της ,κάτω από έναν ξένο, μη αγαπητό μονάρχη. Εκατόν ογδόντα χρόνια αργότερα, η Ελληνική Δημοκρατία έχει πάλι έναν Ράιχενμπαχ υπό την τυραννία της τρόικας των δανειστών» γράφει στην άκρως ενδιαφέρουσα και διεισδυτική ανάλυσή του ο Φέρι Μπατζόγλου, συνεργάτης της γερμανικής εφημερίδας στην Αθήνα.

« Ο Μ.Ψύλος εργάζεται από το 1988 στο ημιεπίσημο Αθηναικό Πρακτορείο Ειδήσεων(ΑΠΕ). Στη χώρα εδώ θεωρείται ως εξέχων ειδικός επί της διεθνούς πολιτικής. Κανείς δεν μπορεί να τον κακολογήσει ότι πάσχει από φαντασιοπληξία. Δυό εβδομάδες περιοδεύει στη χώρα για να παρουσιάσει το βιβλίο του που εκδόθηκε την άνοιξη. Ειτε βρίσκεται στην Κρήτη,είτε στη Θεσσαλονίκη ή στην Αθήνα,το κοινό παρακολουθεί προσεκτικά» αναφέρει το δημοσίευμα της Berliner Zeitung ,πριν περάσει στο βαθύτερο σημείο της ανάλυσή του,όπου τονίζει:

«Από το μεγάλο ξέσπασμα οργής εναντίον των Γερμανών ,αυτή η ταυτόχρονα επιφανειακή, διχαστική και αφισοκολλητική θεώρηση του ξαφνικά μη αγαπητού εταίρου στην ΕΕ (σ.σ δηλαδή της Γερμανίας) ,έχει ξεφουσκώσει στην Αθήνα. Οποιος, όμως πιστεύει ότι ο αντι-γερμανισμός φιμώθηκε ή και εξαφανίστηκε, κάνει λάθος. Εχει προσλάβει νέα ποιότητα, "μια εχθρότητα προς τους Γερμανούς".Τον αρχικό ορυμαγδό του αθηναικού Τύπου με τα δηκτικά σχόλια και τις δηλητηριώδεις γελοιογραφίες ακολούθησαν αναλύσεις που πηγαίνουν βαθύτερα. Σχεδόν φαίνεται ως να ασχολείται στο μεταξύ η ελίτ της διανόησης της Ελλάδας κατά προτίμηση με τη Γερμανία και τους Γερμανούς –ιστορικά, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά και βαθιά ψυχολογικά.

Οι Ελληνες ποιητές και διανοητές βάζουν τη Γερμανία και τους Γερμανούς κάτω από τον μεγεθυντικό φακό –χαμηλόφωνα, χωρίς τυμπανοκρουσίες αλλά διεξοδικότερα ,λεπτομερέστερα, με μεγαλύτερη λεπτότητα και αποτελεσματικότερα. Η κρίση τους για τους Γερμανούς είναι συντριπτική. Το πλούσιο έργο του Ψύλου είναι το τελευταίο μιας σειράς εντελώς πρόσφατα εμφανισθέντων ογκωδών βιβλίων διαφόρων περιώνυμων συγγραφέων, οι οποίοι θεμελιώνουν πνευματικά τον σύγχρονο αντιγερμανισμό στην Ελλάδα» υπογραμμίζεται στο δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας.

«Δεν υπάρχει θέμα,ποιος αυτή τη στιγμή είναι ο υπ' αριθμόν ένα εχθρός για τους Ελληνες: Η Γερμανία και οι Γερμανοί' καταλήγει η άκρως ενδιαφέρουσα εκτεταμένη παρουσίαση του βιβλίου του Μ.Ψύλου στην Berliner Zeitung.

Από αυτή την τελευταία φράση έβγαλε η αρχισυνταξία της βερολινέζικης εφημερίδας και τον τίτλο του δημοσιεύματος: «Ο αγαπημένος εχθρός των Ελλήνων: Ο κακός Γερμανός»! Βαθύτερος ο υπότιτλος: «Στην κορύφωση της κρίσης χρέους ήταν υπεράνω όλων δηκτικά τα μέσα ενημέρωσης,τώρα εμφανίζεται ο αθηναικός αντιγερμανισμός στραμμένος στο πνευματικό επίπεδο».

επικαιρα

6/3 ΕΛΛΗΝ-AΡΓΥΡ: Παρουσίαση του μυθιστορήματος της Κατερίνας Λέκκα 'Ο λωτός της αμαρτίας'

LOTOS AMARTIAS

Οι εκδόσεις Μίνωας σε συνεργασία με τον Δήμο Ελληνικού – Αργυρούπολης σας προσκαλούν στην παρουσίαση του μυθιστορήματος της Κατερίνας Λέκκα 'Ο λωτός της αμαρτίας' την Παρασκευή 6 Μαρτίου στις 19:00 στη Δημοτική Βιβλιοθήκη του Δήμου Ελληνικού – Αργυρούπολης (Ρεθύμνης και Δωδεκανήσου 37, Αργυρούπολη).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

ο Δήμαρχος Ελληνικού – Αργυρούπολης και μέλος της Eταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Γιάννης Κωνσταντάτος, η πρόεδρος της Ένωσης Επτανησίων Ελλάδας Ελένη Κονοφάου και η βιβλιοκριτικός Κλειώ Τσαλαπάτη – Νικολουλοπούλου, δημιουργός του ιστότοπου «Φίλοι της Λογοτεχνίας».

Τη συζήτηση θα συντονίσει η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Οικολογίας του Δήμου Ελληνικού – Αργυρούπολης Βασιλεία Φουσκίδου.

Νίκος Λιακόπουλος:"O Aλέξης στη Χώρα των Θαυμάτων"

TSIPRAS CAR

O Aλέξης Τσίπρας, όπως παρουσιάζεται στο βιβλίο του δημοσιογράφου Νίκου Λακόπουλου «Ο Αλέξης στη χώρα των θαυμάτων».

Ο πολιτικός που ύστερα από πέντε μόλις χρόνια θητεία στο Κοινοβούλιο και εννέα συνολικά από την εμφάνισή του στον δημόσιο βίο (ως υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων στις εκλογές του 2006) διεκδικεί τόσο γρήγορα αυτό που άλλοι διεκδικούσαν μια ζωή: την πιθανότητα να εκλεγεί στην πρωθυπουργία.

Γεννήθηκε στο ακριβό προάστιο του Διονύσου, όπου ακόμη μένουν η μητέρα του και η αδελφή του Ζανέτ. Οι γονείς του ψήφιζαν ΕΔΑ στην αρχή και μέχρι το σκάνδαλο Κοσκωτά ΠΑΣΟΚ. 

Ο Τσίπρας μεγάλωσε με την «Ελευθεροτυπία», την οποία άνοιγε ολοσέλιδη, την τοποθετούσε στο πάτωμα και τη διάβαζε. Η καταγωγή του πατέρα του είναι από τα Τζουμέρκα, ένα χωριό που ήταν θέατρο των επιχειρήσεων του ΕΑΜ. Η οικογένειά του και ειδικότερα ο παππούς του ήταν μέσα στο κίνημα της Αντίστασης. Στο χωριό του συναντιόνταν ο Βελουχιώτης με τον Ζέρβα, που λέγεται ότι ήταν και μακρινά ξαδέλφια. Η οικογένεια της μητέρας του Αρίστης ήταν πρόσφυγες από την ανατολική Θράκη.

Ο πατέρας της, αριστερός, οικοδόμος στο επάγγελμα. Με τέτοιο DNA δεν είναι καθόλου αφύσικο που ο μικρός Αλέξης έγινε γρήγορα... κομματόσκυλο και την ώρα που οι συνομήλικοί του πήγαιναν ντισκοτέκ εκείνος πουλούσε τον «Οδηγητή» στην Ομόνοια. «Δεν θα ξεχάσω ότι την πρώτη μέρα που πήγα στην Α' Λυκείου και τα παιδιά στο προαύλιο έπαιζαν μπάσκετ και κάνανε καμάκι στα κοριτσάκια, εγώ ήμουν στην είσοδο και πούλαγα "Οδηγητή"» θυμάται σήμερα ο Τσίπρας . Ως «βάζελος» εκείνη την εποχή, έπαιζε σε ομάδα βόλεϊ και ήταν λάτρης του 5x5. Παίζει ακόμη και σήμερα ποδόσφαιρο 5x5 όταν προλαβαίνει, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, «όχι όμως με συντρόφους του αλλά με παλαιούς φίλους του».

Στις καταλήψεις που έκανε μέχρι να εμφανιστεί στην Παναγιωταρέα είχε μια μελαγχολία. Ακούγοντας το σύνθημα «Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία» έλεγε με πίκρα στους φίλους του «δεν έζησα τα ηρωικά χρόνια».

Ως φοιτητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο δεν θα έλεγε κανείς ότι... διέπρεψε. Διάβαζε την τελευταία στιγμή, έκανε σκονάκια, λάμβανε τακτικά τη βάση, το πολιτικό πέντε. Για να εξιλεωθεί για την τεμπελιά του, στο μεταπτυχιακό που ακολούθησε έκανε τρεις μελέτες για την Αθήνα. 

Η πρώτη αφορά τις «Πολλαπλές Γεωγραφίες στην εποχή της παγκοσμιοποίησης», η δεύτερη τις «Εναλλακτικές παρεμβάσεις στην περιοχή Κηφισού - Ιλισού» και η τρίτη αφορούσε «τα ρέματα του Λεκανοπεδίου και ο ρόλος τους στην οργάνωση του αστικού χώρου». Το 1997, σε ηλικία 23 χρόνων πήγε στην Κούβα. 

Ηταν πλέον γραμματέας της νεολαίας του Συνασπισμού, έπειτα από θητεία (ως... φοιτητοπατέρας) στο Κεντρικό Συμβούλιο της ΕΦΕΕ. Πήγε τότε στην παραλιακή λεωφόρο του Μαλεκόν και ενθουσιάστηκε με τους ανθρώπους που χόρευαν και διασκέδαζαν με ταμπούρλα χωρίς τίποτα. Η πρώτη γνωριμία του με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έγινε το 2000 στην Πράγα. Εχοντας το παρατσούκλι «Τσέ-πρας» μετείχε μαζί με άλλους 20.000 διαδηλωτές στην πορεία κατά του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Εναν χρόνο αργότερα επιβιβάζεται με τους συντρόφους του στο Blue Star και ως μέλος του Κοινωνικού Φόρουμ βάζει πλώρη για τη Γένοβα. Οι Ιταλοί ξέρουν ότι στο πλοίο βρίσκονται «Ελληνες αναρχικοί», τους απαγορεύεται η αποβίβαση και χάνουν την ευκαιρία να διαδηλώσουν κατά του G8.


Κάπως έτσι φτάνει ο ανύποπτος Αλαβάνος να τον κατεβάσει υποψήφιο δήμαρχο στην Αθήνα, όπου έλαβε στις εκλογές του 2006 ποσοστό 11%. Από εκεί και πέρα τα πάντα είναι γνωστά. Ολα; Εκτός από ένα: από ποιον αντέγραψε το κόλπο να μη φορά γραβάτα. Ηταν ιδέα του προέδρου της Βραζιλίας Λούλα. «Αν θέλεις να είσαι δημοφιλής μη φοράς γραβάτα» είχε εκμυστηρευτεί στον Αλαβάνο και εκείνος με τη σειρά του το μαρτύρησε στον Τσίπρα...

Και εκείνος τον αντάμειψε αναλόγως.

espressonews